Opinions

De eerste bijna anderhalf uur is inderdaad erg saai, er gebeurt bijzonder weinig en de hoofdrolspeelster is onaantrekkelijk. Niet spannend en geen actie. Pas na die anderhalf uur komt de film een beetje op gang. De Special effects zijn niet beter dan in oudere films zoals Hollow Man (2000) en Memoirs of an Invisible Man (1992).

Meer een romantisch sprookje voor jonge meisjes dan een echte horrorprent. Nathalie Emmanuel, onder andere bekend door haar rol in GOT, is natuurlijk niet onaardig om naar te kijken. Naar het einde toe gaat de film dan weer over naar een superheldenfilm, waarin de badass main actress butt kickt en de vampierenfamilie geen bedreiging meer lijkt te vormen. Het feit dat haar Engelse familie uit vampieren bestaat, werd voor mij jammer genoeg al gespoild door enkele users in deze draad voordat ik begon te kijken.

Als zwarten het doen dan is het geen racisme blijkbaar, heel vreemd inderdaad.

Dat digitaal verjongen ziet er soms echt niet uit, dat haalt mij helemaal uit de film. Voor de rest degelijke acteerprestaties, vooral van Al Pacino en Robert De Niro. Jammer dat hij (De Niro) bijna de hele film voorovergebogen loopt, al een oude man met reuma. De film is ook niet mooi geschoten met vooral veel beige gekleurde beelden. En sommige scenes zijn erg fake, zoals wanneer De Niro de winkeleigenaar zogezegd in elkaar schopt en je gewoon kunt zien dat hij ernaast schopt. Drie en een half uur is een erg lange zit voor deze middelmatige film.

Ik heb mij erg vermaakt met deze film, heel origineel idee en voor een low budget film goed uitgewerkt met redelijke special effects. Erg cartoonisch en zeker niet serieus te nemen, maar deze kluchtfilm is zeker een instant pulp classic!

Net zoals de Asylum films heeft men enkele goede ideeën maar niet het budget om er iets goed van te maken, geen goede acteurs en geen mooie CGI effecten. Zoombies is daar een goed voorbeeld van, een leuk idee maar erg pover uitgevoerd. Een ander voorbeeld is Nazis at the Center of the Earth (2012).

Mij deden sommige beelden, zoals in het ruimteschip van Sasha, wat denken aan The Matrix Revolutions. Ook met die zwarte hoofdrolspeelster, Lara Rossi als Obi Washington. Ze heeft wel de fysiek om een actieheldin te spelen, zoals blijkt uit het vuistgevecht met Kortzfleish. Udo Kier als als Wolfgang Kortzfleisch/Adolf Hitler is de beste acteur temidden dit stelletje B-movie acteurs. Tom Green als Donald is bijna onherkenbaar en speelt zijn rol opmerkelijk beheerst, niet zo over de top als in zijn vroegere filmrollen. Hij is doorheen de jaren ook wat dikker geworden lijkt het.

Vladimir Burlakov als Sasha is totaal niet grappig met zijn slecht Russisch accent. Hij doet mij denken aan Benny uit The Mummy (1999), maar dan nog irritanter en met een totaal gebrek aan komisch talent.
Kit Dale als Malcolm is geen Chris Pratt, dat moge duidelijk zijn. Hij moet de spierkracht brengen in dit verhaal, maar ze hadden eigenlijk een willekeurige kerel die niet kan acteren uit een gym kunnen uitnodigen om deze rol te spelen.

Wat deze film, in vergelijking met het eerste deel, vooral mankeert is bizarre humor en een verhaal dat helemaal van de pot gerukt is. Op dat vlak scoorde de eerste film veel beter. Er zitten weliswaar enkele leuke ideetjes in deze film, zoals Adam en Eva die twee aapjes zijn, de buitenaardse reptielwezens, de holle ondergrondse aarde en Adolf Hitler die op een T-Rex rijdt.

Het lijkt wel alsof de makers van deze film op YouTube hebben rondgekeken en allerlei 'conspiracy theories' hebben gevonden die daar de ronde doen en die in een film hebben gestoken. Dat op zich resulteert jammer genoeg niet in een goede film. Er mankeert een goede scriptschrijver en een interessant verhaal, en zoals gezegd goede acteurs, vakmensen die weten wat ze doen en waarschijnlijk een veel hoger budget.

"No dinosaurs or other animals were harmed in the making of this motion picture."

Behalve van de mooie Monica Belluci vond ik niet veel te genieten aan deze film. Alleen die naam al: Club Rectum!

Een interessant gegeven dat goed is uitgewerkt. Het verhaal is niet allen actueel maar is ook emotioneel geladen. Je gaat echt meevoelen met die onschuldige klonen.

Vooral in het eerste deel van de film, het tweede deel bevat voor mij teveel actie en plotseling worden de twee klonen rasechte actiehelden die van een hoog gebouw kunnen vallen zonder er ook maar een schrammetje aan over te houden.

Scarlett Johansson ziet er erg aantrekkelijk uit en ze acteert ook heel goed. Ook Ewan McGregor (die ik eigenlijk alleen van Moulin Rouge kende -ja, mijn vriendin heeft mij doen kijken naar die film!) is ook best goed. Ik vind deze film een aanrader!

Een typische meidenfilm, waarbij elke man met haar op zijn borst in slaap valt. De belachelijke twist halverwege het verhaal is het enige verrassende aan de film. En natuurlijk het fake orgasme van Beren Saat, dat niet zou misstaan naast dat van Meg Ryan. Slechte acteurs maar wel redelijke mooie cinematografie, vooral in New York. Het Turks is niet om aan te horen, maar 'gelukkig' kun je de film wel in het Engels bekijken.

Het origineel uit 1990 nooit gezien, maar deze film vind ik heel goed gemaakt. Een film die bijna volledig door kinderen wordt gedragen, dat kan gemakkelijk misgaan maar ze doen het allemaal erg goed. De CGI effecten zien er soms nogal fake uit, maar over het algemeen ziet de film er goed uit.

Minder goed dan de voorganger It (2017). Hoewel de acteurs, en dan vooral Bill Hader en James Ransone, over het algemeen goed gecast zijn, is het erg moeilijk om de jonge versie van The Losers erin te herkennen. Vooral Ben natuurlijk, die nu geen dikkerdje meer is.

Verder vind ik persoonlijk James McAvoy een nogal onaantrekkelijke persoonlijkheid uitstralen, in tegenstelling tot zijn jongere versie Jaden Martell die soms medeleven in de kijker opwekte. McAvoy heeft echt zo'n gezichtsuitdrukking waar niemand toe aangetrokken wordt. Hij lijkt een onaangename persoon te zijn, waar je liever niet mee bevriend wil zijn. En zijn stotteren komt heel onnatuurlijk over. Dat deed Martell veel beter.

Ook Jessica Chastain als de volwassen Beverly kan niet tippen aan de jonge Sophia Lillis, die in de eerste It (2017) een heel mooie acteerprestatie neergezet heeft. De eerste It moet het vooral hebben van de vriendschap van de kinderen en hun grappige dialogen, en dat mis ik wel een beetje in dit vervolgdeel. In deze tweede film splitsen ze zich steeds op en dus is er minder spraken van een leuke groepsdynamiek. De flashbacks naar hun jongere versie laten alleen maar zien dat de kinderen meer naturel acteren dan de volwassenen in deze film. Dit vervolgdeel komt vreemd genoeg kinderachtiger over dan de eerste film.

Verder is de CGI, net als in het eerste deel maar daar werd er minder gebruik van gemaakt, niet altijd even overtuigend gedaan. Maar Het is op zich wel leuk om mee te gaan in de fantasie en verbeelding van de film. Ik veronderstel dat deze zaken ook in het boek zitten? En hoe kan je dat in een filmversie omzetten zonder (overmatig) gebruik te maken van CGI? Maar het moet gezegd worden, dat het er soms erg fake uitziet.

Voor mij komt een film met al die vreemde CGI creaturen meer over als een fantasy/avonturenfilm dan een horrorfilm. Er zitten natuurlijk enkele bloederige kills in en de openingsscène met het homokoppeltje dat door een bende in elkaar wordt geslagen is nogal schokkend (iets waar later in de film niet meer naar verwezen wordt), maar of dat er nu een horror van maakt? Ook de jeugdtrauma's van de Losers worden even aangehaald, wat je de horror van een opgroeiende jongere kunt noemen. Je ziet enkele van hun herinneringen en het is leuk om de jongere cast uit de eerste film dan weer aan het werk te zien. Dit vertraagt wel enorm het verhaal en de film duurt sowieso ongeveer 40 minuten te lang.

It: Chapter Two is, net als zijn voorganger, een film om je te laten meevoeren in een gekke fantasiewereld. De beste manier is om ze na elkaar te bekijken. Maar het moet gezegd dat het eerste deel enger, spannender en vlotter gemaakt is.

Meer mystery dan horror, maar zeker een spannende film met mooi langzaam en breedgeschoten camerawerk en synth muziek dat doet denken aan John Carpenter's Halloween. Een leuke filmposter ook! Aan het begin van de film wordt de kijker een beetje op het verkeerde been gezet door het schrikwekkende beeld van het eerste meisje dat dood op het strand ligt. Er is namelijk verder in de film geen bloederige scene meer te bespeuren.

Wat "it" precies is, wordt niet verklaard maar mijn eerste indruk was dat het over seks gaat en het doorgeven van SOA's. Bij nader inzien kan it ook een metaoor zijn voor het opgroeien van jongeren, het verlies van hun onschuld en het besef dat de onvermijdelijke dood je voortdurend achtervolgt.

Gelukkig wordt in It Follows geen gebruik gemaakt van goedkope jumpscares, menig horrofilms is ziek in datzelfde bedje. Zoals voor vele anderen is ook voor mij de scene aan het zwembad het zwakste deel van de film: een laken over een spook gooien? Het lijkt wel een scene uit Scooby-Doo. En hoezo kan je het wezen in het hoofd schieten en gaat het dan bloeden als een mens? Het klopt ook niet echt dat de "it" wezens soms traag naar hun slachtoffer toelopen, maar andere keren stilstaan (het meisje in de bioskoop, de man aan het zwembad, de oude man op het dak) en soms ook met voorwerpen beginnen te gooien.

Naar verluid zou actrice Maika Monroe graag een vervolgfilm hebben gemaakt, maar die is er blijkbaar nooit gekomen. Ergens jammer, maar het is misschien beter dat deze stand alone film niet wordt uitgemolken zoals tegenwoordig vaak het geval is, en ook met oudere films natuurlijk. It Follows is een waardige toevoeging aan het horror/mystery genre.

Heerlijke klassieker, vooral dankzij Michael Caine en de aangename muziek, mooie locaties, de nodige humor en natuurlijk de Mini Coopers!

Volgens IMDb FAQs was er inderdaad een sequel gepland, maar die is er jammer genoeg nooit gekomen omdat de film geflopt was in de VS. Toch vind ik het open einde aan deze film wel interessant en zeker onvergetelijk.