Opinions

Ofschoon de film harde scenes kent heeft hij ook een zekere luchtigheid of is hij zelfs welhaast van

een parodisch gehalte. Een verraderlijke, aparte western waarbij meerdere scenes fraai en vakkundig in beeld gebracht. Kirk Douglas die ook de film regisseerde, speelt als vertrouwd prima, en Bruce Dern

maakt indruk met aanstekelijk, smeuiig acteerwerk. Ik zat lange tijd op een 3.5 waardering, maar met

het verrassende slot als kers op de taart, wordt 't voor mij toch een 4.0 waardering.

Zwaarwegende dilemma's omtrent het onthullen van compromitterende documenten door de

Washington Post en die de regering Nixon enorm in verlegenheid zouden brengen. Moest denken

aan All The President's Men, rond het Watergate schandaal wat de boef Nixon alsnog fataal

zou worden. Met uitstekend acteerwerk van Streep en vooral Hanks. Op zich misschien saaie

kost, maar intrigerend en heeft Spielberg er een vlotte en onderhoudende film van weten te

maken.

Een grappig gedeelte in de film is wanneer de hoofdpersoon de kat terug wil brengen, en aan

mensen in de buurt vraagt naar de kattenverhuurwinkel die gelijk de volgende dag niet meer

blijkt te bestaan. Lacherig ongeloof bij de mensen, want een kattenverhuurwinkel?

Een raar filmpje met amper inhoud, maar wel met een surrealistisch sfeertje in fijn zwart/wit.

Vooral het begin zag er veelbelovend uit. Kreeg een beetje medelijden met de miauwende kat

meegesleurd in het tasje, en die er ook een beetje verpieterd uitzag.

Er wordt wat afgeouwehoerd in deze Predator film, waarmee je de film in ieder geval alvast niet

au serieux hoeft te nemen. Meer een film die je vooral wil vermaken met uitgelaten amusement,

de veelvuldige actie ook amper gedoseerd want er wordt vrijwel aan een stuk door vrolijk op

los gevochten en geschoten en is deze vierde Predator film qua insteek nog het verst verwijderd

van de eersteling. Jammer ook dat er nu een nog grotere, reusachtige Predator versie bij aan

te pas moest komen, die de oorspronkelijke prompt tot een kansloos en nietig exemplaar

reduceert.

Maar een zorgeloos filmpje dus, met als voornaamste pluspunt dat de actie best wel redelijk goed

gebracht wordt. De acteurs hadden ook zichtbaar schik in hun deelname. Misschien wel met

te veel enthousiasme, maar wel toepasselijk bij het weinig onderhoudende en chaotische geheel.

Wat was de eerste Predator film dan zozeer anders. Voor mij nog altijd de beste van de reeks.

Film die de gevaren blootlegt wanneer jeugdigen opgroeien in een omgeving van drugs en misdaad.

Natuurlijk wel vaker gezien, maar is het een integere film. Begint voorzichtig en wordt geleidelijk

grimmiger. Vooral de beide moeders wordt goed gespeeld, die onderzoekend zich alsmaar meer zorgen maken over hun zonen.

Vind Cage in deze film juist prima acteren, zou niet weten hoe het in deze rol beter kan. Een

broodacteur geworden zoals er wel meerdere zijn onder grote namen en met vooral een voorkeur

voor matige actiefilms. Deze valt best wel mee en dat is vooral te danken aan een vrij hoog

tempo en meerdere prima actiescenes dankzij het goede camerawerk. De CGI is inderdaad

nogal bedroevend, en de film kent ook zo zijn haken en ogen. Het is eigenlijk een nogal freaky

film met volgens mij ook een hint naar The Silence of the Lambs i.v.m. de ontsnapping uit

de kooi, en die soms onlogisch maar ook ongeremd lekker zijn gang gaat. De aanwezigheid van

onze Famke Janssen werkt wellicht onbedoeld soms op de lachspieren en die, wier gelaat

ernstig gecorrigeerd, er bij loopt als een expressieloos Aziatisch getint figuurtje, maar is dat

in deze film amper hinderlijk te noemen.

Neem je de film op voorhand niet al te serieus, dan is het gebodene best wel prettige kost en

stukken beter te verteren dan menige andere actiefilms van de B garnituur, wat deze film

duidelijk is.

Een realistische film over een seriemoordenaar in Frankrijk, sterk gespeeld door Guillaume Canet:

Een personage die psychisch uiteraard niet oke is met een onbeheersbare drang naar onverschillige

kills en die er duidelijk geen plezier aan beleeft of er geen kick van krijgt. Zonder dat er de nadruk

op wordt gelegd, een tragisch persoon die ook niet bepaald overkomt als een gelukkig mens.

Een film over een reeks moorden van vooral mooie, jonge meiden, is natuurlijk niet vrolijk van

toon, maar het lijkt wel of de film qua sfeer in zijn geheel is afgestemd op de psyche van de seriemoordenaar. Kleur kom je amper tegen, en overheersen vale en grauwe tinten. Enkele

moorden worden ook gepleegd in een mistroostige omgeving van kale, regenachtige en modderige

landerijen. Gelijkertijd schokkend en deprimerend.

Een krachtige en efficiente seriemoordenaar film. Stemmig zonder buitensporigheden, en wat mij

betreft veel te laag gewaardeerd, ook bij IMDB, wat wel vooral zal liggen aan een zekere, tamelijk

droge, reconstructie benadering van de zoektocht van de Franse politie en de daden van de

seriemoordenaar i.p.v. dat er concreet iets verhalends wordt voorgeschoteld.

En geschikte muziek ook. Die werd naar het einde toe, wanneer de dader eindelijk kon worden

ingerekend, gepast ingetogen en geen popmuziek. Maar kwam je onderweg in de film o.a. ook

de duistere muziek van The Velvet Underground tegen. Ongetwijfeld een bewuste keuze.

Ik ben niet per se een fan, maar met Born To Run vind ik Darkness On The Edge Of Town zijn

beste album. Derhalve voor mij best wel interessant het creatieve proces van het album te

zien. Met tussendoor optredens wanneer betreffende nummers worden uitgevoerd, en

interviews met Springsteen en andere bandleden. Bij vlotte, vakkundige montage beslist

geen Classics benadering, een serie waarin een klassieker uit de popmuziek onder de loep

wordt genomen. Apart is het wel, om middels een docu een album uit te lichten. Wellicht

stuitte de regisseur al dan niet bij toeval op boeiend archiefmateriaal en wat hem tot dit

besluit deed komen.

Wanneer het om kapitaalgewin gaat komen al gauw manipulaties om de hoek kijken.

Zelfs de goedaardige Damon wil er, inherent aan zijn job, voor de goede zaak wel een

leugentje tegenaan gooien. Aan het einde van de film wanneer er een zekere aap uit

de mouw is gekomen, lijkt hij met zichzelf in het reine te willen komen die met zijn

verleden zich toch al kon vereenzelvigen met de eenvoudige bevolking. Waarop de

uiteindelijk speech volgt waarmee voor mij opeens toch te zeer de nadruk wordt gelegd op

innerlijk geweten en eerlijkheid. Maar Damon bleek wel geknipt voor deze rol. Niet een

acteur die het speciaal van expressie moet hebben, maar wel garant voor gedegen

acteerwerk. Ondertussen krijg je een aardig beeld van een eenvoudige gemeenschap

op het platteland. En raken Damon en zijn collega McDormand ook nog bevriend elk

met iemand van de andere sekse. De film moet het sowieso van het acteerwerk hebben.

Simpelweg omdat het verhaal op zich amper interessant is te noemen. Vond de film,

alles meegenomen, wel goed, ondanks dat het allemaal tamelijk droog en kleurloos

overkomt.

Vond het acteerwerk van Christopher Walken nogal tegenvallen, terwijl de rest van de cast

erbarmelijk acteerde. De film ook behalve rommelig ook tamelijk saai, terwijl het bovendien

allemaal erg lelijk oogde. Eigenlijk een vervelende film al met al, die mij geen moment wist

te bekoren.

Geinige onzinfilm al lijkt de intentie mij vrij serieus. George Sanders is natuurlijk een bekende acteur,

maar ik herkende warempel ook de acteur Robert Hardy van de prachtserie James Herriot.

Energieke variant op Dog Day Afternoon, maar toch nogal anders waarbij de ontevreden,

radeloze jonge overvallers vooral sympathiek overkomen, uitstekend gespeeld door Van Hoy en

Barton. De gedrevenheid (tegen het hysterische aan) van Hoy vond ik beslist niet storend,

eenvoudigweg omdat hij voortreffelijk acteert. Ook het spel van Reynolds is eigenlijk niets op

aan te merken.

Met ook geweldig, flitsend camerawerk, erg knap gedaan. De film is behalve af en toe grappig

eerder ontroerend dan spannend, en heeft van begin af aan eigenlijk al een luchtige toon ook

al zijn de beweegredenen van het stel bitter en wrang.

En maken de vermakelijk opeenvolgende verwikkelingen de film tot een aangename kijkbeurt.

Vond dit toch wel een bizondere film. De titel verwijst natuurlijk naar die ene scene met de

jonge hondjes. En ondertussen waarschijnlijk ook naar een doelende onschuld van de beide

tieners (Eigenlijk ook nog pups?)

Het slot is misschien een gemakzuchtige mik op goedkoop sentiment. Maar wel ook een

bevestiging van waar de film de gehele duur op zinspeelt: De roekeloze, vertederende onschuld

van twee pubers.