Opinions

“To Cyril Collard, and to all those who still believe that love means something.”

Niet slecht. De regisseur wil duidelijk wat zeggen over de economische crisis en de invloed dit het heeft op verschillende personages, maar dat komt er niet helemaal uit. Dat komt niet alleen door de expliciete seksscènes en het soms onnodige veel bloot (de bedoeling van de douchescènes is mij nog steeds niet helemaal duidelijk), maar ook door het warrige en wat oppervlakkige script. Er zit ergens wel een goed verhaal verborgen in Q, en het acteerwerk is degelijk. Maar het script laat te veel steken vallen.

Quantum of Solace

Quantum of Solace is een direct vervolg op Casino Royale en Bond gaat op een persoonlijke missie om wraak te nemen voor de gebeurtenissen die plaatsvonden in die film. Het is volgens mij voor het eerst dat een Bondfilm niet bekeken kan worden zonder het vorige deel gezien te hebben. Een unicum.

Maar ook met Casino Royale in het achterhoofd is Quantum of Solace een warrige film met onnavolgbare actie/vechtscènes die je gegarandeerd hoofdpijn bezorgen. Regisseur Marc Forster heeft naar de Bourne films gekeken en gedacht, “dat kan ik beter”. Een misrekening want in het eerste gedeelte van de film zit een autoachtervolging en een aantal vechtscènes die niet te volgen zijn. Het warrige verhaal helpt ook niet. Het plot draait om het plan om een staatsgreep te plegen in Bolivia door een zakenman genaamd Dominic Greene. Greene staat aan het hoofd van het ecologische Greene Planet en wil een Generaal Medrano aan de macht in ruil voor een stuk woestijngrond, waardoor hij de hele watervoorraad van het land in handen krijgt. De sluier van een geheime organisatie (SPECTRE maybe) hangt ook weer over deze Bond want Greene is lid van deze organisatie. En laat Bond nou net met deze organisatie nog een appeltje te schillen hebben. Het verhaal klinkt niet al te interessant en in de praktijk is het dat ook niet. Mathieu Amalric is als Dominic Greene geen geweldige tegenstander voor Bond en straalt totaal geen dreiging uit en is een beetje saai. Ook Joaquin Cosio is als Generaal Medrano wel erg vlak en er wordt aan zijn karakter wel erg weinig aandacht besteed.

Gelukkig zijn er ook genoeg pluspunten. Jeffrey Wright en Gaincarlo Giannini keren terug als Felix Leiter en René Mathis en zijn erg goed als medestanders van Bond. Judi Dench heeft als M veel te doen en dat is altijd een pluspunt. Olga Kurylenko verdient een betere Bondfilm want zij is erg sterk als wraakgodin Camille Rivera. Het is een understatement om te zeggen dat ze nog een rekening te vereffenen heeft met Generaal Medrano. Een erg sterke rol van Kurylenko die haar tanden erin vastbijt en sterk acteert. Sommige actiescènes zijn wel geslaagd. De actiescene met Bond en Rivera in een vliegtuig die onder vuur wordt genomen is voortreffelijk en ook het laatste gedeelte is prima. De laatste scene als Bond zijn wraak kan nemen is geweldig. Neemt hij wraak? Een dilemma en Daniel Craig acteert sterk in die scene. Craig is sowieso wel op dreef en net zoals Dalton in Licence to Kill is hij sterk als Bond de ijzervreter met een wraakmotief. Al met al een redelijke, actievolle wraakfilm met goede acteurs. Het is meer Jason Bourne op steroids dan een James Bond film maar het is allemaal wel vermakelijk.

"Can I be your legacy?"
"You already are."

Interessant. Queen & Slim is een moderne versie van Bonnie and Clyde, hoewel Queen en Slim wel een stuk sympathieker zijn en geen overvallen en moorden plegen. Voor sommige zal dit de film een stuk minder interessant maken, maar ik ging wel mee in het gedoemde avontuur van Queen en Slim.

Dat komt door het acteerwerk van Kaluuya en Turner-Smith, maar ook door de fantastische regie en het audiovisuele gedeelte. De muziek is heerlijk, en samen met de regie van Melina Matsoukas zorgt het voor een dromerige sfeer. Rassenkwesties, etnisch profileren en politiegeweld spelen een grote rol, maar het is nooit overheersend. Matsoukas kiest ook niet opzichtig voor een bepaalde partij (zie het doodschieten van een agent door een jongen), maar ze laat zien dat de polarisatie in het huidige Amerika alleen maar verliezers kent.

“Checkmate!”

Mooie film over een Oegandees meisje die een groot schaaktalent blijkt te zijn. Het is duidelijk een productie van Disney, maar dat rauwe randje miste ik hier niet echt. Queen of Katwe is gewoon een film met een intrigerend verhaal en uitstekend acteerwerk. Lupita Nyong’o en David Oyelowo zijn altijd geweldig, maar ook de jonge Nalwanga maakt indruk. Het is ook een waargebeurd verhaal, en de laatste scènes met de acteurs en de echte mensen is een perfecte afsluiter.

“No no no no, you see it's a gun fight. We both have guns. We aim, we fire, you die.”

Prima film. Lekker Western sfeertje, ouderwetse Western duels tussen kleurrijke personages, sterk acteerwerk, knap regiewerk van Sam Raimi en een aardig verhaal. The Quick and the Dead is zeker niet de beste Western film die ik ooit heb gezien, maar vermakelijk is het zeker. Sharon Stone overdrijft het soms wel een beetje, maar ze staat haar mannetje en is een sympathieke heldin. Gene Hackman steekt er met kop en schouders bovenuit, en ook een jonge Leonardo DiCaprio en Russell Crowe doen het goed.

Ssssssssssssssstt….!

De hoge verwachtingen worden meer dan waargemaakt. A Quiet Place is een ijzersterke horrorfilm waarbij ik eindelijk weer eens echt een gevoel van spanning en plaatsvervangende angst voelde. De eerste scenes zijn al perfect omdat je als kijker gelijk deze bijna dystopische wereld ingetrokken wordt, en ook gelijk alle informatie toegereikt krijgt om te kunnen begrijpen waarom de personages geen geluid mogen maken. Sterk en effectief regie- en schrijverswerk van Krasinski.

Het belangrijkste is dat je ook echt meeleeft met de personages. Lee en Evelyn Abbott, maar misschien nog wel het meest met hun dochter Regan. Fantastisch geacteerd van de jonge Millicent Simmonds. Blunt is, zoals gewoonlijk, geweldig op dreef, en het hele gedeelte in het huis met de bevalling, een spijker en de alien is nagelbijtend spannend. Krasinski weet de spanning in bepaalde scènes naar het ondraaglijke op te voeren. Origineel, spannend, gruwelijk, emotioneel en tragisch, meer van dit soort horrorfilms graag.

“All I wanted was to be invisible.”

Prima. Echt spannend is The Quiet niet en een bepaalde twist is eigenlijk geen twist (vinger opsteken wie echt dacht dat Dot doofstom was). Wat er zich afspeelt tussen vader/dochter komt ook niet als een verrassing, maar de acteurs doen het goed en de regisseur zorgt voor een beklemmende sfeer. Belle, Cuthbert, Donovan en Falco weten wel raadt met het materiaal en het einde is een anticlimax, maar het wordt wel sterk gebracht. Ik had nog een twist in het verhaal verwacht (strijdt tussen Belle en Cuthbert?), maar het eindigt zonder grote knal.