Opinions

Het ongelofelijke waargebeurde van een zwerfhond die in 1917 de mascotte wordt van een Amerikaanse legereenheid die zich voorbereidt op de strijd aan het Europese front. Daar verricht hij een aantal heldhaftige daden waarmee hij vele levens redt en zelfs de rang van sergeant krijgt. Het verhaal leent zich uitstekend voor animatie. Stubby is aandoenlijk en Lenny gebruikt een feitelijke benadering van Stubby’s daden zonder zijn heldhaftigheid uit te melken. Een boeiend stukje Amerikaanse militaire geschiedenis met een ontroerende ontknoping, maar de vlakke animatie beperkt de emotionele impact.

De 14-jarige Surinaamse Rotterdammer Shabu heeft zich de toorn van geliefde oma op zijn hals gehaald nadat hij in een joyride in diens auto heeft beschadigd en een flinke boete heeft bezorgd. Gedurende een hete zomer moet hij van zijn familie allerlei klusjes doen om de schuld van 1200 Euro af te betalen en verzint hij allerlei plannetjes om geld te verdienen, waaronder een ‘fissa’ voor de bewoners van zijn wijk ‘Peperklip’. Formeel aangemerkt als een documentaire, maar het camerawerk en de montage maken duidelijk dat een groot deel dan wel is gedramatiseerd, dan wel gereconstrueerd. Shabu blijkt ondanks zijn tekortkomingen een charismatische rondleider in een stadswijk waar de bewoners elkaar kennen, in de gaten houden en veelal respecteren. Vooral de levensgesprekken met iets oudere buurtgenoten en met volwassen familieleden maken indruk.

Ex-junkie en alcoholist Michael Holloway [Balthazar Getty] lijkt zijn leven weer op de rails te hebben: hij heeft een liefhebbende echtgenote [Rebecca Gayheart], staat op het punt vader te worden en werkt 's avonds bij het benzinestation van Roland Montague [Brad Dourif]. Het is bepaald geen topbaan, maar op Michael heeft structuur nodig en levert zo bovendien een financiële bijdrage aan zijn aanstaande gezinsleven. Op een avond ontmoet hij de mysterieuze, maar zeer innemende Stuart [Peter Weller], die Michael verleid hem te vergezellen op een nachtelijke odyssee door de schaduwwereld van Los Angeles. Maar kan Michael de verleidingen die Stuart aan hem voorlegt wel weerstaan?

Geen film voor mensen met een zwakke maag, zoals de cover eigenlijk al duidelijk maakt. Er is bovendien flink wat extreem geweld, maar Peter Weller domineert de film met een meesterlijke vertolking die de onheilspellende sfeer van de film versterkt en je als kijker dezelfde vraag doet stellen als Michael: is Stuart een Duivel, een Engel, of een megalomane man? Het lijkt soms wellicht dat regisseur Isaac H Eaton wat teveel zwelgt in de misère, maar het maakt deze thriller tot een unieke visuele en geestelijke ervaring die je nog lang zal bijblijven.

Vliegenier en werktuigbouwkundige Maude Garrett [Chloë Grace Moretz] sluit zich op het laatste moment aan bij de bemanning van een B-17 met verzegelde bagage die ze met haar leven moet beschermen. Wegens gebrek aan ruimte moet ze plaatsnemen in de schutterskoepel onder het vliegende fort en de bescherming van haar bagage overlaten aan Walter Quaid [Taylor John Smith]. Het is nacht, het weer is onstuimig en er is een wereldoorlog gaande, dus Japanse vliegtuigen vormen ook een gevaar. Maar het grootste gevaar openbaart zich in het begin slechts als de “schaduw in de wolk” en Maude doet wat ze kan om haar seksistische, minachtende mannelijke bemanning ervan te overtuigen dat ze in gevaar zijn. Bovendien is ze door een mechanisch probleem vast komen te zitten in de schutterskoepel. Een goedkoop gemaakte, dwaze variant op George Millers Nightmare At 20,000 Feet uit Twilight Zone: The Movie (1983) met een overtuigende Moretz, die er ondanks de beperkte fysieke en visuele mogelijkheden van haar rol in slaagt om de aandacht vast te houden. De slotconfrontatie is een aangenaam staaltje camp.

Hitchcock filmde zowaar het grootste deel van deze suspensethriller op locatie in een "typisch Amerikaans dorp" en verzamelde een perfecte cast voor de hoofdrollen. Teresa Wright is ultieme All American Girl Charlie die zich maar verveelt en dolblij is dat haar favoriete oom (en haar moeders oogappeltje) Charlie [Joseph Cotton] aankondigt enige tijd bij hun door te brengen. Wij weten dan al dat oom Charlie een moordenaar is die het heeft gemunt op weduwes en de spanning stijgt wanneer eerst Charlies zusje [Edna May Wonacott] begint door te krijgen dat haar oom niet geheel te vertrouwen is. De situatie wordt nog meer gespannen wanneer Emma [Patricia Collinge] aankondigt dat het gezin is uitgekozen voor een reportage over een 'typisch Amerikaans gezin'. Schetst een vlijmscherp beeld van een gewoon Amerikaans gezin met goed uitgewerkte karakters, een aangename dosis zwartgallige humor en een uitstekende Cotton als de afwisselend charmante en sinistere oom. Hitchcock beschouwde dit als zijn beste film.

Bespottelijke reli-horror waarin predikant Mason Harpere [Mark O’Brien] oog in oog komt te staan met zijn overleden strenggelovige vader Angus [Shaun Johnston] die zijn zoon opgezadeld heeft met een handjevol jeugdtrauma’s. Mason vermoedt dat de duivel verantwoordelijk is voor de wederopstanding van zijn vader en besluit een exorcisme te doen. Dat leidt tot een conflict met de religieuze gemeenschap waar zijn vader van uitmaakte. Zij denken juist dat Angus vervult is van de Heilige Geest. Bij vlagen zo slecht dat het leuk is. Verder is dit uiterst vervelend.

De vroege westerns van Buck Jones blinken niet uit qua tempo en acteerprestaties. Het acteerwerk is veelal houterig en de dialogen zijn geforceerd traag uitgesproken. Een deel van de cast lijkt zich nog niet comfortabel te voelen met een microfoon in de buurt. Het verhaal is niet onaardig en de paar actiescènes in deze korte western zijn acceptabel, maar deze film is symptomatisch voor de krampachtige wijze waarop Hollywood zich probeerde aan te passen aan de geluidsfilm.

Drie generaties Shaft slaan de handen ineen in deze iets te luchtige, maar acceptabele update van de blackploitationklassieker uit 1971 en de reboot uit 2000. JJ Shaft [Jess T. Usher] werkt op de afdeling cybersecurity van de FBI wanneer een goede vriend onder verdachte omstandigheden om het leven komt. Volgens de officiële lezing zou het gaan om een overdosis heroïne, maar uit het autopsierapport concludeert JJ dat er sprake is van moord. Ten einde raad zoekt hij hulp bij zijn vader John Shaft [Samuel L. Jackson] met wie hij al jaren geen contact meer heeft. Ook John Shaft Sr [Richard Roundtree] levert zijn bijdrage aan een film die wat tegenvalt als misdaadfilm en vooral drijft op het niet onaanzienlijke charisma van Jackson en Roundtree. Usher houdt zich bovendien prima staande, maar wie niet bekend is met de voorgaande films uit de Shaft-franchise zal hier de lol waarschijnlijk minder van inzien.

James Cagney is de ster in deze film die zich afspeelt in de jaren '20, waarin Ierland is verscheurd door de Paasrevolte van 1916: de genadeloze manier waarop de Britten de aanstichters van die mislukte revolutie bestrafte heeft kwaad bloed gezet. Professor Lenihan [James Cagney] is één van de kopstukken van de IRA die geen enkel middel schuwt om de Britten/Protestanten te verjagen van hun eiland zodat Ierland weer kan worden herenigd. Kerry O'Shea [Don Murray] is een Amerikaan van Ierse afkomst en student in Lenihans klas die door een samenloop van omstandigheden langzaam maar zeker zelf betrokken raakt bij de strijd tussen de IRA en de Britten. Maar Lenihans rechtlijnigheid maakt het moeilijk om loyaal te blijven aan zijn mentor.

In de hoofdrol is de wat kleurloze Murray de zwakke schakel in de cast die verder bijzonder sterk is bezet. Cagney domineert de film maar krijgt uitstekend tegenspel van Glynis Johns in een sexy rol die fans van Mary Poppins ten zeerste zal verbazen. Michael Redgrave is slim gecast als The General, één van de sleutelfiguren bij de IRA die meer ziet in een diplomatieke oplossing. Met een sterkere hoofdrolspeler had dit een uitstekende film kunnen zijn, maar voor fans van Cagney en Johns is hun vakwerk reden genoeg om deze film te bekijken.

Dit roept herinneringen op aan de beide 'Open Water'-films. Net als die films lijdt The Shallows aan het feit dat het hier gaan om een flinterdun plot dat eigenlijk veel beter past in een format van hooguit 45 minuten. Er is een vrij lange aanloop, er zijn pogingen om wat karakterisering aan te brengen om de dramatiek te verhogen [de contacten met zuslief en vaderlief, het feit dat mama dood is] die eigenlijk alleen maar bedoeld lijken te zijn als tijdvulling. De film draait immers om de confrontatie met een haai. Inderdaad, 40 jaar nadat Jaws de reputatie van de haai onherstelbare schade aanbracht, met een drastische afname van de wereldwijde haaienpopulatie en nimmer aflatende pogingen van dierenbeschermers en -wetenschappers om die reputatie weer wat te repareren, is hier dan een film die haaien als angstaanjagende mensendoders neerzet.

Tot zover mijn preek.

Als thriller is deze film geslaagd: Blake Lively als Nancy draagt de film met verve, de cinematografie is van bijzonder hoog niveau en het scenario heeft zeker een aantal goede ideeën. Het maakt op effectieve wijze gebruik van het feit dat Nancy geneeskunde heeft gestudeerd, van het feit dat één van de collega-surfers aan het begin van de film een camera-helm heeft en de aanwezigheid van het ronddrijvende karkas van een walvis verhoogt de spanning behoorlijk. Aanvankelijk doet The Shallows meer denken aan Blue Crush, dat feitelijk een excuus was om aantrekkelijke, schaars geklede jonge dames en heren in slow-motion over en door de golven te zien scheren, maar het camerawerk is ook bijzonder effectief in de opbouw van de spanning. De eerste confrontatie tussen Nancy en de haai is overtuigend in beeld gebracht en de onderwater-beelden zijn vaak van grote schoonheid. Voeg daar nog een uitstekend sound-design aan toe en je moet concluderen dat de makers het best mogelijke resultaat hebben behaald.

Prachtig gefilmd op locatie in Tibet en subtiel geacteerd, maar verschrikkelijk traag romantisch drama over Pema [Thinley Lhamo] die verdacht wordt van ontrouw wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is op het moment dat echtgenoot Tashi [Tenzing Dalha] op een langdurige handelsreis is. Kwade tongen beweren dat Ram Sir [Karma Shakya] de vader zou zijn, maar Tashi’s broer [Sonan Topden] neemt haar in bescherming. Waarom dit 150 minuten moet duren, is mij een raadsel.

Tegenvallende reünie van McQueen en Fassbender over de op het eerste gezicht succesvolle Brandon [Michael Fassbender], die dol is op porno en losse seksavonturen. Volgens McQueen en coscenarist Abi Morgan is dat voldoende reden om de schaamte en zelfhaat van de hoofdpersoon te verklaren, dan wel te rechtvaardigen. Veel naakt en gesimuleerde seks in een poging je te shockeren en bij wat meer Puriteinse geesten heeft dat mogelijk effect. Eerlijk gezegd zie ik niet in waarom Brandon zich moet schamen, of het moet zijn voor zijn uitermate aanhankelijke zus [Carey Mulligan], die onuitgenodigd langskomt en zorgt voor een stevige portie melodrama. Goed geacteerd, maar mede vanwege McQueen kille regie riep dit bij mij weinig emotie op. Ja, verveling, zo nu en dan.

Romantisch drama valt uiteen in drie delen. Het begint op de laatste dag van 1999 met een vrolijke, energieke groepsdans op Go West in de uitvoering van The Pet Shop Boys . De leider van de dansgroep is de charismatische Shen Tao [Tao Zhao] en die zit met een probleem: twee mannen dingen naar haar genegenheid. Liangzi [Ying Dong Liang] is een mijnwerker die symbool staat voor het traditionele China en Zhang Jiansheng [Yi Zhang] is een ambitieuze kapitalist. Ze maakt een keuze en de gevolgen van die keuze worden duidelijk in de tweede episode die zich afspeelt in 2014 en zich richt op de moeizame relatie tussen Shen Tao en haar tienerzoon Dollar [Zijian Dong] die zijn moeder bezoekt. Voor de derde episode, die zich afspeelt in 2025, verplaatst het verhaal zich naar Australië en die verandering van locatie verzwakt de samenhang. De uitstekend acterende Zhao komt hierin bovendien op een zijspoor te staan waardoor deze moderne parabel uitgaat als een nachtkaars.

Marvel introduceert de eerste Aziatische actieheld aan het filmpubliek in deze redelijke, maar zeker niet geheel geslaagde SF-actiefilm met wat teveel uiteenzetting, een overdaad een komedie en derhalve te weinig actie. Gelukkig bestaan de actiescènes uit een geslaagde mix van CGI en nauwkeurig gechoreografeerde vechtscènes waarin Hong Kong-actielegendes Tony Leung en Michelle Yeoh laten zien dat ze nog steeds meester zijn in de martial arts. Het verhaal betreft de in de VS opgegroeide Shaun [Simu Liu] die met zijn vriendin Katy [Awkwafina] probeert te voorkomen dat Shauns vader [Tony Leung] de krachten van de tien ringen uit de titel inzet voor de welbekende wereldheerschappij. Behoort zeker niet tot de beste Marvelfilms, maar er is voldoende ruimte voor verbetering om het inmiddels aangekondigde vervolg te rechtvaardigen. Benedict Wong heeft een cameo als Wong, bekend uit Doctor Strange.

'The Creature From The Black Lagoon' komt terecht in een laboratorium, waar de sinistere FBI-agent Richard Strickland het wezen om onduidelijke redenen martelt. Maar wanneer schoonmaakster Elisa [Sally Hawkins] het wezen ziet ontstaat er een band tussen de twee die haar doet besluiten het wezen te bevrijden, tijdelijk onderdak te geven en uiteindelijk via de kanalen te laten terugkeren naar zijn plaats van herkomst.

Guillermo Del Toro levert opnieuw een technische fenomenale film af, met fraaie make-up, prachtige sets en een sfeervolle muzikale score. Sally Hawkins is prima in de hoofdrol en Michael Shannon zet weer een memorabele schurk neer, maar de sterkste momenten zijn voor Octavia Spencer - als Elisa's spraakzame collega - en Richard Jenkins als Giles, Elisa's eenzame, beste vriend. Maar de film slingert ongemakkelijk tussen sentimentele romantiek en thriller met horror-elementen waardoor het laatste half uur behoorlijk tegenvalt. De keuze om de soundtrack te vullen met een overdaad aan sentimentele luisterliedjes helpt ook niet.

Mandy [Rhianne Barreto] ziet zich geconfronteerd met een video van haar die is gemaakt ze, door een combinatie van drank en drugs, zich niet bewust was van wat er gebeurde. Onder druk van haar ouders doet ze aangifte, maar mede door schuldgevoelens over haar eigen aandeel in het incident, begint ze steeds meer te twijfelen of ze deze weg wel had moeten inslaan. Bianco vervalt nooit in de geijkte stereotypes van dader en slachtoffer en Barreto is sterk in de hoofdrol, maar heel spannend wil het niet echt worden.

Sara [Sara Paxton] nodigt zes vrienden uit voor een weekendje in een riant vakantiehuis op een eilandje in Louisiana Gulf Lake. Een rondje waterskiën blijkt het startschot voor een bloedbad aangericht door haaien die er nog nooit zijn gesignaleerd. Zouden Sara’s verbitterde jeugdvriend [Chris Carmack] en die Redneck [Joshua Leonard] daar iets mee te maken kunnen hebben? De waterskistunts mogen er zijn, verder is dit ongeïnspireerde tienerbagger.

Een goede reden om deze film te zien is:

A de stijlvolle manier waarop de romantische scènes zijn gefilmd;

B het meeslepende verhaal;

C de grote hoeveelheid enerverende actiescènes;

D de kwaliteit van de innovatieve special effects;

E Niet van toepassing

SyFy en Asylum zijn verantwoordelijk voor deze stupide, lawaaiige horrorfilm waarin haaien in grote getale in een tornado belanden en neerstorten in Los Angeles. Ian Ziering, de blonde krullenbol uit Beverly Hills 90210, speelt de surfer die naast zijn familie o.a. kinderen en bejaarden redt. Lijkt zichzelf aanvankelijk veel te serieus te nemen en de speciale effects zijn benedenmaats. Heeft een paar aardige momenten, waaronder het lot van een complotdenker en de finale waarin Fin [Ziering] een haai te lijf gaat met een kettingzaag. Kreeg maar liefst 5 sequels en een stortvloed (!) aan melige monsterfilms te beginnen met Sharknado 2: The Second One.

Na hun angstaanjagende avontuur in Los Angeles in Sharknado hebben Fin [Ian Ziering] en April [Tara Reid] besloten hun relatie een nieuwe kans te geven. Maar hun verblijf in New York loopt uit op een ramp wanneer ze opnieuw worden overvallen door een sharknado en Fin het als zijn plicht beschouwd om zoveel mogelijk burgers te redden en een einde te maken aan de sharknado. Sharknado nam zichzelf iets te serieus, maar deze sequel doet teveel zijn best om grappig te zijn. Ziering schmiert er flink op los en er is een overdaad aan cameo’s van mensen die vooral in New York bekend zijn. Vervolg: Sharknado 3: Oh Hell No!

Fin [Ian Ziering] is in Washington om zowel de Medal of Freedom als een lidmaatschap van De Orde van Gouden Kettingzaag in ontvangst te nemen wanneer een sharknado ontstaat die dreigt de hele oostkust in puin te leggen. Om de wereld te redden moet Fin deze keer gaan waar slechts een handjevol mensen hem is voorgegaan. Ferrante en scenarist Levin vinden deze keer de juiste balans tussen actie en komedie en het aantal cameo’s is deze keer gelukkig beperkt. Met Bo Derek en David Hasselhoff als Fins ouders is de cultstatus verzekert en dat maakt dit tot acceptabel hersenloos vermaak, ook al zijn de special effects er absoluut niet op vooruit gegaan.

Vijf jaar zijn verstreken sinds de laatste sharknado en Fin [Ian Ziering] heeft zich aan zijn belofte gehouden om zijn tijd te besteden aan zijn familie, al is dat zonder April [Tara Reid], van wie wordt aangenomen dat ze dood is. Het bedrijf Astro-X heeft de wereld beschermt tegen nieuwe sharknado’s, maar het weer laat zich de natuurwetten niet voorschrijven en dus is Las Vegas deze keer de sjaak. Hasselhoff keert terug als Fins vader en Gary Busey neemt de rol op zich van Aprils vader, een warrige wetenschapper die mogelijk de sleutel heeft tot de ultieme vernietiging van de sharknado. Het uitmelken is begonnen en dus herkauwen de makers eerder gebruikte grappen en vallen ze terug op de slappe formule van cameo’s van beroemdheden en vermeende beroemdheden in een krampachtige poging om het leuk te houden. Erbarmelijke special effects, maar dat zou geen verrassing mogen zijn. Wel een grappige titel. Vervolg: Sharknado 5: Global Swarming.

Na Los Angeles, New York, Washington en Las Vegas is het nu de beurt aan meerdere wereldsteden buiten de VS om ten prooi te vallen aan een sharknado. Op verzoek van de Britse Prime Minister reist Fin [Ian Ziering] met April [Tara Reid] en zoon Gil [Billy Barratt] naar London voor een adviserende rol bij een bijeenkomst van NATO. Nova [Cassandra Scerbo] doet een archeologische ontdekking bij Stonehenge die mogelijk een definitief kan maken aan de sharknado’s en zijn roept Fins hulp in. Maar hun vondst veroorzaakt een sharknado die de bevolking van Londen dreigt te decimeren. Scotty Mullen vervangt Thunder Levin als scenarist en volgt qua verhaal de simpele formule van de vier voorgangers uit de Sharknado-serie, maar voegt daar in ieder geval wat verse (en geslaagde) ideeën aan toe, waaronder persiflages van Mission Impossible, Raiders of the Lost Ark en Network en een vortex waardoor onze helden worden getransporteerd van de ene wereldstad naar de andere. De sterk verbeterde special effects maken dit tot de beste uit de volstrekt krankzinnige, maar bij vlagen vermakelijke Sharknado-serie. Öok de cameo’s zijn leuker, inclusief die in het waanzinnige coda dat ons voorbereid op het laatste deel: Last Sharknado: It’s About Time.

Nathan Sanders [Eric Roberts] heeft namens Blue Water Corporation een mutatie van een haai en een octopus gemaakt dat moet dienen als superwapen. Hoewel het nog in de experimentele fase wil zijn leidinggevende [Peter Nelson] direct gebruik maken van deze technologie. En natuurlijk, er gaat iets mis waardoor de Sharktopus niet langer te beheersen is en de kust onveilig maakt. Oud-werknemer Andy Flynn [Kerem Bürsin] en Nathans dochter Nicole [Sara Malakul Lane], die een sleutelrol speelde bij de ontwikkeling van de Sharktopus, krijgen opdracht het losgeslagen monster te stoppen zonder het te vernietigen. Onzinnige, kolderieke horrorfilm met slechte special effects en flauwe grappen. Ideaal hersenloos vermaak voor een slaperige zaterdagavond dus! Geniet van de hilarische Mariachi muziek en drie hoeraatjes voor The Puerto Vallarta Dancers!

Josh [Ben Foster] en Rachel [Cobie Smulders] nemen met hun zoontje Max [William Kosovic] hun intrek in een huis dat uitkijkt op een scherpe bocht waar nogal veel ernstige ongelukken plaatsvinden. In het begin is de belangrijkste zorg dat Max hier zo weinig van meekrijgt een geen trauma oploopt, maar al snel blijkt dat de gebeurtenissen vooral een impact hebben op Josh en zijn gedrag zo beïnvloeden dat Rachel voor een moeilijke keuze komt te staan. Foster levert opnieuw een sterk staaltje af in wat gevoelsmatig de verwachting wekt een slowburner te zijn, maar uitgaat als een nachtkaars en een gevoel van frustratie en een gemiste kans teweeg brengt.

Sharpay Evans [Ashley Tisdale] uit High School Musical krijgt op basis van een promovideo een casting call voor een toneelstuk op Broadway. Haar vader [Robert Curtis Brown] huurt voor één maand een penthouse in New York en haar moeder [Jessica Tuck] roept via een studievriendin de hulp van Peyton [Austin Butler] in om een oogje in het zeil te houden. Uiteraard krijgt ze de nodige tegenslagen te verwerken in aanloop naar het positieve einde in dit vrolijke, onschuldige niemendalletje. Hondenliefhebbers opgelet: joe krijgt waar voor joe geld! Bradley Steven Perry is grappig als Sharpays aartsrivaal.

Tom [Justice Smith] is eigenaar van een boekenwinkeltje en heeft de hoop op de ware opgegeven. Dan verschijnt Sandra [Briana Middleton] in zijn leven. Zij lijkt een perfecte match, totdat Tom ontdekt dat Sandra’s broer in levensgevaar verkeert omdat hij een schuld van 350.000 dollar heeft opgelopen bij onguur volk. Wat er vervolgens gebeurt zien we vanuit het perspectief van de direct betrokkenen, maar ook van Madelin [Julianna Moore], die een belangrijke spil blijkt te zijn in het verhaal. Begint interessant en zet je meerdere keren op het verkeerde been. In dit geval is dat geen aanbeveling en bij de laatste plottwist heb je het wel gehad met het plot. Slim kan ook irritant zijn, zo blijkt wel weer.

Etero [Eka Chavleishvili], de eigenaar van een drogisterij in een dorp in Georgië, laat zich op haar 48e ontmaagden door leverancier Murman [Temiko Chichinadze] en dat geeft haar een alternatief perspectief op het leven. Van een verhaal is verder geen sprake en dus vult Naveriani de tijd met weinig opmerkelijke bespiegelingen op het leven. Door het magere verhaal begint dit al snel te vervelen. En ik betwijfel ten zeerste of de ontknoping de verrassing oplevert die Naveriani in gedachten had.

Chris Decker [Cameron Monaghan] heeft een fortuin verdiend met de verkoop van zijn Internetbedrijf, maar dat kost hem wel zijn huwelijk met Jamie [Sasha Luss]. De zogenaamd mensenschuwe Chris trekt zich als een kluizenaar terug in een miljonairsvilla, maar tijdens een nachtelijke boodschappenronde ontmoet hij Sky [Lilly Krug]. Een paar ongeloofwaardige smoezen later komt het tot seks. Pas wanneer Sky’s voormalige kamergenoot Lisa [Ash Santons] dood in haar kamer wordt aangetroffen, beginnen de alarmbellen te rinkelen. Te laat natuurlijk. Malkovich speelt de moteleigenaar die net zo dom is als de hoofdpersonages in deze stupide erotische thriller. Wanneer Frank Grillo verschijnt is vanzelfsprekend het dieptepunt bereikt.

Om de dagelijkse sleur te doorbreken sussen Shaun en zijn vrienden de boer in slaap. Het resultaat is echter anarchie op de boerderij en wanneer de boer in het ziekenhuis beland, slaan Shaun en Bitzer de hond de handen ineen in een poging hem te bevrijden zodat hij de orde op hun geliefde Mossy Bottom Farm kan herstellen. Een eenvoudig verhaal, maar vol vindingrijke twists en met een aantal hilarische sequenties. Het bezoek van de schapen aan een restaurant is een hoogtepunt, evenals de scène waarin Blitzer wordt aangezien voor een chirurg. Zo is dit een vlotte, vaak bijzonder grappige animatiefilm die goed te volgen is voor alle leeftijden en daarmee absoluut een ideale familiefilm is.