Opinions

Dat WC Fields niet behoort tot de 4 grote 'silent comedians' komt mede doordat hij - in tegenstelling tot Chaplin, Keaton, Lloyd en Langdon - veel beter tot zijn recht kwam toen geluid zijn intrede deed. In deze zwijgende komedie speelt hij Elmer Prettywillie, een winkelier in een klein stadje, die aan het begin van de film probeert in slaap te komen. Zijn slaap wordt echter steeds onderbroken door verschillende vormen van herrie! Natuurlijk leent zo'n idee zich veel beter voor een geluidsfilm en het is dan ook niet zo vreemd dat de remake uit 1934 op vrijwel alle fronten superieur is. Dat neemt niet weg dat er veel te genieten valt in deze komedie: Elmers pogingen om een brand te blussen zijn hilarisch evenals een sequentie met een niet al te sjofele kinderwagen. De aanwezigheid van de even lumineuze als luchtige Louise Brooks is ook een pluspunt, ook al is het romantische subplot waar zij onderdeel van uit maakt niet bijster interessant.

‘Italian Studies’ is de titel van een boek met korte verhalen van Alina Reynolds [Vanessa Kirby]. Voor haar volgende boek wil ze zich verdiepen in de belevingswereld van jongeren en daarom struint ze New York City af en spreekt ze jongeren over hun ambities, hun denkbeelden en het leven in het algemeen. De combinatie van geschreven scenes en spontane gesprekken met jongeren is riskant en pakt in dit geval niet al te best, ook al omdat het onderscheid tussen de gedramatiseerde en de ‘echte’ gesprekken vrij goed te maken is. Misschien was het Leons bedoeling dat Kirby’s personage soms wat moeite heeft om contact te maken, maar het komt het eindresultaat sowieso niet ten goede. Een experiment dat geen herhaling behoeft.

Weinig meeslepend drama over een Amerikaans gezin tijdens WOII. Nadat vader Matthew Macauley [Tom Hanks] komt te overlijden en diens oudste zoon Marcus [Jack Quaid] zich aan het front begeeft, moet tiener Homer [Alex Neustaedter] zijn moeder [Meg Ryan] financieel bijstaan. Hij krijgt een baantje als koerier bij een postkantoor waar hij een vaderfiguur vindt in Willie Grogan [Sam Shepard]. Stemmig drama met verzorgd camerawerk van Andrew Dunn, maar diepgaande is het helaas niet

Julian Assange verbleef 7 jaar in de ambassade van Ecuador in Londen om uitlevering aan Zweden (en vervolgens aan de VS) te voorkomen. In 2019 werd hij alsnog gearresteerd en begon een langdurige gerechtelijke procedure die moet bepalen of er een wettige grondslag was om aan het uitleveringsverzoek van de VS gehoor te geven. Directe aanleiding is de publicatie van documenten en video’s die de Amerikaanse regering in een kwaad daglicht zetten. Deze documentaire richt zich op poging van Assanges advocaat en echtgenote Stella Morris en zijn vader John Shipton om zoveel mogelijk politiek en maatschappelijke steun te vergaren voor de vrijlating van Assange. Een nadrukkelijk en overtuigend pleidooi voor Assange, persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting en een fascinerend portret van de enigmatische Shipton (de appel valt niet ver van de boom, zo blijkt). Wat ontbreekt is inzicht in de formele grondslag voor de aanklachten tegen Assange die je als kijker de ruimte geven om een afgewogen standpunt in te nemen.