Opinions

Jaren geleden gezien als onderdeel van Halloween night in de bios. Hier had ik zo echt een Blair Witch Project gevoel bij. Deze was dan iets beter maar nog altijd onvoldoende om van echt griezelen te kunnen spreken. Waarom moeten het toch steeds zo oninteressante personages zijn in dit soort films vraag ik me af.

Ik heb deze film op DVD zij het dan wel gekocht via het Britse amazon dus niet met Nederlandse maar met Engelse ondertitels. Ik vind de film op hetzelfde niveau als de remake met Lindsay Lohan. Hoewel het allemaal wat braver en oubolliger is, heeft deze film toch wat meer charme dan de remake. Vooral Hayley Mills die de rol van beide zussen op zich neemt, vind ik toch leuker en schattiger dan Lindsay Lohan. Op het niveau van acteren zijn ze voor mij evenwaardig.

Na het zien van het origineel moet ik toch zeggen dat ik de remake beter vond. Dit neem ik het origineel niet kwalijk gezien deze dateert uit 1961 en voor zijn tijd ook erg leuk was. Vooral de conflicten tussen de ouders zijn hier wat beter uitgewerkt alsook de switch zorgt hier voor nog wat meer komische en chaotische gebeurtenissen.

Hoewel Pinocchio nooit tot mijn favorieten heeft behoord en ik deze als kind ook weinig heb bekeken, heeft het altijd iets magisch gehad. Ik sta telkens weer versteld als ik zie dat deze tekenfilm dateert van 1940, slechts 3 jaar na Sneeuwwitje. Om eerlijk te zijn vind ik Japie Krekel nogal een irritant karakter. Nu goed Pinocchio had natuurlijk sturing nodig, maar hadden ze nu echt niets anders kunnen verzinnen dan een vermenselijkte krekel. Een wijze uil (zoals Archimedes uit Merlijn) of een elfje dat zou ik al veel beter hebben kunnen aanvaarden. Waar ik vooral van hou zijn de wijze lessen die je leert uit dit sprookje. Hoewel de vos en de kat boeven zijn van het laagste soort, vind ik het wel leuke karakters. Dit zal vooral te maken hebben met het feit dat ik vroeger een grammofoonplaat had van dit sprookje waarin de stem van Jantje Fatsoen alleen al deed uitbarsten van het lachen.

En nog een s een onnodige sequel. Ik was de draad in dit verhaal voor het merendeel kwijt en het kon me ook nog maar weinig schelen. In de 2de film was de magie al veel minder, in deel 3 is de humor ook nog helemaal verdwenen en wat een idioot einde!

De enige leuke scènes zijn die op het eiland van de kannibalen afspelen. Voor de rest vond ik er weinig aan, veel te lang ook. Een onnodige sequel. En op het einde weet je dat er ook nog een derde komt

Een leuke avonturenfilm met veel spanning, humor, interessante karakters en een niet zo mis verhaal. Hoewel een open einde was dit uiterst bevredigend. Natuurlijk moesten ze de hele boel om zeep helpen met allerlei onnodige sequels met meer geweld en waaruit de humor stelselmatig verdween. Voor mij telt enkel deze film en wil ik alles wat erna komt vergeten.

Uiteindelijk kan ik vooral verwijzen naar de recensie van Theunissen. De film heeft hetzelfde uitgangspunt as The Little Shop of Horrors maar hier worden er seksscènes in gegooid die worden gade geslagen door de protagonist. Gek natuurlijk als hij het gluren onderbreekt omdat hij moet gaan werken en dat hij ze later opnieuw gaat begluren vanop dezelfde plaats op een veel later tijdstip. Daarbij komt nog dat ze doorgaan vanaf het punt dat de protagonist stopte met gluren. Het is alsof hij een pornofilm zat te kijken in meerdere sessies. Deze scènes dienen eigenlijk ook vooral om de tijdsduur te rekken. Hierdoor krijg je een film van bijna 100 minuten die zeker een minuut of 20 kon worden ingekort. iets te flauw allemaal maar de strippende dames zijn uiteindelijk nog wel aantrekkelijk.

Moeilijk te beoordelen film. Ik had al een remake van het verhaal gezien met "The Cold Light of Day". Ik lees dat deze dichterbij het verhaal blijft. Het verhaal kwam een beetje traag op gang, maar ik had niet het gevoel dat het een lange film was. Ik bleef geboeid van het begin tot het einde ook al was er naar mijn mening weinig spanning. We zien zowat alles door de ogen van Jack Nicholson. Ergens had ik ook graag iets meer over de echte moordenaar gezien die eigenlijk nauwelijks in beeld komt. Het einde is gedeeltelijk bevredigend. Uiteindelijk wordt de moordenaar gestraft door om te komen in een auto-ongeluk, maar aan de andere kant hoopte ik toch dat ie met een gevangenis straf moest boeten voor zijn wandaden. Dat het verhaal een wat onconventioneel einde had, vond ik wel goed. Maar dat agent Jerry eigenlijk helemaal gek wordt, terwijl hij gelijk had, vond ik toch wel zielig. Al bij al een goede film, zeker het bekijken waard.

Ik vind het heel moeilijk om deze te beoordelen. Het verhaal is verschrikkelijk cliché en de romantiek komt wat mij betreft nogal geforceerd over. Het helpt natuurlijk ook niet als je weet dat Pocahontas en John Smith elkaar wellicht in het echt nooit hebben ontmoet laat staan een romance hebben gehad. Dat gezegd zijnde is de muziek in deze film prachtig. Ik denk dat "Like the Wind" terecht een van de beste Disney-songs is. Werkelijk in elke taal klinkt het prachtig. Ook de natuurgetrouwe weergave van de fauna heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Pocahontas is ondanks het cliché-verhaal een goedhartig figuur die al mijn sympathie verdient? Het is zeker een tekenfilm het herbekijken waard als is het enkel voor de mooie beelden en prachtige muziek.

Misschien dat Paranormal Activity als griezelfilm beter werkt, maar ik vind dat die zich toch teveel baseert op geluiden en suggestie zonder dat er daadwerkelijk iets gebeurt of enige vooruitgang zit in het (niet zo interessante) verhaal. Ook voelde ik totaal niet mee met de irritante hoofdkarakters. Neen, dan is Poltergeist veel beter qua verhaal en is het ook duidelijk waar het naar toe wilt. Het wordt rustig opgebouwd, en gaat in overdrive richting finale. Beste acteerprestaties waren Carol Anne (die nog niet zo erg veel had te doen in deze film) en ook het kleine dametje die de geesten kwam uitdrijven, geweldige rol vond ik dat. Ook de rol van de moeder vond ik sterk. Nu ben ik meestal niet zo gek op speciale effecten, maar in deze waren ze toch wel een goede bonus al was de finale met lijkkisten die overal uit de grond plopten toch wat van het goede teveel. Sterke scènes waren die met de boom, de man die in de spiegel begint te hallucineren, die met het touw en de momenten waarop de bewoners naar de Poltergeist worden toegezogen. De sequel komt snel aan de beurt.
Oh ja en die clown, die vond ik persoonlijk niet zo eng. Als ik die jongen was en ik kon de aanblik van die pop niet verdragen, had ik die al lang buiten geflikkerd. Wat weerhield hem daar eigenlijk van vroeg ik me af.

Het verhaal is goed alsook de sfeer. Zoals anderen reeds opmerkten miste het toch wel wat spanning. Het kabbelt allemaal een beetje te rustig door. Ik had toch meer karakterontwikkeling gewild van de andere karakters dan het hoofdpersonage. Van de inwoners van Rockwell Falls kom je nauwelijks iets te weten. Zeker de rol van de kleine Amanda had beter moeten worden uitgewerkt, zij was het meest boeiende van de inwoners, maar haar screentime is belachelijk klein. Ik had liever dat ze meer op haar hadden gefocust dan de love interest van het hoofdpersonage. Er is trouwens ook een alternatief einde (DVD-versie) dat ik veel leuker vind dan het originele.

Ik ga het mij gemakkelijk maken en zeggen dat ik mij kan vinden in de recensie van Theunissen. Ik had het niet verwacht maar heb me uitstekend vermaakt met deze rampenfilm. Effecten zijn fraai voor de tijd, het is best spannend bij momenten en leuke cast. Ook ik had een zwak voor de jonge Pamela Sue Martin. Shelley Winters vond ik ook sterk met een heftige scène naar het einde toe, was toch even slikken.

Even geleden dat ik deze prent nog heb bekeken. Ik herinner me dat ik deze wel goed vond, maar niet heel goed. Ik weet wel dat ik de krokodil best wel vermakelijk vond. Interessant was dat Disney hier voor een zwart meisje als prinses heeft gekozen. Nouja eigenlijk was ze niet echt een prinses maar een volksmeisje. Ook wel leuk was het onverwachte dat ook het meisje in een kikker veranderde bij het kussen van de kikkerprins. Wat me dan wel wat tegenstak was de modernisering van het sprookje. Als ze dan toch voor een zwarte prinses gingen, hebben ze ook meteen gekozen om naar de jaren dertig te gaan met het bijbehorende jazz-sfeertje dat destijds zo populair was bij de zwarten. Het mocht toch iets minder cliché zijn vond ik. Nu dat ik onlangs een verfilming heb gezien met echte acteurs waarin er wel is gekozen voor een echte prinses en een meer middeleeuwse tijdsgeest zoals in het klassieke sprookje, moet ik zeggen dat ik deze dan toch niet zo leuk vond en zeker niet als niet zo veel later "Tangled" is uitgebracht.

Deze film wordt precies maar matig geapprecieerd hier gezien de punten die gegeven worden. De film is fantasy maar kan niet meteen vergeleken worden met anderen. Misschien ergens wel een beetje met Pirates of the Caribbean en Ella Enchanted gezien zijn luchtigheid. Monty Python humor neen, dat zie ik er nu niet meteen in. De personages vind ik hier wel veel kleurrijker en interessanter dan voornoemde films. Het helpt natuurlijk als je deze film op jonge leeftijd voor het eerst hebt gezien. Ik was 11 of 12 jaar toen ik deze met school in de bios heb gezien. Ik vind em enkele herkijkbeurten later nog steeds heel goed.

Wel enkele maanden geleden heb ik dan eindelijk de film met de meest besproken moordscène uit de filmgeschiedenis gezien Dat moet in die tijd wel wat geweest zijn, aangezien moorden in die tijd zowat allemaal off screen gebeurden. De film haalt vooral de sterkte uit zijn verhaal. Ik zat dus ook compleet op het verkeerde spoor betreffende de dader. Een film die ik misschien niet meer zo vlug zal herbekijken, maar wel steeds in mijn collectie zal blijven.

Blijkbaar ben ik de eerste die hierop commentaar geeft. Wel, de gelaarsde kat is niet een van mijn favoriete sprookjes. Het leek me ook bijzonder moeilijk om dit te verfilmen in een niet geanimeerde versie daarom dat d

.

Ik vond het allemaal een beetje saai en flauw, niet memorabel, een van de mindere Cannon Movie Tales.