Opinions

Nooit een fan geweest van David Bowie en ik denk ook niet dat in hem een groot acteur schuilgaat. Nu goed dat terzijde speelt hij de rol van slechterik wel overtuigend. Dat hij zich kan uitleven door zijn songs en anderzijds die duistere blik in zijn ogen is hier een groot pluspunt. De andere menselijke hoofdrol wordt gespeeld door Jennifer Connelly, itoen nog een tiener nu een vrouw van middelbare leeftijd. Ze is geen Dorothy, maar is toch zeker een personage waar ik kan mee meevoelen. Ze leert wel degelijk iets uit haar avontuur. De helpende personages met hun specifieke karaktereigneschappen doen het geheel overkomen als een "Wizard of Oz" maar dan in een doolhof. Omdat deze film ook grotendeels uit poppen bestaat zijn vergelijkingen met "The Dark Crystal" onvermijdelijk. Het verhaal van Dark Crystal vind ik sterker en duisterder en ook de setting mooier. Labyrinth heeft wel een paar sterke scènes in de vorm van het trappenhuis en de pratende deurkloppers.

Dat is wellicht de reden waarom ik deze film zo weinig heb bekeken. Ik kon maar geen binding krijgen met de karakters. Ook na herbekijken is het enige wat ik me herinner de spaghetti scène. Het is een film die aardig is, maar ik kan er mijn aandacht gewoon niet bijhouden. En ja hoor de katten moeten natuurlijk weer de slechte zijn, hoe origineel!

Had ik geweten dat deze was gefilmd in de stijl van Paranormal Activity en Blair Witch, ik had em links laten liggen. Ik heb wel veel interesse voor exorcisme en daarom deze toch maar bekeken. Ik vond het wel interessant hoe Cotton exorcisme en het geloof toch aan de kaak wilde stellen. Bij het eerste exorcisme komt hij zelfs als een oplichter over en weet de goedgelovige mensen te misleiden. Eens de centjes in de pocket, zou de film moeten losbarsten denk ik dan. Dat gebeurde ook, maar toen begon dat shaky cameragedoe me toch serieus te irriteren. Vaak had ik zoiets van what the hell is happening. Ook de verdere ontwikkelingen, Nell's bezetenheid en de daaropvolgende dialogen konden me niet meer boeien. En dan dat einde... Ik dacht zo van, en dat is het nu? Sequel, vergeet het maar, daar verdoe ik mijn tijd niet meer mee. Dit is nog eentje voor mijn dumplijstje.

Deze film is gebaseerd op een roman. Deze heb ik niet gelezen dus ik kan niet zeggen hoe trouw de film aan het boek is gebleven. De boodschap die de film wil overbrengen is zeker geslaagd. We hebben hier het verhaal van Cadi die worstelt met haar schuldgevoel omwille van haar verongelukte zusje en tevergeefs hoopt de liefde van haar moeder terug te winnen. We hebben de gemeenschap die hun heil zoekt in een oud bijgeloof in de sin eater. En dan is er nog dat grote geheim dat deze gemeenschap herbergt. De film zit schitterend in elkaar, Liana Liberato zet de rol van Cadi geweldig neer. Ook maakt de regisseur op een schitterend manier gebruik van de setting. Ja, het heeft een sterk christelijk aspect maar het biedt zo ongelooflijk veel meer. IK snap ergens wel de vergelijkingen met "The village". Deze laatste is wel veel ongeloofwaardiger dan de sin eater en werd een beetje als thriller gepropageerd maar is meer een drama en heeft vooral te kampen met een vrij zwak verhaal.

Deze film had als kind altijd al een diepe indruk op mij gemaakt. Het was een van de weinige tekenfilms waarin echt zulke sterke fantasy-elementen in voorkwamen. Vooral de magie bleef nog vele jaren later in mijn hoofd: Schmendrik die de boom omtovert tot een soort van rondborstige boomvrouw, de eenhoorn die in een supermooie vrouw wordt omgetoverd, de rode stier die toch echt wel schrikwekkend was en natuurlijk dat sprekende skelet die van een lekker slokje wijn rode wangen krijgt. Zelfs al is het verhaal niet supersterk, het is onmogelijk voor mij om hier niet van te genieten. De magie is echt fantastisch en staat na zoveel jaren nog steeds. Toen ik de Nederlandse dub zag, dat was toch een ontgoocheling en deed de personages geen recht aan, zelfs de muzikale nummers waren gedubt. Gelukkig heb ik nu de UK versie op DVD waarop enkel de originele Engelstalige versie staat

Ik ben helemaal geen fan van vampieren en Twilight moet ik al helemaal niet hebben. Ik vond deze film wel een sterk verhaal hebben en niet het overdadig cliché verhaaltje van een mens die voor een vampier valt of een vampier die constant moet jagen om aan bloed te komen. Neen, dit verhaal had zoveel meer te bieden dan dat. Het gaat allemaal veel dieper en dit aan de kant van beide hoofdpersonages. De remake vond ik iets minder maar ook die is zeker het bekijken waard.

Ach en wee, het was een flinke inspanning om deze film uit te kijken maar ik heb het toch maar gedaan stiekem hopende dat er toch nog iets goed van zou komen en ik het een betere score kan geven. Eerst het goede wel visueel is het wel mooi, prachtige natuur, fantasy wezens vooral dan de eenhoorns en die waterheks zijn wel goed gemaakt. In tegenstelling tot velen vond ik the Lord of Darkness niet zo indrukwekkend. Zijn eerste verschijning wel, maar als je zijn acties en idiote gepraat later moet aanhoren werd ie al gauw een karikatuur. Tom Cruise als the hero that saves the day wel die keuze lijkt me duidelijk. In zijn jonge tijd deed hij mening vrouwenhart sneller slaan. Dat hij meedeed was de grootste reden dat ik deze film zo lang heb gemeden. Toegegeven hij komt hier minder arrogant over dan in al de andere films die ik van hem zag al zijn er dat niet zo erg veel. Hij had toen nog geen sterallures dat is duidelijk. Alle personages zijn erg vlak en oninteressant, het plot is heel mager en de dialogen zijn zo ongelooflijk dom. Achtergrond bij de karakters en de leefwereld is er nauwelijks. Neen, dit is het echt niet.

Een film die met maar beperkte middelen lijkt gemaakt. Mooi verhaal van een dappere vrouw die het aandurfde om na de oorlog een heleboel joodse kinderen in bescherming te nemen en een toekomst te geven. Hartverwarmend hoe ze daar in slaagt want vanzelfsprekend was het in geen geval. Gebaseerd op waargebeurde feiten.

Ik had deze film gezien voor ik had gehoord van het Zweedse origineel en had toen ook nog geen idee dat het was gebaseerd op een roman. Ik vond het als een film over jeugdliefde en film over een jonge vampier en mensenkind heel verfrissend. Dit was wel eens iets anders dan het standaard high school drama, bloederige vampierfilm of Twilight waar ik allemaal een afkeer van heb. Hoewel ik achteraf het origineel heb gekeken en dit ook beter vind, is de remake heel geslaagd. Aan de kern van het verhaal is weinig veranderd, dus blijft voor mij een hoge score.

Ik moet me hierbij aansluiten. Ik vond het idee om voor een verhaal te kiezen dat zich op Hawaii afspeelt wel goed. Helaas ziet de oudere zus van Lilo niet erg Hawaiiaans uit behalve als ze dan voor waitress speelt. Het alienthema vond ik eigenlijk helemaal niet passen bij het exotische sfeertje dat deze film zou moeten uitstralen. Voor mij werkte het in elk geval niet. Ik vond het jammer want Lilo is anders een heel leuk personage.

Voor mij zijn er 2 redenen om the Lion King opnieuw te bekijken:

1) de geweldig mooie muziek, wellicht de beste van alle animatiefilms
2) de figuren van Timon en Pumbah die naar mijn mening de enige Disney-figuren zijn die een leuke spin-off reeks hebben gekregen

Het is een leuk verhaal, prachtige beelden en aimabele karakters. En hoewel de hyena's de slechteriken zijn zorgen ze ook voor de komische noot al kan niemand tippen aan Timon en Pumbah. De reden dat ik Lion King niet tot mijn favorieten reken is de voorspelbaarheid van het hele verhaal. Je ziet al voor hij een woord heeft gezegd dat Scar de slechterik zal zijn. Lekker origineel de lelijkerd is natuurlijk weer degene met het rotkarakter. Ellke leeuw heeft bruine manen, maar Scar is dan de enige met zwarte. En Simba zal uiteindelijk het leiderschap op zich nemen en de slechte leeuw overwinnen, want hij heeft de kracht en rechtschapenheid overgeërfd van zijn vader.

Ik moet me hier grotendeels bij aansluiten. Ik geef de film dan wel een hogere score omdat ik Melody zeker een waardige Disney-heldin vind. Die pinguïn en zeerob vond ik wel heeeel domme karakters die mijn inziens heel weinig positief tot het verhaal bijbrachten.

Deze behoort tot één van mijn favoriete Disney-films. Ik had het originele sprookje nooit gelezen voor ik de film zag. Ik ben pas achteraf te weten gekomen dat het originele sprookje een droef einde had. Ben ik dus blij dat Disney dat heeft veranderd! Ik heb deze talloze keren gezien, eerst op VHS en nadien op DVD. Het blijft nog steeds vermakelijk na zovele jaren. De liedjes zijn heel leuk en meezingbaar. Sebastiaan is een van mijn favoriete Disney-karakters. Hij is grappig hoewel dat zelden zijn bedoeling is en nooit irritant en dan zijn stem is subliem. Zijn scène met chef Louis is gewoon hilarisch! Omdat hij in de Nederlands dub wordt gevoiced door Trafassi, wiens stem geweldig goed bij het karakter past, is dit een van de weinig tekenfilms die ik meer apprecieer in het Nederlands dan het originele Engels.

Hier kan ik me wel in vinden. Ik vond het heel interessant om te weten hoe Ariel Botje had ontmoet, maar het verhaal was zo ontzettend zwak. En de slechterik leek wel familie van Ursula en Morgana. Hadden ze dan echt zo weinig inspiratie om alweer uit hetzelfde vaatje te tappen met een zeeheks als de slechte.

Zo deze eindelijk nog eens herbeken. Deze miniserie blijft heel trouw aan het boek. Van alle versies die ik van "The Little Princess" heb gezien is dit zonder meer de beste. Alle personages worden hier goed vertolkt en zien er zelfs uit zoals in het boek beschreven met een sublieme Amelia Shankley als Sara. Jammer toch dat die oudere BBC-miniseries vaak in de vergeethoek belanden. Dat een Brits product in de Benelux soms nauwelijks bekendheid verwerft, maar een Amerikaanse versie vind je hier zo makkelijk, eigenlijk is het niet juist. Gelukig is er nu internet en de mogelijkheid om films te bestellen over de grenzen heen. Wat een geluk dat we niet langer gebonden zijn aan de films die enkel in eigen land worden aangeboden.

Ondanks dat het een 2de of 3de remake is, blijft deze toch een heel stuk trouwer aan het boekverhaal en werkt het drama veel beter dan de originele film met Shirley Temple. Liesel Matthews zet de rol van Sara fantastisch neer, vol mededogen voor anderen en een ongelooflijke verbeeldingskracht. Hoewel het meisje dat Becky speelde het wel aardig deed, vond ik haar miscast. Ze zag er te cute uit voor een werkster, ook te jong in vergelijking met de boekversie en dat ze er een zwartje van hebben gemaakt heeft vast te maken met veramerikanisering van het verhaal. Dat ze de vader van Sara niet hebben laten sterven zoals in het boek kan ik best wel inkomen, maar ondanks dat heeft het boek ook een happy end hetgeen ze best wel in de film hadden kunnen verwerken.
Deze film blijft ondanks de tekortkomingen hoogst genietbaar.

Ik heb destijds de hele trilogie in de bios gezien. Hoewel ze daarna nog vaak op TV zijn gekomen, heb ik zo maar af en toe sporadisch enkele scènes nog eens bekeken. Qua verhaal zit het wel snor en ook de achtergrond van de hoofdkarakters vind ik mooi uitgewerkt. Voor iemand die van fantasy houdt is het een film die in mijn collectie hoort te zitten. En ja ik heb wel een kopie van de trilogie, maar ik heb nog steeds geen zin gehad om de films opnieuw te doorworstelen. De wereld die Tolkien heeft opgezet is nochtans prachtig en het is vooral de diversiteit van de fantasy wezens die me de eerste keer aansprak. Het was alsof ik de fantasy wezens uit de videogames die ik destijds speelde tot leven zag komen. Grote strijdtonelen en veel gevechten kunnen me in films niet meer zo boeien zoals vroeger. De experience in een film is sowieso helemaal anders dan het spelen van een videogame waar je zelf input hebt. Het pijnpunt van LOTR ligt bij mij vooral in de lange duur. Een samengevatte versie van de trilogie zou ik best nog wel zien zitten om te herbekijken, maar de volledigheid van de 3 films daar bedank ik voor. Dat er dan nog extended versions bestaan, amai mijn voeten. Een ander ding waar de film onder lijdt is het gebrek aan vrouwelijke hoofdkarakters al is dat weer een persoonlijk ding. Toch blijven enkele scènes wel memorabel zoals Smiegel die in gevecht ligt met zichzelf en de competitie tussen de dwerg en en de elf (That still counts as 1 haha). De Hobbit ga ik aan me voorbij laten gaan.