Opinions

Een mix van familiefilm en detective, zoiets zie je maar zelden. Ja, soms is het allemaal een beetje overdreven, maar het wordt nooit dom. Emma Roberts is heel geknipt voor de rol van Nancy Drew. Die fifties look stond haar heel goed. Ik hou wel van dit soort films. Het is mysterieus zonder dat het erg complex wordt. Op het einde lijk ik dan toch alles gesnapt te hebben en blijf niet met 101 vragen zitten zoals ik dat zo vaak heb bij het zien van detectivefilms of -series. Ik heb er heel zeker van genoten.

Toen ik deze film begon te kijken vreesde ik een beetje dat het een slechte "rip off" zou worden van "The Bad Seed" uit 1956. Deze film is echter heel anders. Persoonlijk prefereer ik "The Bad seed", maar "The Nanny" is ook wel een sterke film die me tot het einde bleef boeien. Tot bijna op het einde bleef ik me afvragen wie nu eigenlijk de "slechte" was. Zowel Nanny als de jongen acteren sterk. Die ogen van Nanny, man man zo creepy en toch kwam ze als ze sprak zo heel rustig over. Je zou er voor minder bang van worden! Mijn liefde voor oude thrilers wordt met de dag groter.

Ik zie zeker gelijkenissen mer "Rosemary's baby" al vind ik deze film toch een stuk spannenden en boeiender. Rosemary's baby is een sterke film maar bij momenten wordt die toch wel wat langdradig. Deze film werd nooit lang en heeft een perfect speelduur en sfeer.

Ik denk dat de makers destijds de fout hebben gemaakt deze film te promoten als zijnde een vervolg op de Karate Kid trilogie terwijl deze hier toch echt wel los van staat. Ok Pat Morita herneemt zijn rol als Mr Miyagi en vermeldt Daniel heel even in het begin, maar voor de rest geen verwijzingen naar vorige delen. Miyagi gaat Julie op een heel andere manier trainen dan Daniel. Het bezoek aan de tempel vind ik ook een bijzonder leuk stuk. Hilary Swank die er toen als een echte tomboy uitzag vind ik als nieuwe karate kid beter dan Ralph Macchio (wiens carrière intussen helemaal in de vergetelheid is geraakt in tegenstelling tot die van Swank). Blijkbaar blijft het toch moeilijk bij de (mannelijke) kijkers een vrouw die ass kickt. Het verhaal is geen hoogvlieger maar wel vele malen beter dan Karate Kid 3. Ik heb de DVD enkel met Engelse ondertitels, met NL ondertitels heb ik deze niet gevonden al is die volgens mij ooit wel eens uitgebracht in combinatie met Karate Kid 3.

Dit kan ik moeilijk als een Marilyn-film bestempelen, want het is duidelijk Jean Peters die volgens mij het beste acteert. De omgeving is natuurlijk prachtig. Het verhaal is niet super, maar toch interessant en genoeg spanning om van het begin tot het einde te genieten. Jammer toch dat de acteur die de echtgenoot van Jean Peters speelde zo een sukkel was, maar wellicht was hij zo getypecast.

Eerst even een thumbs up aan Winnetou, de manier waarop hij de film heeft geanalyseerd, getuigt dat de film best wel dieper gaat dan een ordinaire horror met veel bloed en gore. Na het lezen van die analyse is mijn waardering voor de film toch iets hoger. Het was niet de eerste keer dat ik deze zag. De eerste keer dat ik deze zag ergens in de jaren '90 vond ik em best wel eng. en hoewel ik ook nu me niet heb verveeld moest ik soms zuchten van de langdradigheid van het gekibbel, het passieve karakter van Barbra, het haantjesgedrag tussen Ben en Harry. Dat hier geen echt goede acteurs in meespelen is soms pijnlijk opvallend. Hoewel in sommige scènes de gore toch wel expliciet is zijn de zombies niet eng te noemen. Ze lijken nog teveel op mensen en hun intelligentie is hoger dan de doorsnee zombie die we later te zien krijgen. De film begint heel sterk nochtans, maar vervolgens heb je te lang momenten waarbij er heel weinig spannends gebeurd. Een beetje te gedateerd voor een regelmatige kijkbeurt. De sequel vind ik een pak genietbaarder.

Hier worden dus niet enkele maar een hele boel personages gevolgd. Het is moeilijk om alzo een band met hen te krijgen, maar ze zitten letterlijk in hetzelfde zinkende schuitje dus de ene ga je niet leuker vinden dan de andere. Deze film focust zich op de ramp en die is tot en met het zinken toe fantastisch in beeld gebracht en dit voor een film uit 1958! Ondanks dat we hier geen karakterontwikkeling of fictief verhaal hebben om enigszins sympathie te kweken voor de passagiers en bemanningsleden, is de angst en de paniek voelbaar. Hoewel je de afloop kent blijf je hopen dat iedereen wordt gered en dat er snel hulp komt. Voor mij hoeft de Titanic uit 1997 niet meer ook al is die visueel mooier en toont die het zinken correcter dan deze film. Dat romantische verhaal is gewoon te storend om het drama echt te beleven.

Een mooie familiefilm met soms wat overdreven humor. Dat Jodie Foster ook wel komische rollen aankan bewijst ze in deze plaat en hoe! Abigail Breslin toont hier aan dat ze erg getalenteerd, geknipt voor dit soort feel good movies. Prachtig was de omgeving: een eiland met een zandstrand, oneindige blauwe zee en een vulkaan. Ik vind het een aanrader als je in de mood bent voor iets licht.

Dit was weer zo een nudie documentaire stijl zoals de films van Bunny Yeager. Hier is de fotograaf een man die blijkbaar verkiest om naamloos te blijven. Dialoog is er niet, de fotograaf zelf praat de photoshoots aan elkaar. Hij vertelt hoe deze verlopen zijn en soms een beetje over de modellen zelf en de business van naaktfotografie. Hij vertelt terloops dat hij voor deze job pasgeboren baby's fotografeerde voor de trotse ouders. Ondanks de mooie modellen werd dit op een saaie manier gebracht vaak in een suffe studio. Er was een onderwaterscène die nog wel leuk was. Voorts werd de film nog aangevuld met drie kortfilmpjes over modellen die les krijgen in het nachtclub dansen, een Franse fotograaf die telkens als hij door de camera kijkt zijn modellen naakt ziet en drie vriendinnen die naakt gaan zonnen op een boot. De kortfilmpjes waren eigenlijk leuker dan de hoofdfilm.

Ok de rollen van de kinderen, de oom en de notenkraker prins vond ik prima. Visueel heel mooi en de muziek ja ik hou er wel van. Het is vooral de scène in de Kerstboom waar ik erg van genoten heb. Helaas zijn de bijpersonages niet erg leuk en vanaf dat de bad guys opduiken is het allemaal niet meer zo interessant, het wordt dan niet enkel visueel minder het verhaal wordt gewoon ronduit saai en dom. Ga ik zeker nog wel eens opzetten voor de muziek en enkele visuele hoogstandjes.