Opinions

Deze film heeft vooral te lijden dat het werd gepromoot als zijnde een vervolgfilm op Carrie. Van Carrie in deze film natuurlijk geen sprake, want die stierf op het einde van de eerste film. Toch zijn er enkele heel losse links met het origineel met Sue Snell die destijds een klasgenote was van Carrie en nu lerares is. Het verhaal volgt hetzelfde stramien als het origineel, maar Rachel is geen Carrie. Haar situatie lijkt veel minder erg dan Carrie. Rachel kan ook nooit een halfzus van Carrie zijn. Carries vader was al gestorven toen Carrie nog een baby was, en haar moeder had nooit een kind bij een andere man.
Zonder de links met Carrie had ik deze wel een betere score gegeven, maar het blijft toch beduidend minder dan het origineel.

Persoonlijk is dit niet mijn favoriete Indiana Jones maar deze eersteling is wel honderd maal beter dan Last Crusade en die laatste waarvan de titel me nu even ontsnapt. Drama, avontuur, actie en zelfs humor en nog een boeiend verhaal en karakters ook. Een film die het herkijken waard is nu en dan.

Ik moet toegeven dat een verhaal over een rat die niet van vuilnis houdt en ervan droomt om ooit een sterrenchef te worden, me toch enigszins te wenkbrauwen deed fronsen. Het leek me allemaal nogal vergezocht. De animatie is echter uiterst vermakelijk, met boeiende en grappige karakters. Het is zo een typische feel good movie die nooit saai wordt. Hoe meer ik erover nadenke, hoe meer ik besef dat het verhaal toch wel een heel origineel idee is.

Er zijn veel verfilmingen van Roodkapje die uiteindelijk soms maar heel vaag te maken hebben met de kinderversie die de meeste mensen wel kennen. Deze behoudt dit en heeft er wel een uitgebreider interessant verhaal rond gemaakt. De liedjes komen misschien niet altijd goed tot hun recht maar de acteerprestaties zijn prima. De release van deze film zegt 1989, maar dit zou 1987 moeten zijn. Amelia Shankley als Roodkapje kon zeker geen 17 zijn op het moment dat dit werd verfilmd, 14 of 15 dat zou aannemelijker zijn geweest.

Dit is een Disney die zeker wel in mijn top 5 hoort. Deze is opvallend donkerder getekend dan wat we gewoon zijn van Disney. Het idee van een vereniging van muizen die een internationale organisatie van reddingswerkers vormen vond ik echt geniaal. Sorry bas maar het nummer "Rescue Aid Society" is een van mijn favoriete liedjes Een gans die voor vliegtuig speelt, een libelle die voor motor van een bootje speelt, het getuigt allemaal van veel creativiteit en het werkt wonderwel. En dan niet te vergeten de krokodillen die vooral voor de komische noot zorgen. Vooral het moment waarop ze op het orgel gaan spelen, vind ik een van de grappigste Disney-scènes van allemaal. En dan is er nog de kleine Penny, klein maar toch dapper. Medusa moet samen met Cruella Devil wel een van de lelijkste vrouwelijke Disney-slechteriken. De scène waarin ze haar valse wimpers verwijdert bezorgde me vroeger altijd de kriebels. Ik vond het idee van een sequel best leuk, maar zonder Penny wel die heb ik dus aan mij laten voorbij gaan.

Ik herinner me nog maar weinig van deze tekenfilm. Ik ben al niet zo een Aladdin-fan en vond deze beduidend minder dan zijn voorganger. Het leuke was dat Iago dan toch niet zo slecht was als eerst gedacht, maar ik zag maar weinig dingen die deze film het herbekijken waard maakt.

De film op zich is niet slecht als "The fly" nooit zou hebben bestaan. De film mist de nodige drama die haar voorganger had. Het is ook totaal onlogisch dat de zoon van exact hetzelfde experiment doet die uiteindelijk de dood van zijn vader betekende. De film is slechts 1 jaar na het origineel terwijl er zogezegd 15 jaar over is gegaan. Het gevolg is dat Vincent Price zijn karakter helemaal niet verouderd is en dat klopt dus totaal niet. Ook zou je verwachten dat 15 jaar later (zouden ze in de jaren 70 moeten zitten) de techniek toch flink zou zijn verbeterd maar het gebruikte materiaal en technieken zijn nog net hetzelfde. De sequel kwam dus veel te vroeg of was eenvoudigweg niet nodig geweest. Het postieve was dan weer het einde, maar het sterke verhaal en de bijbehorende dramatiek uit het origineel mis ik hier wel.

Deze film was best wel OK. Al stak het allemaal wel goed in elkaar en is het min of meer duidelijk wat er precies is gebeurd, blijft de uitwerking vrij zwak. Ook de hele achtergrond bij de verschillende karakters is pover uitgewerkt. Op het personage van Sarah Michelle na zijn de karakters 1-dimensionaal. De motieven van de moordenaar/verkrachter worden nooit op een behoorlijke manier uitgelegd.

Dit is een tekenfilm die beter wordt als je hem meerdere keren bekijkt. Het is natuurlijk niet nieuw, 2 sympathieke boeven die uit zijn op goud, maar na verloop van tijd dan toch inzien dat dit niet het enige is wat belangrijk is in het leven. Heb ontzettende genoten van deze film, ik kan eigenlijk niets bedenken dat ik niet leuk vond.

Deze heb ik als kind vrij vaak gezien. Nog steeds vind ik deze heel vermakelijk en grappig met heel unieke karakters. Om een dierenversie te maken van de bekende legende vond ik zeer geslaagd, aangezien dit steeds goed paste bij het karakter. Moest het een mensenversie zijn geweest, denk ik niet dat het zo goed gewerkt had. Vooral Lady Cluck vond ik heel geslaagd. Krijgt van mij een dikke score ondanks dat ik helemaal geen fan ben van de Robin Hood legende.

Zoals bovenbuur Grindhouse al opmerkte is dit een vrolijke film. Het verhaal is eigenlijk niet zo erg bijzonder. Het gaat vooral om de roller boogie, oftewel dansen op rolschaatsen. En daarmee bedoel ik natuurlijk het klassieke roller skating met wieltjes 2 aan 2. Ik heb niks tegen het inline skating (of skeeleren) maar het heeft niet dat charmante, elegante of nostalgische van zijn voorganger.

Jongeren die in de zomer buiten rolschaatsen bij het strand en 's avonds trekken ze naar de discotheek die speciaal is gebouwd om roller boogie te doen. Dat zijn ook meteen de leukste scènes. Het verhaaltje van Terry (Linda Blair) die liever gaat rolschaatsen dan dwarsfluit spelen (ze is een muzikaal genie kennelijk) dient enkel maar als kapstok net als de droom van haar vakantieliefje (Bobby) om ooit een gouden medaille te winnen in de roller boogie discipline. Drama ligt niet zozeer in het feit dat Terry's ouders niet echt zijn opgezet met de hobby van dochterlief maar vooral de dreiging dat de discotheek plaats moet ruimen voor een project van malafide zakenmannen. Dat levert dan enkele achtervolgingsscènes op die soms voor de nodige hilariteit zorgen.

Vooral een nostalgische film. Linda Blair is altijd een pluspunt, mooie vrouw en bij momenten sexy. Maar ze acteert ook een niveau hoger dan de rest van de cast. Dat is geen verwijt naar de anderen. Alle respect naar de choreografie van de skaters.

Deze onlangs nog eens gekeken. Wat een heerlijke film is het toch Persoonlijk vind ik dit een stuk beter dan Pippi Langkous. Ik denk dat het vooral met de geslaagde fantasy input te maken heeft. Het leuke is ook dat ze hier de originele Zweedse stemmen hebben behouden en geen Nederlands dubs zoals bij Pippi hebben toegepast. Het verhaal en de vriendschap tussen Ronja en Birk is hartverwarmend. Zeker een film die af en toe kan herbekeken worden. Jammer dat er zo weinig aandacht voor deze was tijdens mijn jeugd.

Op enkele details na, is er in deze verfilming van Repelsteeltje weinig toegevoegd aan het originele sprookje. Omdat het de eerste van de Cannon Movie Tales is, wil ik het gebrek aan originaliteit best vergeven. De toevoeging van de sprekende vogel en het "stomme" meisje vond ik wel leuk bedacht.