Opinions

Het verhaal is niet sterk, maar Jennifer Garner speelt de rol van Elektra wel goed. De actiescènes zijn interessant omdat Garner hierbij geen beroep deed op een stuntvrouw. Ik vond het wel jammer dat ze weinig gebruik maakte van de rode outfit die deze actieheldin toch wel typeert. De slechteriken zijn niet bijster interessant. Mooi was ook de chemie tussen Elektra en het tienermeisje. Ik zag er wel een potentiële moeder-dochterrelatie in. Leuk om heel af en toe eens te bekijken.

Dit vind k nu eens een heerlijke fantasy film. Toen ik de film voor de eerste keer zag, had ik er geen idee van dat dit gebaseerd was op een boek. Ik heb er echt van genoten. Anne Hathaway is dan ook steeds bijzonder goed in de rol van sprookjesprinses, het lijkt haar op het lijf geschreven. De enkele songs waren leuk, zeker geen overkill. De humor was ook goed, helemaal niet flauw. Bij momenten had het wel iets weg van Shrek, maar deze vond ik toch veel leuker.

Zoveel berichten (wel allemaal van 12 jaar geleden) en geen enkele die over de film zelf gaat. Ik heb deze nu ook gezien. Het is niet de beste film van the Cannon Tales, maar ook niet de slechtste. Persoonlijk vind ik "Beauty and the Beast" en "Puss in Boots" slechter dan deze. De film blijft trouw aan het originele sprookje. Vooral de rol van de keizer wordt knap vertolkt. Er zit ook nog een liefdesverhaaltje in dat weinig bijdraagt aan het plot.

Lang geleden dat ik deze tekenfilm heb gezien. Ik herinner me er nog maar weinig van. Ik weet dat ik destijds niet zo enthousiast was en het eigenlijk nooit echt vermakelijk vond. Dat is wellicht de reden dat ik hem achteraf nooit meer heb terug bekeken. Ik ga geen score geven, maar dat die laag zou zijn daar twijfel ik niet aan.

Dit is echt wel een vrolijke en grappige film. Het was een heel leuk idee om figuren uit een animatiewereld in een mensenwereld terecht te laten komen , maar dan als echte mensen. Dit is niet nieuw, was al eerder gedaan in bijvoorbeeld "Cool World" maar hier is het dan wel stukken beter uitgewerkt. Hier hebben ze dus duidelijk niet gekozen om animatiefiguren en echte acteurs met elkaar te mixen. Er komt dan wel de nodige CGI aan te pas bij de dieren en magie, maar dat stoort helemaal niet. Heel grappig vond ik James Marsden als prins Edward, hij deed me bij momenten denken aan de vrolijke prins van de Petit Prince koekjes. Ook de rol van Amy Adams als prinses is heel fijntjes, eerst kinderlijk naïef maar evolueert naar een sterke vrouw die weet wat ze wil zonder daarbij haar warmte te verliezen.

Waar blijft ons wendy dit soort filmpjes toch vinden? Ik ben er in elk geval blij mee. Het verhaal is eigenlijk niet zo interessant en de whodunnit kon me eigenlijk ook niet zo veel schelen. Er zijn wel enkele leuke kills maar ook dat zou ik niet de hoogtepunten noemen. De film blinkt uit in andere zaken zoals naakt (zowel functioneel als niet-functioneel en voornamelijk van tienermeisjes die zonder twijfel wel door meerderjarige werden gespeeld) en vooral een rechercheur die het niet erg nauw neemt met de procedures: oa binnenvallen in slaapkamers midden in de nacht, op onorthodoxe wijze een mogelijke verdachte tot bekentenissen laten overgaan door een ritje in de achtbaan, een vriendin die van shoplifting houdt en het kleine zusje van de vermoorde tienermeisje blijkt ook een handig hulpje. En ja wat een schitterende finale met hem en het kleine meisje.

Ik zie de lauwe recensie van Noodless. Wel dit noemen ze nu euro trash. Mag eigenlijk niet echt worden vergeleken met What have you done to Solange. Dat is inderdaad de betere film een stuk serieuzer gebracht maar dan weer wel redelijk volgens het boekje (al moet de eerlijkheid mij gebieden die ik me van Solange bijna niks meer herinner).

Maar op het vlak van amusementswaarde scoort Enigma Rosso veel beter bij mij.

Dit is dus de eerste film gebaseerd op de Duitse roman "Das Versprechen". Ik vind deze beter dan "The Pledge" dat wel, maar om eerlijk te zijn vond ik die andere remake "The Cold Light of Day" beter. Qua verhaal zit het origineel goed: de ondervraging van de eerste verdachte, het speurwerk van de politieman, de ontmoeting tussen de moordenaar en het kleine meisje, waren sterke punten.
Ik miste echter een conflict tussen de politieman en de moeder van het meisje, haar reactie was nogal mat toen bleek dat de politieman haar dochtertje als lokaas gebruikte. De manier waarop de moordenaar uiteindelijk wordt gevangen was nogal vrij slapjes. Nergens kreeg ik ook echt het gevoel dat de politieman de grenzen van het toelaatbare overschreed. De precieze beweegredenen van de moordenaar wordt ook nergens echt uitgediept. Goed, maar het had zoveel beter kunnen zijn.

Deze film moet je duidelijk voor de muziek kijken en niet zozeer voor het verhaal. Meestal kijk ik niet graag films met een slap verhaal en oppervlakkige karakters waar deze film naar mijn mening schuldig aan is. Evita heeft echter iets bijzonders. Op een paar lijntjes na wordt er enkel gezongen en nauwelijks gesproken. Ik vind het ongelooflijk knap dat het verhaal van Eva/Evita Duarte/Peron op een summiere manier aan de hand van songs wordt gebracht. Op de hoofdrollen Evita, kolonel Peron en Che (oftewel stem van het volk) is er weinig karakterontwikkeling. Voor mensen die het verhaal van Evita niet kennen of weinig of niets van de historische achtergrond van Argentinië kennen zullen bij bepaalde gebeurtenissen even niet meer weten wat er aan de hand is. Ik vond alle hoofdrollen sterk. Madonna mag dan een pop queen zijn, het liedje van "Don't cry for me Argentina" zingt ze met hart en ziel. Ik zou me niet kunnen voorstellen dat iemand anders dat zou zingen. Ook Banderas vond ik schitterend in zijn rol, beter dan wat ie gewoonlijk brengt.

De eerste keer zag ik deze in de bios. Hoewel geen fan van Madonna of Banderas heb ik me niet lang daarna de CD aangeschaft. Deze heb ik vaker beluisterd dan het bekijken van de film

Deze film is mij bij het herbekijken een beetje tegenvallen. Ik vind dat de rechtszaken een beetje te langdradig zijn en de snelheid alsook de spanning uit het verhaal van Emily Rose halen. Had deze film zich echt meer gefocust op het verhaal van Emily Rose en niet zozeer op de rechtszaak die er uit is voortgevloeid denk ik dat we een veel sterkere film hadden gekregen. De grootste schrikmomenten zaten ook vooral in het begin van de film. Jammer, want ik had de film graag een hogere score gegeven.

Er zijn vaak pogingen gedaan om een betere film te maken over exorcisme dan deze, maar geen enkele is daarin tot nu toe in geslaagd. Dit blijft nog steeds de king in dit thema ook al is deze nu al meer dan 40 jaar oud. Ja, er zijn natuurlijk ook veel momenten waarbij er onderzoek wordt gedaan en wordt gepraat. Dit komt de film uiteindelijk ook allemaal ten goede. Een andere film over duiveluitdrijving is niet meer nodig als je deze topper in huis hebt.

Het is moeilijk om deze film een waardering te geven. Ikzelf vond em goed te pruimen. Ik had geen film zoals Free Willy verwacht en dat dit ook zo was was maar goed ook. De gebroken relatie tussen Alyssa en haar vader staat hier duidelijk centraal en niet zozeer de dolfijnen. Uiteindelijk zijn het de dolfijnen die de twee weer dichter bij elkaar brengen zonder dat het ergens zoetsappig wordt. Ik had graag wat meer van de dolfijnen gezien, maar het blijft een mooie film die zijn doel niet mist.