Opinions

Ik heb deze prent nu toch eens voor de eerste keer gezien. Ik wist niet meteen wat ik ervan moest verwachten al had ik wel al snel door dat het geen happy film ging zijn. Ja, bij momenten is het nogal hard en bloederig al is het geen geweld om het geweld. De natuur is hard en het gevaar schuilt er achter elke hoek. Soms was het moeilijk te volgen omdat het niet altijd duidelijk was wie wie was. Maar het verhaal in zijn geheel was eigenlijk heel goed te volgen. Het zat wat mij betreft heel sterk in elkaar. Dit is geen tekenfilm voor kleine kinderen, best wachten tot ze wat ouder zijn. Toch eentje die men moet gezien hebben vind ik. Er zit ook wel een duidelijke boodschap in aan de mensheid.

Ok na The Nanny en Hush hush sweet Charlotte ook deze film gezien, waarin Bette Davis nog maar eens de rol speelt van een gestoord mens. Zo een rol lijkt echt wel op haar lijf geschreven. Gedurende de hele film had ik medelijden met het karakter van Joan Crawford, maar op het einde, ohlala wat een ontknoping. Ik vond die andere films wel spannender moet ik zeggen. Deze vond ik bij momenten toch ietsje te langdradig. Desalniettemin geef ik een goede score.

Ik herinner me nog goed dat er over deze film heel wat publiciteit werd gemaakt, met talloos veel previews over stukjes die in de film zouden te zien zoals het pianoduel tussen Donald en Daffy Duck, alsook het openingsfilmpje met Roger Rabbit en baby Herman. Het was in die tijd dan ook heel bijzonder zo een wereld waarin echte mensen en "toons" gewoon naast elkaar konden leven. Ja de combinatie van film en tekenfilm was niet nieuw, en al eerder te zien in oa "Mary Poppins" en "Bedknobs & Broomsticks". Maar een film waarin deze combinatie zowat de hele film doorgaat was toch wel wat anders. Het verhaal is niet geweldig, maar de figuren zijn grappig, kleurrijk en stuk voor stuk boeiend. Vooral de geanimeerde cab Benny met zijn droge opmerkingen vond ik heel goed. Heel leuk dat zowat iedere toon uit Disney en Looney Tunes een rolletje kreeg, zelfs een hele oude als Betty Boop die op dat moment al nog maar zelden te zien was. Ik heb deze film zo vaak gezien en nu als volwassene kan ik er nog steeds heel erg van genieten. En Jessica Rabbit, wel knap is ze niet meteen maar wel sexy. And no she is't bad, she is just drawn that way

Als de regisseur zijn bedoeling was om mij te vervelen dan is ie daarin geslaagd. Was er werkelijk een karakter waar ik sympathie voor moest hebben? De hoofdactrice toch een beetje ja en haar broertje en zusje waar we wel weinig nuttige scènes van te zien krijgen. De film kan eigenlijk in de helft van de tijd worden verteld. De premise spreekt van een zoektocht, maar die kwam er eigenlijk nooit. Nuja, als je dat een zoektocht wil noemen, dan ben ik de Kerstman. De hele gemeenschap bestaat er enkel uit nare, sombere en doelloze figuren die niemand zal missen moest iemand ze allemaal afknallen. Ja, dat gevoel kreeg ik bij de film. UIteindelijk leer je niemand van de figuren echt kennen. Interactie tussen de hoofdactrice en haar familie was er te weinig om echt van een sterke band te spreken. Dat zou de film nog enigszins boeiender hebben gemaakt.

Beste scène was Ree die met de officier van het leger praatte en haar goede raad gaf, de rest was een dik zooitje. Zelfs met de mooie locarie wordt bitter weinig gedaan.