Opinions

Leuk, en leuker dan verwacht zelfs. Deze ‘Remake’ van de oude klassieker uit de jaren tachtig weet ook best sterk over te komen, en hoewel het dan wel niet het meesterwerk van Carpenter is, en hij ook niet in de buurt weet te komen van dit gevoel staat ook deze film best sterk op zijn benen. Bloederig, griezelig en leuk tegelijk, ik heb gewoon genoten van deze film. Maar ook al ben ik zo positief, ik liep ook wel tegen wat mindere dingen op. Zo vond ik het verhaal minder spannend over komen dan deel één, en ook de sfeer was er niet echt aanwezig. Daarbij duurde hij misschien iets te lang en was het soms best aan de langdradige kant, zeker op het begin moest de film er zeker even in komen maar als dat eenmaal geweest is, gaat de film los en is het best genieten!

De cast was wat dat betreft prima, Mary Elizabeth Winstead speelde een leuke rol als Kate en ook Joel Edgerton deed het prima. Wat dat betreft deden de overige cast leden die ik niet genoemd had het ook best leuk maar nergens sprong er echt iemand uit, en waren ze allemaal redelijk bezig. Niets bijzonders dus.

“You think they're gonna pay a bonus for bringing home an alien instead of core samples?”

Het verhaal was wel geinig. Een paar pool-onderzoekers zijn op weg als het ijs onder hun breekt en ze op iets ontrustend stuiten. Ze roepen vervolgens hulp op van wat professionele mensen die ze kunnen helpen met het onderzoeken van de vreemde verschijningen. Eenmaal aangekomen doen ze alvast wat onderzoeken als het wezen uit het ijs opeens ontsnapt en vrij los loopt in hun dorp. En zodra er eentje opgegeten word door het wezen beginnen de rare verschijnsels steeds vaker op te komen. Het blijkt dat de bacteriën die de alien met zich mee neemt de cellen van het menselijk lichaam, rode bloedlichamen over weet te nemen en zo een persoon volledig kan klonen. En eenmaal gekloond veranderd het wezen in een monster die de andere mensen dan weer aanvalt. Hier door ontstaat er een kat en muis spel wie er wel en niet te vertrouwen is als Kate als laatste overblijft en de film snel eindigt.

Prima verhaal, prima cast en een leuk concept die nergens kan tippen aan het meesterwerk uit ’82 maar wel een leuke toevoegingen kent. CGI was niet al te geweldig, soms best lachwekkend maar afijn dat neem is soms voor lief. Matthijs van Heijningen Jr. Heeft hier een leuke film neergezet en hoewel ik lovend begon, ben ik er op het eind ook wel achter dat er hier en daar wat punten missen en zeker niet in de buurt weet te komen van het origineel. Prima zit, meer ook niet.

3.0*

This Is the End

Je kunt vanaf het begin af aan al stellen dat dit niet de super film is die bestaat op deze planeet. Zeker niet in de Actie / Komedie sectie! Toch heb ik me prima vermaakt met deze zo af en toe vreemde film. Ja vreemd. Vooral als ze drug hadden genomen maar, dat maakt het ook leuk. Lekker gek, doen wat je wilt met je film en geen gezeur er over. Toch vond ik de Speciale Effecten van het grote gat niet zo goed. De hemel was leuk bedacht de hell wezens waren wat minder. Te vaak piemel grappen. Het verhaal is slap het concept is toch nog wel leuk.. Geinig dat de acteurs gewoon bij hun eigen naam aangewezen werden en niet voor werden gesteld als anderen, dat maakte het erg leuk! Toch vermaakt met deze Seth film. Ik heb ergens gelezen dat Seth een contract met Netflix heeft afgesloten dat zijn films sneller op Netflix beschikbaar zullen zijn. Laat maar komen!

3,0*

Voor de nu gaande ‘All genres movie challenge’ heb ik besloten ook wat films er in te gooien die ik nog moest herzien, en ik wou eigenlijk het liefst als eerst deze films uit mijn lijst werken, niet omdat het moet maar omdat ik dat zelf gewoon graag wil (dan ben ik er ook sneller mee klaar). Tot zoverre heb ik twee films in de lijst staan die ik nog eens moest herzien en na het zien van ‘This Means War’ heb ik die beiden afgewerkt uit mijn lijst en kan ik me focussen op de rest (al zou het herzien tijdelijk nog wel voor gaan).

‘This Means War’ is een mooi voorbeeld van het type film waar ik persoonlijk een zwak voor heb, twee prima acteurs (eentje zelfs mijn favoriet), een flinterdun verhaal waar je niks aan hebt eigenlijk, te makkelijk en hier en daar wat lach momenten en wat actie. Deze film bevat het allemaal wel maar er word niet voldoende gebruik van gemaakt en soms laat McG de kansen hier en daar iets liggen. Zo is het verhaal ontzettend voorspelbaar (en zoals ik al zei), eentonig en totaal niet spannend.

“Don't choose the better guy, choose the guy that's gonna make you the better girl.”

Ik houd het vandaag even wat korter, ben aardig moe en heb weinig zin om dit namelijk morgen nog verder te moeten typen als ik alweer delen vergeten ben uit de film wat ik er misschien echt in wil hebben zitten. Het verhaal was redelijk geslaagd, we volgen twee geheimenagenten die veel met hun werk bezig zijn en we volgen Lauren, een wat wanhopige dame. Ook FDR en Tuck zijn hier en daar wat wanhopig waarna Tuck besluit zich aan te melden op een dating site en hier Lauren tegen komt. Na de eerste date gaat Lauren een film huren waar ze FDR tegen het lijf aan loopt. Ze begint ze alle twee leuk te vinden en moet nu uitvinden wie ze zelf het leukste vind en waar ze de rest van haar leven mee wil spenderen, echter maken de jongens ruzie om de knappe dame en dat gaat gepaard met wat hilarische scénes.

De cast was prima, Tom Hardy vond ik uiteraard weer erg leuk en goed spelen maar, dit is wel mijn favoriet (staat boven aan op mijn lijstje). Hardy had een leuke rol als Tuck, er mankeerde niet veel aan. Chris Pine had een prima rol als FDR maar stelde in het algemeen niet veel voor (na zijn personage dan wel te verstaan). Reese Witherspoon (kanppe meid) deed het leuk als Lauren.

Ik denk dat ik het hierbij ga laten, en lekker mijn nest in duik. De film was zeker een geslaagde zit maar werd nergens echt bijzonder en er had hier en daar wel wat meer actie scenes in voor mogen komen, dat had ik persoonlijk wat leuker gevonden.. Maar goed, wie ben ik?

3.0*

En ik gooi er gelijk een herziening achteraan en ik heb besloten om nu even de twee Thor films opnieuw te gaan bekijken om daarna de nieuwe Thor film te kijken en dan heb ik de trilogie weer gehad en zit ik weer in het verhaal, toch moest ik deze film nog eens herzien en dan kwam het wederom weer mooi uit dat Netflix deze aanbied. Toch moet ik zeggen dat de film me wat beter is bevallen als hoe ik hem herinnerde en ik vond het nog helemaal geen vreselijke zit. Hoewel de Marvel serie natuurlijk wel wat betere films kent vond ik Thor wel achteraan sluiten (al blijft hij Captain America wel iets voor), Thor blijft alsnog één van mijn favoriete helden en dat komt gewoon puur door zijn krachten, en de looks van Hemsworth .

De cast van deze Thor film viel me nog reuze mee. Ik ben natuurlijk een lichtelijke fan van Chris Hemsworth en dat puur omdat zijn blik echt geknipt is voor de rol als Thor. Natalie Portman doet het ook goed als Jane Foster (knappe meid) en ook Kat Dennings deed het geinig. In het algemeen vond ik de acteurs wel leuk, niks om over te klagen en ze zitten je niet in de weg behalve Loki die gespeeld word door Tom Hiddleston en dat vond ik een erg irritant personage evenmin als de acteur die me een beetje op zat te fokken, want echt fijn voor die rol vond ik Tom niet geschikt.

De film kent een verhaal en concept waar niet écht heel veel over te vertellen valt. Thor is de aanstaande koning van Asgard en nadat hij een bepaalde planeet heeft betreden wat zijn vader hem duidelijk verboden had en die verband hem even later naar de planeet aarde samen met Thor’s hamer. Loki zorgt er in de tussentijd voor dat hij koning kan worden en wil graag dood en verderf zaaien. De vrienden van Thor laten dit echter niet toe en ze gaan Thor op halen om vervolgens terug naar Asgard te keren en Loki van de troon te stoten, en dit niet geheel zonder kleer scheuren.

Ja, ik vond de film leuk maar het werd nergens echt interessant of speciaal en dan is de film net zoals ‘Captain America’ voor mij waarop het lijkt dat de film nogal smaakloos door raast waar het concept toch nergens echt super goed of speciaal word.

3.0*

“It feels more like a promise than a curse. So, this is my vow: all gods will die.”

Heerlijk dat ‘Marvel’, ‘Disney’ en ‘Taika Waititi’ eigenhandig deze film en personage de nek om draaien, dan is er minder werk voor het publiek. Want wat een gedrocht is deze film, om bijna van te janken. Hoe men zo’n hoogwaardig personage (zeker in een religieuze manier) kunnen verkloten is ook een kunst, en dat moet je bezitten. En dat is best raar en vooral jammer omdat de vorige film onder ‘Waiti’ juist een echte knaller was, waar ik ook enorm van heb genoten. Sowieso het hele verhaal met ‘Mjölnir’ vind ik dikke bullshit, daar doe je mij zeker geen plezier mee, ik snap sowieso niet waarom het altijd lastig lijkt voor die Amerikanen en vooral voor ‘Hollywood’ om dingen eens niet te veranderen, laat het zoals het is en bouw daaromheen.

Het speelse en lollige van ‘Taika’ kan ik meestal wel waarderen, en veel films van hem heb ik best hoog genoteerd, vaak wat droge humor maar ook fleurige films die eigenlijk vrijwel niet stil zitten. Hier zitten we eigenlijk te veel stil, het begin oogt heel goed met de komst van ‘Gorr’ en een ‘Hemsworth’ die er duidelijk zin in heeft en prima actie, het verhaal beloofde heel wat. Maar, daarna wordt eigenlijk snel duidelijk dat ‘Taika’ nergens echt wat uithaalt.

En dat is om te beginnen met het gene wat ik beneden mij ook al las, en dat is de komst van ‘Gorr’ die te erg werd gehyped maar waar te weinig mee gedaan werd. ‘Taika’ liet het er een beetje bij zitten, terwijl de duisternis die de personage ‘Gorr’ mee kreeg juist heel tof was voor een héél leuk deel in de serie. Dat ‘Christian Bale’ deze rol op zich nam vond ik juist tof, alleen merkte dat hij te weinig hij zijn personage kun halen en zijn kracht een beetje werd gemist. Leuk dat je zijn gezicht wat herkende maar, een trieste rol waar ook hij meer mee had kunnen doen. Deze duisternis doet het juist erg goed in een verhaal van Thor, en dat was duidelijk niet het hoofddoel van ‘Taika’, waarvan ik meer het gevoel had dat het moest om zo’n tegenstander in de film te krijgen en daaromheen krijgen we gewoon te veel meuk te zien.

Daarbij werd er inderdaad ook te veel aandacht gevestigd aan ‘Jane’ die in mijn ogen de film juist naar beneden haalt. Dat hele duo vechten vond ik niet zo boeiend om heel eerlijk te zijn, ik kijk een film als dit graag voor ‘Thor’, en niet voor één of andere snol die zich er mee komt bemoeien en ook nog eens ‘Mjölnir’ krijgt…

En ik wil misschien deze film weer zo snel mogelijk vergeten, want de film valt me echt vies tegen. Ja, het is best mooi gemaakt, de CGI zag er puik uit maar, voor mij voornamelijk wel te fel, te heftige kleurtjes, te druk en dat maakte de film nogal onsympathiek. Ja, de film was behoorlijk woke maar daar stoorde ik me niet zo snel aan, de kinderen waren mijn grootste ergernis en drukte toch de film weer wat verder naar beneden.

Deze film viel gewoon weg erg tegen, er werd te leuk over gedaan en na het zien van de trailer was overigens mijn verwachting al behoorlijk weg, omdat die ook al best tegen viel. Ik heb de film moeten uitzitten, en dat is nooit best. De film was na ander halfuur wel klaar voor mij, en ik voelde er daarna nog maar weinig voor. Jammer, had zeker na het vorige deel best veel van de film verwacht.

“I choose to run towards my problems, and not away from them. Because's that what heroes do.”

Ik heb Thor een langere tijd niet hoog in mijn vaandel zitten, de films interesseerde mij vrijwel nergens en ik vond hem als superheld eigenlijk steeds minder erop worden. Toen ik hoorde dat er een nieuwe Thor uit kwam was ik benieuwd maar ik heb mijn zinnen nergens echt hoog op gezet. De nieuwe Thor moest me nog maar verassen aangezien de andere delen me vies tegen vielen. Toen ik de nieuwe Thor aanzette vond ik hem nog niet spectaculair verbeterd dan de voorgaande delen, de stukken vielen soms in het herhaling maar je kan wel merken dat het komische gehalte van de film steeds hoger begint te liggen, de film trekt je wel aan en dat was goed.

De film startte met het introduceren van een paar nieuwe karakters en daaruit kun je misschien opmaken dat men probeert het gehalte van ‘Guardians of the Galaxy’ proberen te halen aangezien we nu ook met ‘wezens’ leren omgaan. Zo vond ik ‘Korg’ zo’n typische wezen (wel geinig dat Taika Waititi hem zelf heeft ingesproken) die ik nogal gekloond voor succes te maken in deze film. Al vind ik het al lange niet zo irritant dan de vorige versies en is de film stukken beter, en dat meen ik serieus.

De film kent een leuke cast. Chris Hemsworth is natuurlijk geknipt voor de rol als ‘Thor’ en ik blijf het de beste acteur voor deze rol vinden, hoe dan ook. Chris speelt in deze film weer uitstekend zijn rol als ‘Thor’ maar toch merk je wel dat er veel druk gelegd word op het komische punt van ‘Thor’ en dan vind ik vooral dat de film er overdreven op ligt. Alhoewel ik soms erg heb moeten lachen om de grappen van ‘Thor’ of op zijn uitingen vond ik niet alles geslaagd. Tom Hiddleston vind ik nog steeds niet geslaagd, en ik kan maar niet wennen aan deze acteur. Toch is zijn rol zo langzamerhand niet meer voor de koude kunsten weggelegd, Loki zou nooit mijn favoriete schurk zijn in superhelden wereld, en dat blijft een feit. Al kan Tom redelijk acteren, ik vind zijn personage nergens fijn bij. Ik vond zelf vooral de komst van ‘Hela’ wel leuk, maar het maakt alles redelijk cliché. Cate Blanchett speelde haar rol prima en de rol van ‘Hela’ heeft ze goed op haar genomen maar ik vond dat Marvel eerder de keuze had moeten leggen op het feit dat we wat meer informatie hadden over ‘Hela’, nu komt het allemaal een beetje apart over en vind ik het allemaal maar niet lekker lopen. Surtur vond ik ook wel erg gaaf.

“Allow me to introduce myself. My name is Korg. I'm kind of like the leader in here. I'm made of rocks, as you can see, but don't let that intimidate you. You don't need to be afraid, unless you're made of scissors! Just a little Rock, Paper, Scissors joke for you”.

Dan vind ik toch dat Taika Waititi hier een mooi werkje heeft neergezet, waarvan ik in het begin niet echt bepaald over te spreken was maar het einde had een mooi uitzicht, zelfs zo goed dat ik alweer zin heb in de volgende film. Het besluit om andere ‘Avengers’ in de film te stoppen vond ik nog lange niet erg, en zeker de bijrol van ‘Hulk’ vond ik gewoon geslaagd.

Het verhaal begon aardig geslaagd, waarbij we zien dat ’Thor’ vast gehouden word door ‘Sulfur’ wie Asgaard wil vernietigen. Thor weet na een tijdje vrij te komen waarbij hij een gevecht aangaat met Sulfur en deze verslaat. Eenmaal thuis aangekomen merkt hij iets eigenaardigs op. Heimdall staat niet op zijn plek en hij reageerde ook al niet op Thor toen hij naar huis wou komen. Thor werd verteld dat Heimdall nu voortvluchtig is van Asgaard en wanneer Thor aankomt in de stad ziet hij dat er een toneelstuk is opgebouwd van hem en Loki waarbij Loki dood ging. Wanneer hij merkt dat Odin niet zichzelf is komt hij er achter dat het Loki is en dat Odin (hun vader) er niet meer is, Loki heeft hem naar aarde gebracht bij een verzorgingstehuis die net op dat moment werd afgebroken.

Terwijl de twee hun vader zoeken ontmoeten ze Dr. Strange die de twee gaat helpen met het zoeken naar hun vader. De dokter weet namelijk waar hij is en dat is in Noorwegen (dacht ik) waar ze hem voor het laatst zullen ontmoeten. Odin komt te overlijden en ze komen kort daarna in aanmerking met ‘Hela’ de eerste kind van Odin die de twee even waarschuwt dat ze dood en verderf gaat zaaien. Wanneer ze met haar gaan vechten verliest Thor zijn hamer (die maakt Hela kapot) en ook een deel van zijn cape. Loki roept Heimdall op om ze terug te halen naar huis wat mislukt en Hela gaat mee die de twee uit de straal beukt en zelf naar Asgaard reist om dit over te nemen. Loki en Thor komen terecht op Sakaar waar Thor word gebruikt als een soort ruimte Spartaan en hij komt oog in oog te staan met de Hulk.

Na het gevecht verzint Thor een plan om te ontsnappen en hij wilt graag wat mensen mee nemen, om onder andere Hela te verslaan en Asgaard terug over te nemen. Eenmaal aangekomen op Asgaard lijkt het allemaal wat anders te gaan dan dat ze gehoopt hadden en ze roepen Sulfur op om Asgaard te vernietigen zodat Hela haar krachten onder andere kwijt raakte. Thor, Loki, Korg en de anderen vliegen weg met een deel van de bevolking om zich ergens anders te gaat settelen.

Wat er gebeurt is in de tussen tijd dat Loki en Thor op Sakaar leefden was dat Hela de leiding nam over Asgaard. Ze vermoordde de bewakers en ze richtte dood en verderf aan over Asgaard. Ook laat ze zien hoe het ‘vroeger’ was en ze roept soldaten uit de dood om zo de leiding te krijgen over Asgaard en zo de negen rijken te vernietigen. Ook werd Thor zijn haar er ondertussen afgeknipt op Sakaar waar hij totaal niet blij mee was.

“A creepy old man cut my hair off!”

Ja, ik ben opzich wel fan van dit derde deel van Thor al vond ik de keuze om zijn hamer kapot te maken erg slecht, en dat haalt gelijk de leukigheid van zijn ‘Superhelden’ imago eraf. Al om al heb ik gewoonweg prima genoten van deze film, ik heb gelachen en me prima vermaakt. Ik ben bang dat er nog een vierde deel komt aan het einde te zien, hopelijk word hij net zo goed maar als Loki dan weer dood gaat moet hij ook dood blijven!

4.0*

Thor: Tales of Asgard

Ik moet toegeven dat ik dit nou niet een super Anime film vond. Het is wel zo dat ik meer een DC Universe persoon ben dan Marvel, ik ben bijvoorbeeld heel erg fan van Batman, The Joker, Wonderwoman ( ). Al ben ik ook wel fan van Spider-Man, Iron Man en The Hulk ik vind het in ieder geval gaver om te kijken naar de DC films. Thor, nee daar ben ik niet zo'n fan van, en deze film kon mij op veel punten niet bekoren. Toen ik de film aan het kijken was was het eigenlijk vanaf het begin tot 19 minuten voor het einde alsof ik naar een kinder versie keek. Veel saaie en trage momenten.

Pas na 19 minuten voor het einde begon het echte vechten. Er komt zelfs bloed bij maar, toch kon ik me daar niet zo mooi mee vermaken. Het verhaal was dus redelijk en het concept ook maar toch kon ik me er niet in vinden. Ja, acteerwerk kun je het niet echt noemen maar het liep allemaal lekker, animaties zagen er ok uit.

Het was totaal niet wat ik verwacht had en ik vond het helaas een tegenvaller, hopelijk zijn de volgende beter. Poster ziet er wat dat betreft wel erg vet uit!

2.0*

Nu ik dan toch net lekker bezig was met het herzien van Thor heb ik besloten om gelijk de hele reeks maar mee te nemen aangezien ik dan het verhaal weer een beetje ken en ik klaar ben voor de nieuwe Thor film die laatst is uitgekomen. Tot mijn verbazing word Thor nergens goed, erger nog hij daalt zelfs een beetje in zijn waarde en dan moet ik toch echt wel zeggen dat ik de Thor films het meeste inhoudsloos vind van de hele Marvel serie en hoewel ‘Captain America’ als personage mij minder boeit, de films werden wel steeds leuker en leuker. Thor weet mij nergens echt te boeien en hoewel ik dan alleen de personage ‘Thor’ nog een beetje interessant vond houd ik het daar ook wel bij. De film is in het algemeen erg chaotisch en vond ik persoonlijk niet zoveel aansluiten op de film ervoor.

De cast is zoals gewoonlijk wel weer goed. Chris Hemsworth deed het natuurlijk weer erg goed als Thor en ik denk dat Marvel het goed heeft gedaan om hem in deze rol te zetten want ik zag het anders ook niet bepaald goed komen, Chris houd het nog een beetje omhoog. Maar ook Natalie Portman deed het gewoon leuk en goed, en natuurlijk Anthony Hopkins niet vergeten en dan kom je toch wel echt uit bij het drietal die de film goed heeft gedaan en hem ook hoog heeft gehouden want zonder hun vond ik het nogal een saaie bedoeling en dan ben ik serieus met het feit dat ik Tom Hiddleston helemaal geen leuke en fijne acteur vind maar meer een irritante gozert.

Het verhaal was wel redelijk. We volgen wederom Thor en Loki alleen zit Loki nu in het gevangenis en is Thor weer een groot man uit Asgard. Op aarde komt Jane Foster met een paar anderen er achter dat er portalen zijn die dingen verplaatsen naar een andere plek. Wanneer Jane in één van deze portalen komt word ze aangevallen door een goedje wat in haar lichaam blijft. Op dat moment vallen de Malekiths alles aan om het naar de ondergang te brengen en wanneer ze klaar zijn op Asgard verplaatsen ze zich richting aarde en gaan o.a. achter Jane aan. Na een groot gevecht wint Thor en zijn de Malekithen verslagen.

Odin: “Despite all I have survived, my Queen still worries over me.”
Frigga: “It's only because I still worry over you that you have survived,”

En dank om je wederom er onlogisch uit dat men besluit dit verhaal aan ‘The Avengers’ vast te maken terwijl ik liever had gezien dat ze wat meer deden met de eerste Thor film en soms word ik lichtelijk gek van al dat heen en weer gevlieg door de verschillende Marvel films. Daarom ben ik totaal geen fan van dit tweede Thor filmpje en alhoewel ik hem met een halve ster omhoog werk komt hij nog steeds niet positief uit de test.

2.5*

A Thousand Words

Ik heb vanmiddag toch maar eens besloten om A Thousand Words optezetten. Een Murhpy film die ik nog niet kende en ik was toch wel benieuwd naar de film. In eerste instantie dacht ik dat dit een over gedramatiseerde en romantische film zou zijn wat toch echt niet zo bleek. Ja, Drama had ik alles in zijn hand maar ik heb geen enkel glimpje van een heftige romantische scene kunnen vinden (misschien op het einde). Ik ben A Thousand Words vrijwel ingestapt met alleen de omschrijving van Netflix, wat misschien sommigen weten net al te uitgebreid is en alleen hoog nodige informatie in word gezet, soms maar 1 t (/m) 3 zinnen vertaald. Dus dat was al een hele verassing.

Ik kwam makkelijk door het verhaal heen. Eddie Murphy speelt een rol van een zakenman die als een inkoper bij een uitgeverij werkt. Wanneer hij een commercial op de TV ziet van een soort spirituele indiaan die een goed product blijkt te hebben gaat hij op bezoek. Hij krijgt een deel maar prikt zich tegelijkertijd ook aan een boom. Wanneer hij thuis komt blijkt er een aardbeving aan de gang, maar er komt opeens een boom uit de grond gesprongen. Dankzij deze boom zijn Murphy en de boom 1 geheel, en eigenlijk 1 leven. Maar, Murphy krijgt maar 1000 woorden om te zeggen aangezien er "1000" blaadjes aan de boom hangen, dat denken ze althans. Dus bij alles wat hij zegt, bij elk woordje valt er een blad naar beneden. Dit brengt zo de goede komische momenten met zich mee en dat kon ik erg waarderen. Uiteindelijk waren de bladeren op en ging hij wat goede dingen doen voor de mensheid, een magische spreuk en alle bladeren zaten weer aan de boom.

Het verhaal is simpel bedacht maar prima uitgewerkt, samen met het concept, allemaal gewoon prima. Acteerwerk vond ik van de meesten geslaagd en daarom heb ik een prima tussendoortje gehad dankzij A Thousand Words.

3.0*

De beste film van 2018 hier op MovieMeter moest ik hoe dan ook gezien hebben. En de film stond al enige tijd op mijn netvlies gebrand, had al heel lang mijn aandacht en ik was er ontzettend benieuwd naar. De zit voelde soms best vreemd aan, omdat je eigenlijk als kijker best strak voor een compleet raadsel word gegooid waar je niet héél veel over hoeft na te denken omdat de hoofdpersonages ook vaak met een vraagteken zit. Soms zit je wel even te realiseren waarom er bepaalde acties worden gedaan in de film, vaak snapte ik het niet maar het was wel geinig om te volgen. Er gebeurd eigenlijk best veel in de film en de film is constant wel bezig. Nergens merkte ik een in kakker op en de film bleef voor als nog best boeiend om te volgen, omdat je zelf ook wel na denkt over wie de dader zou kunnen zijn en je toch onbewust snel mensen aanwijst wie het misschien waren.

De cast vond ik erg aangenaam. Frances McDormand deed het erg goed als ‘Mildred’ en haar acteerwerk was prima. Ook een Oscar mee gewonnen, en ik vind dat best terecht. Heel eigenaardige rol maar een prima performance. Ook Sam Rockwell deed het erg leuk in mijn ogen als ‘Dixon’ de geniepige agent: heerlijke rol. Voor de rest viel natuurlijk mijn held Woody Harrelson als chief ‘Willoughby’ op die helaas zijn rol nog ver voor het einde moest afstaan als zijn karakter dood gaat door zelfmoord.

Het verhaal vond ik best stevig, en heel goed. Zeer mooi om te volgen ook, ja ik was best onder de indruk door het verhaal. We volgen Mildred, een alleenstaande moeder van alleen nog haar zoon. Haar dochter was verkracht en vermoord maar Mildred en haar familie heeft hierover nog steeds geen duidelijkheid. Mildred besluit na het zien van wat reclameborden om deze af te huren en hier drie verschillende teksten op te schrijven die verwijzen na de gruwelijke dood van haar dochter. Dit valt het dorpje in het verkeerde keelgat en deze keren zich langzamerhand tegen haar. Wanneer de chief zelfmoord pleegt gaat het helemaal fout en wijzen de vingers al gauw naar Mildred. Die heeft uiteraard het één en ander uit te leggen maar al gauw lijkt ze er niks mee te maken te hebben. De zoektocht blijft door gaan en nu begint zelfs Dixon zich er mee te bemoeien en zoeken ze samen naar de verkrachter. De zoektocht loopt eigenlijk toch weinig uit de film eindigt vrij abrupt, maakt het verhaal niet af en ook wij blijven met de vraagtekens zitten net zoals Mildred dit waarschijnlijk nog steeds zou hebben.

Erg indrukwekkende film hoor, en erg veel kijkplezier mee gehad. Een oscarwaardige film zeker en een heuse topper, maar niet de beste film van 2018 voor mij. De film heeft mij best verrast en ik heb er aardig van genoten, heerlijke zit!

4.0*

Three Kings

Ik heb Three Kings al een hele lange tijd op mijn kijk-lijst staan. Het leek me altijd al een super film en wou hem een keer heel erg graag zien. Netflix USA had hem toegevoegd dus heb hem direct gekeken, en met succes! Ik heb me uiteraard weer heel erg vermaakt dankzij Three Kings. Het is dit keer geen WOII maar daar kan ik prima mee leven, het hele Oorlog tintje aan films fascineren me al jaren, vind het opzich (buiten alle gruwelen om) een heel vet onderwerp en ik vind films erover ook erg gaaf, vooral een WOII tintje.

Het verhaal was nog best gaaf. Het verhaal gaat over een drietal soldaten in de Golfoorlog in het gebied van Koeweit. Ze gaan op een kaart af, die ze vinden tussen de bilspleet van een dorp vluchteling en daarop zien ze een soort 'schatkamer', waar het Irakese leger goud hebben verstopt van Koeweit. Ze gaan er na op zoek en komen het al gauw tegen. Met hoop wat bombarie, prima actie en een ontvoering scene is de film prima te zien.

Het concept is erg leuk en het verhaal vond ik gaaf. Acteerwerk was ook prima en ik heb een uitstekend film avondje gehad wat dat betreft. Leuke film en zeker het kijken waard onder de oorlog fanaten!

3.5*

The Three Musketeers

Helaas een mislukte productie voor mij deze versie van The Three Musketeers. Ben daadwerkelijk wel fan van het concept maar deze film was zo ontzettend slap dat hij mij helemaal niet mee sleepte met zijn oersaaie verhaal. Nee, The Three Musketeers was zeker geen geslaagde film voor mij en ik heb me dan ook mateloos geërgerd aan die 105 minuten film waarvan ik dacht dat ze nooit over zouden gaan. De actie scenes waren prima en het was eigenlijk zo erg dat ik alleen naar de actie scenes door spoelde terwijl deze eigenlijk ook zo cliché waren zo als het maar kon. De The Three Musketeers (de acteurs) vond ik dat wel geinig en Chris O'Donnell deed het ook redelijk. Het was ook net niet. Nee, deze zat er voor mij niet in!

1.5*

“Do you mind if my friend sits this one out? She's just dead.”

Zoals ik eigenlijk al een jaar geleden aangaf wil ik de hele ‘James Bond’ franchise eens gezien hebben. Ik ken de nieuwere films al wel (beginnend vanaf ‘Casino Royale’) maar ik wou nou wel eens weten hoe de loopbaan van ‘Bond’ was. Dus één jaar geleden met de eerste film en eigenlijk nadat ik ‘Goldfinger’ had gezien lag de serie weer stil. Nu er voor dit jaar wederom een nieuwe ‘Bond’ film gepland staat heb ik mijzelf er toch maar toe gedwongen de serie verder te gaan kijken, dus gisteren het vervolg ‘Thunderball’ opgezet.

De film is inderdaad op alle vlakken erg onrustig. Er zijn (buiten de sexscenes om) bijna geen rustige scenes te bekennen, en hoewel dit niet altijd even nadelig kan zijn omdat de film zijn tempo dan wel kent; het verhaal is hier door soms erg warrig om te volgen. Toch is het vaak genoeg vermakelijk hoor, ik heb namelijk krom gelegen van het lachen toen ik ‘Sean Connery’ er vandoor zag gaan met een ‘Jetpack’...

En ik noemde hem al, ‘Sean Connery’ mocht wederom de rol van geheimenagent 007 ‘James Bond’ vervullen, die het echt leuk doet. Ook ‘Claudine Auger’ deed het leuk op veel momenten. En uiteraard de vijand van ‘James Bond’: ‘Adolfo Celi’ deed het leuk.

Ik zelf vond het voor de rest allemaal wat matig in de film. De schurk was wel erg slapjes en snel bedacht, en de uitwerking hiervan had ik toch wat hoger geschat. Ook voor mij was de rechterhand van de schurk; ‘Largo’ interessanter om naar te kijken en te volgen. De onderwaterscene waren allemaal wel leuk gedaan, onder andere het gevecht op het einde vond ik wel erg tof maar het was soms iets te veel van het goede, en misschien is het daarom ook dat de film niet mijn volle aandacht wist te bemachtigen. De film isoleert zich zelf erg makkelijk door onderwaterscenes, en het kan daardoor eentonig en saai worden om naar te kijken.

Het verhaal was wel leuk maar de spanning droop er bepaald niet vanaf. Het concept is herhaald maar zeker niet slecht. Deze derde film met in de hoofdrol ‘Sean Connery’ is voor mij wel de slechte van de drie tot nu toe.. Het is af en toe te chaotisch en helaas mist de film ook de nodige spanning. Wel grappig hoe ‘Sean Connery’ hier als de vrouwenmagnaat weer weg word gezet, en met bijna elke dame die hij ontmoet het bed deelt.

3.0*

Tiger House

Een taaie, Britse thriller film die eigenlijk niet zo sopeciaal was, spanning was ver te zoeken en eigenlijk een verhaal had het ook niet. Tiger House kwam ik toevallig tegen op Netflix (stond op de voorpagina als aanbeveling) en ik dacht: "waarom ook niet?" dus ben hem maar meteen gaan kijken. Ik moet zeggen dat de setting van de film er goed uitzag, niet al te moeilijk maar wel zo gemaakt dat het niet saai werd, het verhaal was overigens wel aan de saaie kant en dat vermaakte mij niet. Het acteerwerk was redelijk maar de hele film was eigenlijk niet zo speciaal evenals leuk. De één vind het leuk, ik vond hem helaas aan de saaie en trage kant, kon mij in iedergeval niet genoeg vermaken!

1.5*

Opzich best een redelijke oorlogsfilm, maar helaas toch wel minder dan mijn verwachtingen waren. Hoewel mijn rots in de branding John Milton voor mij klaar stond, kwam ik er achter dat ook Prime deze film aanbood, vreselijk irritant dat ze daar de film standaard aanbieden in het Engels gesproken, even wat kleine aanpassingen en je kunt door. Een film die eigenlijk sinds zijn bekendmaking wel op mijn radar stond hoor, en ik heb er hoe dan ook van genoten, maar er waren te veel momenten waar ik toch door ging twijfelen en wat me daardoor toch wat tegen viel.

Ik ben het eens met het feit dat ik iets meer tank battles had verwacht. Hoewel de paar die we te zien kregen toch heel vermakelijk waren; het mocht echt wel even wat pittiger! Het moment in de bunker was best gaaf, de toon werd heel duister en zo kende de film wel meerdere scenes waar je nekharen van rechtop gingen staan. Dat waardeer ik altijd onwijs in dit soort films de sfeer echt veelzeggend kunnen zijn. Goed, qua verhaal prima, het einde is wat rommelig, maar over het algemeen een hele vermakelijke film!

“It's time to wake up.”

Je weet, als je deze film aan zet wat je te wachten staat, en eigenlijk verloopt de film geheel zoals je al zelf weet maar nog sta ik er versteld van dat ik zo ontzettend lang heb moeten wachten op tenminste een beetje actie. ‘Till Death’ kwam vorig jaar al op mijn radar maar, heb ik bewust vermeden omdat het me meer een leuk tussendoortje leek en dat is nu ook gebleken. Gisteren had ik nog wat tijd om deze film te beginnen en aangezien ik vandaag toch niet veel te doen had kon ik hem mooi afkijken. Tja, en ik verwachtte er niet echt veel van. Maar, ik ben wel tot de conclusie gekomen dat de film uiteindelijk nog helemaal niet zó slecht is als geschetst wordt, tuurlijk is het een flinterdunne prent met een oersaai script en acteerwerk van likmevestje, het concept vond ik best geinig en kende ik verder ook nog niet.

Zoals ik al zei, duurde het allemaal best lang voordat we eindelijk eens wat actie kregen, na een kleine dertig minuten werden we wakker ’geschoten’ toen hij zelfmoord pleegde en ‘Fox’ er alleen voor kwam te staan, waarna de film wederom wat inkakte en het kat- en muisspel begon wat uiteindelijk het meeste vermaak van deze hele film wist te leveren. Eigenlijk daarna kakte de film wederom wat in, en de clichés vlogen je om de oren, gelukkig eindigde het allemaal wel snel, en wanneer het gevaar was geweken waren we ook bij de aftiteling, geen onnodig gejank meer op het eind, of dat onnodige drama wat ‘Hollywood’ er soms nog wel bij in wil mengen.

Qua cast, tja, het was niet heel bijzonder. ‘Megan Fox’, leuk om haar weer eens te zien, al was ik haar volledig vergeten. Ik moest wel ontzettend lachen maar, ik vond het bijzonder dat haar make-up eigenlijk constant in de film on-point was, ze had waterbestendige make-up gebruikt denk ik want hoe ze er uit zag tijdens het diner, precies zo werd ze ook wakker de dag erna, zo zag ze eruit toen ze haar gezicht had gewassen en vervolgens ook toen ze uit het water kroop… Het is zijn die kleine dingen die voornamelijk opvallen, het boeit verder ook niet maar; ik vond het wel komisch. Voor de rest is de cast niet héél bijzonder meer, en zo groot was die cast nou ook weer niet.

Horror mag je het niet noemen, zo wordt het (of werd) wel geadverteerd maar, dat was klinkklare onzin. De zit was makkelijker dan ik had gedacht, de horrorelementen (wat de film wel kende) waren goed en qua make-up was er niet veel mis in de film. Zoals ik al zei, het concept is leuk maar de rest is niets bijzonders.

"If you win this case, justice will prevail, and if you lose, justice will also prevail. Now that is a strange case.”

Voor het eerst dat ik durf te zeggen dat ik een rechtbankdrama toch wel heel vermakelijk vind. Ik heb er wat dat betreft ook niet persé heel veel gezien omdat ik het toch wel een beetje achterhou aangezien het me echt moet liggen, en deze film pakte me wel. Maar, wat ik dan wel weer merkte is dat Schumacher iets té veel wil met deze film, en dat is wel echt het minpunt. Toch is het een vermakelijke zondagavond geworden en ik moet zeggen dat de film mij eigenlijk direct in zijn houdgreep had. Een best interessant concept en verhaal met hele heftige beelden (althans je moet er wel gewoon tegen kunnen) weten toch je aandacht heel goed te wekken.

Op zich echt wel weer een prachtige rol van Matthew McConaughey. Hij begint toch langzamerhand tussen mijn favoriete acteurs te schalen, en ik vond hem echt prachtig acteren bij deze film. Samen met Samuel L. Jackson weet hij prachtige evenwicht te scheppen. Ook Samuel acteert prima, toch snapte ik nou niet of hij soms echt boos was op Matthew of dat hij hem nou wel mocht. Een twijfel geval dus. Ook Bullock deed het prima, al is dat voor mijn gevoel toch een beetje iemand die er maar bij hing maar, die zien we wat dat betreft niet héél vaak.

De toevoeging van de Ku Klux Klan in dit verhaal vond ik wel echt heel interessant en erg passend. Het is natuurlijk een naar onderwerp, die tot op de dag van vandaag nog echt wel actueel is in de wereld, en zeker iets waar Amerika zwaar mee kamt. Een indrukwekkend iets natuurlijk. Ook die clash vond ik best interessant maar, niet echt iets wat ik snel in het echt zie gebeuren. Toch wordt hier natuurlijk wel het extreemste neer geschetst.

De film kent helaas wel de nodige clichés maar, echt langzaam vond ik het nergens. Het komt misschien wat traagjes op gang al vond ik wel dat alles vrij snel gebeurt. De verkrachting, de dubbele moord en de aanhouding is allemaal in het eerste half uur, en dan zit je al gauw twee uur te wachten op een rechtsproces. En daardoor komt wel dat ik misschien de film een half uur te lang vind duren, het laatste stuk is gewoon vrij cliché, en de uitspraak kun je wel dromen.

Dus ja, best een interessante prent hoor. Ik vond de film gewoon leuk om te zien, en interessant met vlagen. Ik kon deze rechtbankdrama dus echt wel bekoren, en ik ben zeker niet de grootste fan van dit thema een film moet wel echt goed zijn om mij geïnteresseerd te houden.

"You'll scream till dawn!"

Och, heerlijk negatief weer. "To All a Goodnight" is vooralsnog toch wel gewoon een vermakelijke slasher, die toch laat zien dat het genre nog in zijn begin jaren verkeerde, maar ook wel echt met zijn kerst thema een leuk begin, al voelde het nergens écht aan als een kerst slasher, en ben ik het er wel mee eens dat de kerstman in de film eigenlijk functioneert als slechte toevoeging.

Er gaat wel veel mis in deze film, al zorgt het wel voor komische momenten. Het feit dat Hess besluit de film te openen met een totaal overbodige scene vond ik toch wel een leuke binnenkomer. Waar je een pop naar beneden gegooid ziet worden, dan kan ik mijn lach niet in houden natuurlijk. Daarnaast kent de film wel héél slecht acteerwerk, daar kun je gewoon simpelweg niet omheen, en Hess gebruikt wel héél veel saaie toevoegingen om de film op te vullen. Na de eerste vijf minuten zien we de naakte vrouwen al, en eigenlijk wordt de hele film gewoon rustig geneukt én gemoord, een typische jaren tachtig B-film dus, al was dit sneller een C-film.

De moorden zijn prima, alleen is het allemaal niet écht bijzonder. Hess doet zijn best, maar door het directe knip- en plakwerk zijn de kills wel een beetje gevoelloos. Een echt achtergrond verhaal is er niet, maar tussendoor vermaak is het zeker wel!

"It's called diazepam now! It works quicker if you snort it!"

Ja, dit vond ik behoorlijk vet! Een film die makkelijk kan mee liften op de trein van andere horror successen in 2025, en eentje die in mijn ogen toch te weinig lof en credits verdient. En dan wijs ik toch vooral met mijn vinger naar deze website en IMDb, want op Letterboxd scoort de film op dit moment al een 3.30* gemiddeld met meer dan 550k stemmen. Overigens ook totaal niet aan zien komen deze film, en ik weet nog steeds niet hoe die nou precies op mijn radar terecht was gekomen. Ik was wat dat betreft al wel direct verliefd op het concept omtrent deze film, en dat maakte me behoorlijk nieuwsgierig.

Ik ben het wel eens met het feit dat, dat geruzie een beetje roet in het eten gooit. Daar stoor ik me overigens ook erg aan, al is dat ook in het echte leven zo.. Maar het maakt mijn film ervaring er niet minder om, en uiteindelijk snapte ik ook wel een beetje waar men met dat geneuzel naar toe wou. De film opent vrij direct, en dat is even opletten geblazen. Alleen daarna kakt de film toch behoorlijk in, en nemen ze behoorlijk de tijd om de film op gang te laten komen, en dat met tijd wat ze eigenlijk ook helemaal niet hebben. Net iets meer dan 100 minuten voelde overigens wel precies goed, al ben ik van mening dat ze het einde een beetje hebben afgeraffeld en de gore scenes voor mij toch net een tikkeltje extremer hadden gemogen. Want naast vervormde mensen (dan hebben we het over mensen die al gemuteerd zijn) en een beetje bloed blijft de film aardig kalm.

Maar alsnog behoorlijk vermaakt met deze prent hoor. De film werd richting het einde echt een stuk fijner, en dat was ook te merken aan de snelheid en hoeveel zin Alison Brie en Dave Franco er in hadden. Er was zelfs een jumpscare die me nog liet schrikken, en dan scoor je automatisch al een half puntje, dat heb ik echt niet vaak. Daarnaast is de film echt extreem duister (soms ook iets té donker), en werkt men het met komische dialogen én momenten graag af. Inderaad; een sympatieke film waar ik echt wel wat mee kon, en me onwijs mee heb vermaakt!

Tokarev

Nog best een goeie film!

Nicolas Cage vind ik niet de alle beste acteur, Knowing (2009) vond ik toch de beste met hem erin, maar Tokarev was toch te doen..

De film had een goed verhaal in zich verwerkt, maar dit werd niet altijd even goed vertoond. Het was echt even denken op het eind, maar je komt er redelijk snel en makkelijk uit... Ook een pluspunt was dat dit niet eens een film is waar de hoofdrolspelers allemaal blijven leven, of dat maar eentje dood gaat en de rest niet, nee hier was het totaal anders.

Ik had alleen even gemist dat de dochter uiteindelijk toch dood was. Maar gelukkig werd me dit later allemaal weer bij gepraat.. Zo kun je ook eens zien dat je niet altijd de mensen moet pakken die je als eerst verdenkt waarbij deze dan de Russen, maar bleek het toch een dom ongeluk te zijn geweest, vooraal, wie bedenkt er om met wapens te gaan spelen? Oke ze dachten volgens mij dat ze ongeladen waren, maar dat was dus toch niet zo.

Nu is het zo, dat ik het niet zo'n super film vond, maar ik vond het voor het grootste deel goed kijk baar, tot aan het eind ging het een beetje vervelen, en natuurlijk het eind was de grootste twist. een 3.5* vind ik voldoende voor deze film!

Tom and Jerry Blast Off to Mars!

Ik vind dat deze film mij achteraf toch is tegengevallen. Ik was vroeger en ben nu trouwens nog steeds groot fan van dit stel. Tom en Jerry hebben mij vele jaren veel plezier gebracht en ik lag altijd in een deuk door deze twee dwazen. Heerlijk! Tekenfilms waar gewoon alles in kan gebeuren, dat vind ik echt lachen. Toch was het concept van Tom and Jerry Blast Off to Mars! niet echt mijn ding en het verhaal vond ik toch aan de magere kant. Ik had het veel leuker verwacht en het is me dus best wel tegen gevallen. Dit houd niet in dat ik geen fan meer ben van de twee want, dat blijf ik voor altijd!

2.5*

Gisteravond (vrijdag) besloten de nieuwe ‘Tomb Raider’ film maar eens te bezoeken in de bioscoop, het was mijn plan van de week om met de kameraden in het lekkere vier dagen lange paasweekend weer eens naar de bioscoop te gaan, het groepje met wie ik normaal ga wou niet (die zijn er alleen voor de horror films) dus dan maar wat anderen bij elkaar sprokkelen, ik wist echter niet waar we naar toe gingen aangezien ik donderdag wat zieker werd maar een verassing is altijd leuk en dan valt ‘Tomb Raider’ zeker niet verkeerd. Het is een film waar ik in het begin slechte dingen over gehoord had maar tijdens de zit beviel het me toch nog wel aardig, de film duurt best lang voor er wat actie in voor komt, wat zeg ik, er komt eigenlijk amper actie in voor dus echt spannend werd het nergens, en hoewel de film waarschijnlijk wat slaapverwekkend over kwam in de zaal aangezien iedereen rustig was, en er zelfs twee nog de zaal hadden verlaten, vond ik de film niet bepaald saai om te volgen maar dat komt ook wel meer en deels door de beeldschone Alicia Vikander.

Maar dan stuit ik toch ook echt wel op bepaalde dingen waarvoor de film in mijn ogen snel begon af te knappen, en dat was dat ik telkens een héél irritant kreuntje, kuchje of zuchtje hoorde wanneer Alicia Vikander in een ‘actie scene’ zat, in een gevecht kan ik begrijpen maar dit werd soms iets te veel en was overdreven irritant aan het worden waar ik de film ook om begon te haten want het was nergens voor nodig. Dat is toch wel het ergste wat ik in deze film zag, elke keer het gekrijs van Alicia Vikander als er ook maar iets gebeurde. Toch blijft Lara Croft hoe dan ook in mijn ogen als ‘Angeline Jolie’, hoewel Alicia Vikander de sterren van de hemel speelde werd het niet opgevat door mij als een ‘Tomb Raider’ films, toch ben ik het ook eens over het feit dat Alicia er ontzettend veel werk in heeft gestoken waarschijnlijk, en ze is ook gewoon niet mis gecast, want met dat figuurtje, de pit die mevrouw had en de acteerkunsten die ze ook wel redelijk goed beheerste hield ze ‘Tomb Raider’ toch wel op niveau.

Lu Ren: “Some men like dangerous women. “
Lara Croft: “Some men are foolish.”

De rest van de cast was natuurlijk prima, en dat ontken ik ook echt niet. Dominic West speelt een prima rol als de vermiste vader van Alicia, Richard Croft of beter ‘Lord Richard Croft’ en ik heb me wel vermaakt met deze man, alhoewel ik de vader – dochter relatie soms wel een beetje lachwekkend vond, zeker een rare locatie om elkaar na wat was het zeven jaar weer te ontmoeten dus ik moest daar wel eens om lachen persoonlijk. Het ging in dat opzichte iets te snel en vrij ongeloofwaardig. Walton Goggins deed het leuk als de slechterik Vogel waarmee ik niet veel had, vind het überhaupt een matige acteur en kan er persoonlijk vaak niet aan wennen aan die kerel. Daniel Wu deed het leuk als Lu Ren maar daar is ook alles mee gezegd.

En dan al gauw komen we wel uit dat ‘Tomb Raider’ een standaard flick is waarbij je niet al te grote verwachtingen moet neerleggen, beter nog ga maar met een leeg gevoel richting de bioscoop want er iets van verwachten is al te zwaar voor deze film, dan red hij denk ik je verwachtingspatroon niet.

Daarbij is het hele zoekconcept erg leuk, het gaat hierbij dat de vader van Lara (Richard) een levenswerk had gemaakt in de mythe van Himiko, een Japanse priesteres-koningin die door middel van magie de burgeroorlog wist te regeeren, en daarbij een ziekte door de mensheid liet gaan die er eigenlijk een soort zombies van begon te maken. Deze was begraven in een graftombe ergens op een eiland buiten Japan en Richard was ervan overtuigd om deze tombe te vinden. Echter kreeg hij de ‘Trinity’ groepering achter zich aan die zich ook gevestigd hadden om het vinden van Himiko, en dan de zwarte magie over te nemen. Mathias Vogel was aangesteld als leider van deze groepering. Zoals ik al eerder beaamde ben ik geen persoon die veel weet van de Japanse geschiedenis, en om eerlijk te zijn weet ik amper iets van de hele Aziatische geschiedenis, iets wat mij nooit echt héél erg wist te boeien denk ik omdat ik voornamelijk veel bezig was met de tweede wereld oorlog en dan speciaal de kant van nazi-Duitsland en de strijd die de oorlog mee nam in Europa.

In het eerste deel van de film leerden we vooral Lara Croft kennen zoals ze is, een meisje, meisje die aan de vechtkunsten zit en haar loon verdient door te werken als koerier op de fiets. Iets wat me veel deed denken aan de film ‘Premium Rush’, die zich dan wel afspeelt in New York en niet in Londen. Hier komen we snel achter de waarheid van het verlies van haar vader, en hoe rijk ze wel niet kan zijn als ze haar vader als dood opgeeft.

Ze besluit even later toch om haar vader als dood op te geven, zodat ze er mee kan leven en zichzelf er bovenop kan zetten dat haar vader toch wel écht dood is. Toch lijkt Ana constant wel erg aanzettend op het feit dat Lara moet tekenen, en dringt er ook erg op aan. Ana krijgt een puzzel toegereikt die ze gelijk op lost waarmee het puzzelen begint en ze loopt weer weg bij het tekenen.

Ze ontcijfert de kamer van haar vader waar hij alle onderzoeken doet en komt zo ook in aanmerking met Himiko en Trinity. Ze besluit Lu Ren op te zoeken om samen naar het eiland af te gaan en na wat gezoek, gevechten en vluchtscene- komt ze de zoon van Lu Ren tegen die besluit haar mee te nemen. Eenmaal in de buurt van het eiland raken ze verstrekt in een woeste storm waarna ze kapseizen en zo bijna verdrinken. Ze spoelen vervolgens aan op het strand waarna ze mee worden genomen door Vogel die hun gevangen houd en ze eigenlijk aan het werk zet. Ook heeft hij de schatkaarten van Richard in handen gekregen die Lara mee nam naar het eiland. Hiermee wist hij de exacte locatie en ging daar met zijn leger en slaven naar toe, terwijl Lara weet te ontsnappen.

Eenmaal ontsnapt, en na een gevecht komt ze een onbekende man tegen die alleen en mysterieus was. Ze achtervolgt hem en het blijkt haar vader te zijn. Daarna legt ze uit wat er gebeurd is en wil Lu Ren en de rest te bevrijden waarna ze samen met haar vader door Vogel gevangen word genomen om de tombe in te gaan en de Hiriko te vinden. Ze moeten een weg banen door allerlei vallen en puzzels waarna ze uit komen op een grafkamer waar Hiriko ligt. Daarna blijkt al snel duidelijk wat het allemaal inhield wat Hiriko inhield, en na wat gevechten overlijd Richard aan de ziekte die Hiriko met zich mee nam, en daarna laat hij de tombe ontploffen om zo de infectie voor eeuwig weg te ruimen. Hierna moet Lara nog even met Vogel vechten en als dat voorbij is zijn we bijna bij het einde. Nu weet Lara het zeker en kan met een goed gevoel de doodakte van haar vader ondertekenen waarna ze er achter komt dat Ana lid is van Trinity, dit mooie einde helpt ons wel aan het zien, bedenken en bijna zeker weten van het feit dat deel twee sowieso onderweg is en dat kun je nu denk ik niet stoppen.

Over het algemeen vond ik ‘Tomb Raider’ wel geslaagd, maar daar houd ik het ook wel bij. Ik mistte soms de pit in de film waarmee de spanning al snel wegviel en je eigenlijk een beetje smakeloos begon te kijken. Wat meer spanning en pit had de film misschien na een wat andere niveau gebracht, en dit voelde ik zeker toen ze bij Hiriko aan kwamen, het duistere sfeertje wat er hing vond ik toch uitmuntend geslaagd dat ik daar toch wel een beetje kriebels kreeg van de film, maar dan is het voor de rest ook niet echt bijzonder meer om over te hebben. Ook de 3D effecten in de film vond ik niet bepaald bijzonder of speciaal, en had voor mij geen toevoegende waarde dus ik had hem denk ik liever in 2D gezien.

De setting in de film blijft geweldig, en na een hele wereldreis blijven we haken op een jungle setting die niet geheel mis kozen is. De vallen en dergelijk zijn leuk bedacht, daar ben ik het dan ook wel over eens maar nogmaals word dat nergens bijzonder. Ik twijfel echter wel ontzettend over mijn cijfer die ik wil geven, maar met veel terugblikken kan ik toch zeggen dat ik me hierbij het beste voel.

3.0*

Heerlijke western film hoor. Ik ben zelf nog niet echt in de western films wereld, heb de ‘grootheden’ van spaghetti westerns nog nooit gezien, op één na maar dat is alweer een aantal jaar geleden geweest dat ik die voor het laatst heb gezien dus nee ik ben vooral niet bekend in deze wereld. Dat is misschien ook wel een reden dat ‘Tombstone’ best veel indruk op mij heeft gemaakt, want ik zat van begin tot aan het einde echt te genieten van deze film. Ook ben ik op het moment hartstikke verslaafd aan het videospel ‘Red Dead Redemption 2’ en heb zijn voorgangers ook al gespeeld dus dan zit deze film heerlijk op de juiste plek op het juiste moment ?.

“Oh. Johnny, I apologize; I forgot you were there. You may go now.”

Voor mij klopte heel veel in deze film, en dan als eerste toch wel het sfeertje wat deze film bezit. Heerlijke Western sfeer al zeg ik het zelf met een top cast van acteurs die het gewoon ontzettend goed doen. Het was soms iets té en Russell vond ik af en toe wat stroever al is het wel gewoon dat hij geknipt was voor de rol van Wyatt Earp, een westernlegende die ik eigenlijk al best lang ken. Maar alle lof gaat toch wel naar Val Kilmer in deze film voor zijn rol als Doc Holliday echt fantastisch. Doc is een persoon die aan TBC leid en daar veel last van heeft, je kunt ook erg goed zien dat deze man best ziek is.

Het verhaal is mooi verteld in de film als oude Marshall die een dorpje op de rit wil krijgen maar al snel te maken krijgt met een paar cowboys. Samen met zijn broers en wat ‘vrienden’ gaat hij de strijd aan tegen deze bende en we maakten een hoop mee. Ik vond dat de film aardig snel voorbij ging geziene het feit dat die 2 uur donders snel om waren. De film had me van het begin tot eind te pakken en veel dingen boeide me. Het is zeker een feit dat ik dit soort film vaker op ga zetten, en in de aankomende vakantie neem ik die Leone is wat meer onder de loep!

Toch het hoogte punt is Kilmer die me wederom weer omver blies met een waanzinnige rol van Doc die ik op veel punten zelfs een beetje op Depp vond gaan lijken zeker als Kilmer begon te praten. Als ik niet wist dat Kilmer niet mee speelde had ik echt wel gezegd dat Depp mee deed in de film. Heerlijke rol van de beste man!

4.0*

"The distance between insanity and genius is measured only by success."

Ik ben denk ik tot de realisatie gekomen dat de ‘James Bond’ reeks niet mijn ding gaat worden. Althans, alles voor ‘Daniel Craig’ vind ik niet zo bijzonder, het zijn overigens ook niet de bond films waar ik mee ingestapt ben, dat is namelijk de eerste film van Craig geweest. Ik vind de serie maar oubollig, en ook hier toont de serie te veel van die trekjes. Maar het pijnlijkste is om te zien dat ‘Brosnan’ gewoon niet het nodige charisma heeft, wat ik wel had verwacht of misschien meer had gehoopt. Eigenlijk had ik dit ook wel weer een beetje verwacht, na een leuke en goede ‘GoldenEye’ is dit toch wel echt weer niks, en je mist veel leuke elementen. De film had gewoon wel veel potentie om een leuke kraker te worden aangezien er best veel geinige scenes waren, helaas was de uitwerking gewoon niet goed genoeg.

De vorige film bevatte bijvoorbeeld een onwijs leuke tank scene, en als dat al het enige is wat die film zo goed of beter maakte dan is er veel mis aan deze film. Er wordt wel geprobeerd om het na te doen, en het leuk over te laten komen maar het werkt niet altijd even goed. In deze film doen ze namelijk een poging met een op afstand bestuurbare auto (een BMW) aan Bond mee te geven, waarna hij een achtervolging scene krijgt en dan op de achterbank ligt die auto te besturen, ik denk overigens ook dat dit de leukste scène in de hele film was. Want met deze scene werd het niveau van de vorige film nog behaald én, was het nog leuk om te kijken.

Voor de rest (en dat zei ik al eerder) kende de film een prima potentie. Zo vond ik de schurk in deze film nou niet bepaald sterk of goed, zijn rechterhand vond ik toch wel weer erg tof. Erg typisch jaren negentig uitstraling had hij, deed me zelfs een beetje denken aan ‘Dolph Lundgren’ en zijn rol in Rocky. Jammer dat we daar overigens niet meer van zagen, van die schurk althans, had hem wel liever vaker in actie willen zien. Ook de openingsscène deed me niet heel veel, en het einde vond ik ook niet heel bijzonder verder, in die onderzeeër.

De cast vond ik allemaal ook niet zo bijzonder. De bondgirls deden me niet zo veel, en vond ik dus echt wel te zwakjes. Dat zijn maar één van de vele punten waar deze film het toch wel erg laat liggen, en dat is best jammer want zoals ik al zoveel zeg; er zat wel echt potentie in.

Ik ga stug door met de James Bond serie maar ik verwacht er niet meer veel meer van. Er zijn echt wel een paar leuke films maar het overgrote deel is toch wel ondermaats, saai en vooral eentonig. En ook deze film was dat, want we kennen het wel, en het is echt niet meer bijzonder.

“If there's one thing that the world needs right now, it's scientists. We cannot stop innovating. That's how you solve a problem.”

Voor tweehonderdmiljoen probeert ‘Amazon’ een slag te slaan in de filmindustrie en komt eigenlijk met een erg clichématig en saai werkje op de proppen. Normaal gesproken ben ik snel verkocht aan films met dit concept, ik hou ervan dat de wereld eigenlijk kapot is door een buitenaardse aanval, dat heeft me altijd al aangesproken. Ook deze film kent dat, en begint daarmee erg leuk maar, kakt al vrij snel in. Ik moet wel zeggen dat ik de monsters erg leuk bedacht vond, het concept is ook nog niet zo verkeerd alleen wordt er te weinig mee gedaan.

Het aantrekken van ‘Chris Pratt’ is in mijn ogen altijd heel vermakelijk, kan altijd genieten van de acteerkunsten van hem en hij speelt altijd wel leuk. Ook in deze film neemt hij het voortouw merendeels mee en is hij zeker in mijn ogen de beste in de film, de rest van de cast vond ik wat magertjes en nou niet bijzonder goed acteren.

Het verhaal is redelijk, de wereld wordt aangevallen door buitenaardse wezens en een groep soldaten komt uit de toekomst terug in de tijd om de mensheid te waarschuwen op dit probleem en wil eigenlijk de ‘ouderen’ van de huidige generatie meenemen om alvast te vechten tegen de wezens om zo misschien de toekomst van de mensheid te garanderen. Helaas gaat het bijna niet en komt ‘Dan Forester’ ook in aanmerking om die kant op te gaan waar hij de oudere versie van zijn dochter tegenkomt. Die neemt hem mee naar een plek waar ze bepaald gif heeft gemaakt om de monsters uit te schakelen. Hij neemt dit gif mee terug naar de huidige tijd om vervolgens op zoek te gaan naar de aliens die al ver terug in de tijd op aarde terecht waren gekomen. Hij schakelt de monsters uit met gif en voorkomt zo een toekomstige oorlog.

De actie was geslaagd in mijn ogen, het moment dat men als eerst in de apocalyptische wereld terecht komen was leuk en redelijks spannend, helaas word het nogal uitgerekt en is het verhaal niet bijzonder genoeg om hem vol enthousiasme te volgen.

Dat ‘Amazon’ hier een stap mee wilt zetten is duidelijk echter, is het helaas niet bijzonder genoeg en duidelijk niet dat gene geworden wat men er van had willen maken. Jammer, ik had er meer van verwacht en gehoopt. Ondanks dat is de zit wel redelijk makkelijk uit te zitten, ook al dat vooral het einde nogal slap is. Hopelijk in de toekomst komen ze met een wat betere prent.

3.0*

“Good book?”
"Better than the movie.”
"Yeah, books usually are.”

Nooit verwacht dat ik deze film nog eens ging zien. Toen ik mij had aangemeld helemaal terug in 2013, de film ‘Red Dawn’ was helemaal de shit in mijn ogen, die film heb ik meermaals gezien. De oude versie van die film vond ik dus weer helemaal niks aan maar, toen kwam ik ooit een keer uit bij deze film en daar ging het. Het zouden wel mijn hersenspinsels als tienerjochie zijn geweest, ik vond deze film helemaal de bom. En heb hem destijds best vaak gezien maar, ooit is mijn stem verwijderd bij de film (waarschijnlijk omdat ik mijn statistieken aan het bijwerken was), en ik weet eigenlijk niet echt meer wat ik ervan vond.

Maar dit keer weet ik dus wel heel goed wat ik van deze film, en dat is niet bepaald positief meer. Misschien ben ik “volwassener” geworden? Ik weet het niet maar deze film deed me echt helemaal niks meer. Eigenlijk was ik in het begin wel weer even geïnteresseerd waar de film ook alweer over ging maar, kwam er al snel achter dat het nogal puberaal ging worden allemaal. De goedkeuring krijgen om te mogen kamperen, daarbij behorende domme regels en dan uiteindelijk de reis die opzich best prachtig is.

Wanneer de invasie begon lagen hun dus in het bos, en hoorden een paar vliegtuigen over vliegen. Niet heel spannend allemaal dus. Wanneer ze vervolgens teruggaan om te kijken naar hun familie, komen ze erachter dat al hun familieleden het huis verlaten hebben. Waar zijn ze heen? Wat is er gebeurt? Eigenlijk doorgaand om antwoorden te krijgen op die vragen wordt het al snel duidelijk dat er een invasie gaande is, dit wordt daarna bevestigd door het feit dat iedereen vast gehouden wordt op een verzamelplaats. De jongeren besluiten de handen in één te slaan en kiezen ervoor om te gaan vechten tegen de indringer, en dit niet zonder slag of stoot.

Helaas moet dit al vrij matige verhaal ook nog gewikkeld worden in een onwijs cliché liefdesverhaal, of beter gezegd verhalen waar je dus als kijker de knop moet omzetten van levensgevaarlijke invasie tot wie/wie gezoend heeft en dat ze allemaal spontaan verliefd op elkaar worden, terwijl ze een week ervoor elkaar nooit spraken, wat een ongelooflijke kul is dat zeg.

En dat heeft deze hele film verpest in mijn ogen. Er is ook nauwelijks actie, je krijgt nergens echt een goed beeld van de invasie, achtergrondinformatie mist volledig en eigenlijk kijk je meer naar een romantische tiener film dan naar een spannende invasie film. Wat walgelijk zeg. Ik had toch echt veel meer van die invasie willen zien, meer actie en ook meer informatie. Dat einde slaat de spijker op zijn kop, en is voor mij toch gewoon echt een onwijs groot minpunt.

Tooth Fairy

Opzicht heb ik gewoon genoten van de film. Hij was grappig, en ik vond het leuk om naar te kijken. Misschien was het niet hoe ik het in gedachten had, maar toch vermaakt. Geinig om Dwayne Johnson in een TuTu te zien, die sterke, stoere man word hier toch even op zijn vrouwelijke kant gezet.

Dwayne Johnson speelde zijn rol wel geinig. Prima, te doen. Al had ik hem al niet zo snel verwacht in een film als deze . Ashley Judd speelde haar rol ook wel lachen. De kinderen waren prima te doen al vond ik het meisje leuker dan dat zeur jochie.. Altijd in films als deze zit er wel weer een moeilijk opvoedbaar kind.

Het verhaal was oke, beetje te standaard. Dat hij alles kwijt raakt, maar dat ook op het eind alles weer goed komt.. Het concept was ook wel geinig, maar niet echt super top. Ik denk dat deze film een voldoende verdiend. Maar niet al te hoog. Zesje is prima voor hem.

3.0*

“And if you screw up just this much, you'll be flying a cargo plane full of rubber dog shit out of Hong Kong!”

Een echte Jaren tachtig blockbuster, bijna zoals uit het boekje: een held die alles voor elkaar kan krijgen, een leuke liefdesrelatie opkomend uit ‘onverwachtse’ hoek en een drama gebeurtenis die we moeten verteren met zoetsappige scenes. En vergeet dan niet de leuke soundtrack. Maar dan nog, ook al word er veel over gesproken is de film me wat tegengevallen. De luchtscene- zijn om te smullen, en deze actie stukken zijn daarom best vermakelijk maar laat dat in mijn ogen het enige zijn wat deze film een beetje weet te redden.

Cruise speelt erg leuk, en je kan wel merken dat dit zijn doorbraak was. Jong en vooral erg vel, zo speelde hij de rol van Maverick erg goed en kwam hij leuk over. Voor de rest was de cast prima maar vodn ik er niet heel veel bijzonders boven uit steken hoor. Val Kilmer is nog het enige gezicht die voor mij redelijk bekend was maar daar blijft het wel bij.

Het verhaal is wel geinig. We volgen de luchtmacht van de U.S. die een stevige opleiding genaamd ‘Top Gun’ hebben waar straaljagerpiloten tot de beste van de wereld worden getraind. Na een ongeluk komt ‘Maverick’ hier terecht maar omdat hij roekeloos is heeft hij hier en daar wat moeite. Buiten de gevechten en het oefenen om heeft hij ook nog een ‘geheime’ liefde, één van de instructeurs. Hij baant een weg door de ‘Top Gun’ opleiding heen met alle gevaren van dien.

Dus nee, de film viel me iets tegen maar verveeld heb ik me niet. Typisch Amerikaanse blockbuster die nogmaals door zijn beelden in de lucht erg sterk over kwam.

3.0*

"My dad believed in you. I'm not going to make the same mistake.”

Na het zien van de film vanavond heb ik er spijt van dat ik er zes euro voor heb neergelegd, ik zou deze achteraf zo onwijs graag in de bioscoop willen zien. Helaas is die kans mij verschoten door privé redenen en heb ik hem nu via ‘Pathé Thuis’ op de bank gekeken. Geen mooie geluidsinstallatie, vrij verouderde televisie (overigens wel gewoon SMART) en via de PlayStation, mocht de film zich ook aan mij waar maken. En ik realiseer me dan toch dat ik het “wow-effect” hierdoor gewoon mis, al heb ik een erg vermakelijke zit gehad hoor, de film komt toch anders binnen. Ik verheugde me al een langere tijd op deze film, na een onwijs hoog startcijfer (die nu ietsjes gedaald is) en vele positieve berichten ging het toch wat kriebelen, en voor het eindejaar lijstje wou ik deze toch erg graag gezien hebben; daar heb ik dan weer geen spijt van.

Het valt me allereerste op, en dat waardeerde ik ook enorm. En dat is dat ‘Kosinski’ het jaren tachtig sfeertje nog aardig aanhaalt, en dat erg goed weet te combineren met de toekomst. Uiteraard, bij de scenes van ‘Cruise’ duiken we af en toe in het verleden maar, duidelijk is wel dat de pijlen volledig gericht zijn op de toekomst. We zien dat bijvoorbeeld met de harde feiten dat 'Maverick’ nu beter door kan als instructeur en zijn project moet laten vallen, hij moet dan immers wel voor de klas staan bij het ‘TOPGUN’ programma. Maar, ook met het inbrengen van de zoon van ‘Goose’ en de vele jaren tachtig hits die voorbij komen. En je kunt zelf al wel raden welke track er sowieso in zit. Toch blijkt het dan weer dat we een aardig tijdje vooruit zijn gegaan in de tijd, die oude rot van een ‘Cruise’ flikt het toch maar weer.

Ik heb er wel gewoon weer van genoten hoor, ondanks dat ik (en zoals ik ook al zei) niet direct het “wow-effect” binnen kreeg is de film zeker eentje die ontzettend snelt door raast. Deze net twee uur durige film is namelijk zo voorbij, en dat is echt te danken aan een leuke, en toch misschien wat simpel verhaal. Er worden geen moeilijkheden toegepast, gewoon waar het op staat en wat er moet gebeuren. Misschien was het script juist iets te uitgebreid op veel momenten waardoor misschien sommige elementen te makkelijk uitgewerkt konden worden, en daardoor zelfs geen indruk wisten te maken. De mooiste scene daarin vond ik namelijk de zogenaamde verbroedering. 'Maverick’ moet meer teamverband creëeren en doet dit op het strand met wat ‘American Football’, dat is in zijn ogen voldoende teambuilding. Of het moment dat ‘Rooster’ en ‘Maverick’ de onderlinge strijd begraven, komt ook voort aan een net te korte dialoog en wellicht wat saai uitgewerkte discussie.

De actie scenes zijn gewoon om van te snoepen, het blijft heerlijk om te kijken naar die actiescenes met die straaljagers. En dat gaat gepaard met een heleboel clichés die bij deze film passen en waar de film misschien in mijn ogen juist ook wel mee weg weet te komen. Ik heb me in ieder geval er niet geïrriteerd en dat is wellicht juist positief. Het doel van de film vond ik vermakelijk, al hadden ze in mijn ogen wel wat spectaculairders mogen bedenken, al was het een spektakelstuk van zichzelf.

Ik ben zelf nooit een bepaalde fan van het eerste deel geweest maar, het mag duidelijk zijn dat dit tweede deel gewoon een stuk beter is. De film weet zichzelf gewoon goed staande te houden door de actiescenes, en zelfs het oefenen was een heel spektakelstuk van zichzelf. Veel punten en details uit het origineel komen voorbij, en dat maakte het toch vertrouwd. En die ‘Cruise’ blijft me maar vermaken, ik hoop dat ik nog een hoop films van deze gast mag zien.

Dit tweede deel van ‘Top Gun’ zit uiteraard bordenvol testosteron, met veel stoere jongens, keiharde actiescenes die vooral door de regie spannend zijn geworden, en aardig wat patriotisme. Ik heb wat dat betreft gewoon een leuke zit gehad, en waar voor mijn centen gekregen. Zoals ik al zei baal ik er van dat ik nooit deze film in de bios heb bezocht, goede leer voor de volgende keer.

“Consider that a divorce!”

Soms heb je van die dagen dat je spontaan zin krijgt om iets te kijken. Ik houdt mij voornamelijk vaak bezig met zelf opgezette marathons of battles om gehele film van te kijken, en soms wijk ik toch even iets af van die gewoonte. Ik moet nog heel veel maar een keer een afwisseling vind ik ook niet verkeerd. Vandaag had ik spontaan zin in een film van de (destijds nog) grote ‘Arnold Schwarzenegger’ en deze film had ik nog niet van hem gezien, een film die vrij hoog nog weet te scoren. Ik was dus benieuwd naar de prent en ik had er heel veel zin in om deze aan te gooien.

Voor een film stammend uit de begin jaren negentig weet ‘Total Recall’ er vrij vernieuwend en fris uit te zien. Uiteraard hebben we hedendaags echt wel betere films maar voor de tijd waar deze film zich afspeelt is hij zeker heel goed. De film is vrij bruut, er worden aardig wat mensen vermoord en ook deze scenes zijn niet mals. Neem bijvoorbeeld Arnold in de tramstations waar hij een lijk van een vermoorde man pakt en daarmee de kogels op vangt, zo zien we heel dat lichaam vullen met kogels. Of de zogeheten ‘mutanten’ die de film kent, die er zo nu en dan ook niet heel fris uit zagen. Dit samen met de vele goede actie zijn echt wel de hoogtepunten in de film.

De samenwerking tussen ‘Arnold Schwarzenegger’ en ‘Paul Verhoeven’ was geslaagd. Wederom weet ‘Verhoeven’ een goeie film neer te zetten waar ik oprecht merendeels van genoten heb. De cast was dan ook wel erg tof, met de eerder genoemde naam die een uitstekende rol speelt maar ook ‘Sharon Stone’ deed het leuk. Voor de rest is de cast vrij groot en warrig met constant andere spelers op het doek waar ik niet zo snel iemand nog heel erg er boven uit zag springen.

Het verhaal is opzich wel leuk. We volgen ‘Quaid’ een vrij brede () bouwwerker waar het leventje eigenlijk wel perfect lijkt te zijn. Hij wilt al heel lang graag naar mars toe maar kan dit niet betalen en klopt bij een bedrijf aan die via implantaten er voor zorgt dat je een vakantie trip er naar maakt. Tijdens dit proces komt hij er echter achter dat hij een agent is en vlucht richting mars om hier de rebellen te helpen. Constant gebeuren er de vaagste dingen waardoor lijkt dat het allemaal één neppe bedoeling is maar, is dat wel zo? Of houden ze ‘Quaid’ voor de gek.

Toch vond ik het allemaal een erg leuke film. ‘Schwarzenegger’ zat heerlijk in zijn rol en de film was (nogmaals) vrij hard voor zijn tijd, hard en realistisch. Toch vond ik hem op sommige vlakken wel iets te lang duren, en had de tijd duidelijk wel wat ingekort gemogen maar, de pret mag niet drukken en veel scenes en plottwisten zijn vaak leuk genoeg om te volgen.

4.0*