Opinions

Het is alweer even geleden dat ik ‘Tekken’ voor het eerst heb gezien, en dat was wel in de tijd dat ik altijd onder de indruk was van dit soort films, en ze helemaal dood zat te kijken. Vandaag heb ik deze maar weer even herzien (die stond namelijk ook op het lijstje), en na langere tijd gewacht te hebben vond ik van morgen wel een mooie tijd om dat even te doen, de film word nergens spectaculair hoe ik het ‘vroeger’ altijd wel zo zag, en hij voelt soms ontzettend b-matig aan.

Maar wat was deze film ontroerend saai en slecht, notabene geen flikker aan om maar grof te zeggen. Acteerwensen zijn eigenlijk nergens te vinden, vond het nou persoonlijk ook niet héél speciaal overkomen als ik eerlijk moet zijn. De actie is prima, daar niks over te klagen verder maar het verhaal is aardig dun en het concept is prima maar stelde weinig voor.

We volgen Jin, een straat jongen die in de vechtring word gegooid omdat hij opgepakt werd. Hij moet mee doen aan het ‘Iron-Fist’ toernooi in ‘Tekken City’ waar hij het moet opnemen tegen verschillende tegenstanders. Leuk in beeld gebracht, dat wel maar buiten het vechten om werd het geen spektakel. Ik speelde ‘vroeger’ de ‘Tekken’ games best veel, en was daarom benieuwd naar de film maar die stelde niet veel voor.

1.0*

Tenacious D in the Pick of Destiny

Oh, wat een heerlijke film is dit zeg! Ik kan mijn muziek genre hier helemaal in terug vinden, want sinds WWE en UFC ben ik meer naar Metal en Rock gaan luisteren, ook heb ik een maat van me waar ik vroeger veel kwam die het dag in dag uit luistert en zich ook nog eens zo kleed, nou zo gek ben ik er dan niet van om zulke kleding aan te doen. Maar, ik zou het niet snel lelijke muziek noemen. Tenacious D is een erg leuke film en ik moest soms erg lachen om de klunzig heden van Jack Black. Vooral toen ze the Pick of Destiny wouden jatten. Ja, ik heb me vermaakt met de film.

Jack Black speelde zijn rol als JB erg goed. En ik vind hem best wel lekker zingen... Als hij het zelf is Debiel En Kyle Gass als KG. Erg originele namen ook Nee, alles acteurs deden het leuk, en de bewakers ook haha. Ook geinig dat Ben Stiller en Tim Robbins langs kwamen

Het verhaal was leuk in de film en ik vond hem geinig bedacht. Het concept was ook geniaal en nog niet eerder gezien. Leuk om echt eens te kijken als je van dit muziek houd, of dat je het misschien wel leuk vind. Want dat doe ik ook haha, en ik heb niks met het uiterlijk van dit soort types. De film begon leuk als kleine JB. En eindigde ook geinig. Goeie muziek en prima om na te kijken. Toen hij ging trippen op de paddenstoelen had ik wel even een "WTF" moment maar het was ook wel weer geinig ! Al om al leuk om eens te kijken! Alleen denk ik wel als je niks met het muziek hebt, dat het dan al een hele tegenslag is.

4.0*

“All I have for you is a word: Tenet. It'll open the right doors, some of the wrong ones too.”

Gisteren voor het eerst na de Corona-uitbraak de bioscoop weer bezocht met de kameraden groep, alsof er niks aan de hand was. Ja, er zijn veel stoelen vrij maar dat zag ik meer als een positief iets. We kozen namelijk voor de ‘4DX’ voorstelling, nog nooit gedaan dus maar eens kijken of ons dat beviel. Aangezien ik niet de kleinste ben zitten de stoelen mij vaak niet heel lekker in zo’n bioscoop, maar nu de waarschuwing er was voor mensen ‘vanaf 120 kilo’ maakte ik me toch wel een beetje zorgen, en dat was ook gebleken want ik heb de zaal nog eens extra een klein beetje vermaakt omdat ik nauwelijks in die stoel paste en kwam, nu met de corona is wel zo’n rij stoelen voor jou alleen (wat zijn dat er, 5?) en aangezien ik maar met één andere kameraad er zat hadden we mooi alle ruimte waar ik me naar toe kon bewegen, niemand naast je dus het kwam uit eindelijk wel weer goed.

Goed, om mijn filmervaring er eventjes buiten te laten en me te focussen op de film zelf gaan we rustig verder. ‘Tenet’ kwam als eerste in ons op, volgens mij ook één van de weinige serieus grote films die op het moment in de bioscoop draait. En de film had ook gelijk onze aandacht en daardoor zijn we er langzamerhand heen gegaan, ik zag een beetje op tegen de tijdsduur maar ach, een nieuwe ‘Nolan’ weet mij vaak wel te vermaken dus toch met erg veel plezier er heen geweest. Ik wist zelf niet veel van de film, geen plot gelezen en ook geen trailers gekeken. Ik wist in grote lijnen waar het een beetje overging, en daar moest ik het dan ook gelijk maar mee doen.

De film laat echter vanaf de eerste minuten al zien dat er een aardige vaart in zit, de filmwijze is gaaf en we komen eigenlijk met een heuse knaller binnen. En de eerste aanwijzingen van het doel van de film worden ook al gegeven. De film word steeds harder en interessanter maar weet op sommige stukken aardig in te kakken. De film moet het daarom ook soms hebben van zijn spectaculaire actie scenes die me wakker hielden, ik was sowieso al wel erg moe voordat we naar deze film gingen.

De cast deed het leuk, ‘John David Washington’ wacht een zeer mooie toekomst en ook met ‘Tenet’ is zijn CV erg sterk. Hij deed het erg leuk, soms een beetje monotoon maar dat paste wel bij zijn karakter, vaak serieus en er kon maar weinig gelachen worden. Ook de rest van de cast deed het vermakelijk.

Ik zelf hou wel erg van dit soort films, een beetje na denken maar ook erg knap in elkaar geknutseld, laat dat maar aan ‘Nolan’ over. Ik heb erg genoten van de film, had misschien soms wat korter gekund maar voor de rest weinig op aan te merken. Ja het feit dat hij per se die dame wou redden was nogal cliché, zorgde wel voor wat spanning maar als dit er allemaal niet in had gezeten, had ik het ook niet gemist. ‘Tenet’ is zeker een erg goeie film en voor herhaling vatbaar, ik heb me vermaakt.

4.0*

Gisteravond maar besloten een komedie film op te zetten en al gauw viel mijn oog op de film ‘The Terminal’ waar op papier een aantal grote namen aan mee gewerkt hebben. Toch vond ik de film soms iets slapjes over komen, en was hij blijkbaar minder geslaagd bij ons thuis dan bij de meesten want ik kon maar moeilijk wennen aan het feit dat Hanks die rol gekregen heeft. Voor de rest loopt de film mooi rustig door en is hij qua tijdsduur prima te doen.

Qua komedie had de film hier en daar wel wat weg, en was hij ook wel leuk. Ik heb opzich af en toe wel eens gelachen om sommige momenten in de film maar ik begon erg te haten op de rol van Tom Hanks in zolang de film zich afspeelde. De beste man kan naar mijn gevoel geen oost-Europeaan vertolken, dat wil gewoon niet. En ik kon daar opzich dan weer net niet van genieten, en dan valt de film toch soms door de mand heen, iets waar ik niet op hoopte.

Toch weet Spielberg hier wel weer een werkje van te maken die helaas minder magisch over kwam dan sommige films uit zijn handen. Toch knap dat je met een bepaalde ruimte als dezelfde setting werkt en eindelijk werkt een regisseur dit eens vermakelijk uit, ach ik had het ook niet anders mogen hopen bij Spielberg wat toch een regisseur blijft die in mijn top 10 rond zweefd. En dan ben ik soms ook wel weer tevreden over hoe Spielberg deze film weet te brengen in het algemeen maar, ik denk dat de sterke acteerkunsten die Hanks heeft (ondanks zijn verschrikkelijk irritante rol) daar zeker een grote rol in speelden, want Hanks wist mij toch soms best te raken met zijn dramatische scénes, wist mij op te vrolijken wanneer hij blij was en wist een lach op mijn gezicht te krijgen wanneer hij soms grappig door de vertrekhal heen gaat. Alleen had ik hem liever niet als oost-Europeaan gezien.

We volgen in deze film het verhaal over Viktor Navorski die voor een doel naar New York komt. Eenmaal aangekomen is zijn thuisland in oorlog en mag Navorski vanwege een ongeldig visum het land van de Verenigde Staten niet binnen treden maar hij mag ook niet terug naar zijn thuisland. Hij strand op het vliegveld waarna hij zijn eigen vertrek creeërd in ‘Gate 67’ en daar voor ruim negen maanden woont. In die leert hij verschillende mensen kennen en behaald hij een heel avontuur.

Zoals ik al zei vond ik Hanks zijn rol maar niks. Catherine Zeta-Jones vond ik nou persoonlijk ook niet héél bijzonder in de film, en haar rol gaf weinig weg. Dan heb je de medewerkes die Hanks helpen nog, waarvan de kleine Indiër nog wel leuk over kwam en uiteraard Stanley Tucci die ook een irritante rol had. Dus over de rollen was ik allemaal niet echt te spreken en vond ik het soms best slap.

En dan is ‘The Terminal’ helaas een Spielberg film die mij minder is bevallen, dat kan ook gebeuren. Op sommige vlakken kon de film leuk over komen maar meerendeels zat ik te haten op het feit waarom Hanks de rol gekregen heeft, en dat is niet fijn. Ook liet de rest van de cast me soms koud en waren de grappen helaas niet altijd even grappig.

3.0*

Terminator 2: Judgment Day

Voor mij is Terminator 2: Judgment Day nu natuurlijk de beste film uit de Terminator reeks. Moet de anderen nog wel zien maar ik denk dat ik me hier het meest heb vermaakt. Van alle fantastische quotes niet te vergeten alleen al, scenes die je weer bekend voor komen en eigenlijk een reten makkelijk verhaal wat je toch weer weet te vermaken bij alles. Over actie en spektakel ook niks te klagen en ook hier heb ik me erg mee zitten vermaken.

Natuurlijk kwam Arnold weer terug wat voor mij echt een held is in deze film(s). Ook de rest deed het leuk en ook dankzij hun heb ik mij niet verveeld. Zoals gezegd was het verhaal wel makkelijk maar toch super leuk om te volgen, de film ziet er al veel beter uit als deel één en dat was voor mij sowieso al een pluspunt. Ook het concept is super vet en de loodterminator, als het lood was, was een gaaf pesonage. Prima film dus met weinig te klagen.

4.0*

Terminator 3: Rise of the Machines

Ik ga hier even snel door heen, want heb nog even weinig tijd dit te schrijven dus ik maak even een complexe mening. Terminator 3: Rise of the Machines is dan wel een derde film uit de reeks, ook nog eens uit een goeie reeks met twee ijzersterke voorgangers, normaal gesproken ben ik geen fan van films die bijvoorbeeld als sequel uit komen. Vaak is dit een te herhaald concept en dat maakt het saai, toch heeft Terminator 3: Rise of the Machines dit niet. Deel twee vond ik toch al beter dan deel 1, nu overschat deze film deel twee echter niet maar slechter dan deel 1 is hij niet. Ook dit deel heeft een heerlijk verhaal en concept waarvan ik toch weer kon genieten. Prima geacteerd en de actie was goed. 31 december 2015 staat: Terminator Genisys (2015) , voor mij de enigste film die ik nog moet zien uit de reeks!

3.5*

Terminator Genisys

Eerlijk gezegd word ik nu een beetje moe van de ‘Terminator’ reeks. In 2015 ergens zijn we wel eens begonnen aan de film (ik en wat kameraden) ergens rond kerst/het nieuwe jaar maar, we vonden het geen geslaagde film en zette hem vroeg uit. Nu dat ik de reeks compleet wil maken toch maar gezien en het bleek inderdaad geen leuke zit. Het is niet zo dat de actie me niet aanstaat of het gehele concept, het verhaal is gewoon zo uitgerekt en zo saai gemaakt dat er eigenlijk amper een moment van vermaak in te vinden is. Dat ben je opeens met Kyle Reese in de toekomst, dan weer in 1984 dan weer in 2017 en dan is het opeens de vader van John Connor, ja het is een beetje uitgemolken. Toch is Terminator Genisys niet veel slechter dan het vierde deel, ik heb me alleen niet echt bepaald ‘vermaakt’ met dit vijfde deel.

Zoals ik al zei, het hele actie is wel prima in de film. Heerlijk 2 uur lang schieten op terminators en twee terminators die met elkaar vechten, lekker zoals het was en zoals het eigenlijk hoort te zijn in een reeks als dit. Toch raak ik hier wel een beetje naar uit gekeken, zeker als John Connor ook in een terminator verandert is, door Skynet en hij het daarna opneemt tegen Arnold ik een lang gevecht. Maar dan alsnog, ik weet nou niet of ik dit direct saai wil noemen, want ‘saai’ is wel een heel groot woord voor een film waar ik me ook wel eens in vermaakt heb.

Het hele jongere Arnold tegen oude Arnold vond ik ook niet echt iets hebben, het was wel leuk bedacht, zeker om het idee van het tijdreizen te krijgen was dit leuk verwerkt, net zoals sommige andere scenes of dingen van de tweede Terminator, ik dacht dat die T-1000 ook sinds deel twee er waren, corrigeer mij als ik het fout heb. Ik weet niet, ik heb er maar geen lekker gevoel bij als ik er naar kijk, wanneer de jonge Arnold word neergemaaid word de film wel weer beter, gewoon puur door de oudere versie van Arnold maar ook hier erger ik me gewoon erg aan. Dit puur door soms het ‘overdreven’ gedrag wat er vertoond word, misschien wel toepasselijk als concept maar ik genoot er niet van. Dit is dan voornamelijk dat irritante lach wat hij probeert op te zetten want dat had Sarah hem geleerd, zulke stukjes mag je best weg laten.

Het verhaal was wat dat betreft redelijk om te volgen, zoals ik al eerder zei is het soms erg chaotisch maar het blijft stiekem wel leuk. We volgen Kyle Reese en John Connor in het gevecht tegen de Terminator en Skynet. Ze merken dat er een nieuwe Terminator naar het verleden keert om zo Sarah Connor uit te schakelen. Eenmaal dit gezien te hebben besluit Kyle ook richting die kant uit te gaan om Sarah te beschermen. Wanneer de terminator aan komt raakt hij in gevecht met een andere terminator, zijn oudere versie: ‘Pops’. Eenmaal gevochten komt Kyle Reese in de problemen met de T-1000 waarnaar Sarah hem komt helpen. Ze komen achter de waarheid en reizen daarna naar 2017, hier werd Genisys gelanceerd en dan zou de wereld vergaan. Ze komen erachter dat Skynet een app gaat lanceren: Genisys en deze moeten ze zien te stoppen. Daar komt John Connor opeens tevoorschijn, hij helpt ze maar ze komen achter een bepaalde waarheid: John is ook een terminator geworden. Nu vechten dus Sarah, Arnold en Kyle tegen John om hem te vernietigen want John is ook een soort van gehersenspoeld leek het wel. Afijn, na heel wat gevechten is het eind goed al goed en is de film ook snel klaar.

Waar ik best van baal is dat John Connor niet doorgespeeld werd door Christian Bale. Dit vond ik toch wel een beter gezicht dan Jason Clarke en nu viel de sfeer ook gewoon helemaal weg. Nee, ik kan niet zeggen dat Terminator Genisys een geslaagde film is geweest voor mij, ik keek hem een beetje moeilijk weg.

2.5*

Terminator Salvation

Ik heb besloten de Terminator reeks maar eens af te sluiten. Ik heb de vorige drie delen al gezien en wou het eens helemaal af kijken, zodat ik de volledige reeks mooi als mening voorzien heb en deze ook weer rustig en vredig kan sluiten, al is ‘Terminator Salvation’ niet geslaagd. Althans, het is niet wat ik ervan verwachtte maar was enigszins ook nog wel leuk. Het fijne aan deze film is dat de CGI wat actueler is natuurlijk dus het zag er allemaal wat moderner uit. Hoewel de tweede terminator de beste blijft naar mijn mening ziet deze er visueel natuurlijk beter uit maar, je moet het maar zo bekijken: actueler is niet altijd beter..

Salvation was niet rete slecht. Er is genoeg actie in de film te bekennen en je hebt genoeg scenes waar je, je mee kan vermaken. Toch mist er echt iets, dat is gewoon puur de rol van Schwarzenegger in de film, je mist ‘het gezicht’ ik miste eigenlijk alles, ik vond het geen normaal gevoel wat ik normaal wel kreeg bij ‘The Terminator’ films! Natuurlijk hoor je dit niet te vergelijken maar ik miste het echt!

Hoewel ik dus niet lekker naar de film wist te kijken, was het verhaal wel redelijk. We volgen eigenlijk twee personages. John Connor en Marcus Wright, al volgen we Marcus wel wat meer dan John, het hoofdpersonage vind ik ook Marcus. Marcus lijkt op een verzetsman , en komt in aanraking met Kyle en Star. Met zijn drietjes proberen ze naar het verzetsleger te komen waarnaar Kyle en Star mee genomen worden en Marcus ze probeert te redden. Eenmaal in het verzetskamp aangekomen te zijn lijkt marcus niet een gewoon mens maar ook een Terminator te zijn althans, een versie daar van. Hij leidt de terminators zo naar John Connor toe en betekent vrijwel zijn dood. Eindgoed al goed waarna de twee tegen de Arnold vechten, die er geanimeerd in gezet is.

Even een korte recensie, morgen weer vroeg mijn bed uit. Al om al, wel vermaakt maar de film zat me een beetje in mijn maag, vond het geen geweldig iets om naar te kijken met veel plezier, daar miste ik toch teveel hoofdpersonen voor. Op naar ‘ Terminator Genisys (2015) ‘.

3.0*

The Terminator

Vandaag toch maar even de stap gezet om deze te gaan kijken! Ooit begonnen met The Terminator tijdens de les van een The Terminator Freak leraar! Toch moet ik zeggen dat ik erg genoten heb van The Terminator..!

Dankzij deze film ben ik Arnold Schwarzenegger echt leren kennen (Uiteraard ook Commando!)! Dat hij nou super goed kan acteren wil ik ook niet zeggen! Maar de film loopt lekker door met deze man! Michael Biehn speelt in veel film! Helaas moet ik er nog een paar van hem kijken! En dit is de eerste er af! En ik vond dat hij het prima deed! En die staaf-granaten zagen er vet uit! Beetje vuurwerk achtig ! Linda Hamilton deed het ook prima!

The Terminator is een erg vette film! Maar Sciencefiction films vindt ik uit de jaren 80/90 erg gewaagd! Aangezien ze nu veel meer kennis hebben dan toen! Dat kun je ook wel zien want die robot was erg slecht gemaakt in de computer! Uiteraard waren de actie scene's lekker! Lekker veel geknal!

Ik kende The Terminator dus niet, en had hem al een tijdje in mijn "Ga ik kijken" lijst! En hij staat toevallig ook op Netflix Nederland dus ik kon hem lekker bekijken! Ik geef de film een 3.5*!

“Our relationship is not physical. She appreciated that I could change diapers. Efficiently and without complaints. I am reliable, I'm a very good listener and I'm extremely funny.”

Deze week had ik nog de redelijk leuke film van Stallone gezien die nogmaals in het jasje van ‘Rambo’ terugkeerde op het witte doek en op de DVD’s in de huiskamers. Maar ook Schwarzenegger maakte een terug keer als (misschien de laatste keer) zijn personage de T-800 of nu ook wel ‘Carl’ genoemd. Voor beiden was ik erg enthousiast maar ik kan wel merken dat deze film niet mijn ‘jeugdsentiment’ vertegenwoordigen, zoals bij veel gebruikers hier op MovieMeter wel het geval is. En dan ook nog de terugkomst van de ‘Sarah Connor’ gespeeld door Linda Hamilton was natuurlijk een waanzinnig nieuwtje voor de ‘Terminator’ fans.

En dan toch met wel aardig wat zin deze film aangezet, de Terminator franchise is me helaas na deel drie steeds meer tegengevallen en vooral het vorig deel wat nu al weer vier jaar geleden uitgebracht is was wel het dieptepunt, altijd gehoopt dat ze daarna waren gestopt. Maar nee, in 2019 werd een nieuw deel van de Terminator films aangekondigd: Terminator: Dark Fate. Achja, toch maar kijken omdat ik de hele serie zo langzamerhand gevolgd heb en de eerste twee delen toch wel tot mijn favoriete films behoren, lekker oldskool.

Maar de eerste recensies klonken niet al te best, en ik kon me daar steeds meer in vinden. Want wat een leuke film leek te zijn op het eerste oog, werd een politiek correct gedrocht waar de eierstokken van de feministen echt keihard tegen elkaar sloegen. De drie dames als hoofdrolspelers dat zat me al iets dwars, ook nog vooral dat Arnold pas rond het midden van de film binnenkwam deed mij pijn, de franchise is volledig verkloot en ook met deze film gaat het erg bergafwaarts. Maar goed als de drie dames het nog eens leuk deden was er niks aan de hand, maar de acteerwerken vond ik erg matig. Het waren soms echt wijvengevechten en die domme ruzies sloegen ook nergens op. Linda die telkens de ‘bad ass’ wil zijn maar zo totaal niet over weet te komen daar stoorde ik mij misschien nog wel het meeste aan.

En dan het hele verhaal waar ik mij totaal niet meer in kon vinden. Ooit gericht aan de zoon van Sarah en origineel word nu toch maar even helemaal verdraaid. Nu blijkt toch de T-800 haar zoon vermoord te hebben en nu is het ‘Daniëlle’ de target op de redding van de toekomst. Nu kan het aan mij liggen, en was ik misschien blijer dat Cameron deze scene nooit gebruikt had, maar dan moeten ze deze nu ook niet gebruiken. Of ik ben het verhaal volledig kwijt maar, dat komt misschien omdat deze franchise mijn interesse ook verloren is na de drie films. Maar ook Daniëlle word achter na gezeten door een Terminator die haar moet vermoorden en ze krijgt bescherming van een vrouwelijke halve Terminator, want ze was ‘aangepast’. De kat en muisspel begint en eigenlijk kent het daarna helemaal geen verhaal meer.

Het begon leuk, en dat vond ik echt leuk. Ook niet zo gek aangezien het inderdaad een totale kopie van de tweede ‘Terminator’ film blijkt te zijn maar, dan slechter. Daarna is het vooral feministisch lulkoek en word het nergens interessant. De ‘stoere’ dames weten er gewoon niks van te maken en ik heb me daar echt mateloos aan geërgerd. Het is denk ik dat de actie scenes echt een hele bult van de film redden, dan houden die dames tenminste hun mond dicht. Maar het middenstuk van de film was echt uitermate saai en leek tergend lang te duren.

Ik wist al een langere tijd dat ik deze franchise niet echt meer kon waarderen, omdat ze elke film de franchise meer hebben verkloot maar dit was wel echt de druppel. Ik weet van mijzelf dat ik de mogelijke films die hierna komen nog wel ga kijken, omdat ik daar te autistisch in ben en graag gehele franchise wil kijken, stoppen op een gegeven moment vind ik nooit wat waard dan begin ik ook nooit graag aan zo’n serie films. Maar wat ik wel weet is dat ze veel moeten doen voor mij om dit weer leuk te vinden. En na de dood van de T-800 zie ik dit somber in.

2.0*

Terminus

Vanmiddag Terminus maar aangezet maar mijn voorgevoel heeft mij in de steek gelaten en de film was gewoon saai en niks aan. Ik ben altijd een groot fan van Sci-Fi films dus ik had een hele vete film verwacht, zoals ik ook al vermelde eerder vond ik de trailer erg vet en daarom had ik een zeer vette film verwacht.

Het verhaal was simpel en saai. Je gaat mee in het leven van Jai Koutrae die in een auto ongeluk te maken krijgt met een meteoriet. Het meteoriet heeft helende krachten waardoor je eigenlijk geen schrammetje ergens aan overhoud. Todd Lasance speelt de rol van een oorlog-veteraan die zijn been kwijt was geraakt in de strijd. Dankzij deze meteoriet krijgt hj zijn been weer terug maar er zijn ook een paar 'bad-guys' opzoek naar deze meteoriet, ze gaan samen de strijd aan om deze meteoriet te pakken, wat mislukt dankzij nucleaire aanvallen.

Het verhaal was saai en het concept was nou ook niet om te genieten. Tussendoor zou de film prima zijn maar voor een avondje film kijken is hij echt afgeraden. Jammer dit, mislukt project.

1.5*

“Punctuality is the thief of time, dear.”

Destijds toen deze film uit kwam was ik nogal sceptisch voor de uitkomst. Toen ik namelijk ‘All Hallows' Eve’ had gezien (ook voor de horror challenge) kwam ik deze film al gauw tegen, en aangezien ‘All Hallows' Eve’ mij niet echt goed was bevallen had ik niet veel zin in deze prent. Nu een paar jaar later heeft deze film eigenlijk best veel bekijks gehad, met meer dan het dubbele aantal stemmen en een redelijk gemiddelde lijkt de stand alone film van ‘Terrifier’ toch een beter succes te zijn. En al helemaal aangezien er op dit moment een tweede deel is uitgebracht van deze film, de keuze was snel gemaakt en ik heb hem vanavond gelijk aangezet. Toch moet ik zeggen dat de film me aardig beviel, ondanks dat het acteerwerk niet héél sterk is pakt ‘Leone’ heel goed uit met de gore scenes, die misschien soms wel wat meer hadden gemogen. Neemt niet weg dat het ook wel gelijk heerlijk extreem was, wat ik niet echt had verwacht.

De film begint overigens al wel gelijk goed, en laat gewoon heel makkelijk zien waar het op staat. Geen gezeur, gore over-de-top en lekker horror, dat is toch wel een insteek van de film, daarmee inspelend op een angst voor veel mensen, die dus erg bang zijn voor clowns. Dit goedje kun je het beste mengen op een manier zoals ‘Leone’ dit deed, waar toch een enkeling slachtoffer wordt van deze moordende clown, al is de uitwerking soms matig te noemen. Zijn acties voorspelbaar, en afvragend en is (zoals ik al zei) het acteerwerk ronduit bagger. Immers weinig spanning en trage op bouwing vormen toch wel een samenhangsel van de tegenslagen die deze film moet verwerken, en dat was niet altijd even makkelijk om uit te zitten.

Nou zeg ik wel dat ik al het acteerwerk bagger vond, toch mag er wel gezegd worden dat ‘Art the Clown’ gewoon een hele leuke personage is. Zowel als horrorpersonage die makkelijk mee kan vieren met de grote jongens in het slasher genre, deze rol maakt de film compleet, of misschien gewoon wel een stuk leuker. ‘Art’ werd onder handen genomen door ‘David Howard Thornton’. Hij zegt niet zo heel veel, met zijn vreemde performance was het een leuke zit om te kijken. Waar hij toch vooral grappig probeert over te komen, en met vlagen echt doodsangsten kan op wekken bij de kijker. Noem bijvoorbeeld de manier van lachen, kijken en bewegen. Een echt leuke horror karakter op zichzelf. Daarom heen hangt wel een wolk van slechte cast, en dat is dan wel een min punt. Want iedereen acteerde toch wat te nep, in de zin dat het allemaal wat houterig was.

Dan toch, de horror momenten zijn geweldig. Waar we zien hoe ’Art’ een dame van boven naar onderen doormidden zaagt (ze hing overigens wel op de kop) en daar de nodige ingewanden bij voor komen, en ook een simpelere horror scene waar hij rustig een hoofd intrapt van de verdelger die we aan het werk zien. En ook een hele goede scene vond ik wanneer ‘Art’ naar buiten kwam zetten in de huid van een dame, die hij daarvoor had vermoord. Dit bracht toch wel weer een komische scène met zich mee, waar je ook weer prima om kon walgen. Alles gaat gepaard met waanzinnig veel bloed en horror, en de make-up en props zijn van een goede kwaliteit. Hier is duidelijk veel werk aan verricht, en dat zien we ook. Prachtig.

Het script was op horrorvlak wel leuk. Al vond ik hem over het algemeen (en vooral verhaaltechnisch) toch wel wat zwakjes. Dat komt omdat er voornamelijk veel onlogische dingen gebeuren, noem bijvoorbeeld wanneer dat zusje wist te ontsnappen en daarna snel door een deur met hangslot kon kruipen waar ‘Art’ niet door kon, wanneer hij weg gaat besluit ze even te gaan kijken of hij er toch niet nog eens is, en wacht er daarna ook nog héél kort voor. Dat zijn dingen in een film zoals dit die het voor mij vaak verpesten, al zijn het toch vaak wel doorsnee horrormomenten. We zien het vaker, het is erg cliché.

Neemt niet weg dat ik toch voor een groot gedeelte prima vermaak heb gehad. Zoals ik al zei vond ik de opbouw soms toch iets te traag, misschien had het dan juist nog wat duisterder mogen zijn. De film komt niet altijd even goed tot zijn recht, wat wel had gemogen. Maar, als horrorliefhebber is dit een waar feest met rondslingerende ingewanden en liters bloedt. Heerlijk.

"They never found the body... what if he decides to come back here?”

Het tweede deel van ‘Art the Clown'. Ik heb me er gisteren maar aan gewaagd samen met een kameraad van me, na de vele angstaanjagende berichtgevingen over deze film. Mensen zouden kotsend de bioscoop uit gaan, en iets viezer zou ik nog nooit hebben gezien. Goed, nu weten wij wel wat dat soort mediapraat inhoudt, en ik denk de meesten hier ook, daar trappen we niet meer in. Ik was meer nieuwsgieriger door het feit dat ik de eerder benoemde personage gewoon weer graag wou zien. ‘Art’ is namelijk langzamerhand wel stiekem een kleine cultheld aan het worden, en voor iedereen die van een heerlijke splatter slasher houdt, dan is deze personage daar geschikt voor. Of beter gezegd waar wij gisteren aan dachten; de gene die deze film heeft gemaakt moet even twee keer bij zichzelf na denken of hij nog wel helemaal gezond in zijn bovenkamer is. Het neemt allemaal niet weg dat deze film gewoon een heerlijke slasher is, eentje die we weer nodig hadden.

Maar, de film kan niet alleen maar lof ontvangen. De film kent veel pijnpuntjes, misschien wel iets te veel. De grootste dooddoener in deze film is de onwijs lange tijdsduur. De 140 minuten (ruim twee uur) is gewoon te lang voor deze film. Daar kun je hoog of laag in springen, het is gewoon te lang. Het eerste uur duurt het langste, de film komt bijna niet op gang en moet het doen met enkele slacht scenes. Die overigens gelijk gaaf zijn, maar niet bijzonder genoeg. Het tweede uur is een stuk vermakelijker maar, daar ga ik het zo even over hebben. Ook druipt het b-niveau er natuurlijk van af maar, ik denk niet echt dat je dit streng mag gaan afrekenen op de film. Alles oogt B, en het eerste deel is nou ook niet van een beter niveau. En daarnaast vond ik het verhaal te saai. Als er überhaupt een verhaal in zit want de film weet nergens echt duidelijk te zijn. Het verhaal raakt kant noch wal, en daarvoor moet je deze film dus ook zeker niet op zetten.

De prachtige ‘Lauren LaVera’ weet de film aardig mee te nemen. Prachtige verschijning en dan hult ‘Leone’ haar ook nog eens in zo'n mooi pakje. Een lust voor de ogen met prima acteer werk. Als je haar namelijk vergelijkt met ‘Kailey Hyman’ dan zie je het verschil erg goed. ‘Hyman’ was ook prachtig om te zien verder maar, deed vooral erg aan overacting. Misschien wel typerend voor een film als dit alleen ik heb daar echt een onwijze bloedhekel aan. Helaas zie je dat vaker in dit soort horrorprenten, en dat haalt voor mij toch altijd wel een stukje plezier weg. Mooi voorbeeld is wanneer ze door de kermis achtervolgt wordt door ‘Art’, en ze ook gesneden werd in haar been. Maar, zo ongelooflijk veel en vooral onnodig zat te schreeuwen. Waarvan je toch zelf mag denken; als je dat niet doet heb je standaard meer overlevingskans. Dan moet je altijd wel even beseffen dat je gewoon simpel een film zit te kijken. Voor de rest vond ik uiteraard ‘David Howard Thornton’ erg sterk, zijn rol als ‘Art’ was weer geinig. Het blijft leuk.

Zoals ik al zei, het blijft leuk. De film kent namelijk hele duistere komedie, wat misschien zelfs overslaat naar het sadisme. Het blijft gewoon mooi hoe droog en komisch ‘Art’ zich begeeft naar een bepaalde daad. Ik moest daar helaas soms iets te vaak om lachen.

Daarbuiten is de gore in de film van uitstekende klasse. En dat is één van de grootste pluspunten aan deze film; bloederig is de film, en dat is overal te merken. Ik ga het niet eens allemaal opnoemen, laat het op je af komen en geniet ervan als je het interessant vindt. Want voor de horrorfilms onder ons is deze film waanzinnig gaaf, en dan kun je, je vingers erbij aflikken. Als reguliere filmkijker of als filmkijker waarbij horror niet centraal staat kan dit wel een gore zit worden, fantastisch.

Wij hebben ondanks de lange speelduur toch een leuke zit gehad, en ik ben al wel klaar voor een deel drie. ‘Art’ is langzamerhand gewoon een cultheld aan het worden. En kan zich makkelijk plaatsen naast een ‘Meyers’, ‘Voorhees’ en ‘Krueger’ als slasherheld.

"Yo! Yo! You guys! You look so good! I mean way better than mine. I was gonna do the blood thing too, but I was just worried about the cleanup. Can I get a picture?”

Toen ik en mijn maat deel twee van de trilogie hadden gezien, zeiden we direct dat we een vervolgfilm in de bioscoop wouden zien. Toen dit derde deel werd aangekondigd hadden we direct een datum geprikt om met een aantal vrienden richting de bioscoop te gaan. Op een zondagavond en net na de vakantie, het was rustig. Heerlijk want, dit soort films zijn in mijn ogen toch wel gevoelig voor veel ruis in de zaal. Het was misschien nu meer het lachen wat mijn vrienden deden omdat de film weer heerlijk goor is, en daar kon ik onwijs van genieten. En wat was het weer genieten, ik hou echt van dit soort films en daar kwam ik gisteravond weer eens achter.

Toch blijf ik bij het feit dat een groter budget niet direct een betere film maakt. In deel twee had ik daar behoorlijk moeite mee, en het oogde dat men er dit keer wat op terug viel om naar de eerste film te grijpen. Een soort home-invasion style van de slashergenre bevalt me altijd wel, het compacte is ook direct iets wat deze film nodig heeft. Dat liet Leone wel in deel één zien, en dat merkte in deel twee toch wat minder. Om oprecht te zijn, is het wel dat ik deel twee iets minder vond omdat de film nogal snel en makkelijk stilviel, en het zogenaamde verhaal er niet veel uit kon halen.

De film opent eigenlijk direct goed. Veel bloed, veel gore en dat werkt echt perfect. Het is overigens allemaal wel een beetje vaag op het begin hoor, Leone wil gewoon snel laten zien hoe Art de heleboel heeft overleefd op het einde van deel twee, en hoe Art eigenlijk vrolijk rond kan lopen. Het hele satanistische idee over de achtergrond van Art vond ik op zich niet heel bijzonder, beetje misplaatst misschien ook hier, want de toevoegende waarde is daarvan niet heel bijzonder. Het zorgt wel voor een soort verhaal, dat was dan wel weer geinig.

En voor de rest vult de film zich aardig goed aan met een onwijze lading aan horrormomenten. Het is echt ontzettend goor, jammer dat je trouwens die dame in de douche niet naakt zag, dan merk je toch wel dat je weer in 2024 zit. Maar het is een bloederig spektakel, Art deinst nergens voor terug en dat is echt lekker. Echt dat met die kettingzaag in de douches was gewoon onwijs goor, maar de smaakmaker van deze film. De kerstsfeer past er overigens perfect bij, dus daar komt Leone niks te kort. Heb me ook doodgelachen om sommige Art momenten, het blijft tenslotte ook deels een komedie.

Overigens heel duidelijk dat deel vier eraan gaat komen, die ik ook zeker ga kijken en dat zeer waarschijnlijk ook zeker in de bioscoop ga doen. Wel eentje voor de fans overigens maar, ik kan alleen maar waarderen dat deze films in de smaak vallen en zo goed worden bezocht, dat maakt het allemaal nog mooier.

Hoewel ik zelf dus erg benieuwd was naar het begin van ‘The Texas Chain Saw Massacre’ films (ik ken alleen de nieuwere versies) heb ik besloten om het échte begin te zien en dat is deze film van Tobe Hooper die helaas pas geleden (26 augustus) is overleden en dat is weer een cultlegende minder want ‘The Texas Chain Saw Massacre’ is met ‘Leatherface’ voor mij de oudste cultheld die ik ken. Ik moet zeggen dat dit eerste deel me niet echt tegenviel maar het viel me ook niet mee, sommige scenes waren nogal langdradig en saai maar de film is na ongeveer 20/30 minuten leuker geworden als we de eerste ontmoeting met ‘Leatherface’ mee krijgen. Je kunt zien dat Tobe er gewoon een leuke slasher van wou maken die niet al te ingewikkeld was want, ingewikkeld is ‘The Texas Chain Saw Massacre’ totaal niet en soms misschien iets te simpel.

Ik ben het eigenlijk oneens dat de film echt ‘amateuristisch’ acteerwerk bevat. Het acteerwerk kan altijd beter en dat is een feit maar na mate de film door dendert vond ik het allemaal nog wel mee vallen. Wat mij vooral opviel en waar ik een pesthekel aan begon te krijgen was het eind waar Sally ontvoerd werd door de pomphouder en non-stop aan het gillen, krijsen en janken was wat erg op je zenuwen begon te drukken: het word gewoonweg zwaar irritant. Deze irritatie kan ik niet uit me krijgen want dat geschreeuw kwam ik ook al tegen toen Pam samen met Kirk naar een onbekende woning gingen en hier dan de eerste ontmoeting met ‘Leatherface’ kregen. Wanneer Kirk toen mee genomen werd door Leatherface en Pam het wachten nogal zat was ging ze naar binnen waarna ze ook mee genomen werd door Leatherface die haar vervolgens aan een pin vast hing met haar rug, erg pijnlijk maar ook met erg veel geschreeuw (wat ik aan de ene kant wel kan bedenken door de pijn) dat soms wel erg irritant werd.

De setting van de film ligt leuk, een dorpje dat een aantal gekken kent waarmee de groep vrienden in aanmerking zijn gekomen. We beginnen in het begin met een lifter die graag een stuk mee wou liften met het busje. Wanneer ze eenmaal met hem in de auto zitten blijkt de man gek te zijn en snijd zich eerst in zijn eigen hand waar de vrienden natuurlijk een beetje raar van op kijken. Vervolgens snijd hij in de arm van Frank en besluiten de vrienden hem eruit te gooien waarna hij dus bebloed weer langs de weg staat. Daarna komen we al gauw de pomphouder en zijn knecht tegen wanneer de vrienden wat benzine nodig hebben, wanneer ze horen dat de pomphouder dit niet heeft rijden ze maar snel door tot dat ze bij een bepaald huis aan komen, niet veel later besluiten Pam en Kirk om naar een bepaald zwembad te gaan (meende ik) en komen bij een huis aan waar een generator staat en wanneer ze het huis onderzoeken zien ze op eens een muur met verschillende dierenkoppen aan de muur gehangen en als Kirk vervolgens naar binnen wandelt word hij vermoord door Leatherface en even later Pam ook, dit is dus het moment wanneer ze Leatherface ontmoeten.

De film raast prima door en ondanks dat het einde misschien soms wat langdradig kon zijn, de moorden werden vrij snel gepleegd toen het gebeurden niemand had een schijn van kans tegen leatherface. Op zich allemaal wel leuk gedaan maar je kunt gewoon zien dat het allemaal nep is, hoe Leatherface aan de gang ging met de kettingzaag: het lag er dik boven op. Daarbij vond ik maar één moment in de film waar de film een gedeelte wat speciale effecten moest gebruiken en dit was wanneer Sally met een vrachtwagen chauffeur weten te ontsnappen en Leatherface zich zelf vervolgens verwond door met de kettingzaak zijn been te raken, wanneer dit gebeurde duurde de film nog maar twee minuten dus Tobe had geen zin om er nog een al te lange ontknoping aan te maken behalve een erg leuke en mooie scene waar leatherface met zijn kettingzaag rond staat te zwaaien bij een ondergaande zon.

Het verhaal was aardig simpele en zo zat het ook in elkaar. We volgen een paar vrienden die naar een graf toe gaan omdat dit vernield zou zijn. Eenmaal bij een huis aangekomen zijn er twee mensen (Pam en Kirk) die graag even wouden genieten en werden later vermoord door Leatherface. Op de zoektocht nam Leatherface, Jerry ook nog even mee en zo zijn we snel klaar. Als Franklin en Sally het niet vertrouwen en naar de vrienden opzoek gaan word Franklin nogal bruut maar erg leuk vermoord en weet Sally even te ontkomen. Na een lange scene met een confrontatie van de familie (waar de pomphouder, de lifter en Leahterface bij horen) weet Sally te ontsnappen.

Dus een niet al te slechte film, gewoon prima vermaakt maar ik heb af en toe wel zitten spoelen omdat de film dan echt wel in zat te kakken. Op naar deel twee om zo het verhaal door te volgen alleen ik denk dat, dat nog wel even op zich laat wachten want ik moet nog aardig veel films kijken die ik nu graag liever wil zien dan de rest van ‘The Texas Chain Saw Massacre’.

3.5*

“Say my name.”

Het negende deel alweer uit de franchise en ik ben niet bepaald onder de indruk van deze nieuwe horrorflick. Het eerste deel wat bijna vijftig jaar geleden is uitgekomen heb ik uiteraard al eens gezien, volgens mij tijdens een horrorfilm-challenge en ik vond die best vermakelijk. Een totaal nieuw blik op de horrorscene en vrij gore als je het mij vraagt, en draagt uiteraard de titel als een ultieme klassieker, met fantastische en goede beelden die ik nooit meer zal vergeten. Dit negende deel is ontzettend ver verwijderd van het succes en het gevoel wat je krijgt bij het deel van vijftig jaar terug. Hier en daar wat politiek correct vraagt de film toch veel van de kijker in een korte tijd maar, het verhaal weet nergens boeiend te worden. Qua horror vond ik het ook allemaal wat tegen vallen, en kiest ‘Garcia’ er voor bepaalde scenes weer niet volledig te showen, waar je als horrorfan van rechter op gaat zitten, zak je nu steeds dieper in je stoel en wordt je alleen maar minder geïnteresseerd in deze film.

Het verhaal boeide nergens, wat eigenlijk best jammer is want daar had ik toch wat meer van verwacht. Als het dan duidelijk genoeg is, dan besef je toch dat je naar een standaard Hollywood-horrorfilm gaat kijken, waar je vooral je gedachten gang op nul moet zetten en het maar op je af moet laten komen. Als je het dan voor elkaar krijgt dat tachtig minuten nog steeds aanvoelt als een heel jaar dan ben je echt lekker bezig, want de film gaat van hot naar her en weet nergens echt waar het mee bezig is. Tuurlijk, je moet zogenaamd de ‘moorden’ krijgen wat vast geplakt is aan zo’n cultheld, bouw er dan tenminste nog een fatsoenlijk verhaal naast, of laat de film ergens op uitkomen, dit was gewoon niks.

En dan zet je er zo’n pruts cast naast, die nergens fatsoenlijk naar buiten komen en uiteraard vooral politiek correct moet wezen, je kunt het hele lijstje afvinken van stereotyperende personages, waar ik niet zo om sta te springen en zeker niet in een horrorfilm. ‘Netflix’ valt duidelijk zwaar tegen, wederom, met deze titel. Verwacht je een lekkere horrorfilm? Dan zou ik zeker voor iets anders kiezen.

En ja, ik ben niet blind, de horrormomenten die er in zitten waren best te pruimen neem bijvoorbeeld het moment dat Leatherface, die, die jongen in het gezicht slaat met een mes, en waarna je de wond goed zag, vind ik altijd een pluspuntje maar, daar blijft het ook wel bij. De film viel mij vies tegen, erg zonde voor de franchise.

"You have one choice, boy: sex or the saw. Sex is, well... nobody knows. But the saw... the saw is family."

Na twaalf jaar brengt Hooper een vervolg op zijn historische parel, die ongetwijfeld des tijds al veel betekende voor de film wereld en zeker het horror landschap. Toch ben ik het eens met wat hier ook al in de berichten staan, vergelijk deze prent zeker niet met deel één. Dit tweede deel gaat overduidelijk de komische kant op, wat ik eigenlijk helemaal ook niet aan zag komen. Ja, ik had het kunnen verwachten als ik normaal naar de genre's had gekeken, maar dat heb ik niet. Dan komt het toch wel als een verassing, al neemt het niet weg dat ik onwijs lekker van deze film heb genoten zeg. De re-makes en alle delen uit de jaren 2000 kunnen toch wel een stuk minder indruk maken, vooral de meest recente, maar Hooper laat hier zien waarom hij heer en meester over deze reeks is.

Het enige minpuntje binnen deze film vond ik toch wel dat geschreeuw van Caroline Williams. Als je meer van dit soort type films kijkt kom je er achter dat het vrij normaal is, maar anno 2025 vind ik dat geschreeuw echt héél irritant. Ook gewoon geen overlevingsinstinct wat er in zat, wat het overigens ook wel grappig maakt, maar het is toch te dom voor woorden dat je in plaat vans weg te rennen, in een hoekje gaat staan schreeuwen. Echt zonde, want het haalt toch wel een stukje kijk plezier weg van deze film in mijn ogen, en dat had echt niet gehoeven gewoon.

Maar daarom heen wel echt onwijs vermakelijk dit, en echt een plaatje om tijdens Halloween avond te kijken. Qua introductie neemt Hooper het al op de komische tour, maar bewaart wel de rust om een beetje te acclimatiseren binnen deze film. Chop-top is een bijzondere toevoeging die in mijn ogen niet direct had gehoeven, maar hij brengt wel het sfeertje met zich mee. Bill Johnson als Leatherface is overigens gewoon weer heerlijk om te volgen, wat blijft het toch ook een fantastische horror personage zeg, echt om je vingers bij af te likken!

De film kent een leuke dosis aan gore, die richting het einde alleen maar weet toe te nemen en in mijn ogen echt de film om hoog weet te krikken. Hoewel ik misschien met vlagen toch meer Leatherface wou zien en minder poespas daar om heen kijkt de film lekker weg. 101 minuten vind ik misschien wat aan de lange kant, al zorgt het er wel voor dat de slachtpartijen ook zorgvuldig in beeld komen, en dat maakt een hoop goed. Het blijven iconische films, en misschien moet ik binnenkort deel één toch nog maar eens opzetten!

"I'm sorry, but how often do girls blow their heads off in this shithole town?"

Lekkere re-make hoor, die helaas niet het niveau van het origineel wist aan te tikken. Maar Nispel doet het op zijn eigen manier, en duidelijk dat hij een fan van deze films is. Ik zou haast willen zeggen hoe Zombie zijn kijk op de Halloween films had, zo doet Nispel het bij deze film. Hij maakt het allemaal erg duister, misschien wel passend bij 'Leatherface', één van de meest iconische en beste horror personages die we kennen.

Qua acteerwerk erg leuk inderdaad, Jessica Biel deed het heel prachtig, en was een genot om naar te kijken. Sowieso de hele setting in deze film is heel goed, kent aardig wat gore, maar het duurde wel een tijdje voordat de film een beetje op gang kwam, waardoor het soms nogal rommelig over kwam. Ik had meer van Leatherface willen zien persoonlijk, die bleef wat mij betreft nogal uit.

Voor de rest prima. De film doet wat hij moet doen, en dat is niks meer en niks minder. Vooral een erg verfrissende blik op het concept van Leatherface, een stuk grimmiger en misschien ook wel een tikkeltje spannender, al is het ook gewoon een horrorfilm zoals we die kennen, en treedt de film nauwelijks buiten de lijntjes.

"Damn, I just killed the entire police department!"

Lekker! In mijn ogen een tikkeltje fijner dan het eerste deel. Voor mijn gevoel ook eindelijk het werk met de kettingzaag waar ik in deel één enorm naar verlangde. Toch merk je wel dat ze een andere kant op zijn gegaan, want de film was in mijn beleving wel minder duister dan het deel hiervoor. Toch vond ik deze wat meer toegankelijker? De kills in deze film zijn lekker gore, zoals we het eigenlijk hadden gewild, maar ik kon het "extremere" wel waarderen.

Origineel? Zeker niet, het is vooral het zelfde riedeltje wat we al wel kennen. Dat maakt wat dat betreft ook niet helemaal uit, want het blijft lekker. Typisch eind jaren 2000 horror trouwens, dat maakt de film misschien nog wel beter. Ik hou hier wel van, alleen veel valt er ook niet over te zeggen.

Verhaal is vrij standaard, en de film vliegt voorbij. Wat ik al zei, de film is lekker gore en bloederig op zijn tijd, helaas kunnen Jordana Brewster en Diora Baird niet evenaren wat Jessica Biel gaf, dat moet ik nageven. Maar ik heb wel wat meer van deze film kunnen genieten. Wellicht om het feit dat de film nogal hersenloos is, en je eigenlijk niet hoeft na te denken? Goed een herhaling van zetten inderdaad, maar nog steeds heel leuk.

"Sometimes things end up much better than you'd expect. Alright? Think of it this way, when Black Sabbath fired Ozzy in '79, you would've figured it was all fucking over. The end of an era. But then comes Ronnie James Dio, all five foot nothing of him, the evil little elf, and he brought a magic to the band they hadn't seen in years.”
"Who's Black Sabbath?”
“Get the fuck off my property.”

Ik ben het eens met wat ik hier al las, ik vind dat deze film best diep de grond in wordt getrapt maar dat is eigenlijk helemaal niet nodig. Door het weinige tijd wat ik had eind december kon ik deze helaas niet meenemen in mijn toplijst maar, hij zal zeker in mijn top 25 terecht zijn gekomen. Ik vond het best een vermakelijke horrorfilm. Verfrissend is het niet, het is gewoon een typische slasher film zoals we deze al jaren zien maar, het thema vond ik juist heel vermakelijk. Tuurlijk zie ik ook wel in dat het allemaal natuurlijk niet vernieuwend is, want de film deed mij bijvoorbeeld met enige regelmaat denken aan ‘Ready or Not’ die ik ook onwijs leuk vond destijds (dan wel met een ander concept uiteraard).

Gisteravond dan maar toch opgezet met een maatje (waarmee ik altijd horrorfilms kijk) en ik moet zeggen dat we beiden aangenaam verrast waren door deze film. We wisten eigenlijk niet wat me konden verwachten, en tegenwoordig vallen films op horrorgebied me toch wat tegen (van de nieuwste productiejaren) omdat deze vaak ontzettend veel en onnodige politiek gebrabbel bevatten waar ik totaal niks mee kon. Deze film lijkt daar vooralsnog niet echt mee te spelen, of het is me niet opgevallen. Wat me wel opviel is dat Roth de Amerikanen weer even lekker op hun plek zet, het is bijna op South Park niveau, wat ik wel echt kon bekoren.

Waar het eigenlijk volledig mee begon was het stukje van de Black Friday. Ik kan me namelijk nog wel die tijd herinneren waar dit natuurlijk vrij nieuw was en dan kon je op YouTube filmpjes vinden van de Black Friday gekte, en toen werd er inderdaad vrij vaak gewoon gevochten om een wafelijzer. Hier niets nieuws, hoewel het wat gemoderniseerd is was de gekte een leuke toevoeging en uiteindelijk ook de rode draad in deze film. Waar ook verschillende mensen overleden, eentje was de beveiliger die onder de deur terecht kwam, daarnaast een man die zijn nek open sneed aan een stuk uitstekend glas en de vrouw van de winkel manager die op de grond terecht kwam, daarna tegen haar hoofd aan werd gereden met een winkelkarretje, haar haar vervolgens terecht kwam in een wiel en daardoor een heel stuk schedel van haar hoofd werd getrokken. Dit bleek uiteindelijk ook de aanleiding omdat zijn een affaire had met de sheriff (?) die samen ook een kind verwachten, althans het was me ook niet heel duidelijk hoe of wat precies. Overigens gaat dit gepaard met een goede dosis humor, waarbij je ook zag dat de wafelijzer van de man die zijn nek open sneed aan het stuk glas, gepakt werd uit zijn handen terwijl hij aan het dood gaan was. Volgens mij is dit ook gewoon echt gebeurd, al durf ik daar niet mijn vinger aan te branden.

Daarnaast gaat de film door met het hoofdverhaal, na een kleine tien minuten zitten we ook midden in het ‘Thanksgiving’ feest maar, wel met de black friday ramp in het achterhoofd van een jaar eerder. Echter worden er nu moorden gepleegd en is het een raadsel wat er gebeurt, uiteindelijk is het duidelijk dat iedereen die iets te maken had met die dag, achtervolgt worden door een moordenaar. De eerste paar moorden zijn prima, niets bijzonders maar, het moment dat hij Kathleen in de oven drukt en haar vervolgens serveert als een Kalkoen voor Thanksgiving vond ik toch wel de beste scene die deze film bevat, en is toch zeker de smaakmaker.

Qua gore is de film ook heel strak! Roth is duidelijk niet vies van het gebruik van gore en de daarbij behorende bloederige scenes en daar ging mijn vermaak toch wel weer wat meer van omhoog. Hiermee wist hij echt de film te trekken naar een hoger niveau en ik vond het oprecht een leuke zit. Roth laat hiermee gewoon zien dat er nog zeker leuke horrorfilms gemaakt worden, en zet hier een prima film neer die in mijn ogen toch ietwat onterecht negatief naar beneden gehaald wordt.

Goed, duidelijk is dat er een tweede deel komt. Aangezien je de moordenaar niet dood zag gaan en ze geen lijk hebben gevonden maar, daar ben ik wel voor in, laat maar komen! Een vermakelijke slasher zoals ik ze graag wel vaker wil zien. De film is cliché maar, wel vermakelijk en daar gaat het om. Er is niet te veel gezeur, Roth laat de film door lopen en daardoor voelt het misschien nog kort aan ook, want ik kon nog wel even doorgaan op deze manier. Al denk ik dat dit gewoon de perfecte lengte was voor deze film.

Ik ben normaal gesproken niet de grootste Sandler fan, en al helemaal niet van zijn typetjes die allemaal de misvormde kut stem hebben waarvan Sandler vooral zichzelf altijd erg leuk vind, deze film kwam toch binnen als een verassing. Ik heb me serieus nog best vermaakt met de film, geinig verhaal, leuk geacteerd en een keer niet zo overdreven door de bocht zoals we Sandler kennen. De grappen waren vaak nog best te pruimen al zal de film nooit hoogstaand worden, ik beschouw de film zeker als één van de betere Sandlers.

3.0*

“In each and every moment we're composing stories of our lives, let's aim to make it a meaningful read... or at least an interesting one”

Deze film gaat binnenkort van ‘Netflix’ af waardoor hij eigenlijk op mijn pad is gekomen. Na zijn release leek het mij niet interessant genoeg te kijken of ik ben het vergeten maar ik had hem ook niet opgenomen in mijn kijk-lijst, een film die bij mij dus een beetje uit het zicht is geraakt. Ik moet zeggen dat ik na het lezen het plot toch wel erg nieuwsgierig was hoe deze film zich zou gaan uitwerken, het kan alle kanten op maar de te sentimentele kant daar zat ik persoonlijk niet heel erg op te wachten. De film slaat gelukkig niet helemaal die kant op maar, heel interessant vond ik hem nergens worden.

De in opspraak geraakte ‘Johnny Depp’ deed het overigens leuk in de film al vond ik het nergens een bijzondere rol van de beste man. Hij doet zijn ding, en daar is hij goed in en dat laat hij ook zien. We volgen ‘Depp’ in de rol van de professor ’Richard’ die te horen kreeg dat hij ongeneselijk ziek is aan kanker en ook uitzaaiingen heeft. ‘Richard’ laat het nieuws even inzinken bij zichzelf en als hij daarna ook nog eens hoort dat zijn vrouw vreemdgaat, of beter een affaire heeft en hun dochter lesbienne is wat duidelijk niet helemaal geaccepteerd wordt door ‘Veronica’ is ‘Richard’ er klaar mee en kiest er voor geen fuck meer aan het leven te geven.

Ook zijn studenten moeten hieraan volgen waar hij leuke gesprekken mee voert en op een vreemde maar geaccepteerde manier lesgeeft. Hij besluit bijvoorbeeld ook een avond met z’n studenten de kroeg in te duiken waar hij nog even een serveerster mee neemt in de WC terwijl ook zijn vrouw bezig is met haar affaire. Vervolgens vroeg hij om wiet aan zijn klas die een jonge kan geven in de vorm van brownies en ze vervolgens ook nog seks hebben met elkaar, hij wil het toch een keer proberen.

Er gebeuren meer vreemde situaties in de film, en het leunt allemaal tegen het feit aan dat de film draait om het feit dat ‘Richard’ weet dat hij doodgaat en zijn leven verder gaat leiden alsof er niks anders geld dan vermaak, alles eens proberen en het lukt hem aardig.

Ik vond de komedie wat flauw en die sloeg ook niet altijd even goed aan. Over het algemeen was de hele film best mild, buiten het feit om dat ‘Depp’ het leuk doet als ‘Richard’ en zeker zero fucks geeft aan het leven verder is alles lief. De wraak is ook totaal niet bijzonder te noemen, noch zijn streken en grappen. Het had van mij met wat meer pit gemogen, alles net wat grover en ook zeker de laatste dertig minuten zijn niet meer bijzonder te noemen. De film herhaald sommige scenes, er is weinig vuur te merken.

3.0*

"What are you looking so miserable about? There's a whole ocean of oil under our feet! No one can get at it except for me.”

Wederom een film die al heel lang op mijn kijklijst staat maar die ik eigenlijk nooit heb willen kijken dankzij de nogal wat langere en afschrikbare speelduur die deze film hanteert. Toen de film op Netflix verscheen (ik meende vorige maand), kreeg de film ook weer nieuw daglicht bij mij. En omdat ik nog een beetje in de vibe van de begin jaren twintig zat (niet gelijk het wilde westen, wel dezelfde setting) heb ik de film gelijk aangezet gisteravond, wat resulteerde tot een goede en vermakelijke filmavond maar, wel eentje waarvan ik een bittere nasmaak over hou door het gevreesde wat ik eerder benoemde; de speelduur. De film is vooral in de eerste negentig minuten heel vermakelijk maar, ik merkte toch wel dat het laatste half uur een taaie zit werd. Eigenlijk alles nadat hij het voor elkaar kreeg om die pijpleiding te leggen was niet echt héél boeiend meer. Het verhaal sloot zichzelf leuk af, al had ik wel genoeg gezien.

Maar, niet van Daniel. Wat een prachtige rol zet hij neer als Daniel Plainview, de oliemagnaat die land opkoopt om daar te gaan boren en zijn eigen mijnen te bouwen, en zo een imperium voor zichzelf en zijn zoontje te bouwen maar, eigenlijk door verschillende tegenslagen steeds dieper in een dal terecht komt en je ook zijn mentale gezondheid achteruit ziet gaan. Ik noem bijvoorbeeld het ongeluk met zijn zoontje, waar zijn zoontje doof raakt en een man die verteld zijn broer te zijn maar, zijn werkelijke “broer” (wat ook niet zeker was) achteraf is overleden aan TBC, en die beste man zich dus voordeed als zijn broer. Hij heeft die man na de waarheid ook even koudbloedig afgemaakt, en vanaf dat moment veranderde Daniel dus aanzienlijk.

De film laat overigens een prachtig beeld aan natuur zien, het nog braakliggende west kant van Amerika is een indrukwekkend gebeuren, en ook de groei naar het imperium maar, ook waanzin en verraadt is eveneens een waanzinnig beeld om te volgen. Er is genoeg actie, en het stukje olieboren vond ik ook heel interessant om te volgen.

Toch deed het einde niet veel goeds, en vond ik de tijdsduur gewoon simpel weg te lang. Toch vond ik het verhaal best interessant om te volgen voor een langere duur, en heb ik best genoten van zowel de acteerprestaties, als het regie werk wat op veel plekken toch wel erg keurig is afgewerkt.

"Everyone has a secret to die for."

‘Netflix’ heeft de smaak goed te pakken en komt in de ‘horror’- maand aanzetten met een paar horrorfilms. De trilogie die ze eerder uitbrachten onder de naam ‘Fear Street’ was best een succes, althans ik vond hem zelf wel leuk! Dan zijn verwachtingen voor hun nieuwe horror films wel wat hoger, misschien was dat niet altijd even slim om te doen. ‘There's Someone inside Your House’ brengt namelijk een ongelofelijk clichéverhaal met zich mee die eigenlijk nergens wist te boeien, en dat was zonde. Daarnaast had de film ook geen fijne cast, die matige acteerwerkjes lieten zien en dat was ook niet zo erg overtuigend.

Dat wat deze film wel te bieden heeft zijn leuke kills, de film kent een paar leuke en keiharde horrorscenes met heerlijk veel bloed en daar scoort de film toch wel zijn pluspunten. Het begint best leuk, en oprecht een binnenkomer maar op den duur werd alles er omheen minder interessant en leunde de film toch wel op de horror scenes.

Achteraf viel het nog wel redelijk mee, en had je eigenlijk dat gene wat je had verwacht: een smakeloze bende wat stroef was om door heen te komen met toch wel leuke slasher scenes en een cliché verhaal waarvan je de uitkomst al kon voorspellen, niks bijzonders dus.

2.0*

"It's an elf.”
"Maybe it's a child who ran away from home, headed to a Nordic death metal festival.”

Mijn eerste “kerst” film van het kalenderjaar 2023 is ook een feit, en ik heb het rustig afgetrapt met deze toch best vermakelijke kersthorrorfilm ‘There's Something in the Barn’. Een film die volgens mij vrij onder de radar leeft, en dat gaat de tweede film op de tweede jaar op rij zijn waarbij ik een toch vermakelijke maar vrij onbekende kersthorrorfilm heb gekeken, and I love it. Dit was overigens wel typisch zo'n film waarvan ik nou niet precies verwachtte waar de film exact naar toe kon gaan. Toch wist de film mij merendeels te vermaken.

Ik moet eerlijk bekennen dat het Amerikaanse laagje er misschien iets té goed op lag. Zo werden er verschillende onderwerpen aangehaald waar de Amerikanen veel mee bezig zijn, er werden grappen gemaakt over verschillende Amerikaanse aspecten die we bijvoorbeeld in Europa niet kennen en vooral de irritante Amerikaanse familie met elk familielid zijn/haar eigen personaliteit die allemaal ver er boven uit schieten zijn ook aanwezig. Duidelijk dus wel dat Martens daar erg veel nadruk oplegt. Gepaard met verschillende Noorse aspecten was het best vermakelijk overigens.

Toch had ik overigens wel op iets meer horror verwacht. Al kon de film er soms nog best aardig wat van, zoals het moment dat de agente onder gereden werd door zo'n elf met haar sneeuwscooter, en die vervolgens haar lichaam verpulverd met die rupsband was best lekker om te zien qua gore, al steeg de film niet echt hoger dan dat niveau. Qua actie is het overigens best vermakelijk, en weet de film ook een goed gevulde film te leveren.

Qua humor vond ik het toch wel een tikkeltje minder, al heb ik om sommige momenten echt wel hardop kunnen lachen, o.a. met de quote die ik als eerste aangaf maar, ook met de het volgende stukje;

“Calm down, you crazy Americans. It's Christmas Eve.”
“I have a pork belly in the oven, and I'm watching Love Actually.”
“I'm at the point where the guy is outside with the signs, you know?”

Maar, je moet dan vooral bij de hele setting zijn om de grap ook wel een beetje te kennen. Dus ja qua komedie is het wel redelijk, niet héél bijzonder maar, er waren echt wel momenten dat het leuk kon zijn. Zo vond ik het ook wel geinig met die elfen waar de film uiteraard om draait, zeker toen ik dat hele elfenleger zag…

De film duurt echter wel iets té lang, er had makkelijk tien minuten korter gemogen, en die minuten hadden van het kat en- muisspel af mogen gaan want na een tijdje was je wel klaar met wat je zag. Toch is het een vermakelijke en zelfs sfeervolle film waarbij een Amerikaanse familie een woning erft met een schuur waar elfen in zouden zitten. Tijdens hun migratie richting Noorwegen om in de woning te gaan wonen komen ze erachter dat er dus iets mis is met het huis, en wanneer ze de elf boos maken komt er dus een heel kat en- muisspel tussen de familie en het legertje elfen. De film is sfeervol door de leuke kert sfeer, en de Noorse kou. Al denk ik wel dat de Noren zelf meer met de film kunnen (omdat er veel dingen voorbijkomen wat denk ik typisch Noors is), al heb ik me ook wel vermaakt.

These Final Hours

Ik heb These Final Hours al een tijdje op mijn kijk lijst staan en ik kon niet wachten om deze te zien, het onderwerp spreekt mij namelijk erg aan omdat ik er vrij zeker van ben dat dit, over een miljarden jaar pas, ook daadwerkelijk gaat gebeuren, nu nog niet gelukkig dus had ik genoeg tijd om even aandacht te geven aan These Final Hours. Helaas is voor mij de film nog aardig tegen gevallen en het had veel beter gekund, een voorbeeld van zo'n film vond ik persoonlijk toch echt Knowing (2009) en dat was zeker ook een sterke film over de eind der eindes!

Het verhaal van These Final Hours vond ik wat tegenvallen. Het is allemaal best simpel waardoor mijn aandacht vaak vervaagd bij de film en dat vind ik echt jammer. Het concept, zoals al vermeld vind ik altijd interessant om naar te kijken, het is wel iets wat waarschijnlijk gaat gebeuren en we het (misschien) ons zo moeten voor stellen, geen feestje houden maar wel met de explosie. Het acteerwerk is wat dat betreft prima. Leuk om tussen door mee te nemen maar verwacht er niets speciaals van!

2.0*

“Hi, mum.”

De eerste wereldoorlog is niet gelijk de oorlog waar ik heel veel interesse in kan leggen, ik persoonlijk ben meer geïnteresseerd in de tweede wereldoorlog en kijk daar ook veel informatieve en speelfilms over. Al lijkt de eerste wereldoorlog nu wel meer in trek te komen, je kunt er niet om heen dat ook deze oorlog te bloederig was waarvan de soldaten zichzelf vaak genoeg afvroegen wat ze er nou precies deden. Ook deze oorlog zit vol met informatie, al was het meer landjepik en waren er niet zoveel bijkomende gebeurtenissen bij kijken zoals in de tweede wereldoorlog, wat het misschien wat minder interessant maakt in mijn ogen. Neemt niet weg dat deze oorlog minder belangrijk is en we deze totaal niet mogen vergeten, de slachtvelden zijn in mijn ogen meer beangstigend te noemen en ook de strijd is bitter en keihard, wat ook deze documentaire laat zien.

‘Peter Jackson’ laat zien dat hij buiten het regisseren van geweldige speelfilms ook gevoel heeft om ons informatief te bereiken en dingen bij te leren, wetende dat het ook een kleine ode is naar zijn opa die heeft gevochten in deze oorlog (wat je regelmatig hoorde in interviews en ook op het einde voorbij zag komen). De film is in restauratie fantastisch naar buiten gekomen, eerst de stuk beelden en een soort van ontmoeting die we in de huidige stijl van zwart wit zien waarna later de film ingekleurd word en er geluidseffecten overheen worden geplaatst, waardoor de film erg realistisch overkomt en het zelfs makkelijker word om naar te kijken. Toch moet ik zelf wel eerlijk bekennen dat ik door het begin heen moest komen en het niet heel interessant vond, het rekruteren van nieuwe soldaten is niet zo bijzonder, het levensverhaal daar achter tevens wel waar in ook gezegd wordt dat men zich bijna gedwongen voelden om zich aan te melden aangezien al hun vrienden ook het leger in gingen, ondanks dat ze zeventien of soms zelfs jonger waren, wat niet mocht. Na de ontmoeting komt eigenlijk de bittere strijd naar boven en word de documentaire interessanter maar ook aangrijpender.

De beelden van de strijd zijn keihard, lijken worden veel in beeld gebracht en de gruwelijke scenario’s zijn er uit op te lezen. Uit elkaar geschoten gezichten, ledenmaten die omgedraaid zitten, veel bloed en gruwel daar ontkom je totaal niet aan. Het is wel dat realistische beeld wat de film daarmee aankon tonen, dat deze oorlog smerig en keihard was. We zien het uiteraard vanuit het Britse perspectief, omdat de film ook uiteraard gemaakt is door hen. Toch wordt er met enig lof over de Duitsers gesproken, die ook keihard konden vechten maar eenmaal in gesprek erg aardig bleken, het zijn net mensen.

Ik las dat de insprekers van deze film al uit de jaren zestig kwamen, tenminste die voicememo’s. Knap werk om die dan zo echt te laten overkomen op de gebruikte scénes. Voor de rest een knappe docu met een goed kijkje in de oorlog, veel heftige beelden en een ruige tijd, respect naar alle soldaten die toen zijn omgekomen en gevochten hebben!

4.0*

They're Watching

Een toch geheel onverwachtse waarneming van They're Watching gehad vanmiddag. We wisten dat we niet konden rekenen op een topper, het is soms al zo dat je vanuit de buiten kant wel een beetje kan meekrijgen hoe een film is. Plotomschrijving, poster en trailer. Toch waren 2 dingen van deze drie keuzes moeilijk om dit te herkennen. De poster is toch nog best mooi gemaakt. En de plotomschrijving was ook aangenaam, de trailer heb ik niet helemaal afgezien dus hier kon in niet over oordelen.

De film begon onverwachts, maar niet verveeld. Het feit dat je er van uit moest gaan dat dit een soort Huizenjacht programma was is erg groot. Zo word de introductie ook gebracht, een beetje informatie vertellen over de buurt en dan met dat irritante stemmetje van die vrouw. Erg leuk gedaan en toch wel een mooie toevoeging aan het concept. Het kon zomaar eens een leuke film worden, onverwachts dan nog wel.

Het verhaal was prima te doen. Een Amerikaanse filmploeg is afgereisd naar Moldavië om daar bezig te gaan voor hun programma Home Hunters Global. Ze knappen een huis op en blijven een beetje feesten in her dorpje. Totdat ze ontdekken dat de vrouw waar ze overgeblevenen zijn een heks is. Waar ze in sommige Moldavische steden nog wel in geloven. Een slachtpartij ontwaakt maar een eind word er niet fijn aan vast geknoopt.

Je kunt toch wel zien dat deze film met sommige dingen aan het worstelen is. Vooral het feit dat veel dingen op de computer is gemaakt en je dit overdreven ziet is erg jammer. In het begin was de film nog verassend maar op het eind begon het toch zo te keren dat het eigenlijk niet heel leuk meer was, einde was ook een beetje vaag. Het concept was redelijk, beetje herhalend en het verhaal was geinig. Acteerwerk kon beter. B klasse is dit gezien toch nog een prima film.

2.0*

“War don't ennoble men. It turns them into dogs... poisons the soul.”

Toch nog wel één van de meest aangekaarte oorlogsfilms die ik graag wou zien maar tot kort geen kans had gegeven eens een uitbundige kijkbeurt te geven en dat moest eens veranderen. Deze film verteld een prachtig verhaal die eigenlijk best simpel is maar doet dit wel in een thema waar men nog niet heel geïnteresseerd in is of was tijdens de tweede wereldoorlog, dat was toch wel de oorlog tussen Amerika en Japan. En natuurlijk om Amerika’s eigen ego te strelen zijn ze erg trots op die oorlog.

Deze film kent een erg leuke cast waar een paar goeie namen toch iets te kleine rollen hebben gekregen. ‘John Travolta’ bijvoorbeeld heeft maar een paar minuten schermtijd die ik juist wel leuk vond passen maar ook ‘Woody Harrelson’ had ik liever veel langer willen zien. Wellicht ook wel omdat het één van mijn favoriete acteurs is, dan ben je automatisch wat meer fan van een persoon. Toch weet de cast het over het algemeen goed te doen, waar ‘Sean Penn’ onder andere een goede rol heeft neergezet.

Het verhaal was simpel maar wel goed, we volgen de Amerikanen die een Japans eiland willen veroveren waar een vliegveld op zit. Ze moeten hierdoor wel het land kruisen en dat gaat niet zonder gevaar, wanneer ze namelijk de berg over willen steken komen ze de Jappen tegen die ze tegen proberen te houden en er een hevig gevecht ontstaat die de Amerikanen weten te winnen zo doordringen tot het kamp; daarna zijn ze nog niet klaar en moeten toch op hun hoede zijn als er een groot Japans leger oprukt in het bos.

Het gene wat me toch wat tegen staat is de lange speelduur, wat toch ook wel veel gepraat is en het bij mij na een tijdje wel had mogen stoppen maar ‘Terrence Malick’ had daar duidelijk wat andere ideeën over en gooide er constant weer wat meer bij, het had veel eerder kunnen stoppen.

Maar, buiten dat is het echt wel een interessante oorlogsfilm die op veel punten goed wist te raken en voornamelijk erg interessant was. Hoewel ik de film in tweeën had gesplitst om het af te kunnen kijken was de actie zeker fijn en de creatie van de oorlog was heersend. Ook mooi gedaan vanaf de Japanse kant.

4.0*

Hoe gaaf is ‘The Thing’ wel niet? Ik heb me echt uitstekend weten te vermaken met deze film en ik heb genoten van de wijze hoe John hier een wezen neer zet is natuurlijk grandioos! Een hond die in één of andere spin verandert wat heb ik me toch vermaakt en ik had de slappe lach er ook nog van gekregen want mijn moeder die op dat moment even mee gluurde vond het volgens mij niet zo leuk, haar gezicht vertrok volgens mij een beetje. Hoewel ‘The Thing’ niet mijn lieveling film zal worden, ik ben toch echt meer van de zombies dus die gaan hoger scoren denk ik, blijft ‘the thing’ toch echt wel een geval apart en blijft hij origineel. Toch kent zijn films ook zijn wat slaperige scénes om maar zo op te noemen, waar de film een dip krijgt maar snel toch weer de spanning weet op te pakken. Het plot was erg leuk, simpel maar erg leuk en het blijkt maar zo want de film was ook geniaal om te blijven volgen.

Dit is de twaalfde film van de hele ‘collectie’ films die ik heb mogen lenen van mijn collega. Daar mee ben ik dus echt klaar met al zijn films en is ook de vakantie echt voor bij want ik zit nu alweer in het laatste weekend van de vakantie en dat vind ik ontzettend jammer. Nu ik klaar ben met zijn twaalf films heb ik weer even tijd voor de overige films ik nog klaar had liggen voor deze vakantie, die een paar weken geleden nog lekker lang leek haha! Trouwens, ik zal vandaag bij hem op de koffie gaan, dat is gebeurd maar ik ben de films vergeten…

The Thing heeft iets gaafs, een bepaalde spanning en een leuke setting. Op een één of andere manier ken ik ergens deze film al van en waarschijnlijk hebben wij deze film al wel eens gezien maar ik denk dat het al een tijd geleden is dus ik kan me er niet veel van herinneren of is ‘ The Thing (2011) ‘ echt heel erg sprekend zoals deze film en kan het mogelijk zo zijn dat ik die gezien heb? Nu weet ik het zelf namelijk ook helemaal niet meer.

The Thing kent een leuke setting: Antarctica. Dit zorgt er voor dat het moeilijker is om hulp te zoeken en dat maakt een horrorfilm ook leuker omdat je dan gewoon weet dat er echt moeilijk hulp kan komen. Als ik een tiener-horrorfilm kijk is het meestal één of ander huis in de druks bewoonde gebieden van Amerika en dan kunnen ze nog niet eens hulp krijgen. Dus dat is sowieso al wel een pluspunt die ik Carpenter wil geven in deze setting, het maakt het wat fijner kijken en je weet gewoon dat ze allen machteloos staan. We volgen in het begin een husky die opgejaagd word door een helikopter, die helikopter is op de hond aan het schieten maar de reden hierom is nog niet duidelijk.

Het word duidelijker na een tijd wanneer de hond in de kennel zit tussen andere honden en deze op een wreed achtige manier weet af te slachten. De spinnenpoten komen uit de rug met allemaal slierten en hij heeft er een paar te pakken gehad. Nadat ze deze vermoord hebben springt het virus snel over na andere mensen die ook opeens moordachtig te werk gaan. Één voor één worden ze vermoord of overgenomen door het virus en MacReady heeft een manier gevonden om het virus aan het werk te krijgen: verwarm het en het bloed begint te bewegen. Nadat ze wat testen hebben gedaan wiens bloed goed is eindigt de film aardig en heeft er weer een top film mijn beeldscherm bereikt.

Ik vond ‘The Thing’ erg leuk en ondanks het misschien iets slechtere CGI (film van 1982) is de film nog ontzettend vers in mijn ogen en vond ik het erg leuk. De jonge Kurt Russel doet het goed en heeft mij prima weten te vermaken.

4.0*