Opinions

Met een prachtige rol van Bill Nighy is dit een mooie, subtiel aangrijpende film over een ambtenaar die er vlak voor zijn dood achter komt dat hij eigenlijk nooit echt heeft geleefd. Het gedetailleerde tijdsbeeld van het Verenigd Koninkrijk in de jaren na WOII is knap gerealiseerd en visueel steekt de film fraai in elkaar. Erg mooie muziek ook.

Jammer dat de film zo saai is, want een aantal elementen zijn erg sterk. Vooral de scenes met de versnelde beelden, ondersteund door een onheilspellende soundtrack, zijn geweldig. Op dit soort momenten is de film een hallucinante trip, komisch en gruwelijk tegelijk. De maffe rol van Leo Bill (ik herkende hem nog van Alice In Wonderland!) is ook erg geslaagd. Het script is helaas aan de dunne kant en de film is niet bepaald onderhoudend gemonteerd.

Indrukwekkend geschoten natuurdocumentaire, gefilmd over een periode van 2 1/2 jaar, over een luipaardenfamilie in de afrikaanse savanne. De documentaire onderscheidt zich van de meeste genregenoten omdat we regisseur Alex Parkinson en zijn team daadwerkelijk aan het werk zien tijdens het filmen, waardoor dit deels making of is geworden. De luipaarden worden ongelooflijk intiem in beeld gebracht en de zichtbare impact van het jarenlange project op de leden van het team geven de documentaire een extra emotionele lading.

Een serieuze kanshebber voor de titel 'slechtste film ooit', deze waanzin rond een moordlustige buitenaardse lama. Werkelijk alles is van een bedroevend niveau. Dat klinkt wellicht leuk, maar is het zeer zeker niet. Ook de opzettelijke continuïteitsfouten rond de voortdurende shirt-wissels van het personage Dan (om de paar minuten) verliezen snel hun charme. Nee, zelfs voor een avondje met vrienden waarbij voldoende drank betrokken is valt dit niet te trekken.

Surrealistische, maffe film met een origineel uitgangspunt: vrijgezellen moeten binnen 45 dagen een passende partner vinden. Als ze hier niet in slagen worden ze veranderd in een dier naar keuze en vrijgelaten in het bos. Na een aardig begin komen de leukste personages helaas niet meer aan bod en wanneer de aktie zich verplaatst naar het bos wordt de film steeds meer abstract en pretentieus. Uiteindelijk loopt alles een beetje vast en is het moeilijk nog iets te maken van de bizarre gebeurtenissen.

Herzien. Amper gedateerd: dit is nog steeds een erg grappige, stijlvolle en inventieve misdaadkomedie, boordevol maffe personages en hilarische dialogen. Hier en daar kan het lage budget de ambitie van regisseur Guy Ritchie niet bijbenen en een aantal dialoogscenes doen een beetje statisch aan, maar al met al is dit nog steeds een behoorlijk indrukwekkend debuut.

Gewaagd concept voor een film: één akteur (Tom Hardy), één locatie (een rijdende auto) en verder slechts een lange reeks telefoongesprekken. De film speelt zich af tijdens de belangrijkste nacht uit het leven van hoofdrolspeler Ivan Locke, met verregaande gevolgen voor zijn werk en zijn familie. De film is grotendeels boeiend en Hardy heeft genoeg charisma om het geheel drijvende te houden, maar uiteindelijk doen bepaalde plotontwikkelingen wel wat gekunsteld aan en is het script niet overal even geloofwaardig, hoe knap alles ook in elkaar gezet is.

Spannende, zij het soms wat langdradige thriller over een kruimeldief (Bill Skarsgård) die zijn zinnen heeft gezet op een luxe SUV. Deze heeft echter een bijzonder onaangename verrassing voor hem in petto. Het claustrofobische kat-en muisspel tussen Skarsgård en de eigenaar van de SUV is overwegend boeiend genoeg in beeld gebracht en het script kent een aantal interessante invalshoeken, maar het tempo had wel iets hoger mogen liggen en de finale is niet helemaal bevredigend. Geproduceerd door Sam Raimi.

Vlotte variant op/ rip-off van Escape From New York en Fortress, met Guy Pearce als sarcastische variant op/ rip-off van Kurt Russell's Snake Plissken. Met het verstand op nul is dit prima te doen. Visueel redelijk indrukwekkend, met prima special effects en degelijk camerawerk. Een te haastig gemonteerde achtervolgingsscene in het begin van de film schiet helaas wel hopeloos te kort door een veel te opzichtig gebruik van animatie. Bepaalde momenten zijn sowieso veel te druk gemonteerd en er had echt wel iets meer tijd genomen mogen worden voor bepaalde aktiescenes. Maar goed, afgezien daarvan is het filmpje onderhoudend genoeg. Geproduceerd door Luc Besson, die de wereld maar blijft bestoken met inhoudsloze maar steevast vermakelijke niemendalletjes.

Aan de trage kant en qua sfeer net niet verstikkend en claustrofobisch genoeg, maar deze horrorfilm heeft zeker zijn beklemmende momenten. Vanaf het begin zit de onderhuidse spanning er ook direct goed in. De cast is prima en het ziet er allemaal piekfijn verzorgd uit, maar de film mist gewoonweg net dat beetje extra om echt indruk te maken.

Damn. Dit is andere koek. Je zou er haast weer vertrouwen in Marvel van krijgen. Ruige en bloederige Wolverine-film, zonder meer de beste tot nu toe, met Hugh Jackman en Patrick Stewart uitstekend als oud geworden superhelden die moeite hebben zich staande te houden in een veranderde wereld. Geweldig in beeld gebracht, met opwindende aktiescenes en een doeltreffend gebruik van special effects. De plot is daarnaast intelligent uitgewerkt, met mooie en vaak erg grappige dialoogscenes. Waardige afsluiter van de reeks, althans, tot de onvermijdelijke reboot zich natuurlijk aandient.

Onderkoelde komedie annex heist-film, doeltreffend omschreven in de film zelf als Ocean's 7-Eleven. De leuke personages en het verrassend inventieve script tillen dit boven het gemiddelde uit, al had het allemaal wel wat strakker en vlotter verteld mogen worden. Geen hoogvlieger dus, maar er valt genoeg te lachen. De lange Game Of Thrones-gevangenisscene is wellicht wat geforceerd en overbodig, maar ach, ik vond 'm erg grappig.

Leuke romantische komedie, met de flink aan de weg timmerende Greta Gerwig in de hoofdrol. Zij is even grappig en onbeholpen als altijd en de film profiteert van een degelijke supporting cast, waaronder Debra Winger en Bill Pullman. Door de spitsvondige dialogen, een soundtrack vol alternatieve pop/rock en sporadisch inventief camerawerk heeft de film een 'indie'-achtige sfeer, maar inhoudelijk is het toch wel behoorlijk mainstream. Soms aan de wat flauwe kant, maar grotendeels grappig en zeer onderhoudend.

Rommelige, onsamenhangende misdaadfilm met een overdaad aan goede akteurs maar een gebrek aan goede rollen. Farrell is prima in de hoofdrol en Ray Winstone is overtuigend als enge gangsterbaas, maar verder moddert de cast maar een beetje aan. Het script is ook niet echt bijzonder en de overdaad aan liedjes op de soundtrack gaat snel vervelen. Ik moest qua plot een beetje denken aan Carlito's Way hier en daar. Niet dat deze film daar qua kwaliteit bij in de buurt komt.

Subtiel uitgewerkte, emotioneel beladen film over twee zeer uiteenlopende personen die elkaar door een tragedie leren kennen. Prachtig vertolkt door de twee hoofdrolspelers en treffend sober in beeld gebracht, ondersteund door mooie, niet opdringerige muziek. Rustig verteld, zonder haast. Menselijk en aangrijpend.

Te lang uitgesponnen western, bij vlagen amper boeiend, dan weer erg spectaculair en onderhoudend. Een strakkere montage had wonderen kunnen doen. Regisseur Gore Verbinski levert zoals altijd kwaliteit af, maar net als zijn Pirates Of The Caribbean-films heeft deze film behoorlijk last van overlengte en algehele overdadigheid. Armie Hammer is vlak in de hoofdrol, daar had men beter iemand anders voor kunnen casten; Depp is onderkoeld als altijd. De plot zit best leuk in elkaar en de film kent een reeks memorabele aktiescenes, maar als geheel is de film te log en futloos om de volle lengte te boeien. Prachtige fotografie, dat dan weer wel.

Eén van de beste films van regisseur John Sayles, dit als een mozaïek opgezette moordmysterie rond de verdwijning van een corrupte sheriff (Kris Kristofferson) veertig jaar eerder. Verleden en heden lopen kunstig in elkaar over en de verschillende plotlijnen komen uiteindelijk op bevredigende wijze samen. Wellicht wordt er aan bepaalde plotlijnen die niet echt ter zake doen iets teveel aandacht besteed, maar vooruit. De eersteklas cast, met een voortreffelijke Chris Cooper in de hoofdrol en een nog jonge Matthew McConaughey in een belangrijke bijrol, maakt deze sfeervolle film extra de moeite waard.

Zeer amerikaanse oorlogsfilm, dus vol met tragische antihelden en dik aangezette heroïek. De eerste drie kwartier is nogal saai en het einde is behoorlijk lachwekkend, maar gezegd moet worden dat het uur in het midden spannend en intens is. De aktiescenes worden door regisseur Peter Berg vakkundig in beeld gebracht en bij vlagen is de film behoorlijk indrukwekkend. Maar ja, dat einde... Al met al wel een stuk beter dan Berg's vorige film, de miskleun Battleship.

Deze thriller bewijst maar weer eens dat een film beter slecht kan beginnen dan slecht eindigen. Een slecht begin wil je nog wel vergeven, maar een slecht einde... Helaas hebben we hier dus te maken met de tweede categorie. Het eerste uur is prima- spannend, goedgemaakt en met voldoende karakteropbouw, maar in het laatste half uur gaat de boel finaal onderuit. De stupide plotwendingen stapelen zich op, allerlei cliché-figuren doen hun intrede en visueel wordt het allemaal een stuk minder interessant. Jammer, want hierdoor wordt de knappe opbouw volledig teniet gedaan en hinkt de film ternauwernood met een krappe voldoende over de finishlijn.

Eersteklas gangsterfilm, stijlvol geregisseerd en mooi gespeeld door vooral Hoskins en Mirren. Qua muziek is de film behoorlijk gedateerd, al is de score best vermakelijk. Visueel staat de film gelukkig nog steeds als een huis en op dvd ziet het er allemaal bijzonder fraai uit. Sterk script, met veel aandacht voor de personages en dialogen. Weinig aktie, maar een gemis is dit niet. Het eindshot is inderdaad vrij bijzonder.

Gould is inderdaad beter dan ooit in dit droogkomische misdaadverhaal. Spannend wordt het nergens, maar onderhoudend is de film zeer zeker. Geweldig camerawerk ook en een prima cast. Qua toon zit de film ergens tussen Chinatown en The Big Lebowski in. Apart ook om een nog jonge Schwarzenegger te ontdekken in een klein bijrolletje.

Best leuke komedie, alhoewel flink te lang en bij vlagen erg flauw en vergezocht. Grootste pluspunt is de casting: Seth Rogen en Charlize Theron vormen een leuk duo en zijn hier beiden op dreef. Het script is aanvankelijk ook best scherp en gevat, maar gaandeweg wordt één en ander helaas wel steeds meer gemakzuchtig en ongeloofwaardig. De makers mikken dan op dik aangezette grappen en grollen maar schieten meer mis dan raak. Gelukkig houdt het charisma van de twee hoofdrolspelers de film grotendeels nog op de rails. Bizarre rol overigens van een hier onherkenbaar geschminkte Andy Serkis.

Sterke, naargeestige verfilming van het gelijknamige boek van Richard Bachman, beter bekend als Stephen King. Het compromisloze, rechtlijnige karakter van het verhaal had problemen kunnen opleveren, maar regisseur Francis Lawrence maakt er visueel en inhoudelijk iets indrukwekkends van, daarbij gesteund door een prima cast van jonge akteurs, die stuk voor stuk gedenkwaardige rollen neerzetten. Vooral Cooper Hoffman en David Jonsson zijn hier geweldig. Het einde is niet helemaal bevredigend en wat mij betreft iets te kort door de bocht, maar goed, het kan de film tegen die tijd niet meer verpesten.

Onheilspellend sfeertje in deze man-against-nature horrorfilm, goed gemaakt en zeer fraai geschoten. Jammer alleen dat de twee hoofdpersonen nogal irritant zijn, waardoor meeleven met hun lotgevallen nogal moeilijk is. De langzaam escalerende gebeurtenissen zijn evenwel knap in beeld gebracht en de spanning wordt vakkundig in intensiteit opgevoerd. Hier en daar ook een aantal bizarre surrealistische momenten. Regisseur Blanks blijft interessant werk afleveren, maar het komt er nog steeds niet helemaal uit.

Weer zo'n tranentrekker gebaseerd op een boek van Nicholas Sparks, maar ik moet zeggen... redelijk geslaagd. De film komt wat langzaam op gang en de voortdurende countrypop op de soundtrack gaat op den duur flink irriteren, maar de plot zit best leuk in elkaar en de hoofdrolspelers zijn sympathiek genoeg. Scott Eastwood doet het in ieder geval prima in de hoofdrol en heeft (naast dat hij lijkt op zijn vader natuurlijk) wel wat weg van een jonge Christian Bale. De structuur met de dubbele verhaallijnen werkt prima en de film wint flink aan kracht naarmate de plot vordert. En tegen het einde moest ik toch wel een paar traantjes wegpinken. Missie geslaagd dus.

Zeker geen perfecte film, met een aantal momenten die de logica tarten, maar qua sfeer, plot en personages is dit zo goed gedaan dat je dat best door de vingers wilt zien. En met een bijna onherkenbare Nicolas Cage als de bizarre titelfiguur heeft de film een memorabele troef in handen. Maika Monroe is overigens ook goed in de autistische hoofdrol. Hier en daar zit de film tegen horror aan, maar nergens ontspoort de boel. Regisseur Osgood Perkins is al een tijdje bezig maar zet zich hiermee definitief op de kaart.

Leuke film over Paul Raymond, uitgever van vieze blaadjes in het Verenigd Koninkrijk van de jaren '70. De film kiest er duidelijk voor Raymond als held te portretteren, iets dat door de grappige rol van Steve Coogan (altijd het aankijken waard) gelukkig aanstekelijk werkt en goed uitpakt. Het tijdsbeeld is leuk, de cast uitstekend. Grootste nadeel is de nogal voorspelbare opbouw van de film, waardoor je als kijker nergens verrast wordt. Het is uiteindelijk niet meer dan een standaard 'rise and fall'-verhaaltje, maar goed, best onderhoudend zolang het duurt. En er valt te genieten van heel wat mooie dames. Vooral nieuwkomer Tamsin Egerton is adembenemd mooi.

Vreemde, dromerige thaise film over reïncarnatie en leven na de dood. Of zoiets. Het is allemaal erg vaag en onbestendig, alsmede traag en statisch. Zo dient de eerste camerabeweging zich pas na 45 minuten aan. Hier en daar een paar droogkomische momenten, maar overwegend kon ik er weinig mee.

Originele SF-film, met een inventief script en een sterke rol van een bijna onherkenbare Joseph Gordon-Levitt. Visueel niet overal even geslaagd; de production design en special effects komen soms wat knullig over. Halverwege zakt de boel helaas ook behoorlijk in. Tempo en spanning zijn dan ver te zoeken. Gelukkig wordt dit wel weer rechtgetrokken tegen het einde, maar al met al toch een lichte tegenvaller.

De speelfilm tegenhanger van docu Dogtown & Z-Boys, geschreven door de regisseur daarvan, voormalig skater Stacy Peralta. Prima film, vol subliem camerawerk en met prima rollen van vooral Heath Ledger en Emile Hirsch. Vooral de moeite waard om ditmaal wel de emotionele scenes te kunnen zien die uiteraard ontbraken in de documentaire. Liefhebbers verwijs ik ook door naar de geweldige documentaire Riding Giants, die Peralta maakte na Dogtown & Z-Boys.