Opinions

Onvoorstelbaar slecht vervolg op het fraaie As It Is In Heaven uit 2004. Die film zat soms tegen melodrama aan, maar hier is melodrama het uitgangspunt en wordt er vervolgens een flink schepje bovenop gedaan. Personages en dialogen zitten continu tegen het hysterische aan en er gaat geen scene voorbij zonder ongemotiveerd geschreeuw. Dit irriteert reeds na enkele minuten, waarna je als kijker nog een dikke twee uur voor de boeg hebt. Van de tergende openingsscene, draaiend rond de geboorte van een kind, tot en met de belachelijke finale, met een waardeloze uitvoering van Händel's Hallelujah in een kerk, is het doorbijten geblazen. Het enige dat tegen het einde nog ontbreekt is dat Jezus van het kruis komt om zich te voegen bij het koor. O, wacht...

Old school aktiefilm, behoorlijk bloederig en zo subtiel als een mokerslag. Stoere mannen, een stoere chick, een plot dat flink leentjebuur speelt bij de Saw-franchise; dit alles verder ondermijnd door een bijzonder matige prestatie van meneer Schwarzenegger. Dat het geheel toch onderhoudend en vermakelijk blijft heeft meer te maken met de stijgende verbazing die dit alles teweeg brengt dan met een doorgaans vrij essentieel iets als spanningsopbouw. Toppunt is de bespottelijke eindscene, toegevoegd als een soort bonuslevel in een computergame, waarin alles definitief op hilarische wijze over de top gaat.

Boaz Yakin is een wat merkwaardige regisseur. Zijn debuutfilm, Fresh, zette hem op de kaart als een talent voor de toekomst, maar daarna leverde hij slechts middelmatige drama's af. Nu komt hij opeens op de proppen met een vlotte en bikkelharde aktiefilm, net als Fresh geproduceerd door Lawrence Bender (die net als in Fresh een grappige cameo heeft, hier als barman die niet lang te leven heeft). Grootste pluspunt van de film is het bijzonder mooie camerawerk. De aktiescenes zijn bijvoorbeeld erg goed in beeld gebracht; er is echt moeite gedaan om iets van de film te maken. De montage is ook sterk, vooral in het begin van de film, waarin alle personages en hun achtergronden in hoog tempo worden neergezet. De plot is bovengemiddeld goed en hoofdrolspeler Jason Statham is, tja, Jason Statham. Met hem weet je altijd wat je krijgt en dat krijg je ditmaal ook. Dit is wel één van zijn betere films van de laatste jaren. Jammer dat de film tegen het einde toch vervalt in de nodige cliché's en de spanningsboog niet helemaal vast wordt gehouden. Hier had nog wel iets meer ingezeten, maar goed, zeker geen verkeerde film.

Aangenaam romantisch drama met thriller-elementen, vakkundig als altijd in elkaar gezet door regisseur Lasse Hallstrom, inmiddels een expert in dit soort films. Na Dear John uit 2010 is dit tevens zijn tweede verfilming van een boek van Nicholas Sparks. De nogal voorspelbaar uitgewerkte hriller-elementen vormen het zwakste punt van de film, maar Julianne Hough en Josh Duhamel zijn dermate leuk in de hoofdrollen dat dit door de vingers kan worden gezien. Een paar verrassende ontwikkelingen qua plot tillen dit uiteindelijk net iets boven de middelmaat uit.

Vrij grimmige, serieuze aktiethriller met een acceptabel maar uiteindelijk wel wat karig plot. Ryan Reynolds is helaas nogal vlak in de hoofdrol, ik heb hem wel eens beter gezien, maar gelukkig zet Denzel Washington weer een interessant, onvoorspelbaar personage neer. De zuid-afrikaanse locaties geven de film een aantrekkelijke look mee. Regisseur Daniel Espinosa weet hoe hij aktiescenes goed in beeld moet brengen, maar ik werd soms wel een beetje moe van het nerveuze camerawerk en de fragmentarische montage. Leuk overigens dat Joel Kinnaman, hoofdrolspeler van Espinosa's vorige film, Snabba Cash, nog even komt opdragen in een effectief bijrolletje.

Leuk idee voor een film, maar na een sterk begin met veel humor en energie raakt de vaart er steeds meer uit en verzandt het verhaal uiteindelijk in voorspelbare en clichématige toestanden. Jammer, want de personages zijn best sympathiek en de dialogen zijn beter dan gemiddeld.

Vage, vrij vervelende mozaïek van levens, te herleiden naar een traumatische gebeurtenis in het recente verleden van de hoofdpersonen. Ik ben doorgaans wel een liefhebber van films met een dergelijke puzzelstructuur, maar dit gaat echt nergens over. Feitelijk is geen van de plotlijntjes de moeite waard en de toch zeer degelijke cast kan weinig met de vreemde, oninteressante personages die ze moeten neerzetten. Uiteindelijk valt alles rammelend op zijn plek, met een onverschillig schouderophalen van deze kijker als resultaat.

Onderhoudende maar nogal fragmentarische documentaire over een loodzware race in Alaska, waarbij deelnemers te voet, per fiets of met ski's 1500 kilometer moeten afleggen over de Iditarod Trail, dwars door een onherbergzaam gebied zonder noemenswaardige voorzieningen. De documentaire volgt een aantal deelnemers tijdens de race in 2017. Het fantastisch mooie landschap, de sympathieke deelnemers (waaronder ook nederlander Martijn Boonman) en de vele ontberingen zorgen voor fascinerend kijkvoer, maar het is wel jammer dat te pas en te onpas bepaalde deelnemers uit beeld verdwijnen, juist op die momenten dat je wel wat meer van hen had willen zien. Niettemin de moeite waard.

Aangename avonturenfilm, prachtig in beeld gebracht. Komt langzaam op gang en heeft te weinig tempo om de hele tijd te boeien, maar daarentegen is de film wel zorgvuldig opgebouwd en is het ook wel eens fijn om niet bestookt te worden door een MTV-achtige montage. McConaughey en Zahn zijn uitstekend gekozen; Cruz is helaas doorlopend irritant.

Niet helemaal geslaagd en als horrorfilm schiet dit flink tekort, maar als portret van iemand die krankzinnig is weet de film wel te overtuigen. Morfydd Clark is in ieder geval uitstekend in de hoofdrol. Sfeervol geschoten ook, maar het script is net niet boeiend genoeg om hier iets echt bijzonders van te maken. Al zal ik die laatste fractie van een seconde niet snel vergeten.

Kleine, technisch wat amateuristische oorlogsfilm. Degelijk akteerwerk en de film heeft het hart op de juiste plaats, maar het scenario is niet echt interessant en het verhaal ontvouwd zich nogal voorspelbaar. Resultaat is een weinig opzienbarende, niet echt memorabele film.

Werkelijk schitterende opnamen in deze zorgvuldig in elkaar gezette documentaire, al is dit wel de minste film van het duo Perrin en Cluzaud tot nu toe. Vooral het laatste half uur, met een drammerig moralistische voice-over (van Perrin zelf) ligt er te dik op. We weten inmiddels wel dat het slecht gaat met de natuur in Europa en dat er nodig iets moet veranderen. Die boodschap had ook wel wat subtieler ingepakt mogen worden. Toch dik de moeite waard omdat de opnamen vaak van kippevel-veroorzakende kwaliteit zijn.

Weinig originele maar sporadisch wel vrij creepy politiefilm met horrorelementen. Goed camerawerk en doeltreffend naargeestig stedelijk production design. Het mysterie dat opgelost moet worden is intrigerend genoeg, al was ik tegen het einde het spoor een beetje bijster. Jammergenoeg verloopt alles wat aan de trage kant en zijn veel 'enge' elementen rechtstreeks gejat uit andere, betere japanse films. Misschien nog maar een keer kijken, wellicht snap ik de clou dan wel...

Spannende, goedgemaakte film over twee vrachtwagenbemanningen die in Zuid-Amerika een hoeveelheid nitroglycerine moeten vervoeren naar een afgelegen olieveld. De film is te lang, met vooral een eindeloos durende opbouw, maar eenmaal op weg is dit prima te genieten. De remake van regisseur William Friedkin, Sorcerer, is evenwel een stuk beter.

De derde verfilming alweer van het gelijknamige boek van Stephen King en ook deze versie kan niet aan het bronmateriaal tippen. Niet dat het een slechte film is, zeker niet, maar personages en plot krijgen door het hoge tempo niet de kans zich op intrigerende wijze te ontwikkelen, waardoor dit uiteindelijk niet meer dan een soort greatest hits van King's boek is geworden. Qua sfeer en camerawerk levert regisseur Gary Dauberman hier vakwerk af, maar vermoedelijk had dit beter gewerkt als miniserie.

Intrigerende thriller, maar helaas niet overal even boeiend en vooral flink te lang. Jammer, want er is veel om van te genieten, zoals het prachtige camerawerk en de fraaie vormgeving. Hier en daar is de film ook behoorlijk spannend. Het intelligente script steekt complex in elkaar, soms zelfs iets te complex, waardoor de aandacht op bepaalde momenten verslapt. De film is dan ook eerder vermoeiend dan onderhoudend.

Aangenaam genoeg, maar de combinatie van romantiek, drama, komedie en, vooruit, thriller werkt niet helemaal naar behoren. De wisselingen van sfeer en toon doen sporadisch nogal geforceerd aan. Jammer, want er zijn ook veel positieve punten. Het gegeven is origineel; Ewan McGregor is prima in een moeilijke rol en Emily Blunt is even fris en fruitig als altijd. Het camerawerk is daarnaast erg mooi. Op cruciale punten schiet de film echter tekort, waardoor het uiteindelijk niet meer is dan een onderhoudend niemendalletje.

Intrigerende maar helaas ook nogal saaie en uiteindelijk onbevredigende mix van oorlogsdrama en horror. Prima gespeeld en heel mooi in beeld gebracht, mede te danken aan de prachtige desolate locaties in Senegal en Gambia, maar de plot is te vrijblijvend en de personages weten amper te boeien. Veel sfeer en uitstekende special effects, dat wel.

Stijlvol regisseerde thriller, met veel aktie en een hoog tempo. Het verhaal is aanvankelijk intrigerend en spannend, maar na verloop van tijd wordt alles steeds onwaarschijnlijker, met iets teveel verrassende wendingen De climax doet ook wat futloos aan. Jolie is uitstekend in de hoofdrol en met Schreiber en Ejiofor is er degelijk support, maar ook zij kunnen de film niet helemaal redden. Bepaalde verhaalelementen doen nogal oubollig en gedateerd aan. Jammer, want bij vlagen is de film energiek en zeer onderhoudend. De beukende score houdt de vaart er in ieder geval goed in. Flauw einde overigens, een halfbakken aanzet tot een deel twee. Lijkt me qua overgebleven plotelementen niet de moeite waard.

Regisseur Wim Wenders suggereert aan het begin van deze documentaire dat we fotograaf Sebastião Salgado op bijzondere wijze zullen leren kennen, maar uiteindelijk is dit portret nogal rechtlijnig en weinig diepgravend. Wat niet wegneemt dat de fotorapportages die voorbij komen enorm krachtig en vooral confronterend zijn. Vooral de foto's gemaakt in het Ethiopië van begin jaren '80 zijn ongekend indrukwekkend. Hierdoor is de documentaire absoluut de moeite waard, al had er zeker meer ingezeten.

Inktzwarte film over een buitenbeentje (Barry Keoghan) die door een aristocratische medestudent (Jacob Elordi) voor de zomer wordt uitgenodigd op het uitgestrekte landgoed van zijn familie. Bijzonder goed gespeeld en fraai opgebouwd, met een mooi gebruik van muziek en aantrekkelijk camerawerk. De satirische aspecten van het script werken een hele tijd naar behoren, totdat de boel tegen het einde wel erg over de top gaat en het allemaal niet meer serieus te nemen valt. Vermakelijk blijft de film echter zeer zeker. Keoghan is subliem in de hoofdrol.

Indrukwekkende film, alhoewel het eerste uur een beetje te druk gemonteerd en te hip gefilmd is. De flashbackstructuur is soms ook wat onnodig verwarrend. Het tweede uur is echter veel persoonlijker en het einde hakt er emotioneel genadeloos in. Uitstekend gespeeld en geregisseerd.

Prima compacte western, meeslepend en spannend. De invalshoek, twee deense broers proberen een bestaan proberen op te bouwen in het westen van de VS maar komen na een tragische gebeurtenis lijnrecht tegenover de lokale schurk te staan, is leuk gevonden en pakt verrassend goed uit. De prima cast helpt natuurlijk flink, met daarnaast veel lekker botte aktiescenes en een welkome dosis zwarte humor. Visueel leunt regisseur Kristian Levring sporadisch iets te veel op digitaal gegenereerde decors, maar overwegend ziet de film (die overigens in Zuid-Afrika is opgenomen) er behoorlijk indrukwekkend uit. Geschreven door de altijd interessante Anders Thomas Jensen.

Waardeloos horror-drieluik, met de bijdrage van regisseur Jee-Woon Kim als enige lichtpuntje, al valt ook zijn segment ("Memories") vies tegen. Vergeleken met de twee overige delen is het echter een onbetwist meersterwerk. "The Wheel" is thais gekke-bekken-trekken op zijn ergst en het afsluitende "Coming Home" is dodelijk saai. Twee uur lang doorbijten dit.

Karig superheldenfilmpje dat in geen enkel opzicht boven het maaiveld uit weet te steken. Plot, personages, vormgeving; het is allemaal erg standaard. Leuk om Stallone in een dergelijke film te zien, maar ook hij kan geen meerwaarde geven aan het geheel. En wat ziet die flashback naar zijn jongere jaren er slecht uit zeg.

Natuurlijk erg lastig om een megahit als Intouchables op te volgen; regisseurs Olivier Nakache en Eric Toledano slagen er dan ook niet in om helemaal uit de schaduw van die film te treden. Het helpt ook niet dat men dezelfde hoofdrolspeler en componist weer heeft aangetrokken. Beiden leveren overigens goed werk af. Omar Sy, die flink moest aankomen voor deze rol, is ontwapenend en sympathiek en de soundtrack van Ludovici Einaudi is wederom erg fraai. Het probleem ligt bij de plot, dat niet echt van de grond wil komen en blijft steken in goede bedoelingen. Neemt niet weg dat er veel mooie en leuke momenten zijn in een verder zeer onderhoudende film, voorzien van een uitstekende cast.

Net als voorgangers Chronos en Baraka een haast hypnotiserende montage van fascinerende beelden, slechts ondersteund door muziek. De indrukwekkende beeldenstroom is ditmaal sporadisch behoorlijk confronterend, vooral wanneer de focus ligt op de systematische verwerking van (pluim)vee. De thematiek is soms moeilijk te doorgronden en bepaalde verbanden zijn wat vergezocht, maar het verzamelde beeldmateriaal is zo krachtig en overrompelend dat dit weinig afbreuk doet aan de impact van het geheel.

Een rampenfilm voor mensen die nog nooit een rampenfilm hebben gezien. Ik dacht dat de film 2012 wel zo'n beetje de overtreffende trap binnen het genre was, maar je hebt altijd producenten in Hollywood die menen het wiel opnieuw uit te moeten vinden. Prima, maar zorg dan wel voor een degelijk script en leuke personages, zaken die deze film duidelijk ontbeert. Sporadisch zijn de special effects indrukwekkend, maar over de hele linie genomen overtuigt de film niet op visueel vlak. En tja, met een dermate uitgekauwd en sentimenteel script kan het natuurlijk al helemaal niets meer worden. Geen ramp van een film, maar wel pure middelmaat.

Middelmatig chinees spektakel, visueel best netjes verzorgd, maar inhoudelijk niet bijster interessant. Veel aktie, dat wel, maar de meeste gevechtscenes zijn lelijk in beeld gebracht (veel doelloze slowmotion) en rommelig gemonteerd, waardoor de impact grotendeels verloren gaat. Jammer, want er is zo te zien flink wat geld tegenaan gegooid om hier wat moois van te maken. Dat lukt helaas slechts ten dele.

Ongeloofwaardig, vrij vervelend drama over de relatie tussen een professionele dominatrix (Margaret Qualley) en een rijke cliënt van haar (Christopher Abbott). Beiden personages komen niet uit de verf en de dialogen doen nogal geforceerd en theatraal aan. Een gevoel dat wordt versterkt door het feit dat de hele film zich afspeelt in een hotelkamer. Gaandeweg begon ik deze twee mensen echt zat te worden.