Opinions

Meeslepend, waargebeurd verhaal over de zussen Yusra en Sarah Mardini, die in 2015 hun geboorteland Syrië tijdens de burgeroorlog ontvluchtten. Zeer goed gespeeld door de zussen Nathalie en Manal Issa en bijzonder overtuigend in beeld gebracht. Veel aandacht gaat terecht uit naar de barre tocht die de zussen moesten ondernemen om uiteindelijk Duitsland te bereiken. Dit gedeelte vormt absoluut het hoogtepunt van de film en is vaak ijzingwekkend spannend. Maar ook de delen voor en na de reis zijn eersteklas. Mooi verhaal, mooie film.

Prima aktiethriller met een spannend, sporadisch verrassend verhaal. Het politiek beladen gegeven wordt interessant uitgewerkt en de emotionele lading van het geheel doet de film ver uitstijgen boven de middelmaat. Qua camerawerk en montage soms iets te chaotisch, waardoor de aktiescenes hier en daar wat moeilijk te volgen zijn. Niettemin fraai in beeld gebracht en sterk geacteerd.

Bizar filmpje met een gewaagd uitgangspunt, dat helaas niet altijd even boeiend uitpakt. De film wordt gered door de sterke rollen van Paul Dano en Daniel Radcliffe. Die laatste blijkt behoorlijk talent te hebben voor fysieke comedy, overigens. De film begint surrealistisch en blijft dat eigenlijk ook wel, maar gaandeweg raakt de rek er toch wel een beetje uit. Het einde is ook niet bepaald indrukwekkend.

Inktzwarte humor in deze satire over een door zichzelf geobsedeerde jonge vrouw (Kristine Kujath Thorp), die zichzelf in een schreeuw om aandacht verminkt door een grote dosis gevaarlijke pillen in te nemen. Goed gespeeld en strak geregisseerd door regisseur Kristoffer Borgli, met heel wat komische scenes en/ of momenten van plaatsvervangende schaamte. Vooral de voortdurende onuitgesproken strijd tussen Thorp en haar al even egocentrische vriend (Eirik Sæther) is hilarisch. Hier en daar is het allemaal een beetje teveel van het goede, maar overwegend is dit een scherp geobserveerde en vooral onderkoeld grappige film.

Onderhoudende maar inderdaad niet bijster diepgravende docu over een interessante (en nog steeds mooie) vrouw. Genoeg interessant archiefmateriaal en in de interviews ontpopt Kristel zich als een sterk maar toch ontwapenend persoon. Ik heb haar karakter, een mengeling van arrogantie, melancholie, eenzaamheid en cynisme, altijd wel kunnen waarderen.

Leuk om te zien dat regisseurs Justin Benson en Aaron Moorhead per film steeds meer de beschikking krijgen over een groter budget en professionele akteurs, al gaat dat hier wel een beetje ten koste van de ideeën en de creativiteit. De film begint heerlijk mysterieus en freaky, maar gaandeweg worden plot en personages steeds meer voorspelbaar en standaard uitgewerkt. Jammer, want de film beschikt visueel over veel fraaie surrealistische momenten en vooral Anthony Mackie is hier erg goed. De soundtrack is overigens sporadisch iets te nadrukkelijk aanwezig, vooral in het begin van de film.

Bizarre, dromerige film die op knappe wijze surrealisme koppelt aan existentiëel drama. De film begint realistisch en neemt vervolgens langzaam een andere vorm aan, die zich met niets te vergelijken laat. Trekjes van eerdere Kaufman-scripts komen ook hier terug, maar de film is oprecht en origineel. Ik wil hem wel graag nog een keer kijken, want ik ging op gegeven moment zo mee in de dromerige sfeer dat ik bijna gehypnotiseerd werd door de beelden, de dialogen en de muziek. Een unieke kijkervaring, dat zeer zeker.