Svart Krabba (2022)

Matige actiefilm met als thema oorlog waarbij vooral de mooie beelden van de ijzige landschappen en het schaatsen op de nachtelijke ijszee opvallen. Het eerste uur is best oké, maar gaandeweg wordt het toch allemaal wat minder en veel hetzelfde. Qua spanning valt het tegen omdat het verhaal heel voorspelbaar is. Naar het einde toe gaat de film volledig de mist in. 5/10

Redelijk. Geen topfilm, maar wel een erg degelijke Netflix. Het is het type film dat ze wel eens meer maken - qua niveau dan. Noomi Rapace is een prima actrice voor dit soort werk. Ik mag haar wel in meer fysieke rollen. In deze post-apocalyptische setting komt zij uitstekend tot haar recht. Dat is misschien ook te danken aan de degelijke vormgeving van deze post-apocalyptische wereld. Zonder echt opvallend te zijn of echt ver boven het maaiveld der post-apocalyptische werelden uit te steken, staat Svart Krabba als een huis, toch in hetgeen het poogt te zijn. 3

Het verzet van het Zweedse leger tegen een niet nader benoemde vijand, die vanuit het noorden het land is binnengevallen, staat op het punt van instorten. Vijf soldaten onder leiding van Kapitein Forsberg [Aliette Opheim] vervoeren op schaatsen twee capsules, die een keerpunt in de strijd zullen zijn in de strijd, over ruim 180 kilometer open ijsvlakte naar een wetenschappelijk centrum in Öd. Marathonschaatsers draaien hun hand niet om voor zo’n afstand, maar deze soldaten zijn zo’n kwetsbaar doelwit voor de vijand dat je dit gerust een zelfmoordmissie mag noemen. Maar Caroline Edh [Noomi Rapace] heeft een sterke, diep persoonlijke motivatie om deze missie te volbrengen. Een aardige variant op een beproefd recept dat een gebrek aan verrassingen compenseert met een originele, boeiende setting en de fraaie, suspensevolle score van Dead People.