Opinions

Deze gevangenisfilm creëert een emotionele band met de hoofdpersoon. Het begint traag en heeft een ietwat saai middenstuk. Naar het einde toe wordt het toch al met al een redelijk sterk verhaal. De band met de hoofdpersoon zorgt er wel voor dat de andere karakters wat op de achtergrond blijven. Mijn conclusie is zeker dat het allemaal wat beter had gekund en het is voor mij dan ook niet echt materiaal wat lang zal blijven hangen. Vermakelijk is het enigszins zeker.

Showdown in Little Toyo is een heerlijke genrefilm waarbij je als kijker zeker krijgt wat je er van verwacht. Het is allemaal niet hoogstaand maar zeker wel vermakelijk. Jammer dat BL zo vroeg door een ongeluk moest heengaan. Geweldige acteur die in deze film ook zeker chemie ervaart met DL. Mooi duo.

Shutter Island is een film die mijns inziens meer credits krijgt dan dat het waard is. Het is zeker een prima film om te zien maar de trucjes zijn weinig vernieuwend. Om nu te zeggen dat het acteerwerk hierbij ook allemaal zo fantastisch was dat laat ik ook zeker in het midden. Mijn conclusie: niet slecht maar zeker niet goed.

Meesterlijk geschoten film over de drugsoorlog en meedogenloze wreedheid die daar mee gepaard gaat. Het donkere verhaal is zeer intens en de spanning continue duidelijk voelbaar. De rolverdeling m.b.t. de twee huurlingen Brolin en Del Toro was ijzersterk vertegenwoordigd en de deelname van Blunt als idealistische FBI-agent voelde wat leeg c.q. passief aan.

Vrij simpel in elkaar gebrouwen geheel wat na het eerste deel behoorlijk overbodig overkomt. Het plot is gewoon te zwak en te dun om er de speeltijd mee te vullen. De spanning wordt behoorlijk aangezwengeld met behoorlijk irritante muziek. Het kon me duidelijk niet bekoren. De trailer zal qua amusementswaarde veel beter bevredigen dan het kijken van deze film in zijn geheel.

Interessante plotomschrijving waarin je hoopt veel te kunnen verwachten. De film werkt in het begin op een rustig tempo toe naar het keerpunt van het farmaceutisch wonder. Dit keerpunt is er eentje van een zwaar kaliber en dan pas echt ga je denken hoe het in hemelsnaam zover heeft kunnen komen. Uiteindelijk komt dan de wending en heb je gelijk door waar het eindigt. Het verhaal wordt daarmee simpel afgedaan en het pretentieuze tintje valt gelijk als een kaartenhuis in mekaar. Jude Law en Rooney Mara zetten daarentegen een sterke invulling van hun rollen neer.

The Siege is een prima thriller met een sterk vertegenwoordigde cast die het prima doet. Erg bijzonder dat het thema snel werkelijkheid wordt nadat deze film is uitgekomen.

Film met een tweedeling van het verhaal, waarbij het eerste deel(de cross country trip) als bekend en veelbelovend aanvoelt. Wat er volgt vanaf de steriele ziekenhuisachtige faciliteit tot het einde van de film heeft een geheel andere dimensie. visueel lijkt het dan allemaal mooi, maar in feite zijn de beelden slechts vertraagd(slow motion overbelast) en telkens repetitief van aard. De theatrale muziek zal verder niets onthullen, aangezien je als kijker steeds bezig bent te denken of je nu naar een roadfilm, alien kidnapfilm of romantisch liefdesdrama aan het kijken bent. Het dropping shot in het ander gebouw zou de mindfuck van een conclusie moeten zijn, maar in feite niets anders dan een eind aan een warrig geheel van William Eubank.

Signs lijkt een vrij aardige film. De dreiging(zeker in het begin) is ontzettend sterk in elkaar gezet. Toch lijkt Gibson niet de juiste man en zijn de aliens wat apart uitgebeeld om het niveau vol te blijven houden. Jammer....

The Silence of the Lambs is een film over een speurtocht naar een seriemoordenaar waarbij interessante technieken worden gebruikt om de dader te vinden. De karakterstudie van de personen waar de film eigenlijk om draait is meesterlijk. Dit blijft een zeer boeiende film.

The Silence wordt veelal omschreven als een flauw aftreksel van andere genre films als A quiet place en eveneens Bird box. Ik sluit me hier volledig bij aan. Weinig vernieuwend en derhalve mijns inziens overbodig.

The Silent Hour is een degelijke misdaad / thriller waarbij ik het niet te horen gedeelte erg origineel vond en goed uitgewerkt. Heb me er prima mee vermaakt.

Film met een weinig vernieuwend verhaal. Acteerwerk is dan vaak doorslaggevend. Helaas was dit ook niet al te best. Alles middelmatig dus met moeite 2.5 sterren.

Silver bullet is heerlijk en zeer vermakelijke horrorfilm. Er zit eigenlijk van alles in om er van te houden en voor wat ze laten zien met de daarbij behorende mogelijkheden uit die tijd, meer dan prima. Deze op een novelle van Stephen King gebaseerde film was voor mij dan ook zeer geslaagd. Dat vond ik als kind al en eigenlijk dus nu nog steeds.

Het grote voordeel van deze film is een zeer sterke cast die goed acteert en waarbij chemie tussen de karakters duidelijk voelbaar is. Dit is ook zo'n dingetje wat een karakterfilm als deze kan maken of breken. Het mindere is dat het nooit een waarheidsgetrouwe weergave van psychische aandoening zal zijn, wat aan het einde van de film in een hoog tempo wordt duidelijk gemaakt.

Jammer dat een vervolg op het eerste deel zo lang heeft moeten wachten, maar niettemin een heerlijke film voor de liefhebber. De originele cast heeft(vooral door omstandigheden) flink plaats moeten maken voor nieuwe gezichten. Enkele zijn hierbij een aanvulling en met andere van deze gezichten moet simpelweg genoegen worden genomen. De verhaallijnen zijn nog zeker even smaakvol en in een zelfde stijl als het eerste deel. Dat de verhaallijnen wellicht niet zo krachtig in mekaar zitten en moeilijker een geheel lijken te vormen, dat kan helaas geen enkel mens ontkennen. Visueel is het wederom een behoorlijke streling voor het oog. De scherpe paletkleuren op een grauwe achtergrond met schimmige personages met veelal echte karakterkoppen het is er allemaal weer. Voor mij werkt het nog steeds, maar het blijft jammer dat het vervolg zo lang op zich heeft laten wachten. Hierdoor lijkt het alsof Frank Miller en Robert Rodriguez de vibe -omtrent Sin City- wat weten te ontkrachten.

Sin Nombre geeft een vermeend beeld over vluchtelingenproblematiek maar dit is slechts een subplot. In essentie gaat het natuurlijk om het toetreden en de gevolgen hiervan als men deel wilt uitmaken van de Mara Salvatrucha, vaak afgekort tot MS-13 of MS. Aangezien de film allerlei thema's wilt mengen vond ik het wat rommelig en tekort doen aan het een of het ander. Had mijns inziens meer ingezeten.

Het uitgangspunt van een stad met humanoïde dieren die in rep en roer zijn door een zangwedstrijd is in deze animatie best goed uitgevoerd. De film zit vol van geweldige karakters en mooie muziek. Het verhaal is simpel en gedijt hiermee prima binnen het feelgood genre en had het zelfs dingen voor zowel kinderen als de volwassenen. Prima vermaak!

Sam Rockwell heeft zich in dit trieste verhaal niet van zijn beste kant kunnen laten zien. Aan hem lag het niet, want wat een triest verhaal is dit. Je weet na afloop gewoon niet of je nu hard moet lachen of janken. Qua plot denk je in eerste instantie dat het alles in zich heeft om er eens lekker voor te gaan zitten. Maar niets is minder waar. Wanneer je denkt dat na zijn actie de jacht op hem geopend is, komt van een koude kermis thuis. Los van deze teleurstelling kent het verhaal een hoop personages waarvan de rollen niet duidelijk zijn, en totaal niets toevoegen aan het geheel. Het is rommelig, langdradig, niet spannend en kortweg zonde van je tijd. En het deuntje wat gedurende de film de toon moet zetten, is zo irritant dat je je het toch maar op janken moet houden i.p.v. lachen.

Mijn 1* gaat uit naar Sam Rockwell. Aan hem heeft het niet gelegen.

Single White Female is een overtuigende thriller. Het is wat braaf maar meer is er niet nodig om het toch spannend te maken. Dat is hier op een overtuigende manier gedaan. Acteerwerk is ook zeer degelijk.

Sinners typisch genre filmpje waarbij ik na afloop niet dacht: wauw wat een toffe film. Het kabbelt allemaal wat voort met een langdradig verhaal over twee broers en dan slaat het om naar iets wat wel leuk is, maar niet meer dan dat.

Ietwat aparte Western met een mix van ruwe en grappige momenten. Het is een rustig verhaal en ergens heb ik het idee dat het iets te rustig is. De cinematografie maakt veel goed en de broeders hebben een goede chemie. Heb er zeker van genoten, aldaar het ook weer niet zeer geweldig was.

The Sixth Sense is zonder enige twijfel een steengoede film. Heerlijke twist en met name zeer maar dan ook zeer sterk acteerwerk. Jammer dat de heren na enige topfilms toch wat afglijden naar het goedkopere beeld milieu.

Deze indie film is een succesvolle mix tussen komedie en drama die vooral door de inzet en chemie tussen Wiig en Hader zo krachtig is. Het is een donker en deprimerend verhaal over de hereniging van een vervreemde tweeling die te dealen hebben met angst, pijn, depressies en suïcidale pogingen. Aan de andere kant kent het verhaal geraffineerde humor die vooral ontstaat bij de herleving van de jeugdigheid tussen de tweeling. Helaas werkt niet alles in de film en zijn de subplots met de oude liefde van Milo en de affaire van Maggie vrij oppervlakkig en saai uitgewerkt.

Skin portretteert het leven van een neo-nazi die gevolgd wordt in zijn actieve jaren en het besef van afkeer gericht op dit zinloos gedachtepatroon. Deze film die gebaseerd is op waargebeurde feiten vond ik zeer realistisch. De schattige jongen uit Billy Elliot heeft duidelijk meer in zijn mars. Knap acteerwerk.

De aanwezigheid van Tony Jaa met zijn fascinerende martial arts en Michael Jai White de MMA vechter maken enkele scenes uit deze film zeer kijkwaardig. Dolph Lundgren en Ron Perlman spelen een beetje op de automatische piloot voor wat zij waard zijn. Dit alles maakt het dat dit enigszins een solide film is geworden binnen het genre en deze net niet in de bak van B-films beland. Het script is gebaseerd op mensenhandel en als het hierin enige doeltreffendheid wenst uit te stralen, met een knipoog naar de boodschap uit de aftiteling, dan schept het nogal wat vraagtekens m.b.t. authenticiteit hiervan. Verwacht van dit Dolph Lundgren project dus zeker geen hoogvlieger, maar voor de liefhebbers is het zeker amusementswaardig te noemen.

Een verhaal over de wereld van de mensenhandel, huurmoordenaars, het herwinnen van menselijkheid, opoffering en verlossing lijken ingrediënten voor een zeer interessante film. In de praktijk is Skin Traffik heuze pulp wat met enige trots nog net een B-film genoemd mag worden. De cast betreft enkele Hollywood-veteranen die zelfs niet in staat zijn deze puinhoop en verspilling van energie en geld te redden.

Film zoals die al duizenden keer is uitgewerkt maar dan in een ander jasje. Met wat popcorn in de ene hand en een vloeibare versnapering in de ander is het allemaal prima te behappen. Het verdient daarna niet echt de moeite om er uitgebreid bij stil te gaan staan.

Verhaaltechnisch een behoorlijk sterke film waarin de drie delen(voor, tijdens en na de hervorming) goed samenkomen in een verhaal. De film lijkt behoorlijk omstreden, omdat het de vraag oproept of wraak in de vorm van moord wel of niet gerechtvaardigd is. Het acteerwerk is van een hoog niveau en De Niro is toch wederom heer en meester in zijn vak.

Sleeping Beauty is een film waarin veel wordt geslapen. Zoveel geslapen dat je er als kijker slaap van krijgt. Niet alleen slaap van de slaapscenes maar ook gewoon omdat de film verschrikkelijk inhoudsloos blijkt te zijn. De film heeft geen boodschap en is in essentie zo leeg als een nest waaruit de kuikens net zijn uitgevlogen. Pulp!