Opinions

Bij het zien van deze film was het tijdens de aftiteling weer zo'n moment waarop ik tegen mezelf kon zeggen; knap dat je dit hebt weten af te kijken, want het was op elk front serieuze pulp. Het was duidelijk zo'n project waarbij de regisseur tal van onderwerpen wou gebruiken(zoals o.a. ontgoocheling, zelfbedrog, identiteit en zo nog veel meer), maar het hierdoor nu juist aan identiteit en richting ontbrak. Wat je dan krijgt is een saaie film die nergens in weet uit te blinken. Het acteerwerk was beneden de maat en Jack Black heeft me echt teleurgesteld want ik ben veel beter van hem gewend.

D-Tox een typische actiefilm waarbij je krijgt wat je er van tevoren van verwacht. Veel actie en minimaal aan verhaal en een Stallone die zijn best doet.

Deze film heeft met occulte religies en specifiek de voodoo een interessant thema te pakken. Zeker als de rituelen van kracht zijn op een heel politieteam. Helaas gaat deze low budget film ten onder aan bijzonder onprofessioneel acteerwerk en een zeer slechte cinematografie. Het gaat zelfs zo ver dat er acteurs tussen zitten, die tijdens de film in de camera kijken. Zo een onprofessionele B-film als deze, heb ik in mijn leven nog nooit mogen aanschouwen.

Deze komedie kenmerkt zich vooral door de slechte verhaallijn wat aan de andere kant weer een juiste set-up blijkt te zijn voor de evenzo kenmerkende slechte grappen. Ondanks dat het eenvoudig en daardoor best leuk is, creëert de slechte verhaallijn geen verdienstelijk podium voor Will Ferrell en Mark Wahlberg. Beste optreden was mijn inziens THC.

Karakters zijn beter doorontwikkeld dan het eerste deel en de nieuwe gezichten maken het qua aanvulling zeer interessant. Het kerstsfeertje is ook goed vertegenwoordigd. Al met al een heerlijke, komische feelgood movie.

Schitterend in beeld gebracht stukje drama over de wil om de dood zolang mogelijk te blijven ontzien, ondanks deze terminale ziekte. We zien in Ron Woodroof een wrak van een persoonlijkheid, die na zijn diagnose ontpopt in een protagonist die zijn kont tegen de krib zette. In het begin van de jaren tachtig zien we de overduidelijke rol van de farmaceutische industrie, om de markt te willen veroveren op het gebied van aidsbestrijding. De strijd van Ron Woodroof met alternatieve supplementen uit private hand winnen hierin terrein. Een lagere dosis AZT werd in combinatie later toegepast en redde vele levens. Het verhaal is ondanks de tragedie luchtig van opbouw en aan humor ontbreekt het zo nu en dan zeker niet. Jared Leto en met name Matthew McConaughey zetten het geheel zeer geloofwaardig neer, en hun in schrale conditie gebrachte lichamen typeren de symptomen van afbreuk op een confronterende manier.

Daniel Isn't Real was voor mij niet echt een heel bijzondere film. Vond de film zelfs wat onprettig. Het achter elkaar aan gehang met saaie dialogen begint snel te vervelen. De uiteindelijk uitkomst ervan even zo saai. Nee dit kon me duidelijk niet bekoren. Blij dat het voorbij was. Acteerwerk b.t.w. ook zeer slecht.

Dit biografische verhaal over een innerlijke strijd van een man en de diepe liefde van een vrouw aan haar partner had genoeg stof moeten kunnen opleveren voor een sterke film. Eddie Redmayne heeft als hetero een vrij markante verschijning die zich prima leent voor dit soort acteerwerk. Toch bleef het vrij oppervlakkig met wat knipperende oogjes en het constant aanwezige glimlachje. De onrust en innerlijke strijd had meer inhoud kunnen bieden alsmede enige empathie m.b.t. zijn partner, maar dat bleek helaas buiten beschouwing. Het decor met prachtige kostuums, architectuur en landschappen was voorbeeldig.

Deze tragikomedie is een geslaagd regiedebuut van Dan Fogelman, wat mede mogelijk is gemaakt door sterk acteerwerk(met name Al Pacino). Natuurlijk zit de film vol van de clichés, wat inherent is aan het oudere-man-blikt-terug-op-zijn-leven-genre, maar dit mag de pret totaal niet drukken. Het is dan ook hier en daar wat sappig, maar ik heb me er i.i.g. prima mee vermaakt.

Darc is een film waarin Tony Schiena zijn hoofdrol knap neerzet. We kennen hem al van soortgelijke films waarin hij op de achtergrond meespeelde. Op deze manier zie ik graag meer van hem. Het ietwat simpele verhaal is door de juiste setting en het acteerwerk toch meer dan prima om naar te kijken.

Het ontbrak in deze film aan tempo en een waarneembare richting, waardoor alles behoorlijk levenloos aanvoelde. Van een donker en grimmig sfeertje is op het begin zeker sprake maar het tempo en stuurloze karakter van de film maakt het dat het mysterie zich niet zo krachtig ontvouwt als gehoopt. De verbondenheid met het verhaal en de karakters wordt hiermee duidelijk om zeep geholpen en het einde was een echte anticlimax. De cast kon mij niet imponeren en Charlize Theron is duidelijk de beste, maar uiteindelijk ook weinig indrukwekkend.

Dark Shadows is een wederom zeer geslaagde samenwerking tussen Tim Burton en Johnny Depp. Laatst genoemde is wel uiterst grappig in zijn rol. Heb me er kostelijk mee vermaakt.

Dark Tide is een slechte genrefilm. Er is duidelijk geen energie gestoken in het geheel. Vermoedelijk is het salaris van mevrouw Berry het zwaarst wegend en ook zij doet alles behalve haar best. Het verhaal wil op het begin best iets moois beloven maar het wordt al snel allemaal afgeraffeld. De haaien komen amper in beeld en alles is met rommelig camerawerk en vooral donkere beelden. Op het laatst gaat ze ook nog op een educatieve manier de boel afsluiten. Te lachwekkend voor woorden dit.

Prima acteerwerk en mooie setting maar een behoorlijk stuurloos verhaal. Het komt allemaal rommelig en chaotisch over. Echt zo'n film die niet slecht is, maar zeker niet goed. Had gewoon meer in gezeten, zeker gezien de geschiedenis van dit verhaal.

The Dark is een film met veel gevoel en emoties. Horror is er zeker maar het is geen over de top slash met bloed en overdreven lugubere beelden. Zeer nette film die geen seconde zal vervelen. Een aanrader.

Gary Oldman is Winston Churchill en dit maakt de film uitzonderling boeiend om naar te kijken. Winston Churchill was een indrukwekkend man en de film geeft wat meer vrij over zijn manier van werken en de kijk op het leven ten tijde van een wereldoorlog. Alle lof voor meneer Oldman!

Darkness of Man is man o man zo'n slechte film! Veel te veel in het donker opgenomen dat je er bijna niets van ziet. De voice over is ook slaapverwekkend van JCvD zelf. Het begint me ook steeds meer te irriteren dat hij in zijn laatste films steeds meer zijn eigen familie wil promoten. Gauw vergeten deze bagger.

Dawn of the Planet of the Apes een heerlijke film uit de reeks die geen moment weet te vervelen. Mooie weergegeven en uiterst vermakelijk.

Daylight is een prima actiefilm die alles heeft om er lekker voor te gaan zitten. Deze kun je met gemak om de zoveel tijd weer eens aanzetten. Ik geniet er telkens weer van.

Lekkere luchtige heist film met goed acteerwerk en een goede sfeer. Het script zit goed in mekaar en maakt je vertrouwt met alle personages uit de film. De combinatie tussen actie en komedie creëert hier een uitgebalanceerd geheel. Uiteraard ligt hier het Britse droge gevoel voor humor aan ten grondslag. Het einde was voor mij ook wat onbevredigend, maar de film komt er zeker mee weg.

Days of Thunder is een film die op een heerlijke wijze de jaren negentig inluidt. Een kijkje in de wereld van stockcars met alle bijhorende termen en spanning staat garant voor een mooie film. Uiteraard wordt het met strubbelingen en de liefde helemaal compleet. Zeer aangename film.

Geweldig stukje drama wat vooral succesvol is door de sterke karakterontwikkeling en het sublieme acteerwerk wat dit mogelijk maakt. Marion Cotillard zet haar rol wederom steevast neer en Matthias Schoenaerts is uiteraard een slimme keus, gezien zijn eerdere optreden in -Bullhead- als man met weinig intellect en veel spier. Aan Jacques Audiard is dit wel toevertrouwt na eerder succes zoals het Oscar-genomineerde -Un Prophète-. Kracht van het verhaal zit hem in de ontwikkeling van de karakters die beiden door het lot geteisterd zijn en waarvan hun paden elkaar kruisen. Hierbij lijdt de man aan zijn emotionele- en de vrouw aan haar fysieke tekortkomingen. De karakters zijn in feite totaal tegenovergesteld van elkaar, maar vullen elkaar miraculeus goed aan. Met name de sympathie loze houding van de man en de kracht van de vrouw liggen hier aan ten grondslag. In een situatie waarbij het lot hun paden niet had laten kruisen, zou je toch wel kunnen concluderen dat de vrouw way out of his league is. Enige minpuntje vind ik toch wel dat het verhaal zich ontwikkelt vanuit allerlei hoeken, waarbij ik zelf dacht dat het soms wat ver gezocht en overbodig was.

Op zich had het een vrij aardige film kunnen worden. Helaas maakt het de potentie niet waar. De spanningsfactor is namelijk afwezig en hierdoor lang van draad. Santiago blijkt eigenlijk niet meer dan een stroman te zijn. Ook al valt er met deze man een appeltje te schillen, had het hogere platform binnen het kartel voor meer spanning en actie kunnen zorgen.

Deze film is vooral een stijlvol en bruut actie epos met veel authentieke Maori details. De acteurs vertegenwoordigen hun oude cultuur met gebruik van Maori wapens, Maori choreografie, het spreken van de eigen taal en filmen op locatie. Verhaaltechnisch wat ongeloofwaardigheden(bv. dat de jonge krijger te snel van hopeloze vechter naar krijger transformeert), maar toch zeker een indrukwekkende film over Maoristammen en hun zogeheten taonga.

Op zich een vrij aardig plot waarbij wraak het uitgangspunt blijkt te zijn, waarin twee personen elkaar beter leren kennen. Hierbij staat dan ook de toedracht van dit alles centraal en is de vergelding maar een klein onderdeel van het geheel. De film kent duistere en vooral dramatische momenten die erg goed verfilmd en geacteerd zijn. Noomi Rapace is hier absoluut in haar element en Colin Farrell doet zijn best, maar laat het enigszins afweten om de film naar een hoger platform te tillen.

Het amateuristisch acteerwerk wat we te zien krijgen in deze film wordt niet echt vooruit geholpen door een fantastisch script. Ondanks dat het donkere en louche sfeertje er wel is, mist het toch behoorlijk aan richting.

Dead man's shoes is een sterke rauwe Britse wraakfilm. Dit bizarre wraakgevoel krijgt gedurende de film meer gestalte qua uitleg en nemen van vergelding. Het krachtige van deze prent is toch echt wel dat het wraakgehalte slechts een onderdeel is van het geheel. De film is namelijk ook sentimenteel en geestig van aard. Hierbij is het Britse plattelandsleven het decor van de film en zijn de beelden zeer realistisch m.b.t. het alledaagse leven aldaar. De stilte momenten en de gekozen muziek sluiten naadloos aan bij deze prent die het boven beschreven op een krachtige manier weet te combineren. Het acteerwerk is zo realistisch dat het een voorbeeld mag zijn voor het neerzetten van een film als deze.

Dead Poets Society is een degelijke coming of age met een interessant verhaal en mooie sfeerbeelden. Verhaaltechnisch behoorlijk jammer dat het zo ontzettend braaf en veilig binnen de lijntjes blijft. M.a.w. er zit geen spanning en dynamiek in.

Deadpool is vies, gewelddadig, sexy en grappig waarin dit alles in een film. Ryan Reynolds leek mij op voorhand de verkeerde man voor deze film als de gedoodverfde droogkloot, maar niets blijkt minder waar. Hij is de juiste man voor deze rol. Erg van genoten, heerlijke film.

Deadpool & Wolverine is een heerlijk platform voor heel veel actie en bloed. Het duo doet het goed samen. Erg vermakelijk. Je wordt zo goed onderhouden dat de film voorbij vliegt.