Opinions

I Am Legend is een zeer interessante film die visueel prima is vertegenwoordigd. Het verhaal zakt halverwege ergens in om het zich naar het einde weer op te pakken. Ergens is dit toch jammer want anders had het zo maar een pareltje kunnen zijn.

Binnen het sub genre van de burgerwacht casu quo wraakfilms is dit niet eens zo'n heel onaardige film. De meesten denken waarschijnlijk bij de gelieerde naam van "John Travolta" dat het ineens een verschil zal maken bij dit toch al uitgemolken of generieke genre. Dit moet je bij deze naam al jaren met een korreltje zout nemen. Wat er dan over blijft is toch een vrij aardige film. Het camerawerk was wat goedkoop maar het mocht de pret niet drukken.

I Care a Lot is een lekker vlot misdaad verhaaltje met goed acteerwerk. Verhaal is onderhoudend en zit qua opbouw goed in elkaar.

I Don't Feel at Home in This World Anymore is een eigenzinnig filmpje met een grappig maar ergens ook serieus verhaal. Niet al te serieus nemen dan is het best te behappen. Heb me er enigszins dan ook best mee vermaakt.

Protagonist van deze film was mijns inziens een zeer onsympathiek karakter waar ik als kijker na 15 minuten al klaar mee was. Het verhaal an sich heeft ook weinig body en de cinematografie leek allemaal vrij goedkoop.

Op zich een leuke gedachte dat vanuit identieke regenboogvlies patronen dezelfde geïncarneerde personen op aarde zullen voortleven. Het tast de wetenschap af in tegenstelling tot dat wat we als mens niet kunnen bewijzen en puur vanuit geloof moeten accepteren. Ondanks dat de film onderhoudend is, is de uitvoering toch erg slecht. De zwakke verhaallijn kent veel toevalligheden en de hoofdpersonen zijn behoorlijk miscast en hebben te weinig diepgang. De film eindigt en laat je met het gevoel achter van "is dat het?"

I See You is een aardige thriller met wat leuke wendingen en hier en daar wat spannende momenten. Ik vond het zeker geen hoogvlieger, daarvoor vond ik allemaal wat te simpel maar het kijkt toch enigszins aardig weg.

Dit vervolg op de remake(eerste deel) was redelijk en enigszins vermakelijk en daar is het bij dit soort films ook om te doen. Hiermee lijkt me tevens het concept wel een beetje uitgemolken en als het bij dit deel dan ook blijft, prima! Het haalt i.i.g.niet het niveau van de film uit 2010.

Het enige knappe van deze Frankenstein interpretatie is, dat Stuart Beattie acteurs als Aaron Eckhart en Bill Nighy heeft kunnen strikken voor deze wanproductie. Deze oorlog tussen hemel en hel is lachwekkend en met Frankenstein als middelpunt weinig interessant. Visueel lijkt het goed te scoren, maar de karakters hebben moeite om enige indruk te maken. Samen met het flinterdunne plot maakt het, dat er weinig te beleven valt.

I, Robot is een mooi vormgegeven sciencefiction film. Het verhaal bouwt prima op. Waar het verhaal op uitkomt vind ik ergens wat simplistisch van aard. De overtreding van de 3 wetten had verhaaltechnisch van mij beter uitgewerkt kunnen worden. Verder is Will Smith een van de personen die de hoofdrol op zich neemt. Niet mijn favoriete acteur maar binnen deze setting komt hij er aardig mee weg.

Hele precaire hooligan film die zich meer richt op de emotie dan op het geweld. De setting en het acteerwerk zijn van een uitzonderlijk goed niveau, waardoor alles zeer indringend overkomt. Het verhaal waarbij men voor het werk in de wereld van het hooliganisme terechtkomt en daarbij elke vorm van realiteitszin verliest, is sterk neergezet.

Als kerstfilm kan deze productie er zeker mee door. Het acteerwerk is niet hoogstaand maar daar is het verhaal ook niet echt naar. Zou hem geen tweede keer kijken, dat zeker niet.

I'm Not Here is een ontzettend mooie maar vooral ook trieste film. De film bevat drie tijdlijnen die ontzettend knap op elkaar aansluiten. JK Simmons is zonder de dialoog evenzo een uitmuntend acteur.

The Ice Road is een degelijke film die nergens echt in opvalt zowel positief als negatief. Kijkt lekker weg en daarmee is alles gezegd.

The Iceman is een overtuigende film door uitstekende acteerprestaties. Verhaaltechnisch prima opbouw voor een biografie. Het spreekt je verder aan of niet maar als film gewoon meer dan prima neergezet.

Deze gestileerde psychologische horror is een film die haast kunstzinnig aanvoelt door de prachtig geschoten beelden. De film zet de ontdekking van de tweeling m.b.t. de moeder en de daarbij behorende angst goed uiteen en het verhaal kent qua opbouw met het tweede gedeelte een bijzonder macaber sfeertje. Het einde is wat voorspelbaar, want gedurende de film zijn er tal van aanwijzingen die hier aan vooraf gaan. Toch een knap debuut filmpje!

Vlot in elkaar gezette psychologische horrorfilm, gebaseerd op een van de verhalen van Agatha Christie. De film vertelt twee verhalen die gedurende de film samensmelten en tot een einde komen. Ook al is het geheel niet bloedstollend van aard, is het wel onderhoudend genoeg en zitten er leuke twists in het verhaal. Toch moet de film het ook enkel van deze vlotte structuur en twists hebben, aangezien het decor niet meer is dan een motel en de moorden niet meer dan wat oppervlakkige slachtpartijen zijn.

Deze komedie of roadmovie laat duidelijk te wensen over. Erg jammer met zo'n kleurrijke cast en haast onbegrijpelijk. Seth Gordon is een goede regisseur maar had bij deze film beter eerst het script eens goed moeten lezen, alvorens te beginnen met filmen.

Deze film is een mix van romantiek en drama waarbij behoorlijk wordt ingespeeld op emoties en keuzes over wat er wel en niet belangrijk zou moeten zijn in het leven. Alles krijgt vorm vanuit een zogenoemde out-of-body ervaring en wordt het met flashback uiteengezet. Het beoogde sentiment was helaas geen tranentrekkende confrontatie, want daar was het allemaal toch net iets te sappig voor. Toch maken de inzet van Chloë Grace Moretz en de verbluffende soundtrack van deze film veel goed.

Angela Schijf is zeker een pluspunt binnen deze film. De rest gaat waarschijnlijk een optelsom geven van de keerzijde. Aangezien dit best even kan duren sla ik dit zeker over, aangezien ik het de film niet waard vind om mijn tijd daar aan te besteden.

Deze film over het leven en werk van wiskundige en cryptoanalist Alan Turing is een uiterst boeiend historisch verhaal en een mooi stukje drama. Turing als sleutelfiguur in het kraken van de enigma code en zijn strafrechtelijke achtervolging wegens homoseksualiteit is historisch gezien van ongekende waarde. Het verhaal mag dan onjuistheden bevatten maar ik vind dat van ondergeschikt belang, aangezien het deels fictie is en enkel gebaseerd is op het leven en werk van Turing. Niettemin zet Benedict Cumberbatch een uitstekende prestatie neer en zijn de overige castleden ook van ongekende waarde. Het verhaal met flashbacks terug naar de moeilijke tienerjaren op de kostschool geeft de film een mooie opbouw en het is in zijn geheel een prachtig onderdeel van het postuum eerherstel voor een persoon van onschatbare waarde.

James Gray weet met "the immigrant" de wortels van zijn eigen bestaan als inspiratiebron bijzonder mooi vorm te geven. De cinematografie van deze film is magnifiek met het geel en bruin gekleurde decor, waarbij de burlesque rol van Ewa sterk naar voren wordt gebracht. Vol van grenzeloze hoop lijkt New York de stad te worden waar "the American dream" zal plaatsvinden, waarbij gedurende het verblijf in de V.S. de Wereld om haar heen steeds kleiner lijkt te worden. James Gray doet in "the immigrant" wederom beroep op de acteerkunsten van Joaquin Phoenix, die in deze film als meedogenloze pooier gaandeweg sterk weet te verbeelden dat ook hij een hart ter beschikking heeft. Al met al een zeer fraaie film met een mooie setting, goed verhaal en fantastisch acteerwerk.

Deze western is verre van origineel, traag en zeer voorspelbaar. De conclusie is dan ook dat het zeker geen meesterwerk is, maar wat wil je gezien het budget als je het gaat vergelijken met films als o.a. The Magnificent Seven? Als je het zo bekijkt is de film eigenlijk verrassend goed. Er ontbreekt geen enkel element, het acteerwerk is sterk(goede casting) en de sfeer is authentiek. Wrede beelden en humor met een zwart tintje lopen naadloos door elkaar heen, gewoon knap gedaan!

Mij kon deze film niet echt bekoren en dat had vooral te maken met de standaard elementen waarmee het verhaal is opgebouwd. Het zijn dan vooral de schattige kindjes en stereotype culturele personen die de film vullen. Het verhaal zal uiteindelijk eindigen met een rijke weldoener die de misstappen van het gezin zal rechtzetten met het doneren van een pot met goud. Het was voor mij allemaal wat te gemakkelijk en hiermee behoorlijk ongeloofwaardig. Ik zeg niet dat de film niet leuk is om te zien, maar om het nu zo de hemel in te prijzen gaat mij toch echt wat te ver.

In Fabric is een artistieke film waarin visueel van alles valt te beleven. De subplotjes zijn ook uiterst grappig, dat wel. Maar de rode draad(of jurk) die ontbreekt totaal. Dat maakt het geheel wat jammer. Bij dit soort films verwacht ik dan ook enige diepgang, maar helaas....

Behoorlijk langdradige film die in elk opzicht neigt naar een tv-film van de woensdagavond op rtl 4. Reden hiervan is dat het tot de climax allemaal te braafjes is en hierdoor moreel gezien niet logisch aanvoelt. Het einde is uiteraard van een ander kaliber en valt gezien al het voorgaande maar moeilijk met elkaar in balans te brengen. De speelduur is te lang en werkt hierin met veel geneuzel niet in het voordeel om de intensiteit kracht toe te kennen. Dit moet blijkbaar op het einde van de film pas tot uiting komen, waarbij het voor mijn gevoel allemaal te laat en abrupt is en het daarom niet natuurlijk aanvoelt. Tom Wilkinson doet zeker zijn best maar is helaas niet zo geloofwaardig als gehoopt. De aandacht gaat uit naar Sissy Spacek, want zij tilt de film absoluut naar een hoger platform.

Film met een vlot verhaal en een mooie setting. De nodige spanning is aanwezig en de actie is zeker niet misselijk. Acteerwerk viel niet tegen. waarbij Amaury Nolasco en Danny Trejo zich van hun mindere kant lieten zien en als gangsters hierdoor ongeloofwaardig overkwamen.

In the Land of Saints and Sinners is een klein filmpje wat het vooral van de setting en sfeer moet hebben. Inhoudelijk past het niveau van het verhaal er ook wel bij en zeker Liam Neeson als acteur. Over het algemeen dus prima. Persoonlijk vond ik het allemaal wat saai. Echt zwaarwegende scenes die het monotone geheel doorbreken waren er niet waardoor het allemaal wat stroperig aanvoelde.

In the Valley of Elah een film wat weinig inspireert en verhaaltechnisch wat voortkabbelt zonder het echt ergens interessant wordt. Het acteerwerk daarentegen is wel interessant. Dit maakt dan ook veel goed. Deze hoofdrolspelers kunnen een pakje boter nog als goud verkopen.

Film die wat traag op gang komt maar vervolgens met diverse plotwendingen behoorlijk weet te verrassen. Typische film die je aandacht weet vast te houden met krachtig en onvergetelijke beelden en scènes. Het lijkt me geen film voor het grote publiek maar voor de liefhebbers een heus pareltje.