Opinions

Veelal staan films met 'Arnold Schwarzenegger' in de hoofdrol garant voor hersenloze actie en/of humor. Bij deze film was het beiden niet het geval en is 'sabotage' een zeer matig en eigenlijk nietszeggend filmpje geworden. Het plot zit nogal geheimzinnig en moeizaam in elkaar en komt daarom behoorlijk ongeïnspireerd over. De Oostenrijkse rouwdouwer schittert niet en zelfs zijn oneliners zijn niet meer te bespeuren. Een film om gauw te vergeten.

Safe is een filmpje binnen het genre met een degelijk genoeg verhaal. Niet veel bijzonders maar redelijk vermakelijk. Geen topper maar enigszins amusement. Statham blijft toch een heerlijke acteur. Zonder hem was het minder dat zeker.

Niet zo´n bijster intelligent filmpje, wat het van een paar sterke elementen moet hebben. Hierbij zijn met name de sterke acteerprestaties en het vlotte camerawerk met mooie scherpe beelden debet aan. Toch is het niet diepzinnige plot mooi vormgegeven en ontrafelt zich de rol van de charismatische Tobin Frost in een uitzinnig spannend en vlot actie/thriller film.

Saint Maud is een trage film maar de grimmige sfeer laat dat compleet toe. Momenten van bezinning en transcendente ontmoetingen geven de hoofdpersoon goed weer hoe ver ze vervreemd is van de "werkelijkheid". Heb me er kostelijk mee vermaakt.

Memories of Murder is een zwaar misdaad verhaal wat met een vleugje humor een zeer aangename mix blijkt te zijn. De wanhoop en onmacht is goed in beeld gebracht en je raakt er als kijker duidelijk in meegezogen. Het amateuristische tintje is kenmerkend en brengt de wanhoop alleen maar verder in het zadel. Prima uiteengezet, goede film.

Salt is een prima genre film volgens de boekjes. Meer kun je er eigenlijk niet over zeggen. Bij dit soort films het gevoel dat ik het allemaal al eens gezien heb.

Ondanks het eenvoudige script met een einde waar eigenlijk te gemakkelijk gebruik wordt gemaakt van een voorhanden liggend scenario, is "the salton sea" toch een interessante film. De sfeer die gecreëerd wordt is erg sterk, waarbij het doel heiligt de middelen. Val Kilmer zet zijn rol als Danny Parker aka Tom Van Allen goed neer en de rest van de cast idem dito.

Een western drama van Deense makelij waarin elementen als straf, lijden, wraak en verlossing tegen een klassiek decor sterk zijn neergezet. Het donkere verhaal is zeer aangrijpend en wordt door een altijd verbluffende Mads Mikkelsen en sterke overige cast goed neergezet. Het is duidelijk te zien dat cinematografie een vak is en waar Kristian Levring wel kaas van gegeten heeft.

Dit Italiaans misdaaddrama start vrij aardig en ontwikkelt zich sterk bij het uitbeelden van de worsteling c.q. innerlijke strijd van de huurmoordenaar. Naar het einde toe beland het helaas in een niemands dal en is het meest pijnlijke feit dat er eigenlijk geen chemie heerst tussen dader en slachtoffer. De stiltes werken hierin niet in het voordeel en het wordt een ronduit saaie bedoeling.

De film staat als een huis wanneer je het hebt over bombarie en special effects. Het verhaal an sich barst van de plotgaten en diverse subplots zijn vrij overbodig en voegen niets toe aan het geheel. Toch wist het op een bepaalde manier best te vermaken en om die reden toch drie sterren.

Hoog liturgie gehalte met moralistisch gepreek waarbij je als kijker het gevoel krijgt dat het christemdom de enige oplossing is voor alle problemen op aarde. De film is verder ronduit slap en kent geen enkele dreiging of wat dan ook van die aard, wat zou horen bij een kidnap en losgeld verhaal. Zelfs de blauwe plekken van de slachtoffers zijn zo fake als het maar zijn kan en moeten de slachtoffers jongens van twintig jaar zijn, terwijl bv. Corbin Allred een man van 35 jr. is. Dit past allemaal in de lijn van een ronduit slap verhaal en een ongeïnspireerde wanproductie.

Lekker grofgebekte animatie met schappen vol humor van de bovenste plank(haha!). Het zijn allemaal eigenzinnige karaktertjes en de casting is hierbij uiterst geslaagd. De film wil tevens een diepzinnige boodschap uitdragen, maar dit moet men zeker niet al te serieus nemen. De humor is gewoon afgezaagd, maar daarom niet minder grappig. Je houdt er van of nu juist niet. Er is geen gulde middenweg.

Deze film die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal geeft ons een kijkje in het leven van Ward Allen, waarbij zijn vriendschap met Christmas Moultrie van grote betekenis zou zijn. Ward Allen was een jager met vrije geest en een zeer spraakzame persoonlijkheid. Het is hierdoor op z'n minst gezegd wennen om Jim Caviezel(met zijn zeer rustige karakter) in deze rol te aanschouwen. Ondanks dat hij er behoorlijk plezier in lijkt te hebben, heb ik toch mijn twijfels bij de casting van Ward Allen en is het maar moeilijk los te laten. Wanneer het script onder de loep wordt genomen, is het behoorlijk vreemd dat de relatie tussen de twee heren nogal onduidelijk tot uitbeelding komt. De hartstochtelijke relatie tussen Ward Allen en Lucy Stubbs neemt met alle ups en downs zo'n grote rol in, dat het als kijker niet te plaatsen is waarom de vriendschappelijke relatie tussen de heren slechts tot de verbeelding moest spreken. Wanneer je de plotomschrijving leest, lijkt het hier met name toch echt in den beginne om te gaan. Toch kent de film een geweldige setting en fijn acteerwerk(met name Chiwetel Ejiofor), maar is het verhaal te onsamenhangend om het geweldig te kunnen vinden.

Film waarin we op een kristalheldere manier voorgeschoteld krijgen waarom P.L. Travers haar geestelijk kindje “Mary Poppins”” maar moeilijk los kan laten. Met flashbacks krijg je als kijker te zien dat haar jeugd hierin een grote rol heeft gespeeld. De herinneringen van een jeugd met haar vader worden als leidraad binnen het geheel weergegeven en sterk neergezet door Colin Farrell als vader Travers Goff. Dat P.L. Travers hierdoor een op het oog wat norse tante is geworden staat als een huis, door de overweldigende acteerprestatie van Emma Thompson. Het toch wat onverzadigd karakter van dhr. Walt Disney wekt toch enige sympathie door zijn positieve kijk op het leven. Dit maakt de relatie tot een interessante totstandkoming. Tom Hanks staat hierin garant voor sublieme vertolking en de rol is op zijn lijf geschreven. De flashbacks zijn op een den duur repetitief van aard en hadden wellicht beter plaats mogen maken voor wat meer mooie beelden van de totstandkoming van de film “Mary Poppins” . Echter hindert het niet en is het al met al toch een zalige film om te zien.

Scarface van Brian De Palma blijft voor mij een geniale film. Zeker een meesterwerkje wat voor veel regisseurs binnen het genre voeding gaf ter inspiratie. Het hoge testosteron gehalte van de protagonist krijgt in latere werkjes wel wat meer diepgang maar dit blijft toch wel de basis. Heerlijke film!

Scary Stories to Tell in the Dark is een visueel fraai uitgewerkt horror filmpje. Verhaaltechnisch lijkt het in eerste instantie ook aan te sluiten. Helaas zakt het naar het einde allemaal wat in en is het einde zo standaard dat je broek afzakt. Blijft om die reden allemaal wat middelmatig.

Mooi geschoten film met enige rake humor die voornamelijk gebaseerd is op het pluralisme. Het verhaal zelf is wat standaard door stereotype karakters en clichématige invalshoeken. Toch is de film redelijk te doen, maar is het zeker geen Nederlandse hoogvlieger.

Leuk tussendoortje wat nergens echt klasse vertoond. Jeroen van Koningsbrugge doet zijn best maar het blijft allemaal wat oppervlakkig. Voor een regenachtige zondag is het best te behappen.

A Score to Settle is een film waar je niet te veel woorden aan vuil moet maken. Slappe hap die ergens best weet te vermaken.

The Score is een degelijke Heist film met een aantal knappe namen. Niet heel erg bijzonder allemaal maar zeker wel vermakelijk.

Scream 5 is weer eens leuk om met een knipoog naar het verleden te zien wat we toen zo mooi vonden. De knipoog naar het verleden krijg met sommige typetjes ook gestalte. Dit samen met de nieuwe generatie probeert het weer nieuw leven in te blazen. Of dit echt is gelukt betwijfel ik ten zeerste.

Aparte sfeer en visualisering die mij enigszins deed denken aan Zuid-Koreaanse cinema. Op dat gebied heb je dan als kijker ook weinig te klagen, want het ziet er allemaal even fraai uit. Verhaaltechnisch gezien lijdt deze productie behoorlijk aan karakterontwikkeling van de secundaire personages. Er verschijnen diverse figuren ten tonele waarbij door de minimale karakterontwikkeling de toegevoegde waarde compleet lijkt te ontbreken. Tevens krijg je met de protagonist niet zo een hele geloofwaardige band, aangezien haar geestesziekte weinig benut wordt. M.a.w. het had allemaal wel wat gekker gemogen. Dit geldt tevens voor de dader en de daarmee bedoelde plotwending. Met wat meer aandacht had het allemaal vele malen sterker kunnen zijn.

Se7en blijft een hele goede film met een interessant en goed uitgewerkt verhaal. Er wordt mooi naar een goede climax gewerkt waarmee de film staat als een huis. Ook na vele jaren op een dergelijk niveau te herzien.

Qua digitale beleving anno 2018 zeker een leuke invalshoek. Het verhaal an sich is te mager en het acteerwerk is zwaar belabberd. Beetje niveau GTST. Het kijken niet waard, excuus.

Deze Amerikaanse remake van de Argentijnse thriller uit 2009 gaf mij niet het idee meerwaarde te bieden. Het gebruik van flashbacks was een duidelijke overkill waardoor de stroom van het verhaal voortdurend werd onderbroken. Een van de Hollywoodiaanse tactieken bij het vervaardigen van een remake van Buitenlandse films is het optrommelen van bekende acteurs. Dat is dan ook een van de weinige pluspunten van deze film. Met name Julia Roberts en ook Chiwetel Ejiofor spelen sterk. Nicole Kidman met haar in botox overladen smoelwerkje staat duidelijk in de schaduw.

The Secret Life of Pets 2 kent hier en daar wat grappige momentjes en de dieren vertonen af en toe op een leuke manier hun heuse aard. meer dan dit is het ook niet, helaas. Het verhaal is zo magertjes dat je bijna niet kunt begrijpen dat het zo weinig tot geen aandacht heeft gekregen.

Deze animatie heeft een aangename familiaire sfeer waar kinderen ronduit van kunnen genieten. De boodschap m.b.t. acceptatie is ook een mooi gegeven. Persoonlijk vond ik de uitwerking gehaast en rommelig in elkaar zitten. Een eindproduct met karaktervolle scenes en rake humor ontbrak me totaal.

The Secret Life of Walter Mitty is een film waarin fictie a.d.h.v. dromen en realiteit wat door elkaar lopen. Dit maakt het qua kijkervaring en beleving enigszins tot een knappe film. Los daarvan is Walter zelf een best saai karakter en dat komt in de film ook nadrukkelijk naar voren. Zijn vermakelijk avontuur helpt hem er doorheen en het is best fraai om dit als kijker met hem te volgen.

The Secret of My Succes is een heerlijke film die ondanks dat er van alles op valt aan te merken toch gewoon heerlijk is om naar te kijken. Leuk verhaal met goede opbouw en voor mensen die in de jaren tachtig zijn opgegroeid heerlijk om dat weer eens te zien en te horen. Ik ben geen grote fan van M. j Fox maar hier doet hij het harstikke leuk!

The Secrets We Keep is zoals al eerder gezegd een film met een interessant begin. Halverwege valt het in een bepaalde ongeïnspireerde modus en wat er dan volgt is haast zo saai dat ik blij was dat de film voorbij was. Er komt geen verrassing of plotwending helemaal niets. Nietszeggends. Jammer is dit!