Opinions

Sonny Boy is mijns inziens zo'n poging waarbij alle bekende middelen uit de kast worden gehaald om een geslaagd product aan de man te brengen. Details schieten er bij de keuze bij in en dat zie je dan ook overduidelijk. Het is een rollercoaster aan gebeurtenissen waarbij je als kijker niet de tijd krijgt om je ergens serieus bij in te leven of überhaupt begrip te hebben van. De film had beter gestalte gekregen als er enkele facetten scherper werden neergezet i.p.v. in zo'n speelduur dit er allemaal proberen door te rammen. Los van het verhaaltechnisch aspect is het acteerwerk(op Ricky Koole na) toch echt wel van een zeer bedenkelijk niveau. Dit werkt zeker niet mee aan het geheel. Aan de andere kant laat het dan wel weer zien dat Ricky Koole echt talent heeft. Zij weet in haar eentje het geheel nog enigszins interessant te maken om naar te kijken.

Sorry We Missed you is een zeer confronterende film. Als beide ouders alleen maar werken en dan thuis merken dat je kinderen waar je het voor doet niet binnen de lijntjes kunnen blijven lopen. Je zal er maar voor staan. Of alles correct is lijkt me sterk en dat vond ik wel een minpuntje aan het geheel. Gezien de levensstandaard en twee fulltime jobs leek me het een en ander zwaar overdreven maar oké.

Soul een humoristische animatie met diepe betekenis. Zowel jong als oud kan hier zeer van genieten.

Een uitstekende cast doet uitstekend zijn best, maar het verhaal is mij te clichématig en te generiek om er echt van te kunnen genieten. Los daarvan is het script volstrekt ongeloofwaardig en heeft Jake Gyllenhaal in mijn ogen niet het charisma om hier de zogenoemde agressieve en gewelddadige bokser Billy Hope neer te zetten. Het viel me om deze redenen dan ook zwaar tegen.

Sciencefiction is het overgoten jasje waarbij het natuurlijk puur en alleen draait om de romantiek als je het hebt over The Space between Us. Mensen die hier de sciencefiction gaan vergelijken met wetenschappelijk correct of de link leggen naar films als The Martian die hebben de boodschap kennelijk niet goed begrepen. Het kent dankzij de sciencefiction puur entertainment, maar krijgt ook hart door de romantiek. Ik vond het verhaal mooi en dit is dan ook zeker door het zeer overtuigend acteerwerk. De cast had er kennelijk zin in.

Deze film heeft als we het over het onderwerp hebben zeer weinig inhoud. Toch is de opbouw, het sarcasme en daarbij behorende acteerwerk zeer goed vertegenwoordigd. De speelduur is in het midden wat te lang waardoor het wel wat inzakt. Dat is dan ook mijn enige minpunt. Prima film.

Spaceman was het proberen waard en het heeft narratief echt wel wat inhoud. De setting met de ruimtevaart en de dialogen met de spin daar kon ik maar niet doorheen kijken. Het ging mij allemaal wat te ver. Los daarvan zijn de ellenlange discussies veelal slaapverwekkend.

Speak No Evil in de Amerikaanse versie in een zeer onderhoudende vertolking met prima acteerwerk. Het verhaal neemt je lekker mee in de waanzin van het stel. Goed onderhoudend.

Sutter een jonge van het hier en nu die met zijn losse levensstijl totaal niet bezig is met de toekomst. Aimee is een braaf meisje wat droomt van een succesvol huwelijk, met het leven op een boerderij en een baan bij Nasa.

Nadat deze twee personages elkaar ontmoeten groeien ze naar elkaar toe en zien we hoe ze beiden de strijd aangaan met hun verleden.

Het blijft toch net iets te oppervlakkig en zijn de twee personages de hele film niet meer dan een klankbord van elkaar. Ook blijven echte confrontaties uit en is het allemaal net iets te zoet van aard.

Het begon met Skyfall en Spectre is wederom het harde bewijs dat Sam Mendes in de wieg is gelegd om Bond films te maken. Zijn films hebben de stijl, actie, vrouwen, locaties en de slechteriken. De actie blijft ondanks verbluffende cinematografie en een briljante openingsscène vrij klassiek, maar weet de regisseur zich vooral te onderscheiden door het stukje drama en neemt hiermee uitgebreid de moeite voor karakterontwikkeling. Lofzang voor Daniel Craig als een van de beste Bond acteurs uit de reeks en een nog sceptische houding jegens Ralph Fiennes als M.

Speed Kills is een film met een verhaal wat je als kijker een blikje werpt in de wereld van schijnbaar succes. Succes wat wordt verworven met louche zaakjes waarbij je continue om je schouders moet kijken om de dag door te komen. Of het dat allemaal waard is dat laat men bij de kijker. Ik vind Travolta de ideale man voor de klus echt een karakterman in een karakterrol.

Spell een film die qua horror of thriller van beiden net te weinig heeft en er net mee wegkomt om het samengevoegd nog iets van te maken. De scenes zijn nergens echt schokkend en van spanning kun je nergens echt spreken. Het is daarin allemaal net wat te oppervlakkig en te braaf. De protagonist weet wel goed te acteren. De rest van de cast blijft duidelijk hierin achter qua niveau.

Spider-Man trilogie met Tobey Maguire is een mooi deel waarin we kennis maken met de verborgen krachten van Peter Parker en waarin het eerste echte kwaad zijn tegenstander wordt. Mooie film met een goed uitgewerkt verhaal.

Spider-Man als tweede deel met Tobey Maguire is zeker net zo goed als zijn voorganger. Het ultieme kwaad waar hij in dit deel tegen vecht en hoe alles tot stand komt is uiterst goed.

Spider-Man 3 als derde deel met Tobey Maguire is in essentie net zo goed als zijn twee voorgangers echter vind ik het hier net wat over de top gaan. Een te grote hoeveelheid aan kwaad in een film maakt het niet per definitie beter of spannender.

Spider-Man: Homecoming i.c.m. The Avengers verhaal ging mij wat te ver met dat wat ik voorheen gewend ben. Wellicht dat er een wereld opengaat voor veel kijkers maar aan mij is het verhaaltechnisch zeker niet besteed. Behoorlijk rommelig en verhaaltechnisch erg zwak.

Spies in Disguise is een animatiefilm met een thema wat enigszins qua onderwerp niet zeer verrassend blijkt te zijn. Het begint ook op een manier waarvan je denkt: daar gaan we weer. Toch is het een prima uitgewerkt verhaal. De humor is er regelmatig en dit komt mede door de karakters die grappig zijn en ondersteund worden door zeer gerenommeerde acteurs. Prima film voor jong en oud.

Redelijk psychologische thriller over een man die door zijn aantrekkingskracht op jonge studenten in de problemen komt. Binnen het genre niet geheel vernieuwend en bijkomstig zeer traag van aard met een behoorlijk saaie protagonist. Het einde is een echte anticlimax die het geheel zo gezien compleet maakt.

Deze psychologische horror thriller heeft een boeiend synopsis, waarbij mijn interesse zeker was gewekt. Helaas werd het tegendeel voor mij bewezen. Er is niet genoeg verhaal, creëert te weinig mysterie, echte karakterontwikkeling vindt nergens plaats en de flashbacks voelde gedwongen aan. Het optreden van James McAvoy wordt alom geprezen, maar het glimlachje bij een ieder van zijn persoonlijkheden was voor mij niet om doorheen te komen. Ik kan niet anders oordelen dan dat het een verspilling is van een potentieel goed verhaal.

Deze spin-off film wist mij met een lager budget t.o.v. films als o.a. Mission Impossible, James Bond en Bourne toch aardig wist te verrassen. Het plot is zeer solide en er zitten zelfs adembenemende scenes tussen. Knap gedaan!

Deze film is zeker een prachtig uiteengezet drama over het belang van de onderzoeksjournalistiek. Ondanks dat iedereen de uitkomst op voorhand kon voorspellen was de film toch zeker meespelend. Er wordt geweldig geacteerd met name door Michael Keaton. Mark Ruffalo begint me op z'n minst gezegd behoorlijk te irriteren met zijn altijd zelfde mimiek en debiele stijl van het neerzetten van zijn karakters. Snap niet dat mensen dit zo geweldig vinden, maar dat ter zijde.

De kern van deze film is romantiek maar het heeft op een subtiele manier donkere en sinistere elementen. Deze combinatie creëert een origineel verhaal wat visueel sterk in mekaar zit. Filosofie, ethiek, religie en wetenschap worden op een niet al te diepgaande manier met elkaar verweven en afgetast. Special-effects zijn er weinig maar die je ziet zijn zeer geloofwaardig en diverse Italiaanse landschapsbeelden en ruïnes van Pompeii zijn prachtig geschoten. Lou Taylor Pucci acteert sterk en Nadia Hilker heeft wat nodig is voor haar rol een zekere mate van aantrekkingskracht.

Uiterst vermakelijke film waarbij de combinatie tussen actie en komedie sterk in elkaar zit. Melissa McCarthy en Jason Statham zorgen voor veel hilarische momenten.

Spy Game komt bij mij over als een rommelig geheel wat nergens echt qua opbouw op gang komt. Het acteerwerk van de twee heren is ook niet meer dan middelmatig. In deze film zit overduidelijk geen liefde.

Bizarre compilatie van sociaal interessante vraagstukken passeren de revue in deze productie 'van 'Martin Weisz'. De rebelse motieven van deze twee tieners hebben elk zijn eigen grondslag. Hierbij zit er sociaal gezien zeker wel een boodschap achter, maar deze wordt overschaduwt door een krampachtige relatie tussen dader en slachtoffer waarbij je jezelf afvraagt wat daar de toegevoegde waarde van is. Het stoeiende karakter van deze productie tekent het beeld van de regisseur. Een commercieel directeur die heeft gewerkt met een verscheidenheid van succesvolle popartiesten. De (pop)stijl is subliem en geeft een heerlijke swing aan de film, maar het dunne script kan geen connecties brengen aan de issues die clichématig zijn verwerkt in deze productie. Toch het kijken waard en het doet mij denken aan 'The Bling Ring', maar dan met meer swing!

Deze film staat boordevol van de clichématige en ronduit saaie typetjes. Het verhaal omvat dan ook een standaard karakterstudie en het is te oppervlakkig voor een goed stukje drama en te flauw voor wat we noemen komedie. Bill Murray wist zich nog enigszins staande te houden en het optreden van Melissa McCarthy en Naomi Watts was(buiten hun macht) verschrikkelijk.

Stan & Ollie is een film die door twee zeer goed acterende acteurs prima gestalte krijgt. Alles valt en staat met de casting om dit zo te kunnen interpreteren en tot uitvoering te brengen. Overigens is de uitspraak dat Laurel en Hardy de beste twee komieken waren natuurlijk ook wat te reduceren. Charlie Chaplin vond ik persoonlijk veel beter en wel de beste ter Wereld. Maar deze twee heren waren natuurlijk ook van onschatbare waarde.

Stand by Me krijgt hier hoge waarderingen maar ik kan me er niet in vinden. Coming of age films kunnen echt fantastisch zijn maar dit ietwat saaie plot wist het me nauwelijks te boeien. Los daarvan zijn het echt matige acteurs die het amper kunnen dragen. Nee, dit was het niet voor mij.

Laurence Fishburne als huurmoordenaar die een klein meisje(getuige) wilt elimineren zit best lekker in zijn rol. Dat is eigenlijk ook een van de weinig positieve kanten van deze film. Het verhaal is namelijk te eenvoudig en de afloop te voorspellend. Misschien is dit eerste punt in combinatie met de korte speelduur wel weer een pluspunt?

Geslaagde interpretatie van het spraakmakend sociaal-psychologisch experiment dat in de begin jaren zeventig heeft plaatsgevonden. De test omtrent psychologische stabiliteit kreeg een interessante uitkomst en de cast wist dit goed te brengen en het 70' s sfeertje was tevens goed voelbaar. Toch zie ik het nut niet in van een tweede remake en zeker niet als deze de laatste productie(2010) zo snel doet opvolgen.