Opinions

Wie binnenkort een medische ingreep moet ondergaan, kan deze ziekenhuisserie beter mijden. Er komen medische wanpraktijken in voor, en ongezonde rivaliteit tussen dokters. De titel (“het rijk”) klinkt ongeveer als “ri-je”. Het vindt plaats in het Rigshospitalet in Kopenhagen. Het is een combinatie van drama en horror met bovennatuurlijke elementen.

Camera- en montagetechnieken worden aangewend om de aanwezigheid van een spook te suggereren. Een groene kleurfilter wijst op de komst van een demon. Het meest angstaanjagend zijn echter niet de bovennatuurlijke schepsels, maar de dokters die hun eigen carrière belangrijker vinden dan het welzijn van de patiënten. Helmer is een Zweedse chirurg die zich superieur waant aan z'n Deense collega's. Krogshøj neemt het tegen hem op, maar hij houdt er ethisch verwerpelijke ideeën op na. Een heerlijk personage is Sigrid Drusse, een hypochonder of een simulante die contact krijgt met geesten.

Twee acteurs met het syndroom van Down geven commentaar als een Grieks koor. Aan het einde van elke aflevering brengt regisseur Lars von Trier een korte nabeschouwing.

Het was een origineel idee om een miniserie rond de Vlaamse Wielerhoogmis te laten draaien. Er is eenheid van tijd, want alles speelt zich af op de dag van de Ronde. De vele simultane verhaallijnen hebben die wielerklassieker als spil. Sommige lijnen tonen de wielerervaring vanuit diverse standpunten: de regiekamer, de journalisten, de podiummeisjes, de V.I.P.'s, de reclamekaravaan, de toeschouwers en de tv-kijkers. Andere lijnen staan verder van de sport: de grasmachine, de Havana en de illegale euthanasie, maar toch is er altijd een link met de wedstrijd. Op die dag lijkt alles rond de Ronde te draaien, al gaat het gewone leven voort.

De grens tussen realiteit en fictie is vaag. Commentatoren spelen zichzelf. In de volgwagens werden camera's geplaatst, zodat je de tactische richtlijnen van de ploegleiders kunt volgen. Echte wedstrijdbeelden worden afgewisseld met de fictie eromheen. Het gaat over de memorabele editie van 2010, toen Cancellara de Muur van Geraardsbergen bestormde.

Het varieert van Vlaamse toilethumor tot zwaarmoedige tragiek. Uiteenlopende personages botsen met elkaar, staan voor een moreel dilemma en maken een evolutie door. Dankzij deze reeks weet ik wat vluchtmisdrijf in het Duits is: Fahrerflucht. Het bekendste citaat luidt: "O'j moe' kakk'n, moe-j' kakk'n!"

Stefaan Degand brak door met deze rol, maar het is een hele ensemblecast. Veel van de bekendste Vlaamse acteurs spelen een knappe rol, te veel om op te noemen, met diverse regionale tongvallen. Je hoeft geen fanatieke wielerliefhebber te zijn om deze reeks te waarderen, want het is vooral een spiegel van de Vlaamse samenleving met al haar kleine en grote conflicten.

Vijf groentjes bij de politie van Toronto worden gevolgd in dit eerste seizoen. Elk heeft z'n eigen persoonlijkheid en aanleg. Er zijn drie grote verhaallijnen: het terreinwerk, het politievak en de privélevens.

Op het terrein bestrijden ze straatcriminaliteit, huiselijk geweld en overlast. Dat levert conflicten, actie en benarde situaties op. Soms wordt het grappig, bijvoorbeeld wanneer zo'n onzekere beginneling een stel zware jongens in de boeien moet slaan. Elke rookie wordt begeleid door een meer ervaren politieofficier. De ene werkt volgens het boekje; de andere volgt z'n intuïtie. Extra spannend wordt het wanneer ze undercover gaan.

De politie wordt sympathiek voorgesteld. Er is weinig corruptie, racisme of onnodig geweld. Het zou bijna een wervingsfilmpje kunnen zijn, al komen ook de harde kanten van het vak naar voren: vermaningen, conflicten tussen collega's, rivaliteit, onderzoekscommissies... Het geeft een vrij realistisch beeld van dit veeleisende maar spannende beroep.

Ook het privéleven van de vijf komt aan bod. Relaties en verliefdheden op het werk zorgen voor de nodige problemen, net als familiekwesties. Andy en Sam lijken voor elkaar voorbestemd, maar ze beginnen allebei een relatie met iemand anders. De mooiste rollen zijn voor Missy Peregrym, Ben Bass en Charlotte Sullivan. Er is een goed evenwicht tussen actie en dialoog.

Favoriete afleveringen: 1, 4, 6.