Opinions

Ooit ben ik naar deze telenovela beginnen te kijken om Spaans te leren. Ze speelt zich af binnen de Spaanstalige gemeenschap van Florida. De acteurs zijn Venezolaans of Mexicaans. Het ziet er allemaal zonnig en passioneel uit.

Het verhaaltje lijkt wat op Assepoester, met een arm meisje dat via allerlei verwikkelingen rijk wordt en de liefde vindt. Rosaura Ríos krijgt de bijnaam "Wilde Kattin", omdat ze kan krabben als een kat wanneer ze kwaad wordt. Zij en Luis Mario zijn voor elkaar voorbestemd, maar er zijn hindernissen, dus doen ze er 252 afleveringen over om elkaar te vinden.

De makers hebben zelfs geen poging gedaan om het sober of realistisch te houden. Erfeniskwesties, familiegeheimen, schijnhuwelijken, driehoeksverhoudingen, leugens, manipulaties, samenzweringen, dubbele identiteiten en valse beschuldigingen zijn schering en inslag. De slechteriken zijn uit op materieel bezit: de hacienda van familie A of het kuuroord van familie B. Hun sardonische lach is een staaltje van overacting. Mijn favoriete nevenpersonage is Karina, die qua Latijnse vurigheid kan wedijveren met haar stiefhalfzus Rosaura. Voor komische afwisseling zorgt dienstmeid Panchita, bijvoorbeeld wanneer ze een tractor zonder remmen probeert te besturen. Helemaal ernstig kun je deze reeks niet nemen, maar het is geweldig entertainment.

Elke aflevering van deze advocatenreeks draait rond één zaak, die soms in de rechtbank beslecht wordt en soms in der minne geregeld. Het kan om een zware strafzaak gaan of om een banaal dispuut met ingewikkelde consequenties. De mallemolen van justitie lijkt soms als doel op zich te bestaan. Strategie en retoriek zijn vaak belangrijker dan schuld en onschuld. Het is een bloemlezing van wat er zoal mis kan gaan bij een juridisch geschil. Je steekt ook wat vakjargon op. Het is geschreven met kennis van zaken en zin voor humor.

Doorheen de afleveringen lopen enkele rode draden: het complexe privéleven van Alicia, het seksschandaal rond haar echtgenoot Peter en de onderlinge rivaliteit tussen juristen in en buiten het advocatenkantoor. Politieke kleur en sensatieverslaggeving spelen ook mee.

Julianna Margulies speelt Alicia Florrick, een vrouw die binnen dit opportunische milieu toch nog iets van haar jeugdige idealisme bewaard heeft. Mijn favoriete personage is Kalinda, gespeeld door de Britse Archie Panjabi. Deze flamboyante onderzoekster kleurt vaak buiten de lijntjes en bedient zich van leugentjes en valse identiteiten. In de latere seizoenen vind ik niet alle nevenpersonages en verhaallijnen even goed, maar dit eerste seizoen is top van begin tot eind.

De grandeza van de Belle Époque wordt weergegeven met de kostuums en de interieurs. Kroonluchters, balustrades, juwelen, lange rokken, kant en korsetten bepalen het beeld. Het gaat over een luxehotel in het fictieve stadje Cantaloa in 1906. De opnamen vonden vooral in Cantabrië plaats.

In een standenmaatschappij was er een duidelijke grens tussen de bezittende en de werkende klasse. Toch wordt de grens tussen de familie Alarcón en het personeel overschreden met de verboden liefde tussen Alicia en Julio. Doña Teresa, die met ijzeren hand regeert, heeft een andere partner in gedachten voor haar dochter. Diego ontpopt zich echter tot gewetenloze manipulator.

Veel wordt getoond vanuit de ervaringen van het personeel. Doña Ángela is het cement dat de boel bijeenhoudt. Haar zoon Andrés, met de haren netjes achterover gekamd, wordt een medestander van Julio, maar laat zich het hoofd op hol brengen door Belén. Inspecteur Ayala vertoont gelijkenissen met Hercule Poirot. De Spaanse acteurs, bij ons niet zo bekend, spelen hun rol met glans.

Verwacht geen realistisch verhaal, wel sensationele ontwikkelingen met romantische, familiale en financiële conflicten. Ontvoeringen, geheugenverlies, valse identiteiten, familiegeheimen en wisseling van fortuin zijn aan de orde van de dag. Dood gewaanden blijken nog te leven. Ondanks bepaalde overdrijvingen en clichés is het een uitstekende gelegenheid om eens een Spaanstalige reeks te ontdekken.