Opinions

Bij wijze van test heb ik eens een krant gelezen vanuit de vraag: "Wat had ik kunnen voorkomen als ik het een dag tevoren geweten had?" In de meeste gevallen was het antwoord: niks. Aan oorlogen, politiek en rechtszaken kun je niks veranderen. Alleen bij streeknieuws zou het soms mogelijk zijn: een brand, een ongeval of een misdaad. Gary Hobson ondervindt daarbij wel problemen. Soms gelooft men hem niet, of moet hij uitleggen hoe hij aan die informatie kwam.

Het uitgangspunt is dat de toekomst niet voorbestemd is, maar dat je door in te grijpen zaken ten goede kunt keren. De voorkennis mag in principe niet gebruikt worden voor zelfverrijking, al wordt dat nergens expliciet gezegd. Het is niet duidelijk waar Gary z'n inkomen vandaan haalt. Zou hij stiekem toch op de Lotto spelen? Chuck werkt als beursmakelaar, maar zorgt vooral voor assistentie en komische afwisseling.

Kyle Chandler ziet eruit alsof hij weggelopen is uit een reclamespotje voor scheerzeep. Shanésia Davis heeft de juiste oogbewegingen om geloofwaardig over te komen. Ze deed veldonderzoek in een blindeninstituut om haar rol voor te bereiden. Een helderziende aan een blinde koppelen, was een schrander idee. Ze is wel puur vertrouwenspersoon; een interraciale relatie vonden ze wellicht te gewaagd.

Als je het beeld op pauze zet, kun je zien dat een krantenkop vaak niet bij het onderstaande artikel past. De stad Chicago biedt geschikte decors voor scènes met drukte en actie. Het is een onderhoudende serie met spanning, humor en leuke acteurs, waarbij je niet al te hard na moet denken.

Favoriete afleveringen: 3, 4, 13, 18, 23.

Deze op ware feiten gebaseerde miniserie geeft een realistisch beeld van hoe een misdaadonderzoek verloopt. Om juridische of andere redenen hebben ze zich beperkt tot drie standpunten: de aanklager, de onderzoekers en de ouders van het slachtoffer. De zaak wordt niet opgelost door één geniale speurder, maar door een team van gemotiveerde vaklui. Duikers, honden, informatici, de anatoom-patholoog en de psychiater dragen hun steentje bij.

De speurders geloven dat de verdachte schuldig is, meer is onvoldoende bewijs. Dat leidt tot juridische discussies en een langdurige zoekoperatie. De nadruk ligt op de technische kant, maar ook de emoties zitten erin verwerkt. Møller wordt niet enkel als hardwerkende politieman getoond, maar ook als kwetsbaar individu met een gezinsleven. Ervaren acteurs als Søren Malling en Pilou Asbæk en Laura Christensen vestigen niet de aandacht op zichzelf, maar staan in dienst van het geheel. Het biedt een inkijk in het werk van professionele misdaadbestrijders, en kan jonge mensen motiveren om zelf iets in die richting te zoeken.

Destijds werd deze telenovela wereldwijd massaal bekeken, desnoods gedubd in het Russisch of het Chinees. Miljoenen mensen pinkten hierbij een traantje weg. Ook in België werden "Slavin Isaura" en later Sinhá Moça druk bekeken tot halverwege de jaren '90. Gelukkig was dat met ondertitels, zodat die nasale klanken van het Portugees behouden bleven.

De roman van Bernardo Guimarães was in 1865 het Braziliaanse antwoord op Uncle Tom's Cabin. Het was een protest tegen de slavernij, die pas twee decennia later afgeschaft zou worden. Er zijn scènes waarin slaven gegeseld worden of proberen te ontsnappen. Daartegenover staan de abolitionisten. Tussen de slaven onderling bestond ook een hiërarchie. Huisslaven hadden het minder slecht dan de landslaven die zich kapot moesten werken op de suikerrietplantage. Isaura kreeg een voorkeursbehandeling. Haar lichtere huidskleur doet meteen de vraag rijzen wie haar biologische vader is.

Hoofdrolspeelster Lucélia Santos had een ontwapenende glimlach en een vertederende blik. Met dat houten kruis om haar hals oogde ze onschuldig als een lam. Rubens de Falco daarentegen kon vreselijk venijnig kijken en had meer van een wolf. Hij speelde Leôncio, de hardvochtige zoon van de grootgrondbezitter. Hun confrontaties en de romantische intriges hielden de aandacht vast. Een mooie nevenrol is er voor Zeni Pereira als de zwaarlijvige kokkin. Met exact honderd afleveringen ben je wel even zoet. Er zijn minpunten: het is soms sentimenteel en er zijn te veel scènes met pratende mensen in een kamer. De muziek zorgt voor de juiste sfeer, met een bossanova-gitaar en een zachte dwarsfluit. Het is toch wel een stukje tv-geschiedenis dat herinnerd mag worden.