Opinions

Deze coproductie van BBC en BRT werd destijds druk bekeken, maar dreigt ten onrechte in vergetelheid te raken. Af en toe is er een zinnetje Nederlands te horen, maar de Franstalige Brusselaars en de Duitsers spreken Engels met een accent, zonder dat dit storend werkt. Later zou dit geparodieerd worden in 'Allo 'Allo! Helaas is de parodie bekender geworden dan het origineel.

Café Le Candide lag aan de Brusselse Grote Markt. Het hoofdkwartier van de Gestapo lag aan de Louizalaan. Veel werkelijke gebeurtenissen lagen aan de basis. De schrijvers hadden een grondige historische kennis van de Bezetting in België. Ze schiepen spannende intriges, levendige dialogen en gelaagde personages die met ethische dilemma's geconfronteerd werden.

Albert doet zich voor als collaborateur, maar z'n café is een dekmantel voor een ontsnappingslijn voor Britse piloten. Via Lisa (codenaam Yvette) en Natalie is er aandacht voor de rol die vrouwen speelden in deze periode. Elke aflevering moeten ze de Duitsers te slim af zijn, met het gevaar ontmaskerd te worden en de onzekerheid over wie je wel of niet kunt vertrouwen. Het verzet, de zwarte markt, communisten, deserteurs, collaborateurs en moffenhoeren komen aan bod. Bij de Duitsers is er een botsing tussen twee stijlen. Sturmbannführer Kessler is de Gestapoleider van de harde lijn; majoor Brandt van de Luftwaffe is diplomatischer en zachtaardiger, maar daardoor soms gevaarlijker.

De acteurs hadden vaak een theaterachtergrond. Uitblinkers zijn onder anderen Juliet Hammond-Hill als serveerster Natalie, Christopher Neame als de Britse gezant Curtis, en Michael Culver als majoor Brandt. Clifford Rose in de rol van de stugge Kessler zou later z'n eigen spin-off krijgen.

In dit tweede seizoen opent Albert de nieuwe Candide, een restaurant op de Brusselse Grote Markt. De dood van Yvette/Lisa is een klap, maar om dat gat op te vullen zijn er voldoende nieuwe personages en gastrollen. Wat het taalgebruik betreft, valt op dat alleen Natalie met een Frans accent spreekt. De Duitse accenten zijn nooit overdreven. Af en toe zijn een paar Nederlandse woorden te horen, bv. wanneer Kessler iemand met meneer aanspreekt. Het woord Boche wordt gebruikt als scheldwoord voor Duitsers.

De oorlog wordt niet voorgesteld als een strijd tussen de goeden en de slechten. Het zijn gelaagde personages met tegenstrijdigheden en innerlijke conflicten. Kessler kan zonder met z’n ogen te knipperen mensen laten folteren, deporteren of executeren, maar in z’n verhouding met “moffenhoer” Marlene toont hij z’n zachte kant. Majoor Brandt is vóór Duitsland, maar tegen de nazi-ideologie. Aan Belgische kant is er een tegenstelling tussen de tactische aanpak van Lifeline en het fanatisme van een communistische verzetsgroep. De vele facetten van de Bezetting zijn zelden zo dramatisch en genuanceerd behandeld.

Ook het derde seizoen behoudt een hoog niveau. Albert en co. worden geconfronteerd met de vroege fase van de repressie, die al begon voordat de oorlog volledig voorbij was.

Het interessantste nieuwe personage is majoor Reinhardt, die wat lijkt op z'n voorganger Brandt en diens dossiers bestudeert. Hij is een soort good cop t.o.v. Kessler als bad cop. Laatstgenoemde is er na vijf jaar nog steeds niet in geslaagd de medewerkers van Lifeline te ontmaskeren, terwijl hij er met z'n neus bovenop zit. Reinhardt zorgt voor een ontluisterende climax in de laatste aflevering. "You're mad, all of you. Stark raving mad!" Ook moffenhoer Madeleine blijft een fascinerend personage, dat een mengeling van sympathie en verontwaardiging opwekt. Deze ietwat vergeten serie heeft de Bezettingsjaren in België op een unieke manier verwerkt.

Deze Japanse miniserie is een knap opgebouwde thriller. De moord op Emili, die als kapstok dient, wordt in elke aflevering uit een verschillend standpunt getoond. In de eerste vier afleveringen staat telkens één vriendin van het slachtoffer centraal, vijftien jaar later als volwassene. In de vijfde aflevering komt de moeder zelf op het voorplan voor de ultieme confrontatie met het verleden.

De rode draad is dat telkens een vrouw wraak neemt op een mishandelende man. De eerste twee afleveringen vond ik de beste, maar het blijft spannend tot het einde, met af en toe een verrassende wending. Het is rustig en stijlvol opgebouwd, met aandacht voor psychologie en een beperkt aantal actiescènes als climax.

Het was een gek idee om een serie te maken over gele tekenfilmfiguren, maar het werkte. De tekenstijl is schetsmatig en onrealistisch, met afwezige haargrenzen en blauwe kapsels.

Tijdens de titelsequentie moet je altijd opletten om de twee veranderende elementen op te merken: het schoolbord en de sofa.

Springfield is een doorsnee stadje met een school, een café en een warenhuis. Het enige bijzondere is de kerncentrale. De grapjes over het gebrek aan veiligheid zijn wellicht geïnspireerd door Tsjernobyl. De Simpsons zijn goedbedoelende losers. Hun zwakheden zijn herkenbaar en wekken sympathie op. Hun buren, de Flanders, lijken veel meer op het Amerikaanse modelgezinnetje, maar net daardoor zijn ze onuitstaanbaar.

Homer Simpson is geen held. Hij is dom, lui en impulsief; heeft een bierbuik en begint al jong te kalen. Bart is een kwajongen. Binnen z'n eigen klas is hij het alfamannetje, maar tegen grotere jongens moet hij het afleggen. Lisa ondervindt dat de slimste van de klas niet populair is. Haar saxofoonspel is een poging om toch cool te zijn en om te ontsnappen in de muziek. Alle kinderen zijn verslaafd aan televisie. The Itchy & Scratchy Show is een parodie op Tom and Jerry met geweld als entertainment. De andere dorpelingen zijn typetjes: de pestkop Nelson, de geldwolf Mr. Burns enz.

Dezelfde acteurs doen verschillende stemmetjes. Dan Castellaneta neemt o.a. Homer, Grampa Simpson en Krusty the Clown voor z'n rekening. Nancy Cartwright doet zowel Bart Simpson als z'n nemesis Nelson Muntz. Na ruim dertig jaar zijn die oude afleveringen nog steeds grappig.

Favoriete afleveringen: 3, 5, 12.

Er zijn een paar veranderingen t.o.v. het eerste seizoen. De titelsequentie werd ingekort opdat er niet weggezapt zou worden. De stem van Homer is wat dieper en grappiger. Hij zegt nu regelmatig "doh!" en er wordt soms "ingezoomd" op z'n voorhoofd terwijl hij hardop nadenkt. Nieuwe personages zijn Kent Brockman, Groundskeeper Willie en Ralph Wiggum, maar die zullen later belangrijker worden.

De Simpsons zijn het best op dreef wanneer de gezinsleden een vruchteloze poging ondernemen om iets te veranderen. Homer wil een betere echtgenoot worden; Marge trekt van leer tegen zinloos geweld op tv; Bart wil beter z'n best doen op school; en Lisa wil volgens de tien geboden leven. Hun machteloosheid maakt hen menselijk.

Favoriete afleveringen: 1, 8, 9, 11, 13.

De oude versie met Romy Schneider gaf een geromantiseerd, familievriendelijk beeld van Elisabeth van Oostenrijk. In deze reeks wordt een donkerder, realistischer beeld geschetst met enkele expliciete scènes. Het blijft fictie, soms zelfs overhellend naar het andere uiterste, maar het geeft een beter beeld van een historische periode.

De keizerin ondertekende haar brieven met Sisi met enkele s. De Zwitserse Dominique Devenport zet haar neer als een rebelse, eigenzinnige persoonlijkheid die seksuele behoeften kent en politieke standpunten inneemt. Frans Jozef I is niet langer de tedere minnaar, maar een harde heerser. De Hongaarse Opstand van 1848 slaat hij hardhandig neer. Wanneer hij het aan de stok krijgt met zowel de tsaar als Napoleon III, dreigt hij tussen twee vuren terecht te komen.

Voor de buitenkant van Schloss Schönbrunn is een kasteel in Letland gebruikt. De weelderige interieurs hebben kandelaars, gordijnen en tapijten met dure stoffen en ornamenten. Kostuums en accessoires zijn historisch verantwoord. Mooie dieren zijn de trakehner, de lipizzaner en de ara. Ondanks alle pracht en praal is deze reeks niet geschikt voor sissies.

In het tweede seizoen gaat het historische gedeelte vooral over het conflict tussen Franz Jozef I en Otto von Bismarck. Wie krijgt de leiding over de Duitstalige landen: Oostenrijk of Pruisen? Wie zou Frankrijk en Hongarije als bondgenoot krijgen? Sisi’s diplomatieke en meertalige kwaliteiten zouden daarin meespelen.

Er zijn historische vrijheden genomen. Sisi heeft nooit cholera gehad. Franz Jozef had geen onwettige dochter genaamd Marie.

Het paard van Sisi symboliseert haar drang naar vrijheid. De ara lijkt op Sisi zelf, want ook zij zit opgesloten in een gouden kooi.

Scandinavië staat bekend om z'n sterke misdaadreeksen, en dit is er weer zo een. Boek en scenario zijn van het echtpaar Börjlind, ook bekend van Beck. De complexe intrige is uitgesmeerd over een volledig seizoen. Er moet flink gegraven worden in het verleden, om een verband te vinden tussen een recente moord en een onopgeloste moord van ruim twintig jaar geleden. Het hoofdgedeelte speelt zich af in Stockholm, maar er zijn ook uitstapjes naar Costa Rica en naar een onherbergzaam eilandje aan de Zweedse westkust.

De hoofdrol is voor Julia Ragnarsson, die al een opvallende nevenrol speelde in het tweede seizoen van The Bridge. Haar helder blauwe ogen stralen verwondering uit, en de ambitie om het mysterie te doorgronden. Het is aannemelijk dat een studente criminologie zich wil verdiepen in een oude zaak waarmee ze een persoonlijke band heeft. Minder geloofwaardig is de dakloze ex-commissaris die toch nog onderzoek voert alsof hij geen andere zorgen heeft. Politiedetective Mette maakt het wel weer realistisch. Het onderzoek leidt naar verschillende milieus, van daklozen en prostituees tot witteboordcriminelen. In een grauwe nevenplot worden kleine jongens misbruikt als ondergrondse kooivechters. De nadruk ligt op ondervragingen, infiltraties en forensisch onderzoek, afgewisseld met een dosis actie en scabreuze details.

1968 was het jaar van de hippies, de Dolle Mina's, de vrije liefde, softdrugs, pacifisme en antikapitalisme. In Ystad, een havenstadje in het zuiden van Zweden, begint Karin haar progressieve en feministische ideeën te verspreiden. Ze protesteert tegen seksisme en traditionele rolpatronen, en pleit voor gelijke kansen, kinderopvang en recht op abortus. Als onderzoeksjournaliste wil ze wantoestanden blootleggen.

Met haar korte haar ziet Mikaela er Knapp en rebels uit. Op haar kamer hangen posters van protestbewegingen. Haar jeugdige idealisme botst op ethische dilemma's. Hoe zit het met de vrije liefde als je iemand op ontrouw betrapt? Kun je een kritisch artikel schrijven over je eigen werkgever? Haar privéleven raakt verstrengeld met haar politieke opvattingen. De tijdgeest is uitstekend weergegeven.