Opinions

Deze politieke thriller haalt een deel van z’n spanning uit de bekende ingrediënten: terreurdreiging, machtsspelletjes, spionage en verraad. Een originele draai daaraan geeft het conflict rond energie. Thorium is een radioactief chemisch element dat in Noorwegen ontdekt werd en genoemd naar de god Thor. Het zou een veiliger vorm van kernenergie mogelijk maken en de CO2-uitstoot drastisch beperken. De Russische inmenging maakt deze reeks ontzettend actueel.

Voor extra pigment zorgt de verhouding tussen politiek en media. Journalist Thomas Eriksen is een idealist. De premier daarentegen heeft z'n jeugdige idealen laten varen voor een meer pragmatische politiek, maar daardoor dreigt hij een stroman te worden van het Russische regime. Mensen moeten beslissen waar hun loyaliteit ligt. De mooiste rollen zijn voor Eldar Skar als de veiligheidsman Djupvik en de Litouwse Ingeborga Dapkunaite als de stijfhoofdige Russische ambassadrice Sidorova.

Het regeringsgebouw is eigenlijk van Statoil in Fornebu, nabij Oslo. De constructie met vijf grote, opeengestapelde balken is hypermodern en energie-efficiënt. Een contrast daarmee vormen de besneeuwde berkenbossen. Er is een goed evenwicht tussen dialoog en actie. De snelle montage zorgt voor een hectisch sfeertje met een dosis paranoia.

Drie generaties proberen met elkaar en met zichzelf om te gaan. De oudere koppels doorbreken de vierde muur met wijsheid en relativering. De volwassenen worstelen met persoonlijke en professionele kwesties. Jongeren rebelleren, experimenteren, maken een identiteitscrisis door, ontdekken hun seksualiteit, twijfelen over hun studiekeuze, zijn schoolmoe of verslaafd aan hun smartphone. Het zijn geloofwaardige personages met herkenbare problemen.

Er komen nieuw samengestelde gezinnen in voor. Na een echtbreuk schipperen kinderen heen en weer tussen twee huishoudens. De titel is ironisch, want tussen ouders en pubers kan het botsen. Bracha van Doesburgh speelt een alleenstaande ouder die zodanig haar best doet dat ze overbeschermend dreigt te worden. Andere uitschieters zijn Eva Van der Gucht - een Vlaamse die met een Nederlands accent spreekt - en voormalig Antwerps stadsdichter Ramsey Nasr, maar de hele ensemblecast doet het goed.

Het origineelste aan deze reeks is de locatie in het uiterste noorden van Noorwegen. Dat betekent mooie sneeuwlandschappen en een gevoel van isolement. In een dorp met veel Saami laten mensen hun achterdeur nog open. Noors is de primaire taal, maar er wordt ook Engels en Saami gesproken.

Het is een zoveelste thriller over een seriemoordenaar, waarbij de onbekwame politie er weer als de kippen bij is om de verkeerde te arresteren, maar één individu de zaak op eigen houtje gaat onderzoeken. Hanne Mathisen Haga speelt crimineel psychologe Maja, die vanuit Londen naar haar geboortestreek terugkeert. Zij lijkt wel een kloon van Sofie Gråbøl uit The Killing, inclusief de Scandinavische wollen trui.

Het standpunt van de speurders wordt afgewisseld met dat van de dader en Elle Jannok, een Saami die hij ontvoert. Het is dus geen whodunit, maar wel een kat-en-muisspel en een race tegen de klok. Zo ontstaat er voldoende suspens om te boeien tot het einde.