Opinions

Veel beter dan Red Dragon vond ik.

Mann's regie, Spinotti's camerawerk en de muziek zorgen voor een veel betere sfeerzetting.

William Petersen vind ik sowieso wel een goede acteur, jammer dat hij nooit echt is doorgebroken.

Bitter staaltje Italiaans drama, of zeg maar gerust een politiek pamflet, zoals wel vaker bij Rosi.

Rechts krijgt het er flink van langs evenals het opportunistische politieke midden en links wordt wel heel erg in de heroische rol gezet. Nu moet ook wel gezegd worden dat ten tijde van deze film de rijke minderheid niet bepaald de meest betrouwbare politieke partner was, dus binnen dat opzicht komt het allemaal wel realistisch over.

De aftiteling is ook alweer veelzeggend: 'de specifieke gebeurtenissen en personen zijn gefingeerd maar de sociale context is reëel' . Juist ja.

De film zelf: sober, zwart-wit, Italiaans en een nagesynchroniseerde hoofdrol. Van de enkelen die nu nog steeds geinteresseerd zijn zal ook weer de helft afhaken als ik zeg dat het een puur op het politieke systeem gerichte film is: dat betekent debatten op het heetst van de strijd, manipulatie en chantage in achterkamertjes, volksverlakkerij en schimmige coalities sluiten. meer niet.

Met andere woorden, een film die maar voor erg weinig mensen is weggelegd vermoed ik. Voor degenen die wel houden van dit soort dingen, zoals ik, is het zeker wel de moeite waard, al hoef ik hem voorlopig niet nog eens te zien.

Soort van filmnerds natte droom vol verwijzingen naar klassieke films en name dropping.

Maar dat is enkel de omlijsting van een heel sterk geregisseerd en straklopend verhaal over Mankiewicz en zijn inspiratie voor Citizen Kane.

De dialogen zijn echt fantastisch en zullen wel heel veel prijzen gaan pakken.

De geweldige rol van Depardieu wordt toch wel een beetje gemist. Verder gewoon een mooi vervolg op het eerste verhaal.

Hoewel allemaal net iets minder dan deel 1 imo.

Ik vind de vorm en uitwerking van deze docu toch niet zo heel sterk. Hij moet het vooral hebben van de inderdaad indrukwekkende gecreerde landschappen, die per slot van rekening alleen maar gefilmd hoeven te worden, en natuurlijk die Chinese economie die gewoon verbijsterend blijft.

Maar verder wel erg fragmentarisch en oppervlakkig. de gesprekken met die paar Chinezen gaan eigenlijk ook nergens over.

Beetje jammer dit. Ik had al niet verwacht dat deze film zou kunnen tippen aan de kwaliteit van de serie maar het was toch nog wel een stuk minder dan ik vreesde.

Acteerwerk is weinig overtuigend. Nivola past echt niet in deze rol en de bijpersonages doen vooral rare imitaties.

Als verhaal is er op zich niet heel veel mis mee maar het is niet bepaald iets wat we niet eerder gezien hebben en het gaat vooral nergens de diepte in zoals de Sopranos.

Erg jammer dat deze film nu in het rijtje moet staan.

Werkelijk prachtige film. Zo'n loodzwaar onderwerp op zo'n mooie manier gebracht verdient niets dan lof.

Niet overdreven sentimenteel of moralistisch, misschien af en toe wat voorspelbaar, maar dat maakt bij dit verhaal niet zo heel veel uit vond ik.

Briljante rol natuurlijk van Bardem, ik kende de man niet, maar dit is een heel knap staaltje acteerwerk, wat in hoge mate bijdraagt aan de film.

Wat betreft de muziekkeuze ben ik het wel een klein beetje eens met Intruder op pagina 1. Nessun Dorma is niet eerlijk, omdat ik daar altijd al een traantje bij moet wegpinken .

Verder kan ik alleen maar zeggen: ga hem zien.

Gezien en toch maar gedeeltelijk tevreden. Nooit wordt echt duidelijk hoe al die krachten van criminelen, jeugdzorginstanties en corrupte overheidsofficials precies lopen.

Zeker is in ieder geval dat veel mensen machtsspelletjes speelden omtrent dit jongetje. Wat nou precies wel of niet waar is betreffende die vader/coach had ik toch wel willen weten.

Overigens opmerkelijk dat dat jochie gewoon steeds 42 mijl loopt! das 65 kilometer dus niet gewoon 42km zoals bij een normale marathon.. Ik vroeg me even af of ze dat wel doorhadden daar..

Had er stiekem iets meer van verwacht qua plot, maar verder lollig, met name vanuit Rotterdamse hoek. Accenten, gescheld, frustratie naar '020'. Prachtig.

Die kop van een Waardenberg is natuurlijk ook perfect hierbij.

Hoogtepunt met een Amsterdamse rondvaartboot naar Rotterdam varen haha.

Vond Hensema wel een stuk minder gecast en dat hele homo-plotje was ook volstrekt idioot.

Prachtig, prachtig .

Je wordt gewoon van de ene emotie in de andere gesleept.

Lachen als ze in het begin wat rondwaggelen en duiken
Bijna janken als er eentje achter moet blijven in de ijswoestijn
1 en al spanning als ze proberen het ei onder controle te krijgen voor ie kapot vriest


Ik moet er wel bij zeggen dat ik de Franse versie gezien heb, was perfect. Ik moet er persoonlijk niet aan denken dat ik Urbanus hier bij zou horen, lijkt me echt niks.

Op zich wel een prima, hoewel wat toneelmatige, film met een uitstekende cast. Interessant onderwerp ook an sich, maar het is wel een beetje flauw om de film uitgerekend nu te releasen.

Het is namelijk buiten enkele speerpunten zeker geen getrouwe reconstructie van de realiteit of iets dergelijks. En er sluimert zo een beetje een idee uit de film dat het een soort van inzicht in de huidige credit crunch wil geven.

Alleen al de overduidelijke vergelijkingen met Lehman zijn wat dat betreft wat verwarrend, aangezien het daarmee eigenlijk ook gelijk ophoudt qua realiteitsweergave.

Hoe dan ook, de interne spelletjes en de macht, of met name onmacht, van de beslissingsnemers als het gaat om een compleet uit de hand gelopen moneymaking scheme zijn absoluut boeiend.

En scenes als die waarin Bettany's personage de waardeloze assets probeert te slijten aan andere aasgieren, te weten zijn concurrenten, is tamelijk pijnlijk.

Ik vond 'm best goed, maar de lovende kritieken begrijp ik niet zo. Het is toch echt wat te timide en waar ik overal hoorde dat het zo realistisch en dus gruwelijk en rauw zou zijn is dat eigenlijk helemaal niet zo.

Niet dat het allemaal zo'n pretje is wat we te zien krijgen, integendeel, maar ik vermoed dat het er in het echt heel wat verschrikkelijker aan toe gaat.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het gaat richting een goed geproduceerd, Zuid-Amerikaans ware woensdagdrama.

De zoveelste variant op een al talloze malen verteld verhaal.

Nogal weinig schwung en merkwaardig genoeg een hoop moeilijk kijkende Britten (en een Ier) die voor Amerikaanse hoogwaardigheidsbekleders moeten doorgaan.

Diane Lane is ook veel te goed voor zulke marginale onzinrollen.

Erg indrukwekkend. Buiten dat ik altijd dol ben geweest op Marley heb ik op zich nooit iets gehad met het hele rastafari-gebeuren.

Maar de man is en blijft een inspirerende verschijning.

Doodzonde dat er tegenwoordig niet meer van dit soort revolutionaire muzieksterren zijn. Onze generatie moet het doen met een Bono .

Overigens ben ik op zoek naar ene muziekstuk aam het eind van de docu.. een rustig nummer met vrouwelijke achtergrondzang, dat helaas niet op de officiele soundtrack staat .

Vond het wel een vermakelijk feelgood filmpje. Voor iemand die weinig met honden heeft zoals ik, is het wel erg vreemd dat je zo'n dier wat je halve huis sloopt niet de deur uit doet, maar goed.

Owen en vooral Aniston vind ik bepaald niet de beste acteurs, maar hier stoorden ze gelukkig niet teveel en leken ze redelijk op hun plek (Wilson althans). Arkin altijd goed en de film keek gewoon lekker weg.

Net iets meer hit dan miss.

Ja het is wel erg lang maar dat brengt wat meer naturelle in het niet altijd even toonvaste en zelfs wat vreemde scenario.

Met name Driver is echt goed in deze rol, Scarlett toch wat minder, alsof ze niet weet hoe ze haarzelf moet neerzetten. Af en toe wat merkwaardige muziekkeuzes ook.

Maar de gruwel van de vechtscheiding (al helemaal in upperclass USA) wordt wel met verve neergezet. Geld is het waard om de meest afschuwelijke verwijten te poneren.

Overdreven humor waar ik ook geen seconde om kon lachen. Tegenovergestelde van subtiel.

Het enige wat leuk is zijn wat referenties naar oude sci-fi, maar verder slaat Burton de plank nogal mis. Hoofdoorzaak: niet grappig. Ook de sterrencast, met Nicholson voorop, is ronduit vervelend.

Irritante overdreven neventypetjes zoals die van Michael J. Fox en Portman. Bah wat een kitsch.

Deze film wordt helaas door de tweede helft compleet verpest.
Het begon allemaal zeer veelbelovend en goed. De eerste ongeveer 3 kwartier zijn sterk, goed gefilmd en goed opgebouwd.

Toen dat grietje die kelder vond en het slachtoffer zat ik echt op het puntje van m'n stoel en die scene in het bad zat ik ademloos te kijken.

Maar dan gaat het helaas volledig de mist in door een soort idiote organisatie op te laten draven geleid door 1 of andere oma met rare, existentiele theorietjes die nergens over gaan. .

Heb er nog een nachtje over geslapen of ik toevallig niet ergens iets echt fundamenteel interessants over het hoofd heb gezien, maar ik moet helaas toch concluderen dat dit hele rare opzetje puur bedoeld was om de exploitatie-trash die er op volgt te legitimeren of zoiets. Jammer, want zonder basis is het allemaal eerder lachwekkend dan boeiend.
Zielig, dom, saai en vooral erg, erg jammer van de goede eerste helft.

Absoluut geslaagd filmpje. Erg leuk en origineel en bij vlagen zelfs hilarisch (met name de brieven van Max in Hoffmans Joods/New Yorkse accent, uberdroog).

Soms heb je het idee dat het misschien wat te lang doorgaat (De Amelie-achtige voice-over in het begin, het heen-en weer geschrijf), maar net op tijd weten ze er een nieuwe wending aan te geven.

Natuurlijk ook prachtig gemaakt en dit keer gelukkig niet alleen maar dat. Het gebeurt me te vaak dat je naar zo'n animatie zit te kijken waar je bewondert hoe het gemaakt is, maar die je echt helemaal niks interesseert. Een beetje zoals kijken naar een mooie aanval van een voetbalploeg waar je niks mee hebt.

Maar hier is het uiteindelijk mede door de tragiek een erg aandoenlijk filmpje geworden, met fijne details.

Film had aan de ene kant wel waar ik op hoopte, een soort vervreemde, epische sfeer en geniaal acteerwerk van de twee hoofdpersonen.

Maar aan de andere kant ook waar ik voor vreesde, namelijk een erg ontastbaar onderwerp, waar je aan het einde nog net zoveel van snapt als aan het begin. Dat maakt het wel een tikkie langdradig.

Het is ook niet zo alsof je echt heel veel begrijpt van de beweegredenen van de personages, zoals wel vaker bij PTA. Hoewel nu al een hele grote in de filmwereld, blijft zijn grootste probleem dat zijn films te vaak afstandelijk blijven.

Grappig is ook wel dat de film tot op bepaalde hoogte haar eigen uitgangspunt onderuit haalt.

Het is namelijk helemaal niet waar dat een tennisbal puur door geluk aan de ene of andere kant van het net valt. Effect heeft er alles mee te maken. Een aanvaller met aanvallende topspin heeft veel meer kans dat de bal over het net gaat als ie hem raakt dan een verdediger met een backspin bal.
Dat scheelt significant in het aantal netballen voor of tegen.

Je zou kunnen zeggen dat de hoofdpersoon hier aanvaller is, want hij gaat er voor en probert zijn eigen geluk af te dwingen, dus dat 'de bal goed valt' is niet slechts geluk. In principe had je dus kunnen weten dat het goed voor hem af zou lopen

Ik heb alleen zo'n vermoeden dat Allen dit niet bewust gedaan heeft.

Erg goede, vermakelijke film. Leuk verhaal, zeer goed gespeeld door iedereen en....mja eigenlijk zit alles wel snor, hoewel het allemaal niet al te opzienbarend wordt. Het einde daarentegen was weer wat minder. Je had zoiets kunnen verwachten, maar op een gegeven moment dacht ik: nee, dat gebeurt niet meer, want dan is het echt heel erg vergezocht. Helaas bleek het daarna toch nog uit te komen. Belachelijk natuurlijk dat er zo ontzettend veel aannames precies goed moeten vallen, wil die 'scam' lukken.

Wie gaat er nou van uit dat als hij plotseling een dochter heeft, hij haar niet alleen omarmt, maar ook nog eens mee laat werken aan het hele gebeuren
Maar goed, voor de rest was het allemaal zeer de moeite waard.

Ja. Zeker een sterke film.

Hoewel je De Internationale soms iets té nadrukkelijk op de achtergrond hoort klinken.

Edoch, een beetje overlooked hier en in de filmbuffwereld.

Best aardige film (al is het behoorlijke mosterd na de maaltijd na die film van Winterbottom jaren terug), maar 1 ding aan deze film is erg slecht. Vooral omdat het een waargebeurd verhaal is.

de aanklager heeft de échte Intel nodig om de zaak te winnen omdat anders de verdachte gaat lopen maar de CIA zit hem constant tegen te werken omdat ze zogenaamd willen dat hij zijn echte straf krijgt??

Hoezo. De verdachte gaat gewoon lopen als ze die Intel niet krijgen. Waarom kan die aanklager dat niet gewoon duidelijk maken?? Enorm storend omdat een essentieel deel van het verhaal is.

Lijkt inderdaad veel op een Noorse Soldaat van Oranje of Zwartboek. Kunnen ze ook weinig aan doen natuurlijk. Ook zij waren bezet en hadden een Koning in Engeland etc.

Eerste uur is wat droogjes en het verhaal heeft wat moeite om op gang te komen, maar daarna wordt het al vermakelijker. De acteur in de hoofdrol overtuigt goed.

Hm, best goede documentaire wel.

Eerlijk gezegd zei de naam Alexander McQueen me helemaal niets (totale fashionleek ben ik) en ik heb na het zien van de docu nog steeds nul komma nul interesse in mode. Maar de docu geeft wel een heel goed beeld van de man en weet het zeker interessant te houden.

Ik had dan ook geen enkel idee dat hij al was overleden . Ik zat me het eerste uur zelfs af te vragen waarom hij zelf niet gewoon geinterviewd werd ipv iedereen om hem heen totdat het kwartje gevallen was..

Ik ben niet zo enthousiast als de rest hier. Het is best aardig en origineel, maar het is echt geen Solondz, bij lange na niet.

Mist echt het barre realisme van een Happiness of zo, dit is allemaal veel te bij elkaar geraapt en vergezocht.

Wordt er ook niet bepaald hoopvol van, zoals mensen hier blijkbaar. Integendeel.

Zo bijzonder vond ik het allemaal niet, ook niet wat betreft het acteerwerk. Erg voorspelbaar gebeuren, dat (toegegeven) prima wordt opgebouwd en een goed eerste uur kent. Het halve uur daarna is echter niet zo best, veel te afgeraffeld allemaal.

Vond ik vroeger een heerlijk spannende film. Het stukje dat hij met zijn psychokinetische krachten dat vliegtuig liet verongelukken staat in m'n geheugen gegrift. Later, bij Final Destination, moest ik nog vaak aan dat stukje denken.

Fijne jaren '70 sfeer ook.

Heerlijke, typische Capra film.

Luchtig, snel en tegelijkertijd scherp (ik las trouwens dat dit de afsluiter was van de officieuze trilogie met Mr. Smith goes to Washington en Mr. Deeds goes to Town).

Best goed te merken ook, qua sfeer en setting lijkt de film erg veel op de bovengenoemde films.

Bijna niet te geloven dat hier geen moderne remake van gemaakt is.