Opinions

Best leuk.

Dustin Hoffman en Judi Dench doen het alleraardigst in dit charmant niemendalletje. De film teert voornamelijk op de warme kleuren, hetgeen een visueel aantrekkelijke film oplevert. Het kleurrijke terras van Mr. Hoppy is een gezellig decor. Dat het verhaaltje an sich dan weinig voorstelt, maakt niet uit. De speelduur is bovendien beperkt - ook de enige juiste keuze - waardoor deze film gemakkelijk wegkijkt. Van James Corden en diens nichterige manier van doen ben ik geen fan, maar ach, voor dit genre kan het nog net.

3

Beetje teleurstellend.

Veel verwachtingen had ik evenwel niet, want ik wist absoluut niet waarover dit zou gaan.

Uiteindelijk is deze film een rare gebleken: het verhaal is net te zeurderig (dat subplot met de dokter en z'n assistenten ook...) en wordt ook rommelig verteld.

Had men voor de 'gewone' aanpak gekozen, zonder overbodige verhaallijnen, had dit wellicht een warm liefdesdingetje geweest. Nu is het vooral een poging tot iets wat afwijkt van het gebruikelijke, terwijl het gebruikelijke niet slecht hoeft te zijn.

Hetgeen de film kijkbaar maakt zijn Jim Carrey en vooral Kate Winslet. Beiden zetten sterke acteerprestaties neer, maar het is Winslet die met de meeste pluimen gaat lopen.

De bijrollen vind ik niet zo'n succes. Tom Wilkinson, Mark Ruffalo en Elijah Wood zijn ronduit vervelend, Kirsten Dunst kan er nog mee door.

Visueel is Eeuwige Zonneschijn van alles een beetje: de experimentele dingetjes vliegen je om de oren, maar een mooi shot ben ik niet tegengekomen. Daarvoor is het kleurenspel me te schreeuwerig en de montage te stuurloos.

Less had more geweest kunnen zijn.

2,5

Oef!

Behoorlijke misser, maar dat viel te verwachten. Marvel na 10 jaar Avengers moet toch echt opletten voor vijgen na Pasen - zeker omdat er, ondanks corona, maar weinig tijd tussen nieuwe films zit. Met de Eternals kiest men dan ook nog eens voor opnieuw een karrevracht aan superhelden, die dan nog eens wat krampachtig de vraag moeten ontwijken waarom ze er niet waren toen Thanos er was.

Het is een voorbode van een plot dat met haken en ogen aan elkaar hangt. De personages zijn echt saai, en ook nog eens vertolkt door een resem matige acteurs, waarvan ik Gemma Chan er graag uithaal als grootste ramp. Hoe saai kan men zijn?

Met Chloé Zhao werd een eigenzinnige regisseuse aan boord gehesen, maar van eigenzinnigheid is toch amper sprake. Eternals is de zoveelste Marvelfilm die op elke andere Marvelfilm lijkt, daar kan een regisseur weinig aan veranderen. Het enige verschil is dat Eternals een poging waagt om het ietsje gewichtiger en met meer oog voor het emotionele weel en wee van elk van de personages te brengen. Geen beste keuze. De actie is bovendien wel gewoon typisch Marvel: een hoop CGI-lelijkheid bijeen, een kakofonie van jewelste.

1

Blijft goed.

Zelfs bij de derde kijkbeurt kan de stortvloed aan clichés, stereotypes en puberale humor mij de slappe lach doen krijgen.

De verschillende passages zijn vrij evenwichtig verdeeld, maar het begin, Amsterdam en Rome op het einde springen er bovenuit.

De cast op zich is vrij vervangbaar. Scott Mechlodinges heeft een saaie uitstraling, Michelle Trachtenberg ziet er anno 2012 veel beter uit en Jacob Pitts is niet vettig en klootzakkerig genoeg voor zijn rol.

Dan vind ik de gastoptredens beter geslaagd. Matt Damon zet zowat zijn beste rol ooit neer, Lucy Lawless leeft zich uit als SM-meesteres en Vinnie Jones kan ook weer de luidruchtige hooligan uithangen.

Verwacht geen volwassen, scherpe komedie, maar een puberale, platte roadmovie en je komt niet bedrogen uit, want dit is er eentje van de goede soort.

3,5

"Oh oh... Big tunnel!"

Redelijk.

Het eerste half uur is prima: één of andere belachelijke intro met ABBA als inspiratiebron voor de hoofdpersonages. De eerste clip waarin Fire Saga figureert, doet het effectief lijken op een parodie. Satire wil ik het nergens noemen, want dat is het op geen enkel moment. Maar nadien neemt de film een bocht, neemt het wat gas terug. En blijkt het een 'lieve' en 'schattige' romcom te zijn met het Eurovisiesongfestival als achtergrond. De Glee-achtige scène waarin godbetert Conchita Wurst en die dikke kip hun ding kunnen doen, tonen aan hoe braaf de film wel niet is. In plaats van dat soort figuren te parodiëren, wordt er beroep op gedaan om de film wat herkenning te geven en dat opgeklopte Eurosong-gevoel van 'wij zijn één en iedereen is blij!' te creëren.

Bon, dat gezegd zijnde, scoort de film op andere vlakken. De tandem Will Ferrell en (de verrukkelijke) Rachel McAdams werkt goed, zeker laatstgenoemde is me de laatste tijd meer en meer aan het overtuigen. Maar de leukste rol komt van Dan Stevens als Russische George Michael, da's echt een goed karikatuur, het is zelfs nog geloofwaardig.

Hoe dan ook, uiteindelijk nog wel behapbaar als tussendoor, maar men had gewoon een dwaze parodie moeten maken en geen middenweg moeten zoeken.

3

Eerder en beter gedaan.

Het verhaal moet zowat hetzelfde zijn als Bruce Almigthy, dus zijn de moppen belangrijk. En dat valt erg tegen. Slechts sporadisch kon er bij mij een grijns van af.

Zoals zowat elke komedie zit ook hier dezelfde structuur in, met het 'baal'-gedeelte etc. Dat is vandaag de dag ook redelijk afgezaagd, me dunkt.

Steve Carrell is hopeloos irritant. Morgan Freeman is uiteraard een goeie acteur, maar waarom hij in dit soort films meespeelt is me een raadsel.

De effecten zagen er behoorlijk computeranimated uit. Nu ja, da's wel het laatste wat me kan schelen in dit misbaksel.

1,5

Redelijk.

Een vrij rare film, eigenlijk. Op sommige momenten vind ik dit erg Hollywood aanvoelen, op andere momenten dan weer niet. Sowieso zijn verhaalelementen zoals de vrouwtjes thuis "verplichte" onzin. Niettemin heeft de film best wel impact. Het weer slaat geleidelijk aan om en de personages krijgen dan ook geleidelijk aan moeite met overleven. Op deze manier hangt er toch enig gewicht aan de film.

De cast doet het ook naar behoren. Vooral ook leuk om Jason Clarke eindelijk eens niet te zien schmieren. Acteren kan hij dus ook. Verder wat rare gezichten: Jake Gyllenhaal bijvoorbeeld die in volle glorieperiode een wat lullig bijrolletje speelt.

Visueel maakt de regisseur er zeker de moeite van. De storm wordt ook verstandig aangepakt, door vooral de koude te laten primeren. Geen honderd-en-één lawines of aardbevingen, simpelweg realistisch weer doet het werk. De focus op verschillende personages (die op verschillende locaties hun lot tegemoet gaan) maakt het allemaal net ietsje specialer.

3

Vermakelijk.

Salma Hayek mag zich anderhalf uur lang en al schietend een weg banen tussen een hoop slechteriken die eveneens graag schieten. Er zit een zeker komisch ondertoontje in de film en het aantal karikaturen is ook niet min. Het levert in ieder geval een uitermate vermakelijk actiefilmpje op, dat zich gelukkig geen minuut serieus neemt.

3

Tof.

Een verzameling kortfilms dus veel afwisseling en de ene al wat beter dan de andere. Dieptepunt is de travestie-act. 'What's your Perversion?' steekt er dan weer met kop en schouders bovenuit. Verder een beetje wisselend van niveau maar er zitten genoeg toffe vondsten en absurditeiten in. De vroegste Woody Allen die ik gezien heb en zeker niet de slechtste.

3

Leuk.

Ongecompliceerd en ongegeneerd: Evolution is een lichtvoetig niemendalletje, perfect op een doordeweekse avond. Hilarisch is het niet; het is wel zeer vermakelijk. Aan een hoog tempo komen er campy uitziende alientjes voorbij. Ivan Reitman weet er wel raad mee, en een droogstoppel als David Duchovny in de hoofdrol pakt uitstekend uit.

3

Uitstekend.

Een dik uur lang is Ex Machina erg goed. Men windt er geen doekjes om: Caleb is na een second of 20 al waar hij moet zijn. De spanning zit vrijwel meteen goed en de film houdt dat een uur lang goed vast. De bescheiden aanpak zorgt voor een onderhuidse, wat bevreemdende spanning: zowel Nathan als geniale wetenschapper als Ava als AI worden niet groter gemaakt dan ze zijn en/of lijken en dat is een uitstekende keuze gebleken.
Naar het einde toe worden er iets te simpele keuzes gemaakt. Over het AI-twistje kan ik niet klagen, dat is gewoon goed zonder meer; maar de menselijke personages worden net te gemakkelijk misleid. Caleb blijkt de hele film door een slim maar naïef mannetje en dan denkt Nathan hem met een stel reservebatterijen onderuit te halen? Beetje gemakkelijk en dat doet het kille einde wat te min.

De cast acteert sterk. Domnhall Gleeson zet z’n personage net wat te naïef neer – maar dat komt ook door het script. Oscar Isaac en Alicia Vikander stelen de show. Isaac omdat hij zo onvoorspelbaar is – charismatisch en toch zo’n vieze vent soms; Vikander omdat ze simpelweg zo goed is – naïef en breekbaar maar ook kil en klinisch.

Verder is Ex Machina qua regie een genot. Alex Garland speelt de natuur en de mens visueel mooi uit tegenover de strakke kilheid van machines. Mooie en zachte plaatjes van de natuur die z’n alledaagse gangetje gaat worden op perfecte tijdstippen afgewisseld door het moderne decor van Nathan’s villa, waar zo’n onrustige sfeer hangt. Mooi contrast. De CGI is niet slecht, maar soms nog iets dat te veel op plastic lijkt, terwijl het design van Ava toch een niet te onderschatten troef is. Het kleurenspel dat af en toe de kop op steekt is soms wat bevreemdend, net als die discoscène (prima soundtrack ook!). Die is echt hilarisch en erg leuk om te zien dat een regisseur een thema als dit op zo'n manier kan brengen.

Aanrader.
4

Grijze middenmoot.

Typisch jaren '90-actiethriller. Meer kan ik er eigenlijk niet van maken. De film duurt behoorlijk lang voor hetgeen geboden wordt en dat speelt, weinig verrassend, in z'n nadeel. Echte volbloed actie is het niet, er wordt ook wat suspense opgebouwd - of toch getracht.

Groot was mijn verrassing toen Steven Seagal al snel in beeld kwam - ik ging de film blanco in -, maar nog groter was mijn verrassing toen die al vrij snel uit de film verdween. 1996 moet zowat het einde van z'n glorieperiode geweest zijn en een grotere rol in deze film had wellicht een schoon adieu aan die glorieperiode geweest, maar het mocht niet zijn. In elk geval had een combo Kurt Russell - Seagal wel leuker geweest dan de vele nietszeggende bijrollen die het nu moeten doen.

2,5

Bizar gevalletje.

Het eerste kwartier is vrij twijfelachtig. Het waarom is niet duidelijk en de talloze rare creaties lossen die vraag ook niet op.

Wat dan gelukkig wel gebeurt, is dat de film met de minuut beter wordt. Na een tijdje wordt het allemaal wel duidelijk. Of toch niet?

Het acteerwerk is vrij standaard. Jude Law acteert minder goed dan in zijn vorige SF-prent Gattaca. Jennifer Jason Leigh ken ik alleen maar van haar bijrolletje in The Machinist. Hier vind ik haar goed op enkele momenten, maar ook zwak op andere.

Voorts zijn er nog komische bijrolletjes van Willem Dafoe en Ian Holm.

Op muzikaal vlak schittert Cronenberg niet echt. Ook visueel is het vrij saai daar het om een game gaat. Creaties zoals de spelconsole en het pistooltje zijn evenmin aan mij besteed.

Degelijk vermaak, zonder meer.

3

Matig.

Hoewel historisch aandoend bombast mij in een vrij groot aantal gevallen wel ligt, is deze Exodus een missertje. De Bijbelse omkadering is vrij flauw - Mozes lijkt gewoon een gek die tegen lucht praat en hoewel dat misschien ook gewoon zo is laat de film 'het volk' amper aan hem twijfelen.

De plagen gebeuren maar, Ramses heeft z'n issues zonder veel duiding, .. Er wordt tweeënhalve uur getracht om iets voor te schotelen, maar het gaat echt nergens over.

Christian Bale slaat hier ook totaal de plank mis. Dat kan gebeuren, maar volgende keer toch maar weer een Out of the Furnace waar hij écht kan acteren. Dit geschmier slaat nergens op. Hetzelfde geldt voor Joel Edgerton, al vind ik die geen groot licht als het op acteren aankomt.

Ridley Scott kan nog steeds niet echt grote taferelen in beeld brengen. De hele setting voelt te licht aan, de CGI is matig tot slecht - verpest echt de finale voor mij -, zelfs de kostuums zijn lelijk. Dit is 'm niet, Scott mag voor mij terug een Prometheus o.i.d. maken.

Kleine 2,5

Tja.

Wat ooit begon als een leuke actieserie, is toch zeer ver afgedwaald. Niet alleen in niveau. Ook de ganse opzet is overboord geflikkerd. Deel 3 deed dat al fout en dit drijft het nog verder: geen toevoegingen van acteurs met een actie-cv, maar godbetert 50 Cent en Megan Fox. Dat is toch bijna een parodie op de parodie. Niet te begrijpen. Nu goed, niet gebruikte actiesterren van weleer genre Danny Trejo of Steven Seagal zijn intussen misschien ook geriatrische patiënten. Toch had het op z'n minst grappiger en gepaster geweest om hen een rol(letje) te geven in plaats van "acteurs" waar je geen enkele ouderwetse actiefilm aan kunt linken.

Los van de acteurs is de film simpelweg slecht geschreven en geregisseerd. De oneliners komen er niet uit, en de dialogen zijn wat uitleggerige zinnetjes, maar wat in godsnaam moet er uitgelegd worden? Er valt niks uit te leggen. De komische pogingen zijn pijnlijk ongrappig. Zelfs Jason Statham, die wegens een schijnbaar ongeïnteresseerde Sylvester Stallone gepromoveerd wordt, komt er bekaaid van af en dat is echt zijn schuld niet. De CGI is reeds vaak benoemd voor wat het is: spuuglelijk.

1,5

Topvermaak.

Het origineel heb ik indertijd niet in de cinema gezien, maar thuis op een weinig imposant televisiescherm. The Expendables is natuurlijk het type film dat veel beter tot z'n recht komt op groot scherm, maar ook de film an sich heeft me toen niet helemaal kunnen bekoren.
Nu, de laatste maanden ben ik fan geworden van The Austrian Oak en heb ik me gisteren zonder enige voorkennis (lees: geen trailers, beelden, foto's of wat dan ook gezien) aan een bioscoopbezoekje gewaagd.
En dat is meer dan de moeite waard gebleken.

The Expendables 2 begint vrij onstuimig. In het origineel wordt tijdens de openingsscène een zekere spanning opgebouwd en dat ontbreekt hier. Barney's team verschijnt wild en schietend ten tonele en na een leuke gevechtsscène (in de keuken) zijn ze alweer weg.
Nadien ontplooit zich het verhaaltje - dat is in een zekere mate wel aanwezig - en kan de boel beginnen. Het zijplotje met Billy dreigt even wat roet in het eten te gooien - storend is het niet, maar wel misplaatst -, maar uiteindelijk levert dat een eerste climax op waarbij de fantastische slechterik Jean Vilain geïntroduceerd wordt.
Nadien neemt de film wat adempauze. De actie neemt wat gas terug, maar langdradig wordt het nooit, want de ene foute oneliner na de andere volgt - in geen tijden zo'n grappig personage als Gunnar gezien.
Maar uiteindelijk moet The Expendables een stevige actieflick zijn en dat wordt het ook. Het laatste half uur is genieten met grote letter G. In het slotakkoord komen de vier grootmachten - Barney, Church, Trench en Booker - ruim in beeld en dat is nu net wat ik gehoopt had.
Het duel tussen Barney en Vilain stelt wel weer een beetje teleur. Even is het Rocky tegen Kickboxer, maar uiteindelijk volgt de uitslag (te) snel.
De scène waarin Billy's vriendinnetje nog wat aandacht krijgt is nog even een misser. The Expendables is een actiekomedie en geen drama.

Ook een verbetering ten opzichte van deel 1 is de cast. Niet dat er zoveel veranderingen doorgevoerd zijn, maar Arnold Schwarzenegger en Bruce Willis hebben actiescènes gekregen en dat is een immense vooruitgang. Ook schoten in de roos zijn Jean-Claude Van Damme - dreigend en fout tegelijkertijd - en Chuck Norris - geweldig droog in z'n komische delivery, maar ook in z'n actiescènes.
Sylvester Stallone en Jason Statham zijn dan nog mijn minst favoriete actiehelden. Stallone kraamt te weinig komische oneliners uit, Statham op zijn beurt kan dat gewoon niet - knokken daarentegen...
Een hilarische Dolph Lundgren had meer screentime verdiend, Terry Crews ook en Randy Couture staat er voor spek en bonen bij. Hem hadden ze dan beter gewisseld met Jet Li, die na een geweldige quote en één scène alweer uit de film verdwijnt. Zonde.

Op enkele momenten uit de onstuimige openingsscène na, ziet de actie er vrij goed uit. Het vele geschiet en geknok wordt hard en ongeremd in beeld gebracht. Op een beetje bloed meer of minder wordt niet gekeken. De climax in de luchthavenhal is een actie-orgasme.
Af en toe valt er een minpuntje te ontdekken. Het deuntje van The Good, The Bad & The Ugly bij Norris' personage slaat als een tang op een varken (misschien beter bewaard voor een eventuele cameo van Clint Eastwood in een volgende film?) en de vliegtuigcrash ziet er verschrikkelijk lelijk uit.

Niettemin is The Expendables 2 nu al één van mijn favoriete actiefilms.
4

"Rest in pieces!"

Vrij zwak.

The Expendables 3 begint zoals het hoort: openingsscène met een verrassinkje, er loopt nadien wat mis en we zijn vertrokken. Maar dan schiet de film z'n doel voorbij door de jonge garde erbij te betrekken en de oude rotten 20 minuten lang volledig aan de kant te schuiven. Te idioot voor woorden.

Nadien volgt er een heuse finale met alle oude gezichten, maar er lopen nog 4 jonge veulens zonder naam en faam de boel te verzieken. Ze nemen screentime af van gevestigde waarden en dat hoort zo niet. Zo simpel is het soms.

Zoals het verhaal geschreven is, wordt het ook pijnlijk duidelijk dat Sylvester Stallone zichzelf véél te serieus neemt. Hij is de enige die wat drama probeert te forceren en moeilijke smoelen trekt. Het is lachwekkend, maar eerder op een irritante manier. Nieuwe oude namen genre Wesley Snipes en Mel Gibson voegen wel wat toe, al vind ik Harrison Ford hier niet passen.

Verder is dit qua regie ook weer een stuk minder. De hele look doet erg amateuristisch aan, terwijl dat in de eerste twee films toch niet echt het geval is. De CGI is spuuglelijk. Gevechten worden ook amper fatsoenlijk in beeld gebracht. Het camerawerk is erg schokkerig, de choreo's weinig vernieuwend - al zorgt Ronda Rousey hier wel voor wat afwisseling na de eerste twee delen.

Voor deel 4 graag een regisseur met faam, weg met die jongeren en een paar klinkende namen als tegenstander. Oh ja, en Jet Li mag ook wel eens weer in beeld komen. Wat een flutrolletje, zeg.

2,5

Redelijke actieprent, maar niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

Het verhaal (ja, er zit wel "verhaal" in) laat eigenlijk weinig actie toe. Het bereidt een climax voor - die kwam dan wel - maar in het eerste uur krijg je amper 2 actiescènes voorgeschoteld, die samen misschien 5 minuutjes duren. Da's behoorlijk teleurstellend.
Godzijdank eindigt het allemaal met dik 20 minuten knallen en knokken.
Toch is dat einde niet helemaal bevredigend, want waarom moet Sly er zo nodig een grietje op nahouden?

De cast bestaat uit stevig wat actie'helden'. Toch zijn er weinigen die echt kunnen overtuigen. Jason Statham is goed, Mickey Rourke gaat ermee door, maar voor de rest.. Stallone, Lundgren en Li vallen tegen (en neen, ik doel niet op het acteerwerk, maar op hun actiescènes). En ik vraag me ook af waarom Schwarzenegger en Willis zo'n vervangbaar rolletje kregen. Laat die mannen toch meeknokken!

Stallone als regisseur gaat al helemaal niet goed. De actiescènes 1) zijn nooit origineel, 2) zien er bij momenten traag uit en 3) zijn meestal rommelig in beeld gebracht. Dat laatste geldt ook voor de conversaties. Sly knipte en plakte teveel. Ik vroeg me op het einde bv af wie nu tegen die kale dikke aan't vechten was.
Pluspuntje is de muziek. Ik verwachtte zware gitaren, maar kreeg wat fijnere geluiden voorgeschoteld.

Krappe 3

Goed.

De eerste drie kwartier zijn sterk. De film begint vrij snel en zeker vanaf de ontsnapping is het even genieten met een 11 minuten lange single-take actiescène. Die is behoorlijk gechoreografeerd en tilt de film naar een hoger niveau qua snelheid, adrenaline en vormgeving.

Nadien neemt men helaas tijd voor wat achtergronddrama en breekt het tempo. Dat is zonde. Te meer ook omdat Chris Hemsworth niet echt een groots acteur is. Hij is anderzijds wél charismatisch genoeg voor dit soort actierollen. Dat hij fysiek een beest is, geeft hem nog wat extra voordeel.

De finale op de brug is niet van het niveau van de eerdere actiescènes, maar op zich maakt men er toch wel iets van, want zo'n finale op een beperkte locatie vermakelijk houden is niet altijd evident. Het ietwat ambigue einde stoort me niet, zolang het maar geen voorbode is op een sequel. Dat heeft deze film echt niet nodig.

3,5

Goed.

Het eerste deel vond ik indertijd zeer geslaagd voor hetgeen het wilde zijn. Het had voor mij ook bij die ene film mogen blijven, maar Hollywood is Hollywood niet als successen niet verder uitgemolken worden. En zodus overleeft Tyler Rake nogal gemakkelijk al de klappen die hij heeft moeten incasseren.

Een Rocky-montage later is hij alweer fit genoeg om nog eens een extraction te doen. Dit maal wel met een team - eentje dat effectief toegevoegde waarde heeft voor de film. Het levert een uitstekende eerste actiescène op. Een lang shot in die gevangenis zet de toon. Ik hou wel van die tracking shots. Hier en daar laat de CGI het wel afweten. Een echt brute actiefilm leunt daar m.i. best niet té veel op, of het wordt al snel te fake en dan kan men de impact van de 'hardheid' wel vergeten. De poster hier toont mijn punt - en lijkt wel van een Steven Seagal-productie uit 2003.

Ook nadien vliegt de actie je veelal om de oren. Het tempo zit daarin wel goed en zorgt ervoor dat de obligate dramamomentjes - want het is een sequel, er "moet" wat meer "uitgediept" worden - niet gaan storen. Chris Hemsworth is nog steeds een degelijke fit voor deze rol - fysiek echt een tank en weg van de schijtlolligheid van Marvel. De finale confrontatie is nogal plat vergeleken met de rest van de film, maar men laat de deur wagenwijd open voor nog een sequel (of meerdere..). Van mij mag die komen, maar dan ben ik benieuwd hoe lang deze reeks 'fris' zal blijven.

3,5

Onderhoudend.

Tot mijn eigen schaamte nog maar weinig gezien van Stanley Kubrick (een 5-tal films?). De reputatie heeft hij alleszins mee, dus ik zou voor zijn oeuvre toch eens een tandje mogen bijsteken. In ieder geval had ik Eyes Wide Shut allang opgenomen staan, excuses waren er dus niet.

En het moet gezegd dat de mooifilmerij van Kubrick de grootste troef is. Heel de speelduur lang is er visueel wel iets te beleven: contrasterende kleuren, warme kleuren ook, van die beheerste tracking shots - zo zie ik het graag.

Het verhaal blijft daarin ondergeschikt, en maar goed ook, want dat stelt niet veel voor. Tom Cruise en Nicole Kidman zijn ook niet de beste acteurs. Zeker Kidman bakt er niet veel van - ergens halverwege is zij ook al op de achtergrond beland. Om Cruise heb ik nog af en toe kunnen lachen als die zijn manische grijns opzet.

De meest besproken scène is wat mij betreft terecht ook de meest besproken scène. Audiovisueel klopt daar alles aan. Het is ook het moment waarop er de meeste spanning en mysterie heerst. De gekke maskers maken het een beetje abstracter. Als dat typisch Kubrick is, moet ik zijn klassiekers uit de jaren 1960 en 1970 dringend zien.

3