Opinions

alweer een film waar het labeltje thriller aan hangt, maar waar dat ver te zoeken is. wat is dat toch? een documentaire-achtig drama met een interessante inhoud, ik hou wel van complotten en samenzweringen. door het (vond ik) veelvuldig gebruik van omgevingsbeelden van mens en natuur krijg je minder het gevoel goed in een film te zitten, maar krijgt het de eerdergenoemde documentaire-sfeer. de film is te traag om spannend te worden/blijven. soort van gemiste kans denk ik.
opvallend puntje: als ie in Duitsland zit, laat ie duidelijk een Nederlands paspoort zien. alweer een Amerikaanse mix-up tussen deze landen? jammer.

Het is hem uiteindelijk toch net niet.
Het plot voelt niet geheel nieuw aan, maar prima wordt verteld. Het kijkje achter de schermen van de politiek met de nodige corrupte spelletjes zijn altijd interessant. De spanningsboog is redelijk, het acteerwerk voldoende en er is een mini-twistje. Maar echt diep gaat het niet. Het blijft teveel van hetzelfde en het einde is zo afgrijselijk tenenkrommend Amerikaans dat de film van een krappe voldoende naar een matigje valt. Teleurstellend.

Ik ben een groot liefhebber van de Spaanse cinema; qua sfeer en cinematografie is het vrijwel altijd geweldig, zodat er al vele prachtige mystery-thrillers ontstaan zijn. Daar is dit geen uitzondering op.

De film is feitelijk een vertelling, maar wel een die je van kop tot staart bij de strot neemt. Er is veel informatie en je probeert alles goed in je hoofd bij elkaar te houden. Sommige zaken voelen wel iets te ongeloofwaardig aan, maar dat (b)lijkt als kapstok. Er wordt met twistjes gegooid en dat is altijd leuk.

Het acteerwerk is van alle hoofdrolspelers ijzersterk en overtuigend. Het verhaal is dramatisch, spannend, beklemmend. Je vormt zonder twijfel meningen over diverse karakters en dat zuigt je in de film. Naar het einde toe gaat er nog een schepje op het verhalentempo en ik moest mezelf bedwingen er geen notitieblok bij te pakken om alles op een rij te zetten.

Toen de aftiteling rolde gingen mijn handen met lichte vertwijfeling de lucht in; heb ik nu net een briljante film zitten kijken of ben ik zo meegesleept dat ik de gewilde speelbal van de scenarioschrijver ben geworden?

Ik denk dat ik daar pas antwoord op kan geven bij een tweede kijkbeurt, dat deze prent absoluut waard is. Eigenlijk móet je wel. Voor nu ben ik in ieder geval blown away.

Enorm sferische film. De scenes met de live-optredens pakken je helemaal in, geweldig. En dan ben ik dus géén bevooroordeelde Joy Division-fan. Wél ben ik na de film meteen muziek gaan zoeken (want meer als Love Will... kende ik niet). Het zwart-wit is zeker een toevoeging (of juist een goede terugstap), hoewel je qua beeldvorming op voorhand onbewust meer verwacht van Corbijn.

Nadat je bij het einde treurig wordt achtergelaten, denk je tóch 'het had dramatischer gekund'. Dat is wellicht het grootste manco, ondanks het drama had het dieper gekund en wellicht gemoeten.

Voor Curtisliefhebbers een must, voor muziekliefhebbers een aanrader, voor filmliefhebbers een tussendoortje.

soms is het lastig bij oude films door het tijdsbeeld heen te kijken, maar dat ging hier -ondanks zijn bijna 40 jarige leeftijd- prima. en dat terwijl techniek toch een prominente rol heeft. het acteerwerk doet ook niet zo houterig aan, wat je soms nog wel wil zien.

voor wat (deels) een thriller moet zijn, is het wel heel erg lang wachten voordat er iets van spanning in komt. de film is saai, traag en kabbelt maar voort. het eindeloze herhalen van het gesprek inclusief beelden heeft een averechts effect. pas met zijn droom wordt er moeite gedaan een spanning op te bouwen, dat is echter al te laat.

Harry is iemand die al zijn leven lang bezig is met afluisteren en laat ook duidelijk blijken dat het niet om de inhoud van het gesprek gaat. en dan blijft ie nu ineens zo hangen in een niet echt aangesprekende conversatie en trekt hij het zich nu wel ineens zo aan. zo ver zelfs, dat ie in de hotelkamer gek wordt, terwijl hij altijd zo rustig is. al dat zorgt ervoor dat het simpelweg veel te ongeloofwaardig is om erin mee te gaan. dat wordt ook bevestigd in het zogenaamd dramatische slot, wat zo vreselijk overdreven is, dat het niet aankomt. eigenlijk moet dan gesteld worden dat de opbouw van de film niet goed is, je komt er niet in.

gezien de gemiddelden hier en op IMDB was mijn verwachting redelijk hoog, maar dat is een fikse teleurstelling geworden.

meevallende thriller uit eigen land. er is goed gekozen voor sfeerplekken en een grijzig filtertje. de setting qua team, crimineel, banden en gezin zijn zeker niet nieuw, maar toch voelt het weer een beetje anders als het in het Nederlands is.

het verhaal zit niet slecht in elkaar, hoewel het hier en daar wel wat steken laat vallen. grootste manco is echter dat het de tweestrijd tussen 'cop en killer' veel te weinig uitdiept, zeker als je de film ernaar vernoemt. dat voelt dan als een gemiste kans.

acteerwerk is volgens Nederlandse traditie wat houterig, met uitzonderingen van de hoofdpersonen en dan met name Willems, die het voor elkaar krijgt met sympathie naar de bad guy te kijken.

al met al voor Nederlandse begrippen zeker geen slechte prent en een prima tussendoortje.

Ik ben eigenlijk wel verbaast te zien dat de scores zo laag zijn. Nee, het is geen meesterwerk, maar ik vond het over de lengte een vermakelijke zit. Het is goed opletten qua verhaal, maar an sich ook weer "gewoon een mislukte drugsdeal". Het zijn interessante karakters, maar het blijft op de oppervlakte. Het ziet er allemaal buitengewoon goed geproduceerd uit. We krijgen ook enkele semi-filosofische monologen, waarvan de een beter uit de verf komt dan de ander. De anekdotes, die niks toevoegen aan het verhaal, maar wel aan de sfeer, deden me soms denken aan die in Pulp Fiction. Net wat teveel bloed aan het einde. Ongemakkelijke rol van Diaz.

Dat dit geen typische Ritchie is zal al veelvuldig gezegd zijn; het was wel de reden deze te kijken, samen met de aanwezigheid van Gyllenhaal. Ik ben niet van oorlogsfilms, wellicht mede daarom dat ik niet zo onder de indruk ben. Of ja, misschien meer omdat het helaas toch wat cliché en rechtlijnig is. En omdat het nergens op slaat dat je iemand op 100km door de woestijn draagt zonder dat "honderden" Talibanstrijders je zien, en dat soort onzin.
Shots, editing en acteerwerk zeer prima in orde. Wel zo fijn dat we geen Amerikaanse knuffel tussen de heren krijgen, maar gewoon een knikje.

aan alle kanten Brits aandoende film, en niet alleen vanwege Statham; deze combinatie van snelheid, actie, absurde humor en strak montage- en filmwerk doen op een positieve manier denken aan Guy Ritchie.
toen het feitelijke plot duidelijk werd na het telefoontje met de dokter, kwam bij mij automatisch de vergelijk met Speed opzetten: in plaats van niet onder de 50kmh mogen rijden, omdat er anders een bom ontploft, moet nu het adrinalinepeil hoog worden gehouden om een hartstilstand te voorkomen. vanzelfsprekend heeft de film dan ook een flink tempo, en door slimme shots en montagewerk maakt het het plaatje extra aantrekkelijk. de film gaat hier en daar aardig over the top, maar het is duidelijk dat dit expres is gedaan. dat het zichzelf niet al te serieus neemt, is een pluspunt. de humor is heerlijk, zonder dat het komedie wordt.
dat de film hier en daar gaten vertoont, soms iets té absurdistisch is en de hoeveelheid geknal wat overdreven is, neem je op de koop toe. voor wie tegen een stootje kan qua actie, is dit een prima stukje vermaak.

Herzien. Poeh poeh poeh, hoeveel gemoraliseerd drama kun je als kijker verwerkt krijgen. Tuurlijk is het mooi hoe ze de verschillende verhaallijnen laten kruisen, en beeldvorming is prima. Maar vanaf de eerste minuut ligt het er al dik bovenop... een echt gekunsteld Amerikaans prentje. Lekker met rascisme-cliche's smijten. Ieder huisje zijn kruisje, ook de 'dislike'-karakters zodat we voor iedereen sympathie moeten kweken. Het zorgt ook voor overacting (Bullock, de Pers). Overal is het (persoonlijk) drama dik en overal moet het over de top, dat er teveel geforceerde scenes in komen (de overval, de boze Pers die verhaal gaat halen, de autojatter, de posh dame die uitglijd). Dramatisch gegilmuziek erbij. Wat meer subtiliteit had de film beter gedaan. Maar ik snap dat de Amerikanen dit slikken als zoete koek (en hier ook wel, gezien de rating), maar aangezien ik al redelijk allergisch ben voor moralistische trekjes, zit ik hier vol rode vlekken. Bleh, jammer.

Tegenvaller. Tergend langzame en grotendeels voorspelbare film. Goede rol van Bridges, maar toch kom ik niet 'in' het karakter. Deze film mist wat het vergelijkbare Walk The Line wel had.

Net als de vorige BM is een toekomstige gadget de leidraad voor een standaard verhaal. Hier wel mooier uitgewerkt. Maar de protagonist die moord om de eigen lelijke dingen te verhullen, is al zo vaak verteld. Dat het dan nu een gadget zou zijn die het aan het licht brengt, doet er weinig aan af. De opbouw hiernaar duurt wat dat betreft ook te lang (we zien de verzekeraarpersoon dezelfde actie 3x doen). Prima acteerwerk wel en mooie beelden. Leuk twistje met de cavia.

matig. eigenlijk ook meer een drama dan het genoemde thriller.
ondanks de duidelijk heftige situatie waarmee we te maken krijgen, pakt de film geen moment. er is maar zeer sumiere spanning en echt pakkend zijn de karakters ook niet, daarvoor blijft het veel te oppervlakkig. dat geldt eigenlijk ook voor het verhaal zelf, want het mist diepgang en detail. daarbij komt dat ik ook niet zo warm wordt van een halve film kijken naar naakte mannen, wel respect voor de acteurs daarvoor. het is wachten op de ontsnapping -gezien de titel- en als dat gebeurd is het weinig opwindend. zelfs beetje ongeloofwaardig (al die mensen horen in dat houten huis niet dat er over de vloer gelopen wordt?)
voor een waargebeurd verhaal was er zeker veel meer mogelijk qua verfilming. nu haalt het wat mij betreft niet eens als tussendoortje.

Fijne mindfuckfilm met een niet geheel onbekend thema (tijdreizen), maar meer dan prima uitgevoerd met een goed script. De mysterie draagt de film, ook nadat het hoofdplot bekend wordt. De hoofdrolspeler speelt zó naturel dat het aan de ene kant heel logisch voelt, maar aan de andere kant soms wat irrritant ("zo reageer je toch niet"). Mooi pluspunt is dat het tamelijk lichtvoetig wordt uitgevoerd, met hier en daar een haast komisch aandoende inslag. Het spannende, gekke sfeertje met een regelmatig gevoel van 'huh' of 'oh' doet het prima. Verwacht geen hoogstaande sfx, het is behoorlijk lowbudget, maar daar kan ik makkelijk doorheen kijken (lees: het stoort me letterlijk geen seconde).
Ondanks de mindfucks en de plotgaten die in een film met dit thema enorm op de loer liggen, wordt het geen rocketscience en wordt uiteindelijk (bijna) alles rechtgebreid. Prima beeldvorming. Alweer een hoera voor de Spaanse cinema.

Weer een degelijke mystery-thriller van Spaanse makelij. Voor ervaren thriller-kijkers lijkt een wegkijkertje aan de hand te zijn; het plot is niet heel vernieuwend, twists zie je aankomen, maar het is niet vervelend om naar te kijken. Toch wordt je gaandeweg meer verwend, dus blijf kijken.
Sfeer is mooi beklemmend, hoewel niet alle clichés voorkomen worden. Acteerwerk voldoende. Hier en daar een horror-accentje. Een meer dan gemiddelde prent, met name dankzij de climax toch een ruime voldoende. Misschien iets te teveel van 'we proppen de hele uitleg in de laatste 5 minuten', maar zeker genoeg om meer waardering uit de film te halen.