Opinions

Aardige actie-thriller met een flinke dot mysterie in de eerste helft, wat er mede voor zorgt dat je lekker in de film zit. Het is vlot geschoten, nette sfx. De rode lijn betreft de technologie die alles kan controleren is tevens een ethische kwestie van een dankbaar onderwerp.

Helaas is het hier en daar wel behoorlijk over de top met de supercomputer die werkelijk álles naar haar hand kan zetten, soms lachwekkend. En als die macht er is, waren er wel makkelijkere manieren om te bereiken wat ze uiteindelijk wilde. De dikke Amerikaanse saus eroverheen vind ik ook nooit prettig.

Leuk wegkijkertje, that's it.

Aardige thriller rondom een groepje milieu-activisten die maatschappij-schokkende wraak-acties uithaalt, waarin een jonge agente infiltreert. Niet een origineel, maar ook geen onaardig uitgangspunt. Het eerste uur is sterk, spannend en houdt je moeiteloos in het verhaal. Daarna wordt het wat gezaperig en de overbodige romance komt weer om de hoek kijken.

Sfeer en beeldwerk is prima, acteerwerk vrij standaard. Het eindigt uiteindelijk prima. Vermakelijk tussendoortje.

In de eerste paar minuten wordt je in sneltreinvaart in de huidige situatie neergezet; dystopisch, aliens, oorlog. Al relatief snel komt de eerste twist en je weet direct wat voor soort film het wordt: een mengeling van Groundhog Day en Independance Day (hé, nog een overeenkomst ).
Nu betekent dat zeker niet dat dat negatief is. Er zijn vele films gemaakt in het thrillergenre met een tijdloop als uitgangspunt, dus waarom geen sf. Dat was dus ook niet hetgene wat me tegenviel. Zolang je meegaat met het idee, is het prima vermaak. Er kan meteen de nodige humor in gestopt worden. Het idee is leuk en wordt niet verkeerd uitgewerkt. Ik kreeg dan ook oprecht medelijden met Cruise dat hij keer op keer weer overnieuw moest beginnen. Het zal honderden keren geweest zijn. Het deed me vooral denken aan een game waar je -nadat je weer dood was- opnieuw moest beginnen maar met de verworven wetenschap steeds een stukje verder kon komen
Wat wel tegenvalt, is dat het gaandeweg steeds meer een echte heldenfilm wordt en het geschiet/platte actie de overhand gaat nemen. Er zijn plotholes (toegegeven, moeilijk te voorkomen is een dergelijk verhaal) die te makkelijk gemaakt worden om de film door te laten lopen. En waar er op het strand ontelbare pogingen nodig waren om erdoor te komen, lukt het vanaf het ziekenhuis wel allemaal in één keer...mweh.
Maar laat ik niet te kritisch zijn, de CGI is geweldig en voor een tussendoortje is het prima vertoeven.

net gezien op tv. de film moet het hebben van de aparte hoofdpersonage en wat eromheen komt kijken. maar laten we eerlijk zijn, voor de rest is het toch een enorme cliche verhaal. de buurtbewoners die eerst met hem weglopen en hem dan verguizen en natuurlijk de romance, waar het vrouwtje vriendje laat vallen voor Edward, die ze eerst zo raar vond. yuk. goed excuus is natuurlijk dat het zich als een sprookje laat vertellen. het visuele aspect is, zoals altijd bij Burton, piekfijn in orde. heb me erg vermaakt met de scenes waarin het extreme stereotype leven/gedrag van een voorstadje wordt uitgebeeld (het geroddel, de mannen die met de auto tegelijkertijd thuiskomen).

Niet zo best. Het uitgangspunt en setting zijn veelbelovend, voor een naargeestige thriller. Na een kwartier wordt echter al duidelijk dat een liefdesplot een boventoon kan gaan voeren, en dat was allesbehalve waar ik de (of een) film ben gaan kijken. Na een half uur wordt er een leuke twist ingegooid, al is het matig uitgewerkt (hoezo sta je ineens tussen al die mensen, hoezo wordt dat niet in de gaten gehouden, hoezo merkt niemand dat).
Daarna kabbelt het maar voort. De karakters hebben geen diepgang en je voelt je met niemand verbonden. Er is geen spanning, ook al wordt dat geprobeerd. Acteerwerk neemt je niet mee, zelfs niet door Kingsley. Clichématige light-thriller-scenes, maar het is een romance-drama tegen een 'gestoorde' setting, die niet in de geloofwaardigheid overtuigd. Beeldvorming en tijdsbeeld is prima in orde, maar ik heb net iets teveel moeten zuchten tijdens deze prent. De 'grote twist' op het einde had ik niet perse zien aankomen, maar kon de film absoluut niet meer redden. Iets te gekunsteld allemaal.

Vermakelijke actie tegen dystopische achtergrond. Ik hou wel van een dergelijke sf-setting. Het contrast op Aarde tussen de bevolking en de technische toekomst is mooi. Visueel is het prima in orde. Damon speelt de bekende stoere knul en Forster een verrassend nijdige bitch.

Het verhaal is op zich niet slecht, maar blijft te dun om te beklijven; maar wellicht is dat ook de 'bedoeling' in een actie-film. Net als de nodige persoonlijke drama en onvermijdelijke clichés. Plotgaten horen helaas ook bij een sf-genre. Dat zorgt er uiteindelijk voor dat het niet meer is als een leuk tussendoortje.

Meh, niet mijn soort film. Ik geef meteen toe dat dat voor een deel te maken heeft met dat de helft van de tijd een baby in beeld of te horen is, en daar heb ik niet zo veel mee. Het is traag en ook wel voorspelbaar. Moeder met baby in apocalyptische setting, dat is het.

Filmliefhebber genoeg om te zien dat de prent ook genoeg moois heeft. Ik hou van de editing. Hoe sommige logische scenes juist even níet in beeld werden gebracht kon ik erg waarderen. De close-ups die net even dat meer gevoel gaven. Prettige soundtrack. En het acteerwerk van Comer, wat me uiteindelijk na het zien van Killing Eve ook bij deze film heeft gebracht.

Oh, en het is zéker geen thriller, op geen enkele manier. Hoe komt die tag daar? 100% drama, niks anders.

Ik denk dat ik net als velen anderen 3 woorden hardop uitsprak bij het rollen van de credits: what the fuck. Nadat ik na een halve minuut mijn freeze-pose ontdooid had, begon het te ratelen. Heb ik er nou echt niks van begrepen?

Altijd leuk, zulke films. Nadenken. Meerdere theorieën. Gebeurt alles wel echt. Blijkbaar zat er veel meer laag en symboliek in dan ik dacht. Een link met David Lynch lijkt snel gemaakt, als de theorie van het onderbewustzijn het meest 'logische' lijkt.

Het is lastig op de film in te gaan zonder enorme spoilers te geven. Laat ik zeggen dat ik achteraf een verklaring heb gevonden die perfect klopt en daarmee de film naar het briljante toe brengt.

Wat ik wel kan zeggen, is dat de sfeer en de beeldvorming simpelweg geniaal zijn. Ik hou ervan. Het mysterieuze straalt er vanaf de allereerste scene af. Kleurstelling, lichtgebruik, camerastandpunten, alles lijkt geweldig uitgedacht en maakt net die perfecte beklemmende sfeer, die de hoofdpersoon ook lijkt te voelen in zijn depressief aandoende repeterende wereldje. Geweldig acteerwerk ook.

Zelfs met de verbazing nog in mijn lijf neigde ik al naar een 8, na de verklaring zonder twijfel. En deze film moet je zeker nog een tweede keer zien. Wellicht dat ie dan nog hoger uitkomt.

Aanrader door degene die van nadenken, spanning en mystery houden.

ik heb gister het eerste deel gekeken en het was goed om het tweede deel er vlak achter te zien. uit alles blijkt dat dit gewoon 1 lange film had moeten zijn. het is lastig ze van elkaar te beoordelen, omdat dit simpelweg dezelfde inhoud heeft als de eerste.
ook hier geldt dus dat het een goede misdaaddrama is met een glansrol voor Cassel. en ook dat, hoewel het een waargebeurd verhaal is, er sommige momenten nogal ongeloofwaardig overkwamen, waaronder wederom een ontsnapping uit een 'zwaarbewaakte' gevangenis en dat hij -als staatsvijand nr 1- nog gewoon over straat kan zonder herkend te worden. en ook hier is de actie en beeldvorming prima in orde (dat allerlaatste shot!). maar het in twee delen knippen heeft ook het nadeel dat je 'irriteert' aan dat hij weer op een hoer valt en zij op hem.
verschil met het eerste deel is dat mesrine hier duidelijk een stuk arroganter is geworden, hij is meer het echte 'mannetje'. het laatste scene staat eigenlijk in contrast met de rest van zijn gedrag; waar hij altijd zelfverzekerd en wellicht naïef handelde, is hij nu plotseling opvallend voorzichtig met -letterlijk- naar buiten treden.
eigenlijk zou het 2e deel iets minder beoordeeld moeten worden, alleen al om de reden dat het 1 film had moeten zijn. alles prima, maar niet uitmuntend. desondanks een bovengemiddelde aanrader (wel tesamen!).

Onderhoudende mystery-thriller (absoluut géén horror zoals bij de genre-aanduiding!) op een bedje van timetraveling sci-fi. De start is een vrij clichématige standaardthriller die leuk als tussendoortje lijkt. Drie karakters -een irritante, een bange en een stoere- verdwaald in een verlaten bos. Gaandeweg komt de mystery erbij en wordt het interessanter. De film blijft klein, maar de spanning degelijk. De twist is leuk, ik hou van dat soort mystery, die eigenlijk verder niet uitgelegd wordt.
Het lopen in een loop was natuurlijk duidelijk Blair Witch en daarna krijgen we een dot Back To The Future. Hoewel het dus niet heel vernieuwend is, blijft het leuk om naar te kijken. Het acteerwerk is wel houterig en de 'sfx' op het eind vreselijk, maar daar moet je bij zo'n film maar doorheen prikken. Jammer dat de rating hier zo laag is.

goede thriller. geen hoogdravend verhaal, maar het verveelt geen moment. de onderlinge verhoudingen en spanningen tussen zoals de vaders als de ontvoerders zijn prima geacteerd en maken voor een groot deel de film. paar leuke twistjes, hoewel een kleine voorspelbaarheid in het einde. al met al zeker geen tegenvaller voor een 'b-film'.

Tamelijk briljant. Alleen het feit al dat ik geen allergische reactie krijg van de romance, geeft aan dat deze film het echt anders aanpakt. Het acteerwerk van Carrey en Winslet voelt heerlijk realistisch aan. En het plot, tja, je moet er natuurlijk maar in meegaan, het blijft toch sci-fi wat dat betreft. Maar als je dat dan ook doet, krijg je een heerlijke trip voor de kiezen en ga je echt mee in de belevenis van Joel. Af en toe even nadenken, maar over het algemeen is deze mindfuck goed te volgen. De editing is prima en a-chronologische stukjes werken goed. Het gekke script van Kaufman (wat een verhalen schrijft die man toch eigenlijk!) wordt perfect overgebracht. Het subplotje met Dunst is misschien wat overbodig. Unieke film.

Bijzondere science-fiction, die mixt met found-footage en documentaire-stijl. Een grote voorwaarde is dat je interesse in astronomie hebt, want het is een serieuze sf. Het is een verademing om een film in deze hoek te zien die niet leunt op de sensatie en grotendeels verstoken blijft van clichés.

Het neemt een interessant uitgangspunt; de zoektocht naar leven op Jupiter's prachtige maan Europa nadat er recent tekenen voor water zijn gevonden (en dat laatste is waar). Het interieur van het schip en de beelden van Europa zijn een lust voor het oog. Doordat de sensatie achterwege blijft, voelt het geheel erg realistisch aan (zover mogelijk, uiteraard), maar wel wat traag, wat overigens niet in de weg staat. De onbekendere cast doet het meer dan uitstekend. Een schijnbaar minpunt wordt tegen het einde slim als twistje uit de doeken gedaan (Rosa doet haar documentaire-verhaal en dus is het al duidelijk dat het schip minstens met haar teruggekeerd is. Uiteindelijk blijkt dat om een opname ter plekke te gaan).
Natuurlijk zijn er ook flaws. Je weet bij zoiets dat niet alle bemanningsleden zullen overleven en zeker toen Katya haar wandeling ging maken was al duidelijk dat ze niet terug zou komen. Het springen in de tijd had geen meerwaarde, maar dankzij het tellertje in beeld is dat te behappen. Het grootste minpunt zit hem voor mij in de eindscene. Waarom, oh, waarom lieten ze nou toch een wezen zien. Het was zoveel mooier en passender geweest als dit in het midden was gelaten. Het bewegen van het licht in het water was voldoende. Het is bijna niet door de vingers te zien voor mij, maar deze film verdient toch een hoge waardering. Eerlijk, fris, realistisch, mooi en echt eens wat anders in dit genre wat mij betreft.

Edit: na wat rondgelezen te hebben, ben ik toch wel verbaasd over de lage waarderingen en de enorme box office flop (logisch als je het laat openen in slechts 3 bioscopen). Het is zeker geen meesterwerk, maar ik heb al heel veel van dit soort sf's gezien en dit verdient toch een bovengemiddeld schouderklopje. Waarschijnlijk dat de meer serieuze ipv actie-benadering ermee te maken heeft. Dat het overigens een low budget-film blijkt te zijn verdient allemaal maar respect.

Origineel? Ja. Goed? Nee. Het was toch wel een pittige zit, die minstens een half uur te lang duurde. Aan het begin was al duidelijk dat we met een hysterische film te maken zouden krijgen. Toen het onverklaarbare aan bod kwam, werd ik wel getriggerd, ik hou daar wel van. Echter, dit ging tamelijk snel over the top, en daar hou ik dan zelden van. Het acteerwerk past daar goed bij; niet best en overdreven (al zijn de karakterswitches knap, met name voor Joy).
Als je daar allemaal een beetje in mee gaat en het vooral als vermakelijk ziet, is het nog wel te doen. De volkomen idiote scene waar Joy voor het eerst als Jobu te zien is, is daar een prima voorbeeld van; prima vermaak. Er zitten ook oprecht hilarische scenes in (met de buttplug als hoogtepunt). Het switchen tussen allerlei universums waar je dan je beste skill vandaan trekt (en daar komt via een debiele handeling) is leuk gevonden. Maar ook dat werkt niet meer na tig keer.

Ik zie nu dat het een Amerikaanse productie is, waar je eerder Oost-Aziatisch verwacht met alle gekte (en uiteraard de hoofdrolspelers), maar dat verklaart dan weer wel het tenenkrommende drama en moraal; verreweg het slechte van de film. Het past totaal niet bij de over the top-setting. Ik zit echt totaal niet te wachten op een moeder-dochter-verhaal en allerlei familie-leven-liefde-moraal. Daar zijn andere films voor en die ontwijk ik dan ook. Daardoor, samen met de te lange speelduur, ging ik zuchtend naar het einde toe en zakte mijn oordeel des te langer de film duurde.
Origineel en leuk uitgangspunt, vermakelijk als je je ervoor open kan stellen, maar wordt teveel van hetzelfde en neemt verkeerde afslagen in vertelling. Tot slot: wat een slapeloze nachten moet de editor gehad hebben, kolere!

Edit: ik zie nu dat deze film 7 Oscars heeft genomen. WTF. Echt, laat je daar niet door misleiden. Qua editing zeker terecht, origineel, ok, maar 3 stuks voor het acteerwerk... au.

Net gekeken. Wat een krankzinnige film. Ik ken het boek overigens niet.

Totaal ontdaan van enige subtiliteit is dit echt in-your-face. De lijn tussen drama en (zwarte) humor (lees: bijtend cynisme) is vaak zó vaag dat je geen idee hebt hoe Mortier het bedoelt. Dat is denk ik de sterkte en zwakte tegelijk.

Het visuele, het camerawerk, het kille, het (g)rauwe sprak me allemaal aan, met specifiek de openingssequence en de shots van Koen in zijn huis. Ongemakkelijk is het ook; de grove omgang met vrouwen, mishandeling, verkrachting en veel bloed. De sexscene waar duidelijk de penetratie in beeld is verbaasde me. Soms wordt het te hysterisch en overdone.

Wellicht een typische you hate it or you love it film. Ik hang er nog tussenin. Feit is dat het een film is die je niet rustig terug in je kast zet om de volgende te gaan kijken, deze schreeuwt om over gesproken te worden.

Interessante SF-thriller over het fenomeen Artificial Intelligence. De film is traag op een goede manier, met mysterie (zeker de start) en een donkere, beklemmende sfeer; heerlijk! Enige interesse in technische wetenschap is wel een pre om goed in de film te komen. De film laat de 2 hoofdrolspelers goed stoeien met wetenschappelijke, maatschappelijke, ethische en filosofische vragen. De beeldvorming is fijn.
Na pakweg een uur lijkt er een kantenpunt te zijn nadat Caleb gevoelens toont voor Ava en dat komt het verhaal wat mij betreft niet ten goede. Waar de hele film vrij subtiel gebracht wordt, is dat net iets té. Het herstelt zich naar het einde toe met wat kleine twists, maar uiteindelijk blijf ik toch met een licht teleurgesteld gevoel achter bij de (mooie) credits.
Ik heb er nog even over nagedacht, maar ga de film toch het voordeel van de 'twijfel' geven, gezien het erg sterke eerste uur en de fijne sfeer. Heb je interesse in AI en/of hou je van beklemmende sferen; aanrader.

Niet best. Films waarin gespeeld wordt met realiteit vs droom/spel/fantasy zijn er al veel, volgens mij ook wel met het thema virtual reality. Op zich is het idee wel leuk, maar grootste mislukking in deze prent is toch het acteerwerk. Ondanks enkele bekende namen is het grotendeels zo vreselijk houterig, al vanaf de eerste 'actiescene'. Het leek wel een parodie hoe mensen omvielen bij schoten en dergelijke. Je krijgt het gevoel of je naar een film van 40 jaar oud zit te kijken. Daarbij zitten er ook best wat tamelijk onsmakelijke scenes in, maar dat schijnt zo te lezen een ding van de regisseur te zijn, waar ik verder niet zo bekend mee ben. De 'twist' op het einde is aardig, maar niet groots genoeg om de boel nog te redden. Pijnlijke boel.