Opinions

Beter dan verwacht, maar de verwachtingen waren niet hoog. Een groep jongeren die seksspelletjes houden, maar ik weet niet wat nu de insteek van het verhaal is. Een morele wijsvinger of zo? De karakters krijgen wel wat speeltijd, maar de focus verlegt zich wel iets te veel ipv één echt hoofdpersonage te volgen. Alles gelukkig wel sfeervol en sommige scènes zorgen voor de nodige drama. Maar een topfilm wordt het nooit.

Ik had geen goed oog in deze film. Met slechts 2.8* op MM scoort de film niet echt en dat is wel frapant voor een blockbuster. Maar toch nieuwsgierig en de recensies (meningen) hier bleken enorm verdeeld.

Ik heb er in elk geval geen spijt van, de film zet een indringende sfeer neer die me wat doet denken aan Dalkomhan Insaeng. Niet enkel actie, maar ook wat misdaad en een vleugje film noire. Cage doet het zeker niet slecht, al zijn de randpersonage iets te weinig ingevuld. Een film die het zeker moet hebben van de sfeer en dat werkt gelukkig wel. De film begint wat traag, maar eens hij vertrokken is gaat het gelukkig ook beter en beter. Ik kan me wel voorstellen dat dit niet iedereen aanspreekt, maar het heeft wel z'n publiek. Eén van de betere films met Cage in elk geval de laatste tijd.

Leuke actiefilm met een dosis Britse humor. Alleen is er een overload aan personages die niet allemaal even sterk zijn. De bende zelf gelukkig wel, al is het gehele verhaal niet bijster origineel. Gelukkig schieter er nog een amusante film over die de moeite is om te kijken. Maar geen topper.

Pierre Morel zet hier een sterk debuut neer, al zal Luc Besson hier wel voor iets tussen gezeten hebben. Toch geen eendagsvlieg, wat blijkt uit Taken. De film is een vat vol testosteron en de actie spuit van het scherm. Mooi in beeld gebracht trouwens met veel zwartgallige humor. Niet altijd origineel misschien, maar de aankleding maakt veel goed. Sterke film.

De stunts en gevechten in de B13 films doen wat denken aan een Jackie Chan film. Dit vervolg heeft dezelfde actie als z'n voorganger en geeft wat de kijker verlangt. Toch op actievlak. Het verhaal is niet veel soeps en het geheel is met momenten gewoon rommelig. Als je dan toch zo'n machofilmpje maakt had een cliché knappe babe best wel leuk geweest.

Omdat het een vervolg is, is de verrassing er soms ook wel af. Veel variatie is er ook niet. Maar de actie zelf staat er wel en ik heb wel genoten van de film.

Colin Farrell laat opnieuw zien dat hij in dit soort films echt wel op z'n plaats zit en een geweldige acteur is. Maar ook Brendan Gleeson en Barry Keoghan zijn sterk. De film speelt zich 100 jaar geleden af, al is tijd niet zo heel belangrijk in de film. Een gemeenschap op een eiland aan de Ierse kust waarin niet zo veel te beleven valt en de mensen rond je, de hele wereld zijn.

De film is op zich niet zo heel bijzonder, maar met deze cast en de donkere humor, is dit echt wel genieten. Over de onderlinge relaties en de blik naar de toekomst vs de rust en het mooie leven op het eiland. Zeer van genoten.

De eerste film uit de Noriko trilogie, maar de laatste die ik zelf zie. Al lijkt het wel tijd om Tokyo Story nog eens te zien, gezien mijn veel hogere scores van de andere twee films.

Banshun is het verhaal van een die een gelukkig leven leidt. Het gaat goed met haar vader en voor haar is de huidige situatie eigenlijk genoeg voor een mooi leven. Ze is dan ook niet bezig met trouwen en het lijkt zelfs dat ze daardoor al een potentiële kandidaat heeft laten schieten. Vader is vrij tolerant tegenover de nieuwe generatie, vrij progressief naar de veranderde Japanse tradities na de oorlog. Misschien omdat hij evengoed gelukkig is in de huidige situatie? Maar uiteindelijk wil hij toch het beste voor zijn dochter. Hij zal ze moeten afgeven om haar geluk te kunnen gunnen. Tijd om het verleden te lossen zodat de toekomst kan beginnen.

Opnieuw een mooie film van Ozu. Volgens critici de best aangeschreven van zijn trilogie. Persoonlijk heb ik meer genoten van Early Summer, maar op zich zijn er natuurlijk veel gelijkenissen. Setsuko Hara is een heerlijke actrice met een mooie uitstraling. En Ozu neemt de tijd om sfeer te scheppen. Zijn statische camerabeelden zijn hier een pluspunt en brengen rust in de film. Prachtig in de eenvoud met geen overbodige beelden.

Ik ken van regisseur Álex de la Iglesia vooral Balada triste de trompeta, dat visueel toch beter uitpakt en de zwarte humor er nog iets meer boven oplegt. El Bar haalt dat niveau nooit, maar het is zeker niet slecht. Een verhaal dat zich niet al te snel bekend maakt en de kijker weet vast te houden. Gaandeweg verliest de film helaas wel die aandacht, maar ondertussen zijn we wel al een heel pak verder. De film is ook niet echt een grootse thriller, maar vooral een ensemble film met figuren die verrassend anders reageren in een precaire situatie.

Na enkel twijfelachtige hoge scores (2.5-3) wou ik toch zelf zien hoe het zat met deze 'flopfilm'. Of Pamela er als sterke vrouw toch nog iets van zou kunnen maken. Of de actie er rond toch nog voldoende was om er een aangename popcornfilm van te maken.

Voor regisseur David Hogan is dit duidelijk z'n debuut en ik veronderstel dat hij als debutant zich heeft laten domineren door de ster van de cast: Pamela Anderson die evengoed weinig van films kent. Haar grootste rol is die van mooi wezen in de badpakkenreeks Baywatch. Als ze echt moet acteren in een film valt ze meteen door de mand. Maar kom, in dit soort films moet je niet per se groot acteertalent hebben. Actie dan? Helaas, er gebeurt wel wat maar het blijft clichématig. Humor? Als je met een playboymodel in de hoofdrol zit, weet je zo waar de onderwerpen en dubbele bodems over gaan.

Barb Wire had zeker iets kunnen worden, maar de fout werd gemaakt om een film te maken rond de hype Pamela Anderson, in plaats van een andere kant van Pamela Anderson te laten zien zodat ze ook nog andere troeven zou blijken te hebben dan haar hmm twee troeven op de eerste rij. Terecht in de flop 100 en waarschijnlijk enkel voor Pamelafans nog leuk om te zien.

Toegegeven, de film geeft een mooi beeld van Oost-Duitsland jaren '80 weer. Een tijd die we moeilijk konden voorstellen in het westen. Ik ben zelf opgegroeid in de jaren '80 en kom ook maar een uit een standaard Vlaams gezin. Maar als je dan de beelden in deze film ziet (die toch niet overdreven zijn lijkt me) waan je jezelf in de 2e wereldoorlog. Andere tijden, ander regime. Misschien wat minder doden, het is de periode van de Koude Oorlog. Maar toch een hoop regeltjes, Polizei die alsmaar controleert of je geen fouten maakt, leven met beperkte middelen (stoken op kool in de 80's...)

Barbara is de hoofdfiguur in dit verhaal waarbij ze niet enkel hoopt om haar geliefde terug te zien, maar ook haar geliefde land in het westen. Daarbij wordt ze zowel geconfronteerd met de harde wereld van het oosten maar evengoed met de realiteit en de menselijke kant van het verhaal.

Mooi idee, mooie setting, maar helaas niet altijd even boeiend. Ik had toch iets meer verwacht. Ofwel ga je volop voor de sfeer, maar dan mag het toch ietsje meer zijn.

SF in de jaren '60 heeft altijd wel iets knulligs, maar in tegendeel tot de uit het zelfde jaar gemaakte film 2001: a space odyssey, heeft deze film meer charme en neemt het zichzelf gelukkig minder serieus. Dit is puur de jaren '60 met een combinatie van vrije seks en fantasie over ruimtetoestellen en vreemde planeten. Dat allemaal met een psychedelisch sausje. Heerlijk gewoon. Het geheel is natuurlijk wel wat knullig maar de sfeer zit goed en ik vrees dat bij een eventueel remake (zal er ooit wel eens van komen zeker?) de kwaliteit van het decor wel vooruit gaat maar de sfeer doodgedaan wordt door de preutse Amerikanen van nu. Barbarelle heeft een groot erotisch gehalte zonder in porno te verzakken, al moest ik met momenten ook aan Mega Mindy denken naar gelang het kostuumpje dat ze droeg... Een cultklassieker die (typisch voor het cultgenre) niet iedereen zal bekoren.

Barbarian doet op zich niet veel nieuws, maar het zit best wel goed. De film kan de spanning in het begin vrij lang vasthouden voor je wat door hebt hoe het in elkaar zit en de verder afwikkeling volgt. Georgina Campbell is best wel leuk, Bill Skarsgard doet het ook goed en Justin Long is geboren voor dit soort rollen. Het blijft een B-filmpje, maar sfeer en aankleding is goed gedaan zodat het toch de moeite wordt.

Moest Barbie in de media niet uitgegroeid zijn tot een dubbelhype met Oppenheimer, had ik de film waarschijnlijk niet gezien. Maar met Margot Robbie in de hoofdrol en de geweldige Greta Gerwig achter de camera, had ik alvast meer interesse. De film is in elk geval geen live action verhaaltje over Barbie zoals de vele animatiefilms die er over gemaakt zijn en vooral jonge kinderen aantrekt. Het is een film geworden met een maatschappijkritische boodschap, maar ook vol humor en leuke verwijzingen, maar bovendien visueel zeer mooi gedaan.

Barbie is best wel boeiend en de makers mikten heel duidelijk op een wat ouder publiek. Margot Robbie is geboren voor deze rol en ook Gosling zit best goed als Ken. Jammer van de immer irritante Will Ferrell. Het is een film met een hart dat er in slaagt een boodschap te brengen zonder met het vingertje te wijzen en op de eerste plaats vooral een goeie film is. Naar het einde toe wordt het een beetje rommelig, maar verder is dit absoluut de moeite. Ben nu ook benieuwd naar de figuurlijke tegenhanger Oppenheimer. Nolan zal zijn best moeten doen.

Een film met m'n gebruikersnaam. Bekende verhalen als de bedelaar of de notenkraker helpen de films niet vooruit. Dan maar proberen om het anders aan te pakken met meer sprookjesachtige elementen en een mytisch paard. En dan nog in 3D. Helaas. De cover is mooier dan de rest van de film en veel magie heeft het paard niet. Dat een grote industrie als die rond Barbie zo weinig aandacht wil steken in z'n filmreeks snap ik niet. Gooi er iets meer budget tegen aan en je kan een groter publiek inpalmen. Slecht gewoon weg.

moeilijk om een kleuterfilm te beoordelen als volwassene

de dochter van een kennis blijkt hem wel te aprecieren, dus krijgt hij van mij toch nog één ster

doordat ze dat nogal veel opzet heb ik het ondertussen ook al kunnen zien. Jammer genoeg eigenlijk, want kwalitatief is er niet veel aan. Net alsof je naar de demo van een computerspel zit te kijken. Als dit de nieuwe manier wordt van tekenfilms maken is dat qua niveau stijl bergaf...

Weer zo'n barbiefilm. Na de notenkraker slagen ze er in om de slechtste animatie neer te zetten die denkbaar is. Zelfs het gebruik van een bekend verhaal helpt niet en maakt er geen algemene familiefilm van. Het hoeft geen topper te zijn, en de film is voor een jong publiek. Maar dit is echt wel slecht.

Als de jongste meisjes in de dansgroep waar ik actief ben een filmpje opzetten gebeurd het wel eens dat ik mee kijk. Met momenten is dat een familiefilm en valt dat nog wel mee. Of een animatiefilm die nog te doen is. Barbiefilms zijn gewoon slecht. Slechte kwaliteit in een animatiestijl (via pc) die ik absoluut niet kan appreciëren. Hier is niets moois aan. Ik had nog wat hoop met het verhaal omdat de Notenkraker toch een mooie opera is, maar helaas. Barbie is sowieso voor meisjes, maar de film mikt blijkbaar op een nog enger publiek van enkel de jongste kijkers, die nog alles slikken wat ze voorgeschoteld krijgen....

't Zal aan mij liggen, maar dit soort computeranimatie mist alle warmte. Jammer, want los van het typische kleine meisjes onderwerp (Barbie) had dit toch beter kunnen zijn. Misschien dat het eigenlijke doelpubliek hier meer aan heeft.

De trailer is een pak flitsender dan de film zelf. Bardo is zeker niet de beste film van Iñárritu geworden. Maar er gebeuren genoeg WTF momenten om de kijker te boeien. Bardo is het verhaal van een Mexicaanse filmmaker en journalist die een prijs gewonnen heeft en met zichzelf worstelt tussen z'n Mexicaanse roots en de Amerikaanse erkenning voor zijn werk. We zien hem worstelen met die gedachten in een verhaal dat verweven is met de nodige fantasiemomenten. Die zijn met momenten best bizar. Helaas zit het ritme van de film niet echt goed en lijkt het geheel wel vooruit te gaan met horten en stoten. Jammer, want volgens mij zat hier veel meer potentie in, zeker als je een film als Babel of Birdman ziet.

Een film met de nodige potentie, maar die toch niet helemaal uit de verf komt. Het is wat lang zodat de dynamiek toch uit de film verdwijnt. En ik ben enorm fan van Technicolor, maar hier had het misschien beter zwart/wit geweest. De chemie tussen Ava Gardner en Humphrey Bogart zit ook niet goed. Bogart had niet veel op met Gardner. Beiden doen het langs de andere kant wel goed, het zijn twee professionele Hollywoodsterren.

The Barefoot Contessa gaat over de rise & fall van een mooie vrouw die filmster wordt, maar tegelijk haar hart probeert te volgen. Het verhaal is ondergeschikt aan de schoonheid van Ava Gardner, waar de film iets te veel op steunt.

Barefoot in the Park is een theaterstuk van Neil Simon, ook bekend van The Odd Couple. Hij weet hoe hij humor moet schrijven, de dialogen zijn best wel leuk. De verfilming is ook een veredeld theaterstuk dat vooral in het appartement van het koppel afspeelt. Jane Fonda zorgt voor de nodige speelsheid, Robert Redford is iets minder. Af en toe mis ik wel de pit en je moet wel houden van toneel om er echt van te kunnen genieten. Maar het is best een gezellige komedie.

Begon wat onozel en had er niet echt goeie verwachtingen in. Maar stelselmatig komen er toch leuke grappen in en krijgen we een grappige animatiefilm te zien. Zeker de laatste tijd zijn er pak mindere geweest: Open Season en Happy Feet bvb waren dikke tegenvallers. Dan is deze wel beter, alhoewel die minder mooi gemaakt is en qua verhaal niet zo speciaal is. De film moet het vooral hebben van de grappen. Op zich is het toch een vermakelijke film geworden, die regelmatig voor een lach zorgde.

Ik heb met de jaren de schoonheid van Kubrick meer leren waarderen. Ik was nooit echt een liefhebber van zijn films. Niet dat het nu allemaal topfilms zijn die mij liggen, maar naast de erkenning dat hij een meester in zijn vak is, kan ik wel genieten van de schoonheid in zijn films. Maar ik zal nooit fan worden van zijn 2001 en misschien dat een herziening van The Killing, Paths of Glory, Clockwork Orange of Spartacus ervoor kunnen zorgen dat de films toch een voldoende scoren. En films als Dr. Strangelove, Full Metal Jacket en Eyes wide shut zijn best wel goed, maar zullen nooit in mijn filmlijst verschijnen.

Ik ben dan ook meer een man van het verhaal, niet moeilijk dat vooral The Shining en Barry Lyndon me beter liggen. En nu ik ook meer de schoonheid in Kubricks films leer waarderen, schiet vooral Barry Lyndon er bovenuit. Qua invloed filmmaker zullen de eerder genoemde films (en dan vooral 2001) veel belangrijker zijn qua impact op de filmgeschiedenis. Ik erken dat wel, maar de films liggen me helemaal niet. In Barry Lyndon zie ik naast de creatieve uitvinder ook een zeldzame vakman die zeer goed weet hoe hij een beeld moet weergeven. In het beeld is alles perfect weergegeven. Van warme kleuren tot de perfecte lichtinval, met passende muziek en de juiste acteur in het juiste kostuum op de juiste plaats. We wandelen in een schilderij.

Barry zelf is geen sympathiek figuur, maar het is wel mooi hoe hij door het leven van de ene situatie in de andere terecht komt. Het eerste deel van de film is dan ook veel interessanter. In de tweede helft wordt het eerder drama dan avontuur. Nog steeds wandelen we rond in dat schilderij, maar het avontuurlijk deint wat weg. Leon Vitali als de oude Lord Bullington doet er ook niet echt goed aan. Hij verbreekt toch wel het rustige ritme dat de film lange tijd kon aanhouden. Jammer, want daardoor wordt het toch niet de echte topfilm. Maar hij is wel zeer goed en nog steeds de beste Kubrick (wat mijn smaak betreft).

Barton Fink is toch een mindere Coen brothers film. Leuke personages en wat snedige humor, dat wel. Maar het duurt gemakkelijk een uur voor de regisseur de kruidenkast opentrekt om het iets meer smaak te geven. Af en toe is het wel leuk om zien, maar echt groots is de film niet. Ik heb me zeker niet verveeld, maar een klassieker is het niet in mijn ogen.

Een film met een leuk script, maar niet zo boeiend uitgewerkt. Het vertellen met telkens andere versies heeft wel wat Hitchcock-achtig, maar het is soms wel wat bochtenwerk om er nog uit te geraken. Alles loopt wel goed, maar weinig opvallend. Af en toe verrassend wat wel goed is, maar het einde is ook niet echt alles. Over het algemeen een goeie B-film, meer niet.

Iets beter dan in gedachten. Ik had me de eerste keer waarschijnlijk wel wat gefocust op het boek. En dat is in de filmwereld nooit een goed idee. Basic Instinct is gewoon goed gemaakt, ietwat gedateerd ondertussen maar verder toch nog een spannende thriller met film-noir momenten. En sterke muziek. Jerry Goldsmith noemde het zelf al één van z'n beste scores.

Basic Instinct werd bekend door enkele scènes met Sharon Stone waaronder natuurlijk de beenwissel. Maar bij het maken werd er ook aandacht besteed aan het script en kreeg je een zwoele thriller met de nodige intriges. Stone mocht de erotiek uitbeelden met als tegenpool Michael Douglas. Erotiek op je eentje is ook maar zielig. En dat merk je wel in deze sequel.

Sharon Stone is er iets ouder op geworden, wat op zich niet erg is natuurlijk. In tegendeel, ze ziet er nog altijd heel goed uit. Maar ze mist een deftige tegenspeler zodat er gewoon geen magie is. ze is ook braaf geworden tegenover het eerste deel zodat er minder erotiek hangt. En met het povere verhaal heb je niet veel meer over. Raar dat Stone hier wou aan meewerken, haar loon zal er wel wat mee te maken hebben. Ze hadden het geld beter in een betere scriptschrijver gestoken.

Qua verhaal is dit in de stijl van The Mummy of The Librarian. Alleen is het ongelofelijk slecht geacteerd en zijn de special effects nogal pover. Raar genoeg kan de film toch nog net genoeg boeien. Zet hier een paar bekende koppen in, een deftige actieregisseur en je hebt een goeie blockbuster. Met momenten is het zo fout gespeeld dat het zweeft tussen slecht en kitch. Zeker geen aanrader, maar er zijn slechter films.

Bastaard deed me even denken aan Borgman, al draait het toch wel anders uit gaandeweg. Een toch wat voorspelbare film die nooit echt uit de verf komt. De sfeer wordt nog wat aangekleed, maar het geheel zit vol clichés en de acteurs zijn nergens memorabel. De sfeer is wel constant gelukkig, al had ik wat meer pit verwacht. Kon beter.

Een leuke doorsnee actiefilm die nergens iets speciaals doet, maar wel zorgt voor de nodige actie en achtervolging met een weliswaar voorspelbare maar aangename twist. De acteurs kleden het mooi aan zodat het nergens vervelend wordt. Genieten dus, al valt het verder toch wat in het niet tussen de vele andere actiefilms.