Opinions

Ik ben wel fan van Marilyn Monroe en kwam dan ook deze film tegen. Blijkbaar werd haar acteerwerk in deze film toch wel geprezen en kreeg Don Murray zelfs een Oscarnominatie. Regisseur Joshua Logan draaide zelfs zijn mening bij na het samenwerken met Monroe en prees haar komisch talent en acteerwerk.

Logan heeft daar wel gelijk in. Niet alleen werd Monroe zwaar onderschat, ik kan me voorstellen dat ze een actrice was die haar mond niet hield en dat was zeker in het oude Hollywood geen evidentie in een zo goed als totaal mannelijk gedomineerde filmindustrie. De actrice is in Bus Stop niet slecht, maar ze heeft al veel beter gedaan. En dan gaat Don Murray nog met een acteerprijs lopen. Zoals hij vrouwen behandeld, is hij gewoon een bad guy voor mij. Het neemt de romantiek helemaal weg. Met een figuur als Bo Decker zou je nu niet meer weg kunnen.

Normaal werd de rol gespeeld door Elvis Presley, die niet mocht van kolonel Parker. Die versie had ik wel willen zien. Het had evengoed geen topfilm geweest, maar Presley heeft meer charme en had van Bo Decker misschien wel een minder irritant personage gemaakt. De film is zeker niet top, Monroe heeft beter gedaan. Als fan zie ik haar wel graag spelen en ze maakt de film nog wel wat goed. Maar het blijft een film met een wrange bijsmaak.

Train to Busan bleef toch langer hangen dan gedacht. De zombiefilm is best goed gemaakt en door de agressie van de zombies en de treinrit zit er best wel genoeg vaart in de film. Qua verhaal is het niet zo bijzonder, maar het entertaint zeker wel. Mooi gemaakt ook met enkele leuke shots. Zeker de moeite.

Veel van de Laurel & Hardy films zijn niet zo geweldig, maar ik amuseer me anders wel met hun kortfilms. Bij deze Busy Bodies moest ik even denken aan Home Alone. Fysieke humor komt helaas niet zoveel meer voor. Er zitten wel enkele leuke gags bij en het is vooral fysiek over de top zodat het leuk wordt.

Een mooie westernepos die zowel qua acteerwerk als visueel goed gemaakt is. Redford en Newman zijn een leuk duo dat ook in andere films bewezen had te werken. Het verhaal kan niet echt stuk en ook cinematografisch is het niet echt standaard. Jammer dat het geheel net iets te romantisch is, wat in dit genre niet altijd past. Net iets te luchtig. vergelijk het met de Moore-Bondfilms. Er zal wel een publiek voor zijn, maar te luchtig is ook niet goed. De film is zeker niet slecht, maar slaat af en toe de bal mis om een echte topper te zijn. Zo zijn sommige scènes op het randje van slapstick en valt de film in de 2e helft even weg. Maar ik heb er toch van genoten, en dat is het voornaamste.

Vrij standaard maar toch aangename film met de nodige actie en lichte humor. Deed me wat denken aan de actiefilms uit de jaren '80. No-nonsens film zonder meer.

De eerste Oscar van Taylor na al briljante rollen in oa Cat on a Hot Tin Roof en Suddenly last summer. En uiteraard gaat de Oscar naar een actrice bij de verkeerde film. Toen al wat een schandaal omdat het eerder uit sympathie leek te zijn nadat ze ziek was, dan voor haar acteerwerk. Zeker als je ziet dat ze tegenover Shirley MacLaine stond, die eigenlijk de prijs had moeten winnen met The Apartment.

Taylor zelf was ook nooit tevreden over deze film en ik kan ze geen ongelijk geven. Taylor is niet slecht, maar ook niet veel bijzonder. Het verhaal is weinig boeiend en je moet je al worstelen door de film.

Na herziening moet ik toch toegeven dat er wel wat rammelt aan deze film. Het acteerwerk is niet echt denderend, visueel is het niet echt een hoogstandje en ook het verhaal raakt gaandeweg de film het spoor kwijt. Blijft nog wel een entertainende film over die wel zorgt voor de nodige ontspanning, maar verre van een klassieker is.

Het idee is enigzins wel leuk. Na de nodige blackouts kan Evan terug in de tijd en probeert hij z'n fouten recht te trekken. Wat uiteraard niet altijd volgens plan loopt. Heel dicht bij dit soort film is Bedazzled waarin Brendan Fraser enkele wensen krijgt, maar die niet altijd volgens plan worden uitgevoerd. Alleen was dat een komedie en na die zichzelf niet au serieux.

Het begin gaat nog wel, met de blackouts probeert m'n een spanning op te bouwen, al heb je wel heel snel door wat er gebeurd zou zijn. Als die dan nog eens eerst met hints en dan met de flasbacks worden bevestigd krijg je wel het gevoel dat de makers van de film de kijker zwaar onderschat. Bovendien zijn de nieuwe situaties die geschept worden enorm absurd en zwart/wit. Daar blijkt des te meer dat de acteerprestaties vrij ondermaats zijn.

Op zich nog wel een leuke film, maar verre van een klassieker en zeer overschat.

Een filmpje dat ik eerder toevallig zag, maar best wel goed meegevallen is. Het acteerwerk was niet echt speciaal en ik verwachte een thriller zoals 13 in een dozijn. Niet dat het uiteindelijk een klassieker geworden is, maar het script zat toch wel origineel in elkaar. Echte spanning is het niet, maar de aandacht wordt wel constant opgewekt doordat gelukkig veel elementen lang verborgen blijven. Waar is de dochter, waarom doet Brosnan wat hij doet, welk geheim dragen de ouders of één van hen met zich mee, ...? Het geheel deed me wat denken aan The Game of Die Hard 3 met al die opdrachten. Niet slecht uiteindelijk. Heb me hier best nog wel mee geamuseerd.

Een romantische film over kalverliefde. Ondanks m'n voorliefde voor Japanse animatiefilms die de laatste jaren sterk aangewakkerd is, had ik toch wat schrik voor deze film. Onterecht natuurlijk, want dit is een echt meesterwerk geworden. Prachtige beelden en kleuren en een zeer geloofwaardig en intiem verhaal met jonge mensen die worstelen met hun gevoelens die al dan niet beantwoord worden. Ook één van de weinige films denk ik die zomaar weg geraakt met dergelijke zoete romantiek. Maar het voelt ook zo echt aan en volgt geen Hollywoodscenario. De lengte is ook ideaal, alles is verteld wat verteld moest worden. De film is niet onnodige verlengd met overbodige scènes. Alleen dat popliedje op het einde wringt wat, al is het ook niet zo slecht. Misschien dat een herziening later de film nog naar 5* kan brengen, als mijn huidige 4.5* ook niet weinig.

Byzantium is een eigenzinnige vampierenfilm geworden. Een genre dat zichzelf al meerdere malen heeft heruitgevonden. De aanpak is eerder sfeervol, geen gothic meer of horror. Eerder wat mysterie. Het begint wel goed, maar soms mis ik wel de bekende vampieren elementen. Ze mogen uiteraard origineel zijn hierin, maar door een deftig alternatief missen de personages de nodige verborgen laag. Een donkere kant die voor de mysterie en dreiging zorgt. De truc met de nagel is uiteindelijk wel wat flauw. De hoofdpersonages doen het niet slecht. Ben best wel van van Ronan, Arterton gaat wel.

Byzantium is een origineel luik in de geschiedenis van de vampierenfilm maar weet zelf niet goed om de gekozen weg helemaal te benutten. Jammer, want met een beetje meer aandacht voor de sfeer had dit een sterke film geweest.