Log

Ik dacht bij deze film een gevat citaat te plaatsen, in cursiefjes zoals dat dan hoort. Maar er komen in het laatste kwartiertje zoveel voor de hand liggende quotes langs dat ik gewoon niet meer weet welke ik dan zou moeten kiezen.

Different things happen to different people?
Never said no to anyone in my life?
How can she go to Virginia?
No better medicine than lying in your mama's bed?
No, I can't go with you?
No, I'm going to?

En dan vanzelf ook nog een liedje van Kim Carnes met haar doorgezopen stem en iets over een hart dat een home moet hebben. Ja, het is een onvolmaakte film, met een veel te sentimenteel en flauw plot, maar ja, Lori Singer speelt er in, en dat maakt een heleboel goed, en dat is dan niet alleen maar het idee dat er vijf mensen voor een jaar of wat hun brood hebben verdiend aan dat big hair kapsel van onze Lori, en daarmee voor de eeuwigheid worden geëerd in de credits voor 'hair'. Ja, zo veel big hair krijg je niet zomaar in beeld.

Toch is er meer, want Lori's enorme blauwe ogen komen ook regelmatig in beeld. Nogal gratuit, eigenlijk, want het plot doet er nauwelijks iets mee, hoe mooi ze eigenlijk is. Het verhaal gaat eigenlijk meer over de mannen, en hun nogal manosphere gedrag. Gelukkig krijgen ze daar dan nog net wel hun verdiende loon voor, maar het doet op geen enkele manier recht aan Lori.

Toch een van de meest veelbelovende actrices uit die tijd die het achteraf niet echt gemaakt heeft. En waarom precies? Als je die ogen in die paar gelukte shots in deze film ziet, dan snap je dat niet. Zelfs als ze actrice niet meer talent dan de strijkplank gehad had, dan nog zouden de regisseurs in de rij moeten hebben staan. Voor dat ene beeld van die ogen desnoods.

Serieus, was er dan niemand die daar een film mee kon maken. Toen niet, en kennelijk nu nog niet.