Opinions

Heerlijke Spaans/Portugeese zombie-horror uit 1971.

Ik had vroeger de VHS-versie al regelmatig in handen bij de Jumbo-videotheek in Arnhem. Inmiddels is de Jumbo een sexshop en vroeger was dat ook al hun voornaamste bron van inkomsten. Alleen toen was de hele benedenverdieping gevuld met de meest bizarre B, C en Z-films.

Toendertijd uiteindelijk niet gehuurd vanwege het enorme aanbod, maar nu dan eindelijk gezien en waarschijnlijk 1 van de leukste Europeese voorlopers van de latere Italiaanse zombie-rage.

Sfeervol met enkele geweldige scream-queens.

Het lijkt erop dat de film-programmering van TV5 voorlopig weer een flinke verzameling recente filmprodukten op ons afstuurt ipv de verzameling vergeten films van voor 1980.

Dat is jammer, zeker omdat er nu reeksen oninteressante Franse televisie-films voorbij komen.

Gelukkig ook nog recente pareltjes zoals deze film van regisseuse Hänsel.

3 jonge mariniers die in 1972 op één van de vele missies mbt Franse kernproeven in de Stille Oceaan.

Ingetogen film met getroubleerde twintigers die van het marine-leven ook niet veel beter worden.

De dagelijkse monotonie, de uitjes naar het land, de kernproeven.

Gefilmde dierenmishandeling zal niet bij iedereen tot enthousiasme aanleiding geven, maar is een keuze die de regisseuse hier heeft gemaakt.

Probeer je een beetje te laten hypnotiseren door deze film om er goed in mee te gaan en bereid je voor op bedachtzaam tempo, maar een sterke film is het zeker.

Volgens mij is er nogal geprutst met deze film. Ik heb werkelijk geen idee als wat dit bedoeld is: comedy, satire, drama??? en dan lijkt er bij de montage ook maar wat gedaan te zijn.

Jammer, want het gegeven zou best iets goed hebben kunnen opleveren.

Helaas is het voornaamste gevoel dat de film achterlaat dat de makers er halverwege niet meer in geloofden en het even snel hebben afgeraffeld.

En terwijl het giallo-genre al ergens in de jaren 70 het loodje legde, gaat de meester van het genre nog steeds door...en dat mag volgens velen dan niet meer verrassend heten, maar hoe moet ik anders aan mijn gerief komen? Hitchcock-suspense, gore, onmogelijk de dader voor de ontknoping te ontdekken, bizarre plot, de killer met leren handschoenen, Goblin op de soundtrack en zoals gewoonlijk bij Argento ziet het er allemaal prima uit met de treinscene als hoogtepunt.

En Max von Sydow is natuurlijk altijd aangenaam om naar te kijken.

Eén van de eerste Fulci-films in het horror/giallo-genre, later zou ie defenitief de Italiaans "master of gore" worden met klassiekers als Zombi 2, The New York Ripper en The House By The Cemetery.
Misschien speelt hier het verhaal een nog wat grotere rol dan gebruikelijk bij Fulci, dat betekent niet dat er een aantal onsmakelijke scenes inzitten...het hoofd dat op de rotsen te pletter slaat is toch op z'n minst een genreklassieker te noemen.
Verder nog een martelscene op een kerkhof en een volwassen dame die een klein jongetje verleidt...full frontal nude!!
Verplichte kost dus voor de genre-liefhebbers.

Vlaamse coming-of-age met gay-ondertonen.

Heel in principe ook niet eens zo'n heel onbekend verhaal, maar wat is het hier prachtig gedaan.

Ondertoon is melancholisch ipv het te verwachten feel-good.

Het camerawerk is oogstrelend prachtig en als ik dan ook nog mijn oude tentje voorbij zie komen zijn we al helemaal verkocht.

Wederom een geweldige Belgische film, minder heftig dan "Rundskop" of "Les Geants" wel van gelijkwaardige kwaliteit.

Kijk. I want to believe. Maar ik weet in ieder geval zeker dat Jordan Peele de stijgende lijn weet vast te houden. Geweldige verrassende film weer, die er ook nog eens geweldig uit ziet. Er zit een heel klein beetje black empowerment in, maar niet meer zoveel als in de twee vorige. Nergens voor nodig ook, gewoon geweldige films maken en dat wordt ik nog wel blij van een vapende lesbo met een Jesus Lizard shirt, wordt ik ook nog een beetje divers vertegenwoordigd. Verder niet te veel over inlezen, laat je lekker verrassen en ga mee naar de The Star Lasso Experience.

Dreigt even te beginnen als de zoveelste NPS-wereldcinema-film en van Mexico de oversteek maken naar de VS dat hadden we ook al vaker gezien....gelukkig gaat het hier een andere kant op, want die oversteek mislukt en zo strandt onze hoofdpersoon in Tijuana bij twee vrouwen die een klein supermarktje runnen. Intiem, rustig en bovendien zeer mooi gefilmd bordertown-drama.

Sterke thriller/mystery met wat horror-trekjes.

Goed plot dat verder dan ook nauwelijks FX en bloed nodig heeft.

Sfeervol, goed geacteerd, mooi gefilmd.

Eén echo van The Shining en enigszins vergelijkbaar met The Sixth Sense/The Others al overtreft deze film die twee wat mij betreft.

Zou degenen die het normaal niet zo op horror hebben ook wel eens kunnen overtuigen.

Schrijver van American Beauty en Six Feet Under en daar heeft de film ook wel wat van weg, alleen is de hoofdpersoon hier een 13-jarig meisje- dochter van Amerikaanse moeder en Libaneese vader.

Als stiefvader een beetje te intiem met haar wordt stuurt haar moeder haar naar haar vader.

Die probeert haar een beetje in te tomen, maar ze ontdekt haar lichaam, een schoolvriendje en dan is er ook nog de buurman.

Cultuurclash, pubertijd, vrouwelijke seksualiteit.

Enkele scenes zijn nogal op het randje van de goede smaak, maar als geheel toch een stuk minder sterk dan Six Feet Under misschien omdat de karakters niet overal even overtuigend overkomen, zodat het soms wat soaperigs krijgt.

Het kon niet op met de positieve recensies in de Nederlandse media, dus dan ben ik ook niet de beroerdste en in het kader van de Nederlandse Filmdagen krijgen we hem op vrijdagavond dan eindelijk voorgeschoteld: de beste Nederlande film van de afgelopen jaren.

Helaas, zo mooi werd het niet.

Niets te klagen over de mooie beelden en het acteerwerk kan er ook mee door.

Dialogen zitten er slechts minimaal in dus van de gebruikelijke krampachtige dialogen hebben we niet zoveel last.

Waar gaat het wel mis?: gebrek aan goede plot, gebrek aan meeslepende personages, gebrek aan iets waardoor we de film ingezogen worden.

Ik heb anderhalf uur m'n best gedaan, maar meer dan dat het camerawerk wel mooi is kan ik er niet van maken.

Bio-pic die wel heel razendsnel door de jonge jaren van Bettie heensuist om al heel snel uit te komen bij de modeling/acteer-carriere die al snel succesvol begint te worden met pikante pin-up-foto's. Bettie blijkt ook niet te beroerd zich te lenen voor bondage-filmpjes en de naaktfoto's met Bunny Yeager.
Het bondage-materiaal lijdt tot een rechtszaak tegen de uitgever die beschuldigt wordt van het aanzetten tot seksuele afwijkingen bij jongeren: hoogtepunt is het verslag in de rechtszaal van de vader die zijn keurige Christelijke zoon twee dagen na een scoutingkamp dood vindt in de slaapkamer en die zichzelf iets te enthousiast in Bettie Page-pose had verwikkeld.
Ook de post-pin-up-jaren gaan weer razendsnel voorbij, maar de shoots van de bekende beelden zijn erg leuk gedaan inclusief full frontal nudes die in de jaren vijftig zelf je nog regelrecht in de gevangenis zouden hebben gebracht.

Geweldig!!! En wie dacht dat alle Franse films alleen maar bestaan uit saai gebabbel gaan we hier even lekker loos!! De anti-Intouchables geregisseerd door acteur/regisseur Romain Gavras, die voorheen wat clips deed van M.I.A. en de zoon is van Costa-Gavras (Z, L'Aveu, Missing).

Leven als roodharige in Frankrijk valt niet mee en dus maken we een regelrechte queeste mee dwars door modern Frankrijk op weg naar het land voor de roodharigen: Ierland.

Wat een geweldige debuutfilm!

Meesterwerk!

Prima begin, maar daarna heeft de film een flinke opbouw nodig. Laatste half uur uur is dan weer topklasse en verder zitten er nog een paar hele aardige FX in.

Niet helemaal de gehoopte classic, maar voor de horror-liefhebbers de moeite waard eens te bekijken.

Bijna non-stop smerige viezigheid uit Italië .... niks voor al die Walking Dead-softies. Wat mij betreft één van de ranzigste hoogtepunten uit de cinema. En die enge puber is erger dan al die zombies bij elkaar.

Regisseur Dominik Moll leverde voorheen twee Franse klassiekers van de 21e eeuw: Harry, un Ami Qui Vous Veut du Bien (2000) en Lemming (2005). Hooggespannen verwachtingen, maar meer dan een aardige tragikomedie wordt het niet. Film heeft te weinig venijn, is te weinig oorspronkelijk, de toon is niet overal goed en gaat soms over de rand met teveel rom-com.

Het kabbelt best aangenaam voort allemaal, maar dit is weer het type arthouse-movie waarbij het Libelle-publiek zich ook nog wel vermaakt, dat lijkt momenteel het grootste euvel in de Europese cinema: te behaagziek, te weing lef, teveel eenheidsworst.

Gezellig familie-uitje naar een afgelegen eiland voor een ontspannende vakantie.

Pa en z'n piepjonge scharrel, twee zonen met hun vrouwen, zus met d'r hubby en dan nog de paranormaal begaafde tante die alle rampspoed aan voelt komen.

Kl*ten ... boot ook nog verdwenen en alle stelletjes doen het met elkaar in andere samenstelling dan bedoeld....da's dan ook zo de eerste helft en veel spannender wordt het dan ook nog niet.

In de tweede helft gaan we dan echt de tien...excuses negen negertjes doen en dat gaat er iets grover aan toe dan bij Agatha Christie.

Komen we toch nog uit op een mooie bodycount en valt er toch nog wat gezellig te raden naar de identiteit van de killer.

't is even schrikken met Bette Davis en die ontzettende borstel-wenkbrauwen, maar dan gaan we een beetje de Love Boat-tour op een uur lang, dan krijgen we zowaar nog een half uur interessante film in de strijd tussen Davis en haar moeder om vervolgens het drama helemaal in de melo-dramatische sferen te brengen ... het glazuur spat spontaan van je tanden.
We zitten hier in 1942 dus het blijft ook allemaal sexloos, behalve de typische Hollywood-filmkus. Verder blijken meisjes met een bril per definitie lelijk, verkeren we in de upper-class en stel ik me toch wel heel ernstige vragen over de psychiatrische behandeling in deze film.
Wel heel duidelijk wat we sinds de verbanning van de sigaret uit het sociale leven missen op het giebed der sociale omgangsvormen.

Er zwemmen eendjes op de maan!!! Nooit geweten.

Ook niet dat er een heleboel topless vrouwen rondlopen met sprieten op hun hoofd.

Ook niet dat de maan wel verdacht veel op de Aarde lijkt of dat je aan een platsic helmpje genoeg hebt als je de ruimte ingaat.

Nou ja, na zo'n 10 minuten wat dom wetenschappelijk gezwets bestaat die hele wetenschappelijke missie niet uit veel meer dan twee dwaas geklede mannetjes die foto's maken van de schaars geklede dames.

Soort van bewegende pin-up-kalender meer is het niet.

Voor berucht slechte regisseuse Doris Wishman (o.a. Deadly Weapons, Let Me Die a Woman...) is dit al op de toppen van haar kunnen vrees ik.

Maar na het zoveelste maan-vrouwtje begint het toch allemaal wat saai te worden.

Veel nudity en violence, maar weinig plot en dus ook geen spanning.

Wel coole killer in zwart motorpak en prima soundtrack.

Een avondje kijken naar blote vrouwen en moorden...ach er zijn slechtere manieren denkbaar om je avond door te komen.

Een prachtig geacteerd drama.

Ondanks het vrij simpele basisgegeven een aangrijpende film.

waardoor dat komt?

Eindelijk een drama waarbij niet meteen de hele soundtrack volgeplempt wordt met bossen violen.

En er mag gewoon mooi camerawerk geleverd worden (hallo Dogma!!).

Film heeft een soort onderhuids venijn dat mij een beetje deed denken aan Maurice Pialat. En Isabelle Huppert blijft natuurlijk een superieure actrice.

1 van de mooiere Belgische cq Franse films van de afgelopen jaren.

Eindelijk een film van Jean Rollin zonder vampieren en kasteel.

Redelijk bizarre mengeling van sex, horror en art-film, maar volgens mij had Rollin ook eigenlijk geen flauw idee in welk genre hij nou bezig was.

Probleem is dat soft-porno-, horror- en arthouse-liefhebbers alledrie op hun honger blijven zitten, maar mocht je heeel toevallig met alledrie de genres wat kunnen zou je dit wel eens kunnen waarderen.

Misschien nog wel het meesterwerk van Rollin mede door de vreemde dreigende surrealistische sfeer die over de hele film hangt.

Cult met een grote C.