Opinions

Sympathieke en leuke Duitse toevoeging aan het aanbod van Netflix. Beide hoofdrolspelers zijn sympathiek en uiteraard werken ook hun trouwe viervoeters vertederend en dragen bij aan het kijkplezier.

Als dan de spelletjesavond begint, schakelt de film over op de bekende pijnlijke Duitse humor, die zo nu en dan best leuk is maar net iets te vaak pijnlijk. Neemt niet weg dat ik af en toe best heb gelachen maar dat het gebodene te weinig boeit om de volledige filmlengte te overtuigen.

Toch heb ik me nergens verveeld en heeft deze film voor een hoge gunfactor.

Daarom boven gemiddeld.

Bijzonder sfeervolle film die een aantal dreigende scenes bevat. Qua verhaal deed de film me af en toe denken aan Wait Until Dark.

De plot is verder niet zo heel spectaculair maar de film voelt door een aantal innovatieve scenes niet verouderd aan. Qua acteerwerk viel vooral Ethal Barrymore positief op.

Kleine klassieker die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Goed.

Inwisselbare horrorprent met een matig monster en nog slechtere acteurs.

Zeer matig.

Klein sympathiek filmpje waarin eigenlijk niets geweldig is behalve de heerlijke Rachael Taylor.

Gemiddeld.

Typische jaren 80/90 film met een schmierende Hauer in een futuristisch en regenachtig Londen. Men neme een beetje Blade Runner, een beetje Alien, een beetje Dirty Harry en je hebt een leuke SF film met net genoeg relativering zodat het allemaal niet gaat tegen staan en vooral leuk popcorn vermaak blijft.

Hier en daar voelt de film nogal verouderd maar Hauer blijft leuk en draagt de film op een prettige manier. Ook Kim Cattrall was verrassend overtuigend in een kleine bijrol.

Sfeervol en vintage en vooral daarom:

Boven gemiddeld

Erg fijne satire, waarbij ik af en toe op de grond heb gelegen van het lachen. Het is net alsof Grunberg en Brusselmans samen een boek zouden schrijven. Goed acteerwerk en prima vermaak. Alleen zakt de film tegen het einde een beetje weg.

Twee keer heb ik heel even gelachen en dat is veel te weinig voor een film als deze. Het meest teleurstelende was nog dat met best een aardig idee vrijwel niets gedaan wordt. Het enige wat overblijft is een flauwe en geforceerde film die maar niet op gang wil komen.

Heel matig.

Onderhoudende kinderfilm met een indrukwekkende Chan. Wat die man nog allemaal kan op zijn oude dag is werkelijk niet te geloven. Verder overstijgt de film de middelmaat nergens.

Voldoende.

Een kinderfilm die uitsluitend geschikt is voor kinderen. Het is een soort moderne variant op Pipi Langkous. Persoonlijk vond ik de boef wel aardig en natuurlijk AnnaSophia Robb. Een leuk kind en zeer getalenteerd actrice in wording.

Niet onaardig. Het is een hele creatieve film die hier en daar wat doorschiet maar niet verveeld. Enige nadeel is dat die iets te lang duurt. Maar aangezien ik geen groot fan van dit soort cinema ben kan ik niet anders concluderen dat deze me erg meeviel.

Hele aardige romantische film waarbij ik een aantal keren hard heb gelachen. De acteurs spelen heel naturel waardoor deze film een stuk beter werkt dan de gemiddelde romantische komedie uit Amerika.

Boven Gemiddeld

Dolph Lundgren heeft charisma en zet best een goede rol neer maar daarmee heb je ook het enige positieve punt gehad.

De film kent nauwelijks spanning en de overige acteurs zijn zwaar ondermaats. Briana Evigan is een aardige danseres maar acteren kan ze niet en Sean Faris heeft totaal geen uitstraling. Neem daarbij een scenario dat nauwelijks weet te boeien en de ellende is compleet. Vooral het niet uitwerken van personages is erg vermoeiend en maakt dit een lege kijkervaring.

Uit een soort van jeugdsentiment zie ik Lundgren graag acteren en daarom heb ik deze zonder al teveel moeite af gekeken. Goed was dit echter niet.

Matig.

Degelijke thriller die het vooral moet hebben van Crowe zijn charmes en degelijke acteerprestaties. Verder kijkt de film wel lekker weg maar kan het scenario helaas niet genoeg overtuigen.

Niet onaardig

Deze film deed mij erg denken aan de helaasheid der dingen. De sfeer, het acteren, de muziek. Vooral het acteerwerk was hier erg overtuigend. Niet alleen Stella zelf maar de hele cast was sterk. Met name haar vader maakte veel indruk.

Enig nadeel vond ik het iets te langzame tempo en de karikatuurleraren maar dat mag over het geheel genomen de pret niet drukken want de rest van de film is zeer overtuigend.

Goed

De eerste Step Up kon mij voor het genre zeer bekoren. Er werd redelijk geacteerd er was chemie tussen de hoofdrolspelers en de dansmomenten waren goed verzorgd. Nam uiteraard niet weg dat je het allemaal al eens eerder had gezien.

Step Up 2 is een herhalingsoefening van een herhalingsoefening. Het acteren vond ik zwak, het scenerio was nog meer cliche dan normaal en de personages waren niet leuk, niet interessant en eigenlijk gewoon overbodig. Hoewel het dansen best goed was viel het me erg zwaar om mijn aandacht bij de film te houden. Ik weet wel dat ik niet tot de beoogde doelgroep van deze film hoor, maar ik heb er toch heel wat in dit genre gezien en kan eerlijk zeggen dat ik dit een van de zwakste vond.

Ondermaats

Op het eerste gezicht lijkt dit allemaal vrij standaard en cliche maar de uitvoering is alleraardigst. Echt spannend wordt het nergens maar de acteurs maken het boeiend en de soundtrack met songs van Seether en Filter is zeker voor mij een pluspunt.

Verder doet Sela Ward het altijd aardig en zijn Penn Badgley en Amber Heard een leuk stel. Vooral de specifieke kwaliteiten van de dame in kwestie worden goed uitgebuit.

Boven gemiddeld.

Stereo is een originele psychologische misdaadfilm die de eerste drie kwartier bijzonder sterk is maar daarna langzaam afdwaalt en een aantal keuzes maakt die simpelweg minder interessant zijn. Het acteerwerk blijft echter van hoog niveau

Hoofdrolspeler Jürgen Vogel had ik al eens gezien in Die Welle (Film, 2008) - MovieMeter.nl en ook hier is hij weer erg sterk. Voor de Duitse steracteur Moritz Bleibtreu geldt hetzelfde. Beide mannen hebben genoeg uitstraling om de film te dragen maar de film is net iets te abstract om echt te overtuigen.

Neemt niet weg, dat het een originele en donkere film is met veel sfeer. Voor liefhebbers van een film in de traditie van A History of Violence (Film, 2005) - MovieMeter.nl is deze zeer geschikt om te kijken.

Hij is nog 1 dag te zien op Netflix.

Een soort Bring It On (2000) maar dan met turnen.

Voor mij werd de film gered door de aanwezigheid van Jeff Bridges en een aantal aardige dialogen hielpen ook wel mee. Verder was het gespring van de hoofdrolspeelster wel leuk om naar te kijken en vond ik de keuze voor sommige muziek wel opmerkelijk. Onder de streep is het echter allemaal wat minder dan Bring it on maar dat mag de pret niet drukken.

In zijn genre nog altijd boven gemiddeld.

In Stolen speelt Nicolas Cage een rol die op zijn lijf is geschreven. De rest van de cast doet het overigens ook prima. Lucas is erg onderhoudend als de boef en Malin Åkerman is altijd een lust voor het oog.

Het verhaal slaat alleen nergens op en de logica is ver te zoeken. Hierdoor is de film niet altijd even boeiend maar de cast maakt wel wat goed.

Redelijk

Ik ben een echt hondenmens en heb niets met katten maar voor Bob maak ik graag een uitzondering. Bijzonder charismatische kat die deze hele film in zijn eentje na een hoger niveau tilt. Verder vond ik het wel leuk om Giles uit Buffy The Vampire Slayer hier weer eens voorbij te zien komen als de vader van de hoofdrolspeler.

Bijzonder sympathiek en boven gemiddeld.

Eigenlijk wel typisch Keanu Reeves stoorde mij dan weer helemaal niet. Ik vind juist dat hij zijn rol met veel zelfspot neerzet. Hij is absoluut geen groots acteur maar wel iemand die altijd een vermakelijke rol neerzet.

De rest van de cast vond ik eerlijk gezegd nogal overacteren. Vooral Forrest Withaker smierde zich een ongeluk. Verder was door het aanwezig zijn van de gebruikelijke typetjes de voorspelbaarheidsfactor erg groot en was het vrij snel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Op zich was het allemaal wel onderhoudend maar echt bijzonder wordt het nergens.

In tegenstelling tot vele andere dansfilms werkte deze voor mij wel. Misschien komt het doordat het een Britse film is en geen Amerikaanse. Om de een of andere reden vond ik hier de personages een stuk sympathieker dan in bijoorbeeld de Step Up reeks.

Grote pluspunt vond ik Nichola Burley. Een erg mooie en frisse verschijning die de hele film naar zich toetrekt. Daarnaast vond ik het danswerk best ok en was ik ook blij verrast door de bijrol van Rampling.

Verder was het scenario natuurlijk niet briljant en heb je het allemaal al een eerder gezien maar door het sympathieke karakter en de mooie Burley heb ik toch met veel plezier naar deze film gekeken.

Goed.

De film was minder slecht dan in mijn herinnering maar goed is nog steeds iets anders. Demi Moore doet het in ieder geval heel behoorlijk en Reynolds en Assante houden een wedstrijd wie het hardste kan over-acteren. De uitsmijter van de nachtclub en de muziek vond ik eigenlijk nog het beste.

Stuk is een film die alle kanten opvliegt en daardoor eigenlijk nergens overtuigend genoeg is. In de opening dacht ik even met een soort van Carrie te maken te hebben. In de twintig minuten die daarna kwamen dacht ik het is de zoveelste Carry Slee verfilming om uiteindelijk te verschuiven naar een soort thriller plotje dat de plank nogal mis slaat.

Toegegeven ik heb de film met interesse afgekeken maar er was uiteindelijk te veel wat nogal knullig aanvoelde. Zo waren de geluidseffecten wel erg goedkoop, het scenario nogal warrig en het acteren verre van goed. Zie bijvoorbeeld die matige Columbo imitatie en ook Yolanthe is geen geweldige actrice.

Al met al was het zeker geen slecht idee maar het was allemaal nogal slecht uitgewerkt.

Matig.

Hele prettige film met een prima cast. Zeer genietbaar.

Deze was iets minder dan Little Miss Sunshine maar het moet gezegd de toon en de manier waarop humor en drama worden gecombineerd is schitterend gedaan. Vooral Emily Blunt was hier helemaal op haar plaats. Heb erg hard om haar gelachen maar had ook met haar te doen. Heel knap in meerdere opzichten.

Aanrader

Onderhoudende film die zeer geschikt is voor de doelgroep. Na het einde toe wordt het allemaal erg voorspelbaar en zijn de verwijzingen naar Spielberg om te kotsen. Het enige dat mij echt bij zal blijven is het talent van Elle Fanning na Somewhere was dit de tweede film waarin ik haar heb gezien en in beide films is ze erg overtuigend.

Redelijk.

Op zich een prima documentaire waarbij die vervelende Sam Dunn niet voortdurend in beeld is. Als fan van Alice Cooper hoop je echter op meer en is het te karig om al te stoppen in 1986. Daarna heeft Alice nog hele relevante en ook obscure dingen gedaan die zeker aandacht verdienen. Wat dat betreft geeft zijn vorig jaar verschenen biografie meer uitkomst. Deze gaat tot 2012 en belicht elke fase van zijn geschiedenis.

Alice blijft natuurlijk een held en het is zeer aan te raden om zijn muziek van de laatste twintig jaar er eens bij te pakken en gewoon te genieten. Nogmaals het was allemaal zeker niet slecht maar iemand als Alice Cooper verdient gewoon meer dan dit.

Net boven gemiddeld.

Lekkere brutale komedie die af en toe wat te ver doorschiet maar ik heb me er goed mee vermaakt. Alleen jammer dat de prachtige Emma Stone zo weinig speeltijd krijgt.

Boven gemiddeld.

Redelijke animatie waarin vooral de stem van Anne Heche goed uit de verf komt. Voor een jeugdige doelgroep is dit prima filmpje.