Opinions

Leuke en creatieve film met niet onaardige dialogen en een mooie Wine Dierickx. Enig nadeel is dat het af en toe erg toneelachtig is en een beetje langdradig. Maar het overacteren en het plezier waarme de film gemaakt is maakt veel goed.

Erg leuk

Leuk vervolg op een alleraardigste eerste smurfjes film. De serie van vroeger was vele malen leuker maar met de toevoeging van de twee hippe moderne smurfjes is deze film toch best genietbaar. Ook een aantal keren best kunnen lachen om de slapstick humor. Voor de doelgroep best leuk.

Gemiddeld.

The Asylum is voor op zijn leukst als het gaat om stupide en lompe monsters zoals in Sharknado (2013) , Mega Shark vs. Giant Octopus (2009) of Mega Shark vs. Crocosaurus (2010) maar film zoals Atlantic Rim (2013) of dit gedrocht werken voor mij totaal niet.

Een mockbuster moet voor mij echt pulp zijn met veel ironie, een beetje tempo en leuke monstertjes. Hier is gewoon alles slecht. De slangen maken totaal geen indruk, de acteurs zijn stuk voor stuk vervelend en alles komt veel te serieus over.

Nee, op deze manier kan anderhalf uur erg lang duren.

Ontzettend slecht.

Schumer en Hawn vind ik beide bijzonder sympathiek en ik had gehoopt dat dit een erg leuke film zou worden maar helaas viel dat een beetje tegen.

De opbouw is nog prima te doen en Schumer is zeker vermakelijk maar op een gegeven moment laat het scenario het erg afweten. De film wordt rommelig, druk en erg geforceerd. Het absolute dieptepunt is de scene met de lintworm en vanaf dat moment verliest de film mij en wordt het allemaal alleen maar minder.

Neemt niet weg dat ik in de eerste drie kwartier een aantal keren heb kunnen lachen maar onder de streep verdienen Schumer en Hawn beter materiaal.

Tenslotte moet me nog van het hart dat ik van de regisseur van 50/50 meer had verwacht.

Gemiddeld maar met moeite.

Leuk idee voor een Nederlandse Slasher film maar helaas niet overtuigend. Het scenario leek wel erg veel op I Know What You Did Last Summer en de matige en vooral vervelende acteurs maken het niet beter. Alleen Carolien Spoor haalt een voldoende en die gast van de Vliegende Panters was wel leuk maar deze film komt bij lange na niet in de buurt van een willekeurige Dick Maas film.

Toch heb ik de film wel uitgekeken omdat ik nu eenmaal wil weten hoe het afloopt maar erg bevredigend was het allemaal niet. Het dieptepunt was denk ik wel de muziek en het af toe wel erg zwakke acteerwerk.

Matig.

Poolse romantische klucht die in hoog tempo voorbij gaat maar nergens echt van de grond komt en uiteindelijk te snel wordt afgeraffeld.

Het voornaamste probleem is hoofdrolspeler Tomasz Karolak. Hij kan simpelweg niet acteren, is ontzettend vervelend, nergens komisch en heeft nul chemie met tegenspeelster Małgorzata Socha, die het best omschreven kan worden als een Poolse versie van Kate Hudson. Naast Karolak maakt zij de film nog dragelijk en de bijrollen zijn ook best genietbaar.

Alles bij elkaar is het allemaal sympathiek bedoeld maar komt de film nooit echt lekker op gang omdat er te weinig chemie is tussen de hoofdrolspelers. Neemt niet weg dat de Polen lekker bezig zijn op Netflix en deze film het aanzien waard is als je behoefte hebt aan een vluchtig filmpje dat je de volgende dag alweer vergeten bent.

Matig maar wel sympathiek.

De film Sno Babies kwam op mijn pad omdat de band Sixx:A.M. - MusicMeter.nl er reclame voor maakte op hun website. Het Metal Label: Better Noise is mede verantwoordelijk voor de productie van deze film wat ervoor zorgt, dat bijna alle bands van dit label ook op de soundtrack van deze film staan.

Na het zien van de film kan ik niet ontkennen, dat de voor mij uitstekende muziek zeker bijdraagt aan mijn beoordeling voor de film. Het is toch wel erg lekker om telkens weer de oren te spitsen als je klanken hoort die je graag in je cd kast zou willen hebben staan.

Neemt niet weg dat ook zonder de uitstekende soundtrack de film overeind blijft. Het verhaal over heroine verslaafde tieners is niet nieuw maar de uitvoering is voor een kleine productie zoals deze uitstekend. Beide hoofdrolspeelster zetten hun rol met overtuiging neer en ook qua scenario wordt er langzaam gewerkt naar een meer dan uitstekende climax. Vooral bij het horen van het nummer Skin van Sixx:A.M. liep het kippenvel even over mijn rug en werd ik overrompeld door emotie.

Als de film met dit nummer was geëindigd dan was mijn punt nog wat hoger uitgevallen maar daarna volgt er nog een moralistische epiloog die in mijn ogen nergens voor nodig was geweest. Toch vond ik het wel cool, dat de actrice die de eindspeech voor haar rekening neemt een Sixx:A.M. shirt draagt. Wat uiteraard bijzonder passend is omdat hun bandleider Nikki Sixx verantwoordelijk is voor de prachtige plaat Sixx:A.M. - The Heroin Diaries Soundtrack (2007) - MusicMeter.nl en zijn bijdrage heeft geleverd aan het initiatief Artists for recovery.

Voor een kleine productie weet deze film behoorlijk te overrompelen met een aantal indrukwekkende scenes en de twee relatief nieuwe actrices doen het prima maar de soundtrack geeft voor mij uiteindelijk net dat beetje extra waardoor de film me zeker bij zal blijven. Ik hoop dan ook van harte dat het label Better Noise meer films zal gaan maken.

Niets nieuws maar in zijn genre een goede film.

En voor de liefhebbers:

https://www.youtube.com/watch?v=MYzT36DA0Rk

Solace start vrij sterk en heeft voldoende in de aanbieding om er een spannende film van te maken maar door het nogal vage scenario stranden alle goede bedoelingen en wordt het uiteindelijk best wel een teleurstelling.

Aan de acteurs ligt het niet maar een behoorlijk scenario is toch wel een absolute voorwaarde om een film als deze te laten slagen.

Matig.

Het orgineel heb ik niet gezien en het boek heb ik ook niet gelezen. Zonder enige voorkennis stapte ik dus in deze film. Zowel Soderbergh als Clooney hebben in het verleden nooit veel indruk op mij gemaakt en de belangrijkste reden dat ik deze film wilde zien was Natascha McElhone. Haar ken ik van de serie Californication waar zij erg veel indruk op mij maakte. En ook in deze film is dit niet anders. Vanaf het eerste moment dat zij in beeld kwam was ik onder de indruk en heb geboeid zitten kijken. Daarnaast doet Clooney het deze keer helemaal niet onaardig en wordt het SF thema heel innemend gebracht. Verder heb ik totaal geen problemen met de dialogen of het scenario. Ik kon erg meeleven met het scenario en dan vooral de relatie tussen Clooney en McElhone. Verder waren de beelden prachtig en de sfeer heel beklemmend. Het gebeurt nog maar zelden dat ik een film zo geboeid heb zitten kijken en ik kan dan ook niet anders dan hier de maximale score voor geven.

Verassend goede film. Douglas zet een erg goede rol neer en ook de rest van de cast is zeer overtuigend. Tot in de kleinste bijrol zit het wel goed. Hier en daar slaat het scenario wat ver door maar de film is daardoor zeer genietbaar.

Erg ondergewaardeerde film op MM

Nogal oppervlakkige film die nergens interessant is. Downey jr. en Keener doen het uitstekend maar Foxx kan niet acteren.

Matig

Ouderwetste en erg coole avonturenfilm met een lekker over the top verhaal en dito personages. Purefoy is zeer overtuigend als de titelfiguur en het is natuurlijk ook schitterend om Von Sydow op zijn oude dag te zien.

Verder waren de fotografie, sfeer en decors schitterend en kan ik niet anders zeggen dan dat ik me kostelijk heb vermaakt. Enig kritiekpuntje is misschien het einde, maar naar zoveel moois mag dat de pret niet drukken.

Solomon Kane doet oude tijden herleven.

Zeer goed.

Grote meevaller. Had me hier vooraf niets van voorgesteld. Maar er werd heel behoorlijk geacteerd, de vrouwen waren interessant en het plot was zeer te pruimen. En eigenlijk vond ik het wel een verademing dat het geen film is die zich blind staart op gore maar spannende scenes opbouwt met aangename rustmomenten tussendoor. Ik hou wel van het suggestieve en het doseren van schrikmomenten dat maakt het voor mij allemaal wat interessanter.

Vervelende film met een hoop vermoeiende personages en een scenario dat geen enkel moment lekker loopt. Verder wordt er niet overtuigend geacteerd met de nietszeggende Patrick Dempsey voorop.

De enige pluspunten zijn de schitterende decors en de verschijning van Jennifer Connelly.

Eigenlijk is de film alleen interessant als je Patrick Dempsey en Jennifer Connelly op jonge leeftijd wilt zien acteren.

Matig

P.s. Nu te zien op AMC.

Niet allerdaagse film die hier en daar toch wat clichematig aanvoelt maar vooral overeind blijft door het relativerende acteerwerk. Vooral Corrigan en Bostwick waren erg vermakelijk. De subtiele en droge humor was echt op hun lijf geschreven.

Gemiddeld.

Verfilmd toneel dat volledig draait op de uitstekende acteerprestaties van beide hoofdrolspelers. In de ene hoek hebben we Alice Eve als de sensuele verleidster en in de andere hoek hebben we Stanley Tucci als een soort mannelijke tegenhanger maar dan vol frustratie.

Hoe de vork in de steel zit wordt beetje bij beetje onthuld maar blijft tegelijkertijd ook vaag waardoor je toch geboeid blijft kijken. Af en toe zijn de dialogen erg pretentieus maar dat is ook logisch als een film alleen daarom draait. De kwaliteit van het einde zal op verschillende manieren worden uitgelegd maar ik moet zeggen dat ik het toch wel aardig vond.

Alles bij elkaar was het scenario niet overal even sterk maar was het acteerwerk zeker uitstekend en blijft de volledige speeltijd boeien.

Boven gemiddeld

Leuke cast maar een tegenvallende film.

Vooral Jackman doet het erg goed als vrouwenverslinder. Ashley Judd is mijn ogen overgewaardeerd en Tomei en Barkin hebben wel leuke bijrollen. Na ongeveer een half uur wordt het verhaal tenenkrommend clichematig en kan zelfs de leuke cast dit feministich geleuter niet meer redden.

Achteraf waren de koeien in het begin van de film eigenlijk het hoogtepunt.

Matig.

Kate Hudson zie ik graag maar hier was zelfs zij vermoeiend. Verder waren de personages nogal slap oppervlakkig en leeg en het einde is een complete deceptie. Het enige pluspunt is dat Kate Hudson nog altijd erg leuk is om naar te kijken maar dat kan helaas niet worden gezegd van deze film.

Matig

Tegenvallende film met een bijzonder vermoeiende Melanie Griffith wiens aantrekkingskracht ik nooit heb begrepen en een erg saaie Jeff Daniels. Het stel heeft nauwelijks chemie en alleen als Ray Liotta op komt draven wordt het nog even interessant. Het tempo zit er gelukkig goed in waardoor de film snel voorbij is.

Nee, de jaren 80 hebben ons veel leuke films gebracht maar daar hoort deze in mijn beleving niet bij. Absoluut dieptepunt vond ik overigens de verschrikkelijke soundtrack.

Matig

Ondanks de aardige cast vond ik deze film toch ontzettend tegenvallen. Nickelson speelt op routine, Keaton is absoluut niet mijn actrice en de enige die echt overtuigen zijn nota bene Keanu Reeves en Amanda Peet. Daarnaast vond ik de dialogen niet bijzonder en de personages niet interessant genoeg. Nergens was er sprake van enige chemie en dan duurt een film als deze helaas erg lang.

Matig

Van regisseur Philippe Gagnon had ik eerder op Film1 Amber Alert en Run to Me gezien. Twee degelijke televisiethrillers die ideaal zijn voor tussendoor. De films duren niet te lang en zijn net boeiend genoeg om niet in slaap te vallen. Bij deze Sometimes the Good Kill is het net even anders. Pas bij de vijfde poging heb ik de film uit kunnen zitten zonder in slaap te vallen.

Het voornaamste probleem is dat het een kruising tussen een wel heel goedkope nonnensoap en een willekeurig verhaal van Agatha Christie. Het bijzonder matige acteerwerk van zo ongeveer de hele cast helpt ook niet mee. Alleen hoofdrolspeelster Susie Abromeit haalt een krappe voldoende hoewel zij tegen het einde ook steeds verder weg zakt.

Gelukkig duurt de film maar 90 minuten want met elke minuut die verstrijkt gaat het niveau verder omlaag en blijft er uiteindelijk een hele matige televisiefilm over. Regisseur Gagnon kan beter dan dit.

Heel matig.

Cliché slasherfilmpje, vol vermoeiend slachtvee. Alleen geschikt voor beginnende horrorfilmkijkers.

Zoveelste zeverfilm waarin personages rondlopen die simpelweg niet weten te boeien. Langdradig, vermoeiend en vervelend.

Slecht.

Erg coole film van de regisseur van Auf die Andere Seiten. Heb zo nu en dan dubbel gelegen van het lachen. De grauwe en ook wat ruwe sfeer deed mij erg denken aan de boeken van Herman Brusselmans. Mocht je van zijn stijl en gevoel voor humor houden dan is deze film zeker aan te raden.

Soul Kitchen is met veel plezier gemaakt. Het scenario is cliche maar wel creatief en leuk en de acteurs zijn stuk voor stuk uitstekend. Vooral Adam Bousdoukos was zeer de moeite waard. Deze film is voor mij wat Ex Drummer had kunnen zijn.

Zeer goed.

Het eerste deel van de film was best leuk. Alle cliches uit met name Airplane komen wel voorbij maar het plezier waarmee alles wordt gebracht maakt veel goed. Helaas gaat het na een uur allemaal wat tegen staan en wordt het erg flauw. Maar eerlijk is eerlijk hij was minder slecht dan ik had verwacht.

Matig.

De mooie en zeer getalenteerde AnnaSophia Robb komt overal mee weg. Een film kan een ware verschrikking zijn maar zij weet altijd te overtuigen.

Helaas is Soul Surfer hier een goed voorbeeld van. De film is pure EO propaganda en is zo kitcherig en zoetsappig dat ik me regelmatig moest beheersen om niet in lachen uit te schieten of om de film af te zetten. Sommige dialogen en gebeurtenissen waren zo tenenkrommend dat ik me echt afvroeg welk helder denkend mens ooit op het idee is gekomen om dit scenario te verfilmen.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik wel meevoelde met Robb en alleen vanwege haar aanwezigheid heb ik de film uitgekeken. De rest van de cast was matig tot slecht. Helen Hunt en vooral Dennis Quaid hebben wel eens beter geacteerd.

Matig

Ik heb deze vorige week in de bios gezien en was toch wel onder de indruk. Het verhaal is mooi gevonden en Gyllenhaal is zeer overtuigend. Ook de mooie Monaghan wist mij voor het eerst echt te overtuigen. Enig nadeel is de zwak acterende professor en het weinig bijzondere einde.

Toch is deze zeker de moeite om in de bioscoop te bekijken.

Goed.

De serie heeft vele fans en op een bepaalde manier is het ook niet onaardig maar een hele film is echt teveel van het goede. Alleen geschikt voor de doelgroep hoewel Gaby Blaaser natuurlijk erg blijft.

Op deze film is van alles aan te merken maar Gervais blijft voor mij op een voetstuk staan.

Het scenario liep het eerste half uur voor geen meter daarna herpakt de film zich behoorlijk om tegen het einde weer wat weg te zakken. Neemt niet weg dat ik hier en daar erg heb gelachen om Gervais en ook Vera Farmiga als zijn onuitstaanbare vrouw deed het bijzonder leuk.

Geen bijzondere film maar door Ricky Gervais en een paar leuke vondsten toch de moeite waard.

Boven gemiddeld!

Matige actie/misdaadfilm met een paar aardige acteurs, spectaculaire stunts en een rommelig en vooral onleuk scenario. Meest opvallend vond ik de bijrollen van de Amerikaanse komieken Marc Maron en Iliza Shlesinger. Beide houden zich prima staande tussen de bijzonder ervaren cast.

Af en toe heb ik ook best kunnen lachen en was het een en ander behoorlijk genietbaar. Maar het matige scenario en de voorspelbaarheid halen de eindbeoordeling naar beneden.

Kleine voldoende.

Nu te zien op Netflix