Opinions

Na het zwaar tegenvallende 47 Ronin was ik toe aan een betere samoeraifilm. In 13 Assassins heb ik die gevonden, maar ik ben nu voorlopig ook wel helemaal klaar met het genre.

De film begint met een seppuku. Het is voor Japanse samoeraifilms vaak handig iets te weten van het oude systeem van eer, zelfmoord, heer en dienaar, maar voor deze film is het eigenlijk wel noodzakelijk anders val je van de ene absurditeit in de andere.

Het duurt erg lang voor de film los komt. We zien een zorgvuldige opbouw waarin wij als kijker de badguy moeten gaan haten. En dat lukt ook. Helaas is de rest lastig te volgen omdat werkelijk iedereen in de film op elkaar lijkt. Ze hebben ook allemaal dezelfde kapsels en allerlei ingewikkelde -hashi, - sumu en -izo namen die eveneens niet uit elkaar te houden zijn. Pas als de 13 strijders goed en wel op pad gaan, heb je enigszins gevoel wie de goodguys zijn, maar echt binding heb je er dan niet mee.

De hele film dient als opmaat naar een gigantische veldslag die vermakelijk is om naar te kijken maar wel vreselijk veel stommiteiten bevat. De schrijvers van het verhaal hebben een soort A-Team aflevering verplaatst naar een Japans dorpje. De 13 Assassins bouwen daar geen shovel op een kogelvrije pickuptruck maar wat ze wel doen, zou zomaar uit het brein van Hannibal en B.A. kunnen komen. Even daarna begint het ouderwetse hack en slashwerk waarbij eindeloze hordes tegenstanders als kanonnenvoer dienen voor de samoerai.

De 'odds' zijn daarbij zodanig absurd dat elke realiteit ver te zoeken is. Wat ik bij vechtfilms altijd graag doe is kijken naar vechters die niet aan het gevecht deelnemen maar wel staan te kijken. De held vecht tegen 1 of 2 tegenstanders maar vaak staan er nog 7 andere omheen. Die staan vaak een beetje knullig te wachten tot het script ze aan de beurt laat.

De echt goede films weten dit te maskeren door de 'wachtende' vechters neer te zetten als groggy, bijvoorbeeld van een paar eerdere klappen door de held. Maar hier staan ze gewoon te kijken. Er zijn zeker 30 situaties waarbij het nergens op slaat dat de held het wint, simpelweg omdat de tegenstanders niet gelijktijdig aanvallen.

De 'last stand' van de samoerai is in het begin goed gecoördineerd en werken ze goed samen, maar later splitsen ze zich op zodat we wat meer individuele gevechten te zien krijgen. Daarbij moeten ze het vaak in hun eentje rooien tegen 30 tegenstanders wat mooi uitkomt voor de individuele vechtscènes, maar het slaat nergens op dat er minutenlang geen medestander in de buurt is.

Het verhaal en de geloofwaardigheid raken vanaf dit punt dus ondergeschikt aan het in beeld brengen van martial arts. Daar gaat dus elke vorm van realiteitszin overboord en wordt het een soort karikaturaal splatterfest dat precies op het randje loopt van acceptabel en extreem. Er wordt veel gesuggereerd maar je ziet feitelijk niets. Dat geeft de film een onmiddellijke 80's bijsmaak. Niet dat ik een fan ben van rondvliegende ledematen, maar er komt zo absurd veel bloed in de film voor dat het nogal vreemd is dat alle ontzielde lichamen nog helemaal compleet zijn.

Ik weet niet zo goed wat ik er van moet vinden. Het was vermakelijk, goed gemaakt, maar in het begin saai en later onrealistisch en onzinnig. Ik heb wel het idee naar iets tamelijk authentieks te hebben gekeken - maar het ligt me eigenlijk niet echt. Het verbaast me overigens zeer dat deze film is gemaakt door de op handen gedragen regisseur Miike. Ik vond het tamelijk gewoontjes, verre van visionair, briljant en 10 andere eigenschappen die deze meneer over het algemeen toegedicht worden.

3 sterren

Tuurlijk, bij het zien van de trailer weet je al hoe de film gaat. Het feit dat Aniston in het begin van de film een bril draagt (een bril is in een film synoniem voor nerd), geeft al weg hoe het verhaal zal gaan.

Maar dat doet niets af aan de totale lolligheid van de film. Ik verwachtte er he-le-maal niets van omdat ik Sandler alleen in Nobody messes with the Zohan erg leuk vond, in een enkele film nog enigszins te pruimen maar eigenlijk bijna altijd pijnlijk onleuk.

Deze film is vanaf minuuut 1 in your face onzin, met geestige dialogen en heel veel botte humor (met name met die kinderen). Ik heb vaak en hard gelachen en dat voor een Sandler film, bravo.

Ik zette hem op vanwege een dringend verzoek van vrouwlief om na allerlei thrillers en blockbusters van de laatste tijd eens een romantische comedy te gaan kijken. Ik ging deze film dan ook half onderuitgezakt kijken als een relationeel compromis, maar het bleek een verrassend leuke film.

Dikke aanrader, 4,5 sterren

Vreselijk, tenenkrommende shitfilm.

De hele tijd zit er zo'n irritant "pom, pompiedom" Disney deuntje tussendoor, de humor is voorspelbaar en gewoon niet leuk, alles is zo vreselijk cliché. Die jongen heeft eerst een bril a la Clark Kent ("ik ben eigenlijk best knap maar met dit 1979 montuur moet ik een nerd lijken") en Lohan is maar weinig aan vind ik.

In een film met zo'n kinderachtige sfeer is het dan ook een beetje vreemd dat Lohan op dat feestje zomaar gaat bekken met een vreemde gozer. Niet dat ik preuts ben - zie nickname - maar het past niet bij de film. De dialogen zijn slecht, de grappen vreselijk en vaak pijnlijk onleuk, de typetjes irritant, de situaties absurd en idioot (die monoloog van Lohan in het restaurant als ze onder de modder zit, pfff...)

0,5 ster

Vermakelijke film.

Aquaman is een stoere sarcastische vent, de Batman van Affleck is veel leuker dan Christian Bale, een wederom prachtige Wonder Woman, een verrassend interessant personage Cyborg (kende hem niet) en een grappige Flash als comic relief ("Pet Cemetery..!!").

Als halverwege de film alles verloren lijkt, tovert de film - min of meer zoals verwacht - een redding uit de hoge hoed die alle kenmerken heeft van een deus ex machina. De spanning is dan wel een beetje weg.

Het grootste manco van de film is echter de oninteressante, lege badguy. Steppenwolf is, de prima voice acting van Ciaran Hinds ten spijt, een stompzinnige eendimensionale rukker met twee dildo's op zijn helm die alles kapotmaakt omdat... Nou, om het kapotmaken. Vindt ie leuk ofzo.

Met Avengers Infinity War in het achterhoofd, die met Thanos een - naar stripboek maatstaf - veel betere slechterik kende, is dit wel een aanfluiting.

Desondanks een visueel pareltje. Voor de verandering eens in 3D gekeken (op mijn 65 inch plasma). Zoals ik al vaker vastgesteld heb komt er geen shit je woonkamer in vliegen zoals in de Mediamarkt demo filmpjes maar voegt het enkel wat diepte toe. Dat dan weer ten koste van helderheid. Ik vind het met een 3D bril altijd erg donker worden (ook in de bios). Maar het zag er mooi uit allemaal.

Met de sterke soundtrack van Deadpool 2 vers in het geheugen viel me op dat deze film zich louter van een filmscore bedient en er geen enkel pop- of rocknummer tussendoor gooit. Dat past ook wel bij de toon en die is behoorlijk donker - in verhouding met Marvel, dan.

3,5 sterren