Opinions

Toch af en toe wel met een grijns bekeken. Wel veel minder dan bijvoorbeeld 'Adam's Rib'.

De film is natuurlijk gedateerd, maar is als tijdsdocument nog wel eens aardig om te zien.

De scène waarbij Tracey bij Hepburn gaat schuilen voor de regen is wel aardig.

Nou, ik heb me wel vermaakt met deze film. Gelukkig had ik niet de last dat ik de anime-versie heb gezien en daar hé-lè-maal niets van weet, dus kon ik met open vizier kijken.

En dan is het best een aardige film. Loopt lekker en intrigeert qua plot en uitwerking. Minpuntje vond ik de Reaper.

Hebben ze die door kinderen laten tekenen of zo? Hoewel ie soms wel grappig is valt hij totáál uit de toon! Alsof je in Nightmare on Elmstreet Freddy Krueger ineens laat vergezellen door Goofey! ("Gosh! What are you doing now, Freddy?")

Pluspunt vond ik 'L'.

Inderdaad is het een beetje voortborduren op deel 1, maar toch nog wel onderhoudend.

Light irriteert me hier ontzettend, terwijl ik 'L' een ontzettend gaaf personage vindt, met zijn geklieder met zoetigheden!

De laatste tien minuten vond ik wel too much, onnodig en saai...

Ik blijk deze film zelf te hebben toegevoegd? En ik ben de eerste stemmer, dus de film is nog niet ontdekt door de VPRO!

Waarschijnlijk gaan ze bij de keuze uit van de stemmen op imdb? Die volkomen belachelijk zijn, want dit is toch best een leuk filmpje? Daarnaast had ik in de leeftijd van de doelgroep dit ook best een leuke film gevonden. Op het internet zag ik een recensie waarin men deze film 'niet origineel' en 'saai' vond. 'Antboy (2013)' vond men dan beter.

???? (nu vond ik Antboy ook best aardig, daar niet van...)

Deze film is wellicht niet super origineel, maar komt nog wel redelijk geloofwaardig over. Als tiener van die leeftijd zou je in kunnen denken dat het JOU ook zou kunnen gebeuren. De boeven zijn wel (zoals het in jeugdfilms hoort) ìets klunzig, maar er gaat toch ook wel flinke dreiging van ze uit. Daarnaast is dit eindelijk eens een Scandinavische film waarin de ouders niet volslagen debiel en/of alternatief kunstzinnig zijn!

Ik vond het best een leuke film en volgens mij kan de VPRO deze best wel eens op een middag uitzenden. Hopelijk zonder belachelijke Vlaamse nasynchronisatie.

Alhoewel? Er zit geen verplichte vriendschap met de allochtone medemens in deze jeugdfilm! Vandaar dat hij nog niet uitgezonden is!

Het is dat ik me toch enigszins vermaakt heb met de film.....

maar eigenlijk is dit toch gewoon pure crap!

Allereerst is de ideeën-armoede natuurlijk te triest voor woorden. Het sneller maken van de zombies is dan het meest originele van de film? Het acteren is hemeltergend slecht en vanwege het feit dat ik geen van de acteurs/actrices herkende concludeer ik maar dat deze heren en mevrouwen een paar dagen vrij gekregen hebben van Eastenders, Coronation Street of een andere soapserie om de heer McQueen uit de brand te helpen.

Ze zetten platte karakters neer die totaal ongeloofwaardig zijn en waarbij je geen enkele gevoelens gaat krijgen dat je hoopt dat ze het gaan overleven.

En kan iemand me uitleggen waarom die zombies die Cole, en later ook Joe telkens maar blijven aanvallen? Willen ze ze opeten of zo? Waarom eten die zombies elkààr dan niet op of vallen ze elkaar niet aan? Dat de zombies gezonde mensen om één of andere reden aanvallen wil ik nog wel slikken, maar waarom die Cole en Joe, die toch ook besmet zijn met dat virus? En waar slaan die zombie-grouphugs op? En waarom plegen sommige mensen zelfmoord als ze gebeten zijn door een zombie? Een wat zinloze daad, als je het mij vraagt?

Tja, als ik me dit soort dingen ga afvragen tijdens het kijken van een film is het niveau voor mij niet erg hoog. Mijn cijfer dus ook niet....

Lief!

Zelf ooit toegevoegd, maar ik kwam er nooit toe om deze eens te bekijken (ondanks het vermoeden dat ik deze film wel leuk zou kunnen gaan vinden)

Heerlijk sfeertje en zalig in beeld gebracht. Deed me ook denken aan de vele gelukkige keren dat ik zelf zomaar ergens een cafeetje binnenliep en het heerlijke gevoel dan als je een lekkere bak koffie, of een lekker stuk taart, of wat dan ook, krijgt en in een mooie prettige omgeving waar voor je geld krijgt en goed wordt ontvangen.

De film deed me ook sterk denken aan films als ´Patisserie Coin de Rue´ en ´Café Lumière´ en nog wel andere waar ik zo snel niet op kom. Bij mij viel dit tussendoortje erg goed. Gewoon alles is in orde: acteren, muziek, de animatie af en toe en hoe alles prachtig in beeld wordt gebracht en ge-edit. De vragen aan 'gewone' Taiwan Chinezen tussendoor vond ik ook nog passend en ontroerend.

Ik weet het niet, maar het lijkt me dat de mooiste (meest originele) pareltjes uit Azië de laatste vijf jaar uit Taiwan lijken te komen!

Matige prequel. Vooral door de zeer matige en veelvuldig gebruikte CGI. Sorry, maar dat begin met die boten zag er ècht niet uit. Ik heb spellen op de Commodore 64 gespeeld die er beter uitzagen!

Blijkbaar moet ik weer eens meer Chinese films zien, want ik kon het verhaal in het begin totaal niet volgen. Wie is nu wie en waarom proberen ze die dame te ontvoeren, ik had geen idee en eerlijk gezegd boeide me het ook al gauw niet meer.

Daarnaast begon het overdreven gevlieg tijdens de gevechten me ook een beetje de keel uit te hangen. Ik kan er best wat van hebben, maar dit was gewoon teveel en te gemakkelijk iedere keer. Het is duidelijk: Marvel-bagger vind ik niets en de Chinese counterparts zijn net zo min aan mij besteed.

Wow! Een typisch Taiwanese film (à la Hsiao-hsien Hou) met een Mainland belichting! Je moet van dit trage tempo houden, maar ik vond het een mooie slice-of-life (alhoewel dit het natuurlijk niet helemaal een slice-of-life-film is).

Waar Hou's flims die ik zag vaak wat flets zijn (okay, dit was ook de tijd) valt hier de prachtige belichting op. Chung weet het mooie en het mooie in het lelijke van Taiwan te vangen en hierdoor is het genieten geblazen!

Ik vroeg me lang af waar ik stiefvader Leon Dai nu van kende? Uiteindelijk als regisseur van deze film: Bu Neng Mei You Ni, een film waar deze me wel wat aan deed denken, maar die minder mooi is.

Qua plot is het wat dunnetjes, maar wel subtiel uitgewerkt. Mooi ook het shot van de schoenafdruk in het beton van de pier.

Degene die Hou's en Yangs films kunnen waarderen zullen in deze film zeker niet worden teleurgesteld.

Inderdaad, zeker Tsurube Shôfukutei (de vader van Forest Whitaker is zeker ooit in Japan melkboer geweest?) acteert sterk. Verder een prima supportcast.

De regisseur neemt i.d.d. wel zijn tijd, maar de film verveelt niet. Wel had ik de lou al gauw door, maar eigenlijk hindert dat niet in deze film.

Over of de film terecht bovenaan staat in die Kinema Junpo lijst laat ik in het midden, maar slecht is de film zeker niet.

Zwaar op de maag liggende film, waarvan je er niet teveel op een rij moet zien. De twee kinderen spelen echt ijzersterk; een héél diepe buiging voor hun prestatie die deze film vooral draagt!!! Ik weet niet of ze hiervoor ooit een prijs hebben gekregen op één of ander filmfestival, maar als dat niet het geval is dan vind ik dat echt een schande!

Ronduit schokkend vond ik het bijna terloopse shot van het kleine meisje in het begin van de film (als de twee hoofdpersonen met de auto bij het kindertehuis arriveren!). Poeh hé!

Wat me echter nog steeds niet duidelijk is geworden: waren ze nu wèl of níet broer en zus?

Een geweldig experimenteel idee: regisseurs Skolimowski, Solan en Brynych mochten films maken over respectievelijk twintigers, veertigers en zestigers en waren vrij in de uitvoering. Ze waren alleen verplicht zich te houden aan dezelfde vooraf geschreven dialoog.

Ook nu zou dit nog een leuk idee zijn. Helaas is in dit geval de uitwerking niet altijd even spannend, maar zijn charmes heeft het nog steeds wel! Het is grappig te zien hoe verschillend de drie de dialogen interpreteren en integreren in hun films. Wat gezegd wordt door een man in het ene segment, wordt gezegd door de vrouw in een ander of een passant of op de radio in de derde!

Persoonlijk vond ik de segmenten van Skolimowski en Solan het leukste.

Toch wel moeten grijnzen af en toe om sommige situaties. De brugklas is een grote stap, maar waarschijnlijk is dat nog beroerder zo in de US of A!

Sommige (uitvergrote) typetjes vond ik wel zeer geslaagd, zoals de mallotige vriend en zijn geeky gedrag (Do you wanna play after school?), de roodharige übernerd en de irritante oudere broer.

Andere dingen zijn flauw en voorspelbaar.

De film deed me denken aan toen ik zelf een jaar of tien was. Mijn moeder vond toen dat ik, naast het voetballen, nog een andere activiteit moest gaan ontplooien en ik mocht (moest!) gaan kiezen: het kinderkoor in de kerk (ja, hoe suf kun je het bedenken!) en de schaakclub.

Ik vond allebei hopeloos, maar bij die schaakclub kende ik helemaal niemand en omdat ik met mijn ouders toch al elke week naar de kerk moest, koos ik maar voor dat kinderkoor. Daar kon je tussen die liedjes door gewoon strips gaan lezen in de kerk!

Enfin, met lood in mijn schoenen moest ik onder de beschimpingen van mijn vriendjes aan de meisjes van mijn klas, die allemaal lid waren van dat koor!!!, vragen hoe lid te worden en waar me te melden. Dat cursief geplaatste, daar hadden ik en mijn vriendjes helemaal niet over nagedacht!

De meiden reageerden verrast van: "Tjee, zóóó dapper dat je lid durft te worden!" en een week lang was ik zo populair als de dikkerd met zijn gebroken arm in deze film!

Daarna was 90% van de jongens in mijn klas óók lid van dat koortje!

Voelde aan als een lange zit. Ik heb dat John Woo-gedrama met die ellenlange 'heroïsche' schietpartijen aan het einde wel een beetje gezien. Het wordt saai.

Bovendien wordt het begin zo afgeraffeld. Het duurde even voor ik een beetje door had wie wie was en vooral wat hun karakter was. En waarom zijn ze zulke goede vrienden geworden? Had men wel wat meer tijd voor mogen uittrekken.

Jemig met wat een verschrikkelijk irritante camerastandpunten is deze film geschoten, zeg! Het verklootte voor mij wel deze film, want we zien alleen scherp het - inderdaad Ebenezer Scrooge!- wassenbeelden gezicht van Melody Klaver en alle andere personages en de omgeving zijn vertroebeld zichtbaar. Was er geen budget voor een degelijke jaren zeventig set en probeert men dit zo te verhullen?

Daarnaast is Heleen sowieso voor mij al een personage waarvoor ik weinig sympathie kan opbrengen. Gewoon een stomme tut en een zeikpuber. Waarom ze ook kiest voor die suffe Axel? (die alleen aan zichzelf denkt)

Ik kon hier niet veel mee.

Ooit als kind op tv gezien en later eind jaren tachtig nog eens op de Duitse tv. Ik vond de film beide keren zeer vermakelijk en heb nooit geweten dat deze van Jamie Uys is (die ik alleen van komische films als ‘The Gods must be Crazy I en II’ kende). Raar dat deze film zo in de vergetelheid is geraakt, want het is toch best een aardige film? Misschien door het boycotten van Zuid-Afrika vanwege de toenmalige apartheidspolitiek? Ik heb geen idee in hoeverre Uys in dit opzichte ‘fout’ is geweest, maar in de films die ik van hem heb gezien zie ik daarvan niet veel van terug.

De film doet sterk denken aan het latere Walkabout van Nicolas Roeg, met dezelfde soort trance-veroorzakende beelden van de woestijn, de hitte en droogte.

Een van de bijzondere momenten in de film is wanneer de jongen gevonden wordt door de Bosjesmannen. Zij redden hem en geven hem eten en drinken, maar de jongen denkt dat het hem aangeboden vlees van zijn eigen hond afkomstig is en wordt hysterisch, waarna de Bosjesmannen hem voor een witte duivel houden en hem weer verstoten.

Geinige SF. Nu ben ik wel een sucker voor dit genre, maar deze film vind ik toch wel weer vernieuwend. Doet in de verte wel wat denken aan Verhoeven's Starship Troopers.

Helaas veel plotgaten, zoals hier al eerder gemeld. Verder kun je tegenwoordig al iemand opsporen middels zijn mobiele telefoon. Ik zie niet in waarom dat in de toekomst ineens niet meer zou kunnen?

Ik hoorde dat de hoofdpersoon Wikus ook Murdock in de nieuwe A-team film gaat spelen. Lijkt me een goede keuze. Hij speelt hier goed.

Plat vermaak, maar leuk gedaan en weer eens een andere setting. Want waarom zouden aliens persé altijd in de USA moeten landen? (nu, ja, ze kunnen daar makkelijk in de massa opgaan!)

Wellicht ietwat oubollig overkomend, maar nog steeds wel grappig en voor die tijd en met die middelen een film met leuke vondsten. Sowieso kon ik geen propaganda terugvinden in de film, ook wel verfrissend voor een film uit die regionen en die tijd.

Qua verhaal en aankleding lijken Harry Potter en Hetty de heks (of zo, volgens mij zapte ik ooit eens door zo'n slecht nagesynchroniseerde tv-serie van die strekking heen!) mogelijk enigszins schatplichtig aan deze film.

Door de korte speelduur prima uit te zitten.

Tja, de actie en special effects vind ik wel okay. Maar waar Night Watch me nog wel intigeerde en waar ik het plot nog wel kon bijbenen, hebben ze me hier verloren!

Warrig en ik kreeg weinig empathie voor de hoofdpersonen.

Konstantin Khabensky lijkt trouwens ontzettend op Wilfred Genee!

Heel wat anders als 'Idi i Smotri' en ook heel anders als 'The Adventures of a Dentist'. Begint wel al sympathiek met het: 'opgedragen aan volwassen die allen ooit kind zijn geweest en kinderen die volwassenen zullen worden'.

Wel aardig, maar een beetje teleurstellend qua plot-einde. De charme zit 'm toch in de Oostblokkerige vormgeving en historisch perspectief. Deed me denken aan mijn vakantie ooit in Bulgarije vlak na de 'Wende', waar de eetzalen er ook zo uitzagen.

Vaak flauw, maar af en toe nog wel grappig. Het had van mij nog wel nog veel venijniger gemogen, maar dat is waarschijnlijk spelen met je leven en/of carriere in de US of A (ook gezien de disclaimer in het begin, slappe hap, op het volgende scherpe zinnetje na: 'god heeft óók humor! kijk maar naar het vogelbekdier!')

De leading actress acteert hier hopeloos slecht. Ik ergerde me tevens aan de vele plotgaten, of eigenlijk logica-gaten!

Wel leuk om George Carlin te zien in een film. Jammer dat ie dood is. Tevens is Rickman altijd goed en was het grappig om Silent Bob eens te horen praten!

De oudste Koreaanse film die ik tot dusverre zag en die viel me niet tegen, al wordt alles op het einde wel erg dramatisch. De film is best mooi geschoten en de omlijstende muziek is af en toe erg fraai en origineel (maar op het einde weer tè pathetisch).

Duidelijk is dat de film gerestaureerd is en uit verschillende bronnen samengevoegd (soms krijg je ineens hardcoded Engelse subs in beeld!). Zag dit ook al bij Sonagi, maar het is mooi dat op deze manier zulke fraaie films toch bewaard zijn gebleven en nu beschikbaar zijn voor de liefhebber.

Grappig, ik zie dat de actrice die Ok-su speelt de oude dame is die in Shi ('Poetry') speelt! Die heb ik nog liggen en zal ik dan binnenkort ook eens een kans geven.

Na het (voor mijn part wat te) kolderieke Amarcord was ik wat sceptisch over Fellini, maar deze prent kan ik wel waarderen! Dus ik geef de moed niet op en neem me voor ook zijn andere films te gaan zien en Amarcord een keer opnieuw.

Ondanks de lange lengte van de film bleef het geheel zeer onderhoudend en over het acteerwerk ben ik zeer te spreken.

De hier al eerder gememoreerde ruzie tussen Marcello en Emma is een hoogtepunt, evenals de eerdere autorit naar de Mariaverschijningsplaats. Gaaf hoe ze de tegenstribbelende Marcello een ei en een banaan voert! (tja, al die Italiaanse macho's zijn en blijven moederskindjes!).

Prachtig ook hoe Fellini de ontzettend irritante paparazzi-fotografen en even irritante zich vervelende jetsetfiguren neerzet (en het contrast met bijvoorbeeld het hoertje waar Marcello en Maddalena (?) 'koffie gaan drinken').

Tegen wil en dank wordt Marcello meegesleurd in het domme wereldje van de jetset en het lijkt erop dat hij de kans om hieraan te ontsnappen in de laatste scene mist?

Terecht een meesterwerk! (en om nog even (op zijn Fellini's?) plat te eindigen: alleen al de indrukwekkende voorgevel van Anita Ekberg is het kijken van deze film waard!)

p.s. Zien nog meer mensen de gelijkenis tussen die diskjockey Sander Lantinga en Marcello Mastroianni???

Eerlijk gezegd kon het plot me weinig boeien.

Maar…

Origineel en gevoelig vond ik het in ieder geval wel! En visueel is het zeker smullen. Iets wat ik niet achter Kitano had gezocht! (ik ken hem alleen als gewelddadig acteur!).

Sowieso mag je volgens mij aan het plot zelf je interpretatie geven, iets wat ik ook altijd kan waarderen. Ik heb dus genoten van de film en kom dus uit op 4*.

Op alle vlakken matig. Zeker een half uur te lang. Warrig en irritant camerawerk. Veel 'eringeschreven' bekende sterren met overbodige bijrolletjes. Een script dat uitgaat als een nachtkaars en nergens origineel of vernieuwend is. De montage is gewoon ronduit slecht.

Niets voor mij, al is Kiera in deze film best wel een eye-candy.

Guillermo del Toro presents....

Dit zinnetje deed me een beetje denken aan het reclamespotje waarin Herman den Blijker ineens die smerige blikgroente ging promoten!

Nee, dit lijkt in niets op mijn favoriete film van GdT en ik snap zijn associatie met deze film dan ook totaal niet. Katie Holmes als stiefmoeder die het wel snapt maar die niets doet. Guy Pearce als de eeuwig alles ontkennende sukkelvader en een volledig charismaloos meisje zijn bang voor een soort kleine doodshoofdaapjes?? Echt nergens eng, ik heb hulpeloze ringslangen en spitsmuizen rondom mijn huis die me nog meer schrik aanjagen dan deze wezentjes!

Voorts is veel nogal donker gefilmd, zelfs met mijn tv op zijn allerbrightest zag je nog niets (als er al wat te zien was?)!

Helemaal niets dit. Zonde van de tijd.

Flauw....

Heb ik het mis of heeft Rick Mayall voor sommige typetjes en bekkentrekkerij inspiratie opgedaan bij die Citizen Camembert????

2,5*