Opinions

Best leuk, maar niet speciaal. Dit soort absurde filmpjes kan ik echter wel ieder moment van de dag kijken en een voldoende is wel op zijn plaats, want ik heb me best vermaakt. Wel een beetje een zwak einde.

Lynskey kende ik nog niet en ik vond het haar prima doen. Wood blijft toch Frodo en/of het kindsterretje tot zijn tachtigste.

De keuze van mijn liefste. Leek me niets en ging tegen beter weten in meekijken, maar deze fi;m viel me reuze mee. Het uitgangspunt leek me wel volledig uitgemolken, maar men heeft toch een aardige variant hierop gevonden. Michelle Williams had ik bijna niet herkend en Amy Schumer vind ik het prima doen. Vermakelijk voor een keertje, 3*

Typische Cary Grant film met hem in een rol zoals ik hem graag zie. Gewoon simpel vermaak, waarbij het eerste deel toch wel het leukste is. Daarna kakt het geheel iets in en moet Grant de boel redden, wat hem bij mij nog wel lukte.

Vreemd vond ik wel de Fransman Cary Grant die geen Frans sprak?

Jaren geleden zaten mijn ouders, mijn broer en ik aan de buis gekluisterd vanwege deze film. Echt een prima voorbeeld van hoe je een spannende thriller kunt maken met minimale middelen en zonder overvloedige special effects. Het kat-en-muis-spel met de liften is werkelijk briljant!

Misschien valt de film tegen als ik hem nog eens zou zien, maar toen vond ik hem echt héél erg goed en spannend!

Ik heb overigens altijd gedacht dat dit een Amerikaanse film was! (misschien vanwege het hoge kantoorgebouw?)

Typische RTL of SBS-verstand-op-nul-film. En ook een typisch Hollywood plot- en einde. Maar toch wel vermakelijk.

'The Day after Tomorrow' lijkt me overigens wel enigszins schatplichtig aan deze film.

Wat een bizarre rol van Ren Osugi???

De zwanenzang van Kaneto Shindô vond ik nog best aardig. Niet voor mensen die niet van trage Japanse cinema houden, laat deze film dan maar links liggen!!! Met zijn tweede set regulars (Etsushi Toyokawa, Akira Emoto en Shinobu Ôtake; de eerste 'set' had hij met zijn 98 allang overleefd!) als acteurs geeft hij een inkijk op het drama nà de oorlog, als de mannen niet meer thuis komen.

Hij verteld erg droog komisch en minimalistisch en gebruikt inderdaad weinig lokaties (wellicht ook vanwege zijn eigen mobiliteit met zijn 98e!). Mij boeide het wel. Gek is ineens het komische gevecht tussen Osugi en Toyokawa? Levendigde de film wel wat op, maar wtf?

Toevallig zag ik laatst 'Ikitai' uit 1999 van Shindô, óók met Shinobu Ôtake. De Japanse Rhea Perlman is ècht geen streep ouder geworden??? Die Japanse dames blijven bijna eeuwig jong!

'Postcard' is allemaal niet erg hoogstaand en zeker niet het beste wat Shindô ooit maakte, maar best te verteren.

Mooie rustige film die geleidelijkenwijs steeds interessanter wordt naarmate je meer over de hoofdpersonages te weten komt. Fraaie zwart-witfotografie ook. Gaf de film daarnaast wel een 'oude' uitstraling. Als ik nog nooit van de film zou hebben gehoord en iemand zou deze me laten zien zonder enige introductie en zonder geluid, dan zou ik bijna hebben gedacht dat het een Tsjechoslowaakse New Wavefilm zou zijn.

Pawlikowski speelt mijns inziens ook leentjebuur bij die buren, vooral de sprong uit het raam van de tante lijkt direct gekopieerd uit Daleká Cesta! 'Ida' als film èn personage deed me ook denken aan Tri Dcéry van Stefan Uher en de jongste dochter daarin .

Wel genoten, mede door de lekker korte speelduur en soms erg prettige soundtrack.

Wat betreft de theorieën van wibro en eRCee, ik heb nog een hele andere hypothese! Volgens mij is Ida gewoon lesbisch en realiseert ze zich dat na de vrijpartij (een proefballonetje) met de jongen definitief. En tja, wat moet je dan in die tijd en op die plaats waar homoseksualiteit totaal niet geaccepteerd was? Bij de nonnen kun je nog stiekem naar de andere nonnen gluren zoals in een eerdere scène al te zien is!

Het verklaart ook haar rare antwoord op de vraag van haar tante:

Wanda: Do you have sinful thoughts sometimes?

Anna: Yes.

Wanda: About carnal love?

Anna: No.

Wanda: That's a shame. You should try, otherwise what sort of sacrifice are these vows of yours?

Tjemig! Welke film ga ik uit mijn toptien sodemieteren om deze erin te zetten?

Geweldige film. Niet geschikt voor dierenfreaks overigens! Wat mij betreft één van de beste (anti)oorlogfilms allertijden.

Ik weet bijna niet hoe ik onder woorden moet brengen hoe goed ik deze film vind. Iedereen zou hem moeten (kunnen) zien!!!

Prachtig hoe je gedurende de film de jongen's gezicht door alle verschrikkingen ziet veranderen in dat van een oud mannetje.

Prachtig symbolisch het shot van de lamvleugelige ooievaar die naar binnen kijkt bij de jongen en het meisje in de hut in het bos!

Prachtig het gebruik van echte ammunitie. De gevechtsscènes (zoals die met de koe!) zijn superrealistisch (ook omdat de acteurs ècht bang waren!).

Prachtig: het weglaten van valse sentimenten. Op mijn DVD-hoes staat pontificaal: 'The warmovie that could never have been made in Hollywood!'
Nou staat er vaak eigenlijk alleen maar onzin op die hoezen, maar in dit geval klopt het als een bus!

Waarom zendt men deze film nou nooit uit rond 4 mei in plaats van voor de zevenentachtigste keer dezelfde geijkte films???

Het shot van Florian die in de waterput kijkt? Een verwijzing naar Tarkovsky's (al even schitterende) Ivan Detstvo???? Of heb ik het mis?

Sokurov meets del Toro?

Een regisseur om in de gaten te blijven houden, want hij heeft oog voor mooie beelden en de soundtrack beviel me ook prima. En dat met zo'n belachelijk laag budget!

Ik kon wel wat weinig met het plot en het einde en dat irriteert me dan altijd. Is Herman een demon (?) die een eigen wereld wil creëren??? En wie was die Adam uit het gekkenhuis?

Maar gezien de korte speelduur kan ik de film bèst nog eens kijken om er chocola van te kunnen maken!

Ruim vijf jaren voor '2001' zeker een bijzondere SF-film uit Tsjechoslowakije! (absoluut van invloed op Stanley Kubrick!) Ook een voorloper voor de Star Trek serie.

De special effects vanuit de ruimte mogen belachelijk ogen, het interieur en de ruimtepakken ogen wèl ontzettend gaaf voor die tijd. Qua verhaal is het geheel in onze moderne ogen (na zovele 'spectaculairdere' SF gezien te hebben) misschien wat saai wat betreft de ontwikkelingen. Er wordt eigenlijk meer gefilosofeerd over wat er gebeurd met mensen als ze uit het zicht van de Aarde verdwijnen en/of als ze gedwongen worden langere tijd met een kleine groep opengepakt te zitten.

Weer is de muziek van Zdeněk Liška perfect toepespitst op deze film en omlijst deze met sfeerverhogende Sf-sounds. Wat een geweldig (onderschat) componist van filmmuziek is dit toch!

Geen idee wat ik hiervan moest verwachten, maar de film bleek toch een alleraardigste mix van science fiction en (sentimenteel) drama. Vooral dat laatste kun e wel aan de Jappen overlaten,want ze weten vaak de juiste toon aan te slaan zonder de bocht uit te vliegen.

De hele sfeer en setting deed me af en toe denken aan 'Gattaca' en als sucker for SF, zit je bij mij dan wel aan het goede adres. De film heeft een vreemd uitgangspunt, maar werkt dat best redelijk uit.

De film is in vier segmenten op te delen: de verwikkelingen omtrent de gevoelens van een boodschapper van de Ikigami en die rond drie ontvangers van die doodstijding.

Vooral de eerste en laatste twee vond ik best goed, de eerste omtrent de Ikigami van de muzikant was wat tè sentimenteel en leek tevens bedoeld om een hitje in Japan te genereren???

Ook had men heel tactisch 'subtiel' een hint tot een eventueel vervolg in de film opgenomen, mocht die een succes worden (NIET dus, daar ik tot op heden de enige hier ben die een cijfer heeft gegeven!).

Ik vond het toch twee uur vemaak!

Nu was ik al aardig fan van Kurosawa's werk, maar deze film raakte me pas ècht en vind ik werkelijk schitterend. Ontroerend en tijdloos mooi.

Een heel andere film dan ik had gedacht, maar ondanks de lange speelduur verrassend onderhoudend. Na Kinoshita en Imamura waagt ook Shindô zich aan de legende van de Ubasute, oftewel het achterlaten van ouderen op een onherbergzame plaats. Shindô trekt hierbij de parallel naar de huidige tijd en het aan hun lot overlaten van ouderen door hun kinderen/jongere generaties.

Rentaro Mikuni steelt de show in een wel héél erg nederige rol van een constant in zijn broek poepende bejaarde, die eigenlijk alleen maar in de weg loopt en zit. Het zou me niet verbazen als óók in deze film veel van Shindô's eigen ervaringen en angsten (hij was al 87 toen hij deze film schoot) zitten verwerkt.

Tussen de 'huidige' tijd door krijgen we (in zwart wit) beelden van het verhaal over de Ubasute dat Yasukichi leest. Voor mij niet zó bijster interessant, omdat ik beide Narayama Bushiko's heb gezien en dus nu wel weet hoe dat in zijn werk ging.

De film is vrij sober geschoten, maar best kijkenswaardig. Wel ook vreemde beelden van Japanners die de Flamengo dansen en op Duitse schlagers zingen en dansen??? Bizar!

Klopt, de Russen waren altijd gek op Shindô. Waarschijnlijk (vanuit de Sovjet-tijd) deels vanwege diens linkse sympathieën. Er staat zelfs een standbeeld van Kaneto Shindô in Moskou!

Heerlijk sfeervol en prachtig geanimeerd. Krijgt van mij nog een hoog cijfer omdat de stijl me zoveel deed denken aan het gaafste computerspel waar ik wellicht het meeste plezier ooit aan beleefde, namelijk: Broken Sword: The Shadow of the Templars!! Het zou me niets verbazen als er een link zit tussen de makers van die game en deze film.

Als de film je qua sfeer ligt, dan rolt er vanzelf wel een voldoende uit, maar ik vond ook genoeg minpunten. Zo heb ik werkelijk een takkenhekel aan het typetje 'Monsieur Hulot', waar de illusionist overduidelijk op is gebaseerd. Echt een saaie pier en Tati's films vind ik nog minder grappig dan een gemiddelde film van Ingmar Bergman of Michelangelo Antonioni. Fors minpunt dus.

Wel werkte de Tati-achtige aanpak van de animatie voor mij (behalve het gebrek aan dialoog). Het verhaal daarentegen kon me weer minder boeien, maar door de korte speelduur hield ik het net uit zonder me daar al te veel aan te ergeren.

Toch eens een andere film van deze regisseur kijken...

Oprecht overkomende film die de daarin optredende karakters mooi neerzet en uitwerkt. Tiger-mum, die statusgevoelig is en meer wil in het leven. De goedige en wat talentarme vader, die niet aan haar verwachtingen kan voldoen. Jiale, die de onderhuidse spanningen onbewust aanvoelt en deze omzet in klierig gedrag. En tenslotte Terry, de huishoudster die in haar moeilijke situatie probeert haar waardigheid te behouden.

De goede kritieken vind ik terecht, want de film boeit en blijft boeien en de karakters blijven geloofwaardig en menselijk. De film deed me overigens ook sterk denken aan La Nana (2009), waar ook de relatie huishoudster/familie centraal staat.

Anthony Chen heeft veel van zijn eigen ervaringen verwerkt in het script en onderstreept het belang van de nanny/huishoudster voor de Singaporese gemeenschap (en het gemak waarmee men daar overheen kijkt) met deze film. Met het verdriet van de kinderen wordt bijvoorbeeld geen rekening gehouden als de nanny (en surrogaatmoeder) plots om één of andere reden wordt ontslagen.

Leuk. Hier kunnen veel filmproducenten nog wat van leren. Hoe je met weinig toch veel kan bereiken!

Gewoon heerlijk van deze film genoten. Duurt niet te lang, is lekker spannend en is ook nog eens geloofwaardig.

Eindelijk eens een paar in een horrorfilm/thriller dat NIET onlogische dingen gaat doen!

Jammer dat beide heren regisseurs die overbodige remake van the Eye zijn gaan maken.

Tja, die tweede p.s. kan ik me alleen bij aansluiten. Van de eerste werkt de link niet meer, maar mijn instinct vreest dat dit over een mogelijke remake ( ) zal gaan. Maar ach, na 'Hachiko' zou dìt dan geen shock meer zijn.

Mooi, maar zoetsappig drama, waar de Japanners toch altijd weer goed mee wegkomen bij mij. Het zat tegen het randje, maar werd toch nergens te klef of te fake-sentimenteel. Mooie soundtrack ook.

Ik had ook lang gewacht met het kijken van deze film, omdat ik zomaar zoiets had verwacht als 'April Bride', wat ik echt sentimentele bagger vond. Ik ben het ook wel eens dat het laatste kwartier geen echte meerwaarde biedt, al is het ook niet storend. Had ook als alternatief einde kunnen fungeren.

Shidô Nakamura acteert zeer overtuigend. Zeer goede casting verder overigens, want de jonge Takumi lijkt precies op Shidô Nakamura!

Prachtig shot trouwens: die liefdesscène in het zonnebloemenveld!

De vader van Maxima zal deze film wel niet in zijn DVD-collectie hebben staan....

Mooie aangrijpende film. Klein minpuntje vond ik de scène waarin Silvio met de helicopter boven zee wordt gedumpt. Mijn Comodore 64 had vroeger nog betere CGI! Jammer.

Ik had eigenlijk een soort thriller verwacht (toch weer bedonderd door de dvd-hoes!), maar het is echt puur drama en het boven-natuurlijke tintje doet daar niets aan af. Sterk vond ik ook de scène waarin Banderas het Joodse echtpaar op hun landgoed bezoekt.

Overall een heel mooie ffilm die me zeker wel bij de strot greep!

Inderdaad, niets aan de film oogt ook maar een beetje origineel. Maar het geheel is wel vlot en mooi in beeld gebracht en staat garant voor bijna twee uur kijkplezier. Jean Reno blijf ik altijd een plezier vinden om naar te kijken.

Hoe meer oudbakken films ik bekijk, hoe meer ik het bestaansrecht van TCM begrijp!

Ik begrijp ook steeds meer de staus van Bogart: wat een dijk van een acteerprestie zet hij neer!

Leve de BBC voor het regelmatig uitzenden van dit soort films (want ik heb geen TCM meer op de kabel!).

Steengoed deze film!

Totaal onoriginele rip-off van o.a. Brute Force en The Shawshank Redemption. Toch minder bedroevend dan ik had gedacht; ik bleef toch 'plakken' in de film tijdens zappen en heb dit Vandamme-vehikel helemaal uitgekeken.

2,5*

Soms wat saaie film die toch wel wat mooie ontroerende en leuk komische momenten kent.

Toni Colette vind ik toch één van de, zoniet de, beste actrices van de laatste jaren. Helaas is ze voor Hollywood blijkbaar te 'lelijk' voor echt grote rollen, maar voor alles wat ze toegespeeld krijgt verdient ze van mij een dikke voldoende.

Diaz is mooi en heeft een leuke glimlach. Meer niet. Net zoals haar filmzusje in de de film tegen haar zegt: "wat doe je als je niet meer mooi en cute bent?"

Een film die veel kwaadheid bij me opriep over zoveel onrecht. Dat deze mensen zo lang onterecht zijn vastgehouden en dat de degenen die wisten dat ze onschuldig waren er gewoon mee weg zijn gekomen. Deze agenten en hun meerderen hadden wat mij betreft net zolang opgesloten mogen worden als de Guildford Four.

Minpunt vind ik wel de historische incorrectheid. Gerry heeft bijvoorbeeld nooit met zijn vader in één cel gezeten. Het verhaal is al bizar genoeg, waarom dit soort shit dan allemaal nog eens in het script verwerken?

Eigenlijk verwachtte ik een soort It-achtig scenario, met een bovennatuurlijke moordenaar. Het wordt echter een Terminator-variant en het script en het effect daarvan bij mij als kijker zakt als een plumpudding in elkaar. Eigenlijk is het leuk tot 2006 en daarna verzandt het in een saai iets.

Qua sfeerschepping vond ik dit echter nog wel okay en is dit voor een keertje nog best aardig.

Toch weer erg leuk. Zelf vond ik de controlfreak wèl erg grappig (de brandende kever, geniaal! En de hele story rond het joch in de koelkast.) Ik vond juist de zwemmer erg saai. De paal van Odagiri (inderdaad: wat een rol?? Maar wel goed ingevuld!) was ook eem leuk segment, al had whet nog wel wat grappiger kunnen worden uitgewerkt.

Miki blijft toch iets heel eigens hebben dat me toch erg aanspreekt. Leuk!

Deze film vond ik lastig te doorgronden. Ik had steeds het idee dat ik één of andere finesse miste of niet begreep. De film heeft een uiterst kille en beklemmende sfeer en je voelt daardoor wel aan dat het niet goed af gaat lopen.

Grappig is het commentaar bij de bonus op de dvd die zegt dat dit ook de bedoeling van Trancik was, maar dat hij van de communistische ballotagecommisie een happy-end moest maken, zodat Petr nu in het ziekenhuis ontwaakt.

Onschuldig irritant was wel dat de acteur die de voorman speelt (György Cserhalmi) ontzèttend op Aaron Eckhard lijkt!

Best een leuk speelfilmdebuut van Gedeon, die hier duidelijk lerende en experimenterend bezig is. Het begint als een soort subtiel coming-of-age drama, gaat even over in een bijna surrealistisch deel (met de appelen, zie de poster) en blijkt uiteindelijk een 'slice of life'.

Opvallend is het spel van de nog jonge Vilhelmova en Issova, die de film met hun spel (vooral hun blikken af en toe!) boven het gemiddelde helpen uittillen.

Een mooi miniatuur dat een voorbode is voor het veel betere 'Návrat Idiota'

Tot mijn verbazing is dit pas de eerste van Argento die ik zie. Ik was in de veronderstelling meer van hem gezien te hebben, maar blijkbaar was ik in de war met Lucio Fulci.

Ondanks het foute acteren, de af en toe huiveringwekkend slechte muziekkeuze en de kartonnen decors vond ik nog best leuk om te kijken. Het begon ook wel lekker met natte vrouwen zonder BH! Helaas zette Argento deze lijn niet door, jammer. Sfeer scheppen en dingen prettig in beeld brengen kan Argento wel. Eng wordt het nergens en het verhaal leek me intrigerend, maar bleek uiteindelijk nergens op te slaan.