Opinions

Geinig filmpje, waar vooral de stem van Kutcher veel goed doet. Bijzonder is het niet, origineel is het ook niet en de film bevat ook een paar mindere momenten die wat afbreuk doen aan het geheel, maar grappig is het bij vlagen wel. Heb een paar keer aardig kunnen lachen en de film kiijkt makkelijk weg. Voor de rest erg standaard en de animatie was niet bijster geweldig, maar ik heb me wel redelijk vermaakt.

Meevaller, maar nog niet een voldoende waard. Met dit gemiddelde hier had ik echt een gedrocht van jewelste verwacht, maar opzich is de film aardig te doen. Op het eind word het ook nog redelijk spannend en er word redelijk geacteerd. Het gevoel dat je alleen daar midden op de zee wat ligt te bengelen is behoorlijk creepy en dat komt allemaal aardig goed over. De film word op geen punt echt goed, maar superslecht wil ik het niet noemen. Twee sterren verdient ie' wel wat mij betreft.

Dit tweede deel zag er inderdaad beter uit dan deel één, maar de film zelf is niet beter. Erg ongeloofwaardig allemaal, matige acteerprestaties en een aantal van de personages wist me een paar keer behoorlijk op mijn zenuwen te werken. Daarnaast begaan ze de één na de andere domme beslissing en de film word niet zo spannend als het eerste deel. Net als deel één geef ik ook deze twee sterren.

Prima filmpje van Eriprando Visconti. 'La Orca' gaat verschillende kanten op - op het ene moment ben je als kijker getuige van een gijzeling van een jong meisje, later in de film ziet ze het wel zitten één van de gijzelaars (niet echt, maar voor eigen bestwil natuurlijk). Naar de wc, lekker badderen.. van Niehaus krijgen we genoeg te zien in ieder geval. De film vermaakt. Sfeertje, muziekjes.. best geinig allemaal. Buiten dat om weet Visconti het drama-gehalte nog prima op pijl te houden ook. De film werkt, ook best als een wat serieuzere misdaad. Binnenkort het vervolg 'Oedipus Orca' ook maar eens kijken. Voldoende voor deze.

Lastige film. Natuurlijk omdat de film een zwaar thema behandelt, maar ook omdat de (schijnbare) reïncarnatie van Jezus hemzelf regelmatig door het beeld loopt. In 1e instantie dacht ik bijna aan een zwarte komedie te zijn begonnen, maar dat was natuurlijk niet het geval. Wel even wennen.

Regisseur Dreyer maakt in ieder geval geen film waar ik me als kijker zomaar bij neer leg. 'Ordet' is een film om over te lezen en over na te - blijven - denken. Wat is ''het'' geloof? Alle personages staan er op hun eigen manier in. Ik vind de film lastig, kan weinig met Johannes en op het einde geschiedt het wonder, ondanks het feit dat iedereen z'n eigen manier van geloven erop na houdt en Johannes terecht voor gek verklaard wordt, want dat hadden wij ook allemaal gedaan. Toch is het mysterieus.

En prachtig gemaakt. De film is sfeervol, mooi geschoten en bouwt op een knappe manier de spanning op, waardoor je op het einde met open mond zit te kijken, ondanks enige verwarring. Mooie scéne. 'Ordet' is een lastige, maar sterke film die je niet zomaar loslaat. Dikke voldoende.

Fenomenaal. Zo mooi als je een film opzet die aan het einde van de rit zoveel beter is dan dat je verwachtte. Ik had best een mooie film verwacht, nou ja.. ik wist niet wat ik echt moest verwachten van deze 'Ordinary People', maar dit blijkt dus gewoon een zeer aangrijpend meesterwerk te zijn. Slik.

Naast dat slikken, erg veel kippenvel. Zelden zie ik een film die gedurende de gehele speelduur zo vaak in de roos schiet qua scenario, dialogen en acteerwerk. Constant indringend. Elk woord is raak en elke emotie voelbaar. Timothy Hutton speelt buitenaards goed. Wát een echte en overtuigende prestatie.

De onderhuidse spanning is onvoorstelbaar. Een gebroken gezin waar zoveel gevoelens spelen, maar niks tot uiting komt. Moeders verdiende geen sympathie, want ik leefde zo mee met Conrad. En met vader Sutherland, die tussen de twee vuren in zat. Moeilijk, erg moeilijk. Als kijker zit je je constant op te vreten. Op het ene moment krijg je de bibbers, een ander moment kan je wel janken. Een traan, een lach, 'Ordinary People' biedt het allemaal. Maar vooral een levensecht portret van een gezin in verval.

Alles lijkt altijd maar goed te gaan. Totdat een tragedie gebeurt - in dit geval het verlies van een zoon en broer. Mary Tyler Moore staat dan ook centraal in dit gezin. Ze laat niks toe en is voor mij de persoon die er als moeder had moeten zijn. Ze had alles kunnen voorkomen. Toch? Ontkenningen, geen moeilijkheden willen hebben en verder gaan in een steriel leventje waar alles precies zo moet gaan hoe zij het wil.

Het is moeilijk. Het uiten van gevoelens en ze überhaupt willen en kunnen voelen. Deze prent brengt dit bijzonder sterk aan het licht. Robert Redford heeft hier een klasse prestatie neergezet. Een film die je bij je strot pakt en niet meer loslaat. Van Pachelbel tot liefdes in relaties en gezinnen. Wat een film. Prachtig.

Uitstekende film. Prima mix tussen horror en drama wat mij betreft. De sfeer is één van de dikste pluspunten in deze film. De setting - het weeshuis - draagt hier uiteraard aan bij en zo'n gebouw ergens midden in het bos (geloof ik?) werkt altijd bij een spannende film natuurlijk. Het doet er altijd een schepje bovenop en geeft toch een beklemmender gevoel aan je als kijker.

De acteerprestaties zijn ook erg goed. De moeder, maar ook het kleine jongetje zelf zet een puike prestatie neer. Dat oude vrouwtje is het meest angstaanjagend, althans; voor mij dan. Zij is dan ook de reden dat ik een paar keer goed moest schrikken. De scéne in het schuurtje, wanneer ze word overreden en als ze een reflex toont als ze al dood is. Drie prima schrikmomenten, maar op dat gebied hebben we het meeste dan ook gehad. De film word regelmatig aardig spannend, voert prima de spanning op, maar uit deze spanningsopbouw word té weinig gehaald. Veel momenten hoop je op een hoogtepunt, maar die krijgen we helaas te weinig te zien. Ik ben zeker nog een paar keer geschrokken en spannend werd het ook een paar keer, maar wat mij betreft heeft regisseur Bayona niet alles uit de kast gehaald op dit gebied.

Eén ding is een feit; ik heb constant aan het beeld gekluisterd gezeten en dat is sowieso al een erg groot pluspunt. De geweldige sfeer, spanningsopbouw, uitmuntende camerawerk en muziek zorgen er wel voor dat je je aandacht op het beeld blijft houden. Naar het einde toe valt de film in een klein dalletje, maar klimt hier wel weer uit. Het einde zelf vond ik wat vreemd, maar tegelijkertijd ook wel mooi. Al met al een prima film die visueel genoeg te brengen heeft. Ik heb me meer dan vermaakt in ieder geval, dikke voldoende dus.

3,5*

Verrassend goed. Prima thriller met uitstekende rollen voor Varmiga, Sarsgaard en uiteraard ook Fuhrman als kleine psychopaat. Echt eng is de film niet, maar toch kent deze Orphan genoeg spannende momenten, waarvan veel erg cliché zijn, maar daar kunnen ze in Hollywood moeilijk omheen.

Geen probleem verder trouwens. De setting is prima, uiteraard (cliché) erg afgelegen, maar dat werkt toch altijd weer aardig. Fuhrman is eigenlijk best wel creepy voor zo'n klein kind, al is ze helemaal geen klein kind in de film natuurlijk. Toch wel een groot minpunt is het hele ongeloof naar Varmiga haar personage toe. Ze word te makkelijk opzij gezet en niet gelooft, waar zowel haar man als haar psychiater met de meest onnozele redenen komen om hun ongeloof toe te lichten. Ze staan té makkelijk achter de ''kleine'' Esther, wat nogal ergelijk was op een gegeven moment. Maar... dat wordt dan prima goedgemaakt. Vooral naar het einde toe laat Fuhrman zien waartoe ze in staat is als actrice, erg strak gedaan. Varmiga blijft echter de grote ster van de film. De twist is erg cool en de dood van Sarsgaard's personage is (hoe erg het ook is) een pluspunt voor de film als totaalplaatje. Het hele verhaal achter Esther is erg creepy en uitstekend gevonden. Ik zat het niet aankomen in ieder geval. De twee kleine kinderen - Daniel en Max - deden het ook uitstekend trouwens. Beklemmend om te zien hoe vooral de kleine Max wel mee moet in de zieke spelletjes van haar nieuwe ''zus''.

De opbouw van de film is prima, genoeg spannende scénes, ondersteund door een aardige score. Er wordt op een prima manier naar de climax toe gebouwd, wel jammer dat het script dan lichtelijk vervuild is met één vreselijk zinnetje op het eind, maar oké. Over het algemeen een goed filmpje. Dikke voldoende dus ook.

Goede film. Fantastisch om I've Been Losing You van 'A-Ha' in een film te horen. Al is het maar een kort moment. Natuurlijk komt de band uit hetzelfde land als deze prent, Noorwegen. Regisseur Joachim Trier heeft de touwtjes goed in handen. In het begin nog wat losjes. Ik had een beetje moeite om qua emoties betrokken te raken bij het hoofdpersonage, maar gaandeweg trok de film me steeds dieper mee.

Een tijdje geleden heb ik 'Le Feu Follet' van Louis Malle gezien. Die film beviel me prima, maar ik vind deze 'Oslo, 31. August' toch net even wat beter. Trier zorgt ervoor dat z'n film me meer pakt dan Malle in het origineel. Visueel is deze beter. Prachtig somber geschoten, indrukwekkende stiltes en een paar ijzersterke scenes, zoals die op de fiets, het sollicitatiegesprek en het einde. Ik leefde steeds meer met Anders mee.

Beetje een tegenvaller deze film. Opzich ziet het er prachtig uit allemaal en de acteerprestaties zijn van bijna iedereen goed (vooral van Portman, fantastische rol), maar het kon me allemaal niet echt boeien. Daarnaast vond ik het op een gegeven moment wat irritant worden. De koning, gespeeld door Bana, doet wat ie' wil, maar logisch wordt het nergens. Het begon me eerder op mijn zenuwen te werken. Op het ene moment heeft Bana het voor het zeggen, het andere moment Portman en zo gaat het maar door. Beide zusjes krijgen kinderen van hem, het is nooit goed, zusjes bedriegen elkaar, Bana bedriegd beide zusjes, bla bla bla... neh, dat had ik op een gegeven moment wel gezien eigenlijk. Voor de rest wel leuke, bijpassende muziek, mooie beelden, mooie kostuums, maar is het net niet genoeg voor een voldoende. Johansson paste hier trouwens voor geen meter in, erg matige prestatie van haar.

Erg leuke film. De trailer viel me wat tegen en ook het feit dat deze Other Guys een PG-13 rating kregen leek me in 1e instantie nou niet positief, maar dat viel best mee.

Komt vooral omdat het (net als de vorige McKay's) heerlijk scherp, droog en vlot geschreven is allemaal. Wahlberg en Ferrell zijn een komisch duo en vullen hun rollen goed in. Wahlberg is goed in boos/chagrijnig zijn en Ferrell is onnozel, dus...

... dat werkte prima. Zorgt ook wel voor een paar flauwe, minder leuke momenten, maar ik heb ook best een paar keer behoorlijk kunnen lachen en eigenlijk constant met een glimlach zitten kijken. Die sprong van Jackson en Johnson was gewoon heerlijk.

De film kent genoeg leuke, komische vondsten om constant leuk te blijven; Ferrell met z'n vrouwen en verleden als pooier, de (stilstaande) bar-scéne, etc. etc. Ja, leuk. Voldoende.

Knappe film van Amenábar! Sterk script, een aantal gigantische schrikscenes en sterke acteerprestaties van zowel Kidman als de twee kinderen. De film bevat een erg spannende sfeer die constant weet aan te houden. Jammergenoeg komt de film nooit tot een hoogtepunt, maar over het algemeen is dit een film die je gedurende de hele speelduur op het puntje van je stoel/bank/bed weet te houden. Dikke voldoende!

Buster Keaton nr. 3 en wederom erg leuk. Nét wat minder dan 'The General' en 'Sherlock Jr.', maar ik heb bij vlagen weer genoten hoor. Die treinrit en het avontuur vol met stunts naar het einde toe. Prachtig, prachtig. Hoe kreeg de beste man het voor elkaar. Respect. Tussendoor soms ietwat flauw en langdradig, maar Keaton blijft me verbazen. Puike prent. 'Seven Chances' nu maar even opsnorren, lijkt me ook leuk.

Dit kon me niet boeien helaas. Heb me vooral zwaar zitten ergeren aan die amateuristische (piep, kreun, steun, hijg) geluidjes van die kleine beer. Daarnaast vond ik het bij vlagen maar saai.

De jagers waren ook al niet veel soeps. Beetje houterig allemaal. De beelden zijn wel mooi en de film kent een paar érg fraaie scénes, ook met de beren (wat gewoon knap werk is), dus daarom kan ik hier nog twee sterren aan kwijt.

Luke: Good evening. You all know the rules of King of the Mountain. Rule number one: you do not talk about King of the Mountain. Rule number two: there are no rules.

Anthony: Uh, what about rule number one?

Heerlijk filmpje. Oké, het verhaal etc. stelt natuurlijk niet geweldig veel voor allemaal, maar de film is zo nu en dan bijzonder hilarisch. De personages zijn stuk voor stuk geweldig, alleen Jason London vond ik maar drama. Caroline Dhavernas had op ook wel wat vind ik. Ze zag er in ieder geval in deze film behoorlijk goed uit. De film bevat behoorlijk wat memorabele momenten wat mij betreft. De scéne in de 'hot tub' bijvoorbeeld, of die met de auto die al helemaal hilarisch was. Voor de rest ziet het er allemaal prachtig uit en krijg ik eigenlijk altijd wel een goed gevoel bij een bult sneeuw, zoals ook in deze film.

Eindelijk de dvd van Out for Justice (sinds lange tijd) weer eens uit de kast gehaald en herzien. Wat een geweldige film blijkt dit toch (!) weer te zijn zeg. Heb érg genoten.

Seagal is sinds vroeger een (of eigenlijk dé) actie-held voor mij. Als blikken konden doden. Oké, Seagal is geen geweldig acteur (in z'n vroegere films, zoals deze eigenlijk gewoon goed), maar ik vind toch echt dat hij een meer dan goede prestatie neerzet en vooral weer eens uitstekend thuishoort in een rol als deze; een keiharde agent!

Gino Felino; ''Anybody seen Richie!?''. Deze quote is me altijd bijgebleven. Waarom weet ik niet eigenlijk. En nu, na het her(zien) van de film blijkt dat hier echt zoveel heerlijke quotes, one-liners en wat dan ook maar inzitten, heerlijk. Als ik zoiets als dit hoor; ''How you doing, Patti? - I can still get it wet. How bout you, Gino?'', weet ik toch (weer) zeker dat dit toch helemaal geweldig is. En dat is het begin nog maar.

Want Seagal ramt er echt behoorlijk op los in deze film. Ik zal binnenkort (na het zien van deze) zeker veel meer (oude) films van onze vriend uit de kast halen, want dit blijft toch genieten. Die scéne in die slagerij; dat hakmes, damn! Die poot die Seagal van zo'n figuur er tot bij z'n knie afschiet met z'n shotgun, keihard. Ook dat geschreew van die figuren, in beide scénes, na de gebeurtenis. Geweldig. En dan die scéne in de bar; ge-ni-aal!

Ja, heb wéér behoorlijk kunnen genieten van een Steven Seagal film. Had niet gedacht dat ze altijd zo geweldig zouden blijven. Op naar de volgende. ''You, fuck nuts!''

Christian Bale is vooral de reden dat ik deze 'Out of the Furnace' ben gaan zien. Eén van mijn favoriete acteurs van deze tijd en ook in deze prent is hij de man. Goed gespeeld. Sowieso zit het hier goed met de cast. Verhaaltechnisch stelt het niet zoveel voor, maar regisseur Cooper zorgt voor een prima geheel.

Het zijn vooral de sobere sfeer en een aantal sterke losstaande scenes die weten te imponeren. De dood van Affleck kwam toch redelijk hard aan en ik heb de hele film meegeleefd met Bale zijn personage. Sneue bedoening, al die ellende voor hem. Het is cliché en weinig bijzonder allemaal, maar prima gebracht.

Cool filmpje! Minder van verwacht eigenlijk en de eerste vijf minuten had ik ook nog echt mijn bedenkingen over de film, maar daarna werd het gelukkig beter. Heerlijk vermaak, harde actie, spanning, prima muziek en alles ziet er erg goed uit (op die draak na dan). Oké, de vele clichés, ongeloofwaaridgheden en de nodige voorspelbaarheid zijn aanwezig, maar dat geeft niet. Ik heb me vermaakt met deze film, waar Caviezel een prima prestatie neerzet.

Erg sterke, sfeervolle film. Een verhaal dat op een fenomenale manier word gebracht en een ijzersterk einde die niet makkelijk te verteren is. Henry Fonda steelt de show, wat een prestatie van hem zeg. Vanaf het begin tot het eind is hij degene die zijn rol het meest overtuigend weet te vertolken. Naast Fonda doet de rest van de cast het ook bijzonder goed touwens.

De cinematografie is prachtig. De beelden 's nachts in het bos zijn fenomenaal en erg beklemmend. Nou moet ik wel zeggen dat de sfeer in een western mij al snel goed bevalt, maar het zwart-wit is toch wel iets wat - in deze film dan - iets extra's meegeeft. De film duurt niet lang, maar dat vind ik geen probleem. Misschien mis je zo de tijd voor verdere diepgang, maar daar wil ik geen groot probleem van maken. Voor nu vier sterren, maar dit is zeker een film om vaker te zien.

4,0*

Het land van 'Oz' wordt hiet machtig op het scherm getoverd door regisseur Raimi. Gezien op 1080p en dat was regelmatig genieten geblazen. Verrassend sterke fantasy met een heerlijk zwart-wit begin, dat al snel wordt omgetoverd in een kleurrijk en visueel imponerend geheel. Erg vermakelijk avontuur.

James Franco is (ook) hier prima op zijn plaats. Ben nog altijd zeer enthousiast over hem - één van de betere acteurs op het moment. Eenmaal geland in 'Oz' begint een bijzonder vermakelijk, spannend en grappig avontuur vol met creatieve vondsten en leuke personages. Mooie score van Elfman die het verhaaltje goed ondersteund. Gezien in 2D, dus ik weet niet wat ik gemist heb in de 3D versie.

Maakt ook niet uit, zonder bril op is dit project voor mij bijzonder geslaagd. Misschien nog wel meer dan de 3D versie; dat gedoe met die brillen slaagt voor mij niet vaak. Deze 'Oz' wel, met vlag en wimpel. Heerlijk einde met dat rook en vuurwerk gedoe. Hele dikke voldoende voor deze prent.