Opinions

Beetje raar.

Gezien Oblowitz' oeuvre lagen mijn verwachtingen niet bepaald hoog, het lage aantal stemmen en de erg lage score deden dan ook het ergste vermoeden. Sowieso al vreemd om een Amerikaanse film met toch een aantal bekende acteurs te zien die maar zo weinig stemmen haalt.

Na het zien van de film ben ik alleen maar meer in de war, want hier is toch helemaal niks mis mee? Doet wat denken aan de oudere Coen films, alleen dan wat levendiger. Oblowitz is als regisseur misschien wel iets minder, maar de luchtigheid en tongue in cheek in deze film zijn dan wel net weer wat smakelijker.

De film ziet er verder ook netjes uit, de acteurs doen het naar behoren (wat niet zo evident is met Zane en Gershon) en het wordt nergens saai of vervelend. Gewoon een erg vlot filmpje, leuke filler en vermakelijk entertainment. Geen idee wat deze film overkomen is, maar hij verdient duidelijk beter.

3.0*

Slippertje van McTiernan.

Mij laat hier z'n normale actiegebeuren en probeert een stijlvol heist filmpje neer te zetten, gekoppeld aan een romance. Alleen maakt hij overal de verkeerde keuzes en slaagt hij er uiteindelijk ook niet in om het beoogde frivole, stijlvolle sfeertje tot een goed einde te brengen. Wat rest is een lamme bedoening.

Brosnan wordt wel vaker voor dit soort "charmante" rollen gecast, maar McTiernan had eerder een Clooney anno nu kunnen gebruiken. Brosnan haalt het daar belange na niet bij, waardoor zijn rol al snel in het water valt. Gelukkig nog niet zo erg als z'n tegenspeelster. Wie het ooit bedacht heeft om Rene Russo als vamp neer te zetten zouden ze nooit meer een casting mogen laten doen. Wat een drama. De hele romance tussen de twee is echt niks waard.

Verder is het heist verhaaltje wat aan de saaie kant. Het is een soort van uitgeleefde, muffe versie van Soderbergh's Ocean's 11 geworden. Het moet allemaal redelijk gevat en stylish overkomen, maar McTiernan is daar niet echt voor gemaakt. De soundtrack is daar misschien nog wel het beste voorbeeld van. De lichtvoetige jazz is niet te harden.

Mnee, dit is een serieuze misser. McTiernan is best aardig wanneer hij lompe actie mag regisseren, maar verder geldt voor hem toch vooral "schoenmaker blijf bij je leest".

1.0*

Leuk idee.

Ook wel grappig uitgewerkt. Jammer alleen dat de decors té goedkoop en té "cyberwereld in een film" ogen. Dit geeft de film vaak een nogal wat dommige uitstraling.

Maar verder vond ik het idee wel grappig. Je volgt een hoofdpersonage die je eigenlijk de hele film lang niet ziet, enkel hoort (klagen en zagen). Qua kleurgebruik was de film nog wel alleraardist verder, maar veel filmische sterktepunten zijn er verder niet.

Heb er wel om kunnen glimlachen. Wat anders, aardige variatie, maar nét iets te goedkoop algemeen om echt goed te worden. 3*

Aardig.

Erg veel weet ik niet meer van The Hamiltons, behalve dan dat het een wat eigenzinnige vampierenfilm was. Dat wordt nog maar eens in de verf gezet in dit tweede deel. Een aardig vervolg, al wordt er niet alles uitgehaald.

De setting is aardig, gore een beetje cheap soms en het acteerwerk iets te zwak. Gelukkig zit er veel vaart in de film en zit er een aardige twist in, wat het allemaal leuk en vermakelijk houdt. Het achtergrond verhaaltje had voor mij dan weer niet zo gehoeven, daarvoor maken de films als geheel iets te weinig indruk.

Door de beperkte lengte en het vlotte verloop is dit best een aardig vervolg geworden. Het is alleen niet echt een stap voorwaarts in vergelijking met eerdere films.

3.0*

Ai ai.

Iron Man vind ik best leuk, dus ik had een klein beetje hoop voor dit tweede Avengers deel. Ijdele hoop zo bleek al snel, want hier kon ik echt helemaal niks mee. Vanaf de foute pakjes en oerlelijke CG stad voorbij vlogen was al snel duidelijk dat er hier voor mij niet al te veel te halen zou zijn.

Aparte cast, met mensen als Portman, Skarsgård en Hopkins die allen toch al hun strepen verdiend hebben. Niemand bakt er wat van, geen enkele van de routiniers weet wat van hun personage te maken. De rest Hemsworth voorop doen het zelfs nog wat slechter, Laufey klonk als een geweldig foute stemmetje uit Blow Your Speakers van The Moon en wat betreft Asano kon ik enkel wat medelijden voelen. Hij heeft drie lijntjes dialoog (en dat als grote bijrol) en dient voornamelijk als beeldvulling. Doorgaans prijs ik de man's oog voor goeie films, dit is de eerste keer dat ik hem op zo'n miskleun betrap.

Visueel vond ik het niks. Stilering van zowel de good guys als de bad guys (die ice giants zijn en dat blikken mormel is niks beter) zijn flauwtjes, Asgard is uberkitsch en het hamertje van Thor lijkt wel van rubber te zijn. De humor was ook al niet te best, enkel de scene waar Hemsworth een paard probeerde te kopen kon er nog wel mee door.

Branagh schiet zwaar tekort als regisseur, de cast loopt slapend te acteren, de humor mist doel en visueel doet het pijn aan de ogen. Zelfs de technische kwaliteiten van deze film vond ik maar bedroevend.

Kan me niet voorstellen hoe ze Iron Man en Thor in één film gestopt krijgen, alleen daarom wil ik nog wel een keer The Avengers zien, maar dit Marvel avontuurtje hoeft voor mij absoluut geen tweede deel te krijgen.

0.5*

Thor ala Taiki.

Laten we meteen even het negatieve afhandelen. In wat voor wereld leven we wanneer Tadanobu Asano roemloos het onderspit moet delven tegen Cate Blanchett? Zou Blanchett eigenlijk geweten hebben wie die wat moeilijk pratende Japanner was? Njah, hij is nu in ieder geval eindelijk dood, laat Asano nu maar lekker in Japan blijven.

Verder was het uitkijken naar wat Taiki Waititi met deze film zou doen, en vooral of hij voldoende ruimte zou krijgen van Disney om zijn eigen ding te doen. Gelukkig voor dit derde deel gooit Marvel het roer hier finaal om en mag Waititi zichzelf zijn (en zodoende Thor naar zijn hand zetten). De film breekt daarmee redelijk hard met de vorige delen, een hele geruststelling want die kon ik net als de meeste andere Marvel films absoluut niet smaken.

Thor 3 deed mij wat denken aan Batman & Robin, nog zo'n film die schaamteloos zijn comic roots eer aandoet door er een heerlijk circus van te maken. De serieux wordt thuisgelaten en iedereen speelt met een half oog stevig dichtgeknepen (Hemsworth zelfs letterlijk). Het resultaat is een stukje heerlijke tongue in cheek kitsch waar voldoende humor in zit om het ten alle tijde luchtig te houden.

De acteurs spelen vlotjes mee, al is het ook hier weer Waititi die uiteindelijk de show steelt als Korg, die met een smakelijk accent lekker droge commentaar weet te leveren. Ook Goldblum heeft een heerlijk droge bijrol en de cameo van Stan Lee is eindelijk eens een originele. Thompson is dan misschien de enige die wat krampachtig speelt, maar die was blijkbaar erg druk bezig een bi-sexueel personage neer te zetten.

Waititi doet wat Guardians of the Galaxy poogde te doen, maar vreselijk in faalde. Een grappige Marvel neerzetten, die én vermaakt, én grappig is, én ook nog wat spektakel biedt. Een meesterwerk is het niet, maar wél exact wat een blockbuster zou moeten zijn. Bewust van zijn eigen onzin en daar volop gebruik van makend.

3.5*

Beter dan deel 1.

Vond het erg raar dat men Alan Taylor, een complete film-nobody, als regisseur gekozen heeft voor deze Marvel verfilming, maar blijkbaar heeft hij sindsdien wat serie-ervaring opgedaan. Niet meteen iets waar ik geweldig van onder de indruk raak.

Hij maakt er in ieder geval een raar potje van. Enerzijds opvallend humoristischer, al steken deze scenes schril af tegen de rest van de film. Deed me bij momenten bijna aan Schumacher's Batman & Robin denken, dat lekkere tongue-in-cheek "ik begrijp wat voor nonsens dit is" sfeertje doet best deugd.

Maar dat zijn dan vooral losse scenes, verder doet Thor gewoon z'n ding tegen lelijke tegenstanders in lelijke CG settings. Allemaal erg serieus en dik aangezet, terwijl de grootste onzin over het scherm raast. Heb er nog steeds niks mee, vond het vaak nogal lachwekkend, maar was al lang blij dat de regisseur het zelf ook in de mot had.

Visueel wel iets beter, de stukken op Aarde zagen er best oké uit, verder wat leuke bijrolletjes van oa Dennings en Skarsgård, de hoofdrolspelers blijven naar mijn mening wat te serieus kijken. Belachelijk rolletje ook weer voor Asano, doet pijn om hem zo te zien in een film.

Blijft niks voor mij die Marvel films, behalve wanneer er smakelijk (en een beetje liefdevol) de draak gestoken wordt met de hele setting. Mooiste aan de film zijn de end-credits, en dat laatste grapje (na de gewone credits) mocht er ook nog wel zijn.

1.5*

Fijne film.

De opzet is misschien niet al te origineel, de driehoeksverhouding hebben we wel al eerder gezien in films. Maar het is leuk dat de film vol met kleine twists zit die de verhouding tussen de drie personages steeds weet te veranderen. Maakt dat het verhaal toch langer interessant weet te blijven.

Verder ziet het er ook iets frisser uit dan de meeste Japanse dramas. Acteerwerk is ook op niveau, enkel de soundtrack had wel iets beter gemogen. Er wordt wel gepoogd iets moderner te zijn, maar het resultaat is niet echt navenant. Wel een film voor de echte liefhebber vermoed ik, anderzijds zullen er weinig mensen zijn die hier zich echt stierlijk mee gaan vervelen.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk!

Maar let niet al te veel op de quotes op de poster hierboven. Als de film iets mist om echt als meesterwerkje door het leven te gaan, dan is het wel een beetje extra scherpte en extra duisternis. Het is een goeie zwarte comedie, dat zeker, maar al bij al blijft het toch net iets te braaf.

Niet vanwege de personages, die combinatie is erg interessant. Een effectief gevoelloos personage en een nogal tuttig typetje met een duister kantje, die combinatie werkt erg goed. Vooral wanneer er in hetzelfde huis een vervelende stiefvader rondloopt, een figuur dat erg eenvoudig te haten valt.

Het vervolg laat zich makkelijk raden, zoveel wijkt de film ook niet van de verwachte lijn af. Daar had het dan nog net dat beetje meer mogen zijn. Maar de invulling is zeker wel naar behoren. Qua stilering leuk, beetje klassiek met wel met een opgefrist luchtje, lekker kurkdroog en gewoon erg strak uitgevoerd.

90 minuten vliegen zo voorbij, de aanduiding drama/thriller hierboven is van de gekke (maar die discussie ga ik liever niet aan met de crew) en Finley bombardeert zich als talent voor de toekomst. Maar dan mag het gaspedaal nog net iets meer ingedrukt worden wat mij betreft.

3.5*

Pfoe.

Een uurtje film krijg je voorgeschoteld, daarna begint een integrale entertainment show die gewoon een uur lang doorgaat. Om daarna nog vijf minuutjes film toe te voegen zodat het verhaaltje ten minste nog wel afgerond wordt.

Kelly mag één dansnummertje doen, verder is het vooral veel zang en orkest, zaken die me niet echt liggen. Vooral de zangstijl van Grayson kan ik niet echt pruimen. Het romantisch verhaaltje is standaard, maar het is duidelijk dat deze film eerder gemaakt is om het moraal van de troepen wat op te vijzelen. Vandaar ook vast het tweede uur, wat een aaneenschakeling is van grote namen die een kunstje of sketch komen doen.

Mnee, liever de wat vlottere en komischere films met Kelly. Dit is niet zozeer een film, eerder een avondvullende show die meer op TV thuishoort. Verder weinig spectaculairs of creatiefs, enkel voor die-hards dus, zeker als je weet dat het dik twee uur duurt en dat het niet bepaald zwierderig in beeld wordt gebracht.

0.5*

Saw ja.

Uiteraard heeft het verhaaltje overeenkomsten, maar die stemvervorming gaat er wat mij betreft ver over. Elke keer als onze killer spreekt weergalmen de Saw flashbacks door de kamer.

Verder vond ik uiteindelijke concept goed. Wat best jammer was, want de film was dat absoluut niet. Al tijdens het verhoor wordt het einde eigenlijk al weggeven - geen gsm gevonden, die was misschien verbrand ? .

Verder valt er weinig tot niks te beleven. Visueel érg pover, soundtrack is vaak onopvallend en wanneer hij opvalt is dat enkel negatief (korte stukje hip-hop als hij een geweer gaat kopen ). Daarbij wordt het verhaal vreselijk slecht uit de doeken gedaan, zit er amper spanning in, komt de killer redelijk idioot over en zijn z'n bomspelletjes erg tam en na verloop van tijd gewoon oersaai.

Vraag ik mij ook nog af met wie die politievrouw nu gebeld heeft op het einde. Gespleten persoonlijkheden allemaal goed en wel, maar als je met een vrouw belt die niet bestaat en eigenlijk een vent is ... heb niet meteen een verklaring.

Zit een leuk idee achter, maar de regisseur is slecht en de uitwerking is er ook naar. 1*

Geen onaardige docu.

Vooral de invalshoek is wel interessant. Het mag dan over de Boston Bombings gaan, eigenlijk draait het meer rond de witch hunt die op het weg gevoerd werd, op zoek naar de dader die nog vrij rondliep. Via sites als Reddit en Twitter proberen mensen hun eigen onderzoekje te runnen ... met wisselend resultaat.

Op zijn manier geeft het een interessante inkijk in hoe communities als Reddit reageren op zo'n situatie. Het is daar een redelijke free-for-all, waardoor je toch wat dichter tegen het oergedrag van de mens aankijkt. Dat kan z'n goeie kanten hebben, maar er zit duidelijk ook een duistere kant aan. Wel een beetje vervelend dat Reddit ondertussen qua positie wel al wat gekeerd is, in dat opzicht is deze docu ondertussen eigenlijk al verouderd.

Het oude vs nieuwe media riedeltje wordt wat minder interessant uitgewerkt, daar ontbreekt toch wat nuance, maar verder is dit een leuk (en korte trouwens, ik zag een versie die maar 60 minuten duurde) docu die best een boeiend inzicht geeft in één aspect van het fenomeen internet.

3.0*

Keaton.

Vond het een van z'n betere, maar niet van z'n beste films. De variatie van de drie tijdperken is welgekomen, al vond ik de oertijd wel een beetje té schooltoneel-achtig. Ook de scene met de leeuw is eigenlijk niet meer om aan te zien, maar die was dan ten minste nog wel iets grappiger.

Keaton is wel iemand die zichzelf nogal vaak herhaalt, overheen films ook. Ik kijk z'n langspeelfilms nu redelijk kort na elkaar, ben er redelijk zeker van dat ik volgend jaar bepaalde scenes nog maar moeilijk aan bepaalde films zal kunnen linken. Ik had bij deze film ook het gevoel grappen en situaties eerder gezien te hebben, terwijl ik buiten z'n films om nog nooit wat van Keaton gezien heb.

Stunts zijn deze keer aardig, maar net iets beperkter en minder uitzinnig dan in z'n bekendste films. De humor varieert van doenbaar tot echt te cheesy, gelukkig is de film kort en zorgen de verschillende tijdperken dat het in ieder geval nooit saai wordt.

Heb er nog eentje te gaan, maar ondertussen weet ik wel zo'n beetje wat van Keaton te verwachten. Qua humor vind ik het niet denderend, qua stunts is het nog steeds best leuk. Maar een hele film lang geboeid kijken zit er toch meestal niet in.

2.0*

Matig.

Beetje gelaten zitten kijken naar deze film. Het is op zich wel een degelijke productie, maar ik had continue het geval dat het meer wou zijn. Een film met een statement, een film die wat anders dan anders was, een film die mensen wat verweesd achterlaat.

Maar niet dus. Een aantal stevige karikaturen worden in het begin losgelaten en krijgen gaandeweg wat diepgang. Als in, je leert wat meer over ze en hopelijk ga je er wat medelijden voor krijgen. Dat werkte absoluut niet. Dan maar wat humor moet McDonagh gedacht hebben, maar ook dat blijkt uiteindelijk allemaal veel te braaf en netjes te zijn.

Dan maar gewoon een film waarin erg serieus geacteerd wordt, een nogal zwaarmoedig sfeertje hangt en uiteraard een open einde. Daar kan je IMDb boards vol over pennen, alleen jammer dat IMDb z'n boards gesloten heeft.

Echt specifieke negatieve punten zijn er niet, behalve dan dat alles zo degelijk en voorspelbaar is dat het gewoon wat saaiig en lui overkomt. Ideaal oscar-voer dit.

2.5*

Na het zien van de film kan ik er eigenlijk maar weinig over kwijt. Hij liet me vooral achter met een "ja leuk, en ?" gevoel. Er wordt een verhaaltje vertelt. Niet spannend, niet verrassend. Eigenlijk gewoon saai en erg voorspelbaar. Het onderkoelde dat de film uitstraalt is eigenlijk het enige boeiende, verder vertelt en vertelt en vertelt de film ... over niks eigenlijk.

Volgens mij was het ook compleet toevallig dat er een cameraman in de buurt was, anders was het waarschijnlijk nooit een film geworden. Behalve de scene bij die kruidenmadam werd alles zo troosteloos in beeld gebracht dat ik er bijna van in slaap viel. Einde zweeft tussen aardig en kotmisselijk voorspelbaar cliché. Geen idee aan welke kant van de lijn het nu valt, veel boeide het me ook allemaal niet.

Kan niet zeggen dat ik echt veel slechte dingen gezien heb, maar zo ongelofelijk banaal allemaal. Leek wel een film die met tegenzin in elkaar gebreid was. Er zat totaal geen appeal in dit ding vond ik. 1.5*

Heh.

Ging echt compleet nergens over. Het is dat de eerste vijf minuten nog een grappig kortfilmpje over een penguin bevatte, en dat ik de poging tot abstractie in deze film af en toe nog kon waarderen, maar verder is het één lange martelgang.

Zowel qua opbouw als verdeling van segmenten slaat het nergens op. Al valt de film uiteindelijk grofweg in drie sequenties op te delen. Eerst wat "leerrijke" kortfilms, daarna een bezoekje aan Zuid-Amerika's twee bekendste landen (Brazil en Mexico).

Veel muziek, veel dans, veel godsgruwelijke kleurexperimenten en wat geklooi met animatie/live action mixjes. En dat is het. Vooral érg druk en lawaaierig, zonder ergens heen te gaan. Leuk als je een uur lang naar een dansende eend wil kijken, maw Zuid-Amerikaanse toeristeninfo erbij, maar verder niet boeiend.

0.5*

Apart.

In vele zaken een wat standaard oorlogsfilm, maar dan voorzien van een yippee kai yay vibe om U tegen te zeggen. Net daarin schuilt de kracht van deze film, want het is de perfecte kritiek op Amerika's vaak té zelfverzekerde houding. Ook in situaties die een pak serieuzer zijn dan een lompe actiefilm.

Clooney, Wahlberg en Ice Cube doen het goed, Jonze is jammer genoeg wat minder. Verder valt vooral het visuele spel op. Erg mooi kleurgebruik, apart camerawerk en slicke editing. Ook nog wat geklooi met de soundtrack, wat zowel mooie als een aantal grappige momenten oplevert.

Film sleept iets teveel aan op sommige momenten en ondanks de kritische nooit is het einde wél weer conform de wetten van Hollywood. Maar verder een zeer amusante film met een geslaagd scherp randje en een aantal opvallende scenes. Actiescènes mochten er trouwens ook echt wel zijn, al duurde die laatste wel iets te lang.

Had de film trouwens een stuk recenter ingeschat. Is ondertussen toch al meer dan 15 jaar oud, dat zie je er niet aan af.

3.5*

Passé.

Een film als deze heeft niet echt veel meer te bieden. Het eerste uur hangt er nog een jolig sfeertje, daar teert de film redelijk goed op, maar eens het serieuze werk begint is het finaal over met deze Three Musketeers.

De choreografie is belabberd. Enkel Kelly springt er nog een beetje bovenuit qua lenigheid, maar maar verder is het stroefheid en saaiheid troef. De degengevechten zijn langdradig en nietszeggend.

De serieuze toon van de tweede helft werkt niet omdat iedereen voor 500% acteert, maar ook omdat het verhaal echt alle kanten uitgaat. Twee uur is te lang voor deze film, tegelijkertijd is twee uur ook veel te kort om alles te vertellen wat men wil. Misschien niet zo'n probleem voor mensen die het verhaal kunnen dromen, het is verder ook wel te volgen allemaal, maar de film lijkt zich soms in fast-forward af te spelen. De hele sequentie met de diamanten had bijvoorbeeld helemaal gecut kunnen worden zonder ook maar iets aan het hoofdverhaal af te doen.

Tweede uur vond ik echt belabberd en saai, eerste uur gelukkig wel vlotjes en kijkbaar. Maar behalve de klassieke sfeer heeft deze film echt bitterweinig te bieden.

1.0*

Die Anderson toch.

Wat maak je hier nu eigenlijk van? Kostuumfilms zijn m'n ding niet, maar het oogt veel vlotter en moderner dan menig kostuumfilm. Steampunk invloeden zitten in de kleinste kiertjes maar komen nooit helemaal naar boven. Visueel is het veel hipper dan een film als deze normaal gezien dicteert, maar écht aan de praat krijgt Anderson het ook weer niet.

Ook de cast is een superweird allegaartje. Onder Jovovich kom je niet onderuit, maar Mikkelsen en Waltz als bad guys ... beetje raar voor een film van dit kaliber. Geen idee of er een groot budget achterzit, maar de films van Anderson blijven toch altijd aanvoelen als een B-film, zelfs al oogt het vaak wél gewoon duur.

Het vermaakt in ieder geval wel. Goed is het niet, maar op zich is het wel tof een keer een MI-scene in dit tijdperk te zien. Vooral tof dat Anderson dat soort grenzen eens doorbreekt. Verder duurt het allemaal iets te lang en begint naarmate het einde in zicht komt de CG wat te stokken, maar op dat moment is het al zo fout dat het amper nog opvalt.

Grappig. Duurt iets te lang, setting boeit me niet, soms zo kitscherig dat het pijn doet, maar vermaken doet het wel.

2.5*

Vlot.

Zeker niet de beste Farrelly, maar ben wél erg blij dat ze de Hall Pass weg weer verlaten hebben. Dat soort plat geblèr was echt niet aan hen besteed.

Hoewel deze film af en toe echt wat te flauw is (en vooral door z'n opzet ook niet echt scherp uit de hoek kan komen), komt de lompe Farrelly hier wel lekker weer naar boven. Ben zelf absoluut geen geweldige slapstick fan, gelukkig wordt het nog aangevuld met een ietwat ander soort humor. Helpt ook dat dit filmpje niet voorzien is van eeuwige pianomuziek.

Wel jammer om te lezen wat de originele cast zou geweest zijn. De drie heren doen het aardig maar hadden nooit opgekund tegen Carrey en Del Toro. Nu is het vooral Sasso die goed uit de hoek weet te komen.

Hoogstaand is het absoluut niet, het is ook grotendeels een kinderfilm, maar het is wel vlot en kleurrijk, aangevuld met de nodige dosis Farrelly-flauwheid. Eens per jaar is dat best fijn.

2.5*

Beetje vervelend dat ik het origineel niet gezien heb. Je blijft je toch afvragen hoe drastisch de wijzigen geweest zijn.

De CGi is duidelijk, maar stoort verder niet zo. Maar de rest ziet er geweldig uit, en klinkt ook vooral zeer fijn. Al die monotoon doordravende stemmen de hele film door zorgen voor een cool sfeertje. En voor een film uit 1971 ziet het er nog steeds erg knap uit, iets wat al die andere tijdgenoten wat mij betreft niet kunnen claimen.

Aardig verhaaltje ook, erg leuk om volgen, en met genoeg weirdness om een geloofwaardige toekomst voor te stellen. Kan hier net 4* aan kwijt, erg boeiend. Dat zo'n vent dan beslist om zich de rest van z'n carriere met Star Wars bezig te houden is een gemis, maar hij heeft ten minste één goeie film gemaakt. Niet toevallig z'n eerste.

Edit: http://thx-1138.org/phpBB2/viewtopic.php?t=32

Hier wat vergelijkend beeldmateriaal trouwens. Lijken mij toch verbeteringen te zijn op het origineel, al zullen anderen het daar waarschijnlijk niet mee eens zijn.

Oude Eric Tsang.

Erg raar om dit soort films van Tsang te zien, al had ik een tijdje geleden ook wel al The Loot gekeken. Daar valt deze goed mee te vergelijken, al vond ik het dan net ietsje minder.

Komt vooral omdat het in het begin wat meer gericht is op de humor en dat is niet bepaald de sterkste kant van de film. Er wordt ook wel wat afgevochten in het eerste deel, maar de choreografieën zijn op dat moment nog wat aan de saaie kant. Pijnlijk wordt het wanneer Tsang ook wat slapstick scenes in z'n film stopt. Niet best.

Gelukkig keert het daarna wel érg snel. Het laatste half uur staat in thema van pure martial arts en de gevechten zijn echt wel op niveau. Razendsnelle choreografieën, veel variatie, leuke moves en vooral een memorabel gevecht met de ringen. Het zijn voor dit soort scenes dat ik films als deze toch blijf opzoeken.

Als geheel wat minder misschien, maar het laatste half uur is echt wel een aanrader voor de liefhebber. En voor geïnteresseerde Tsang fans uiteraard (hij heeft ook nog een kleine cameo aan de start), al zijn die niet dik bezaaid op MM.

2.5*

Blijft geniaal.

Visueel heeft de film ondertussen wel iets ingeboet, maar verder blijft het overtuigen. Tsai's tempo is perfect, vele scenes die nergens heen lijken te gaan, maar achteraf net perfect gepaced en geregistreerd werden.

Verder dé film die musicals, arthouse drama en porno combineert. Veel beter dan dit vind je ze niet, al helemaal niet als je de watermeloenen mee neemt in de vergelijking. Lee doet het zoals steeds geweldig, ook z'n tegenspeelster zit helemaal mee in het wereldje van Tsai.

De muziekale intermezzos zijn perfect, de humor heerlijk, het tempo geweldig gezapig. Tsai's beste wat mij betreft, al wil ik Bu San zeker nog een waterkansje geven.

4.5* en een uitgebreide review

Een romance van Jeffrey Lau.

Met die andere Lau in de hoofdrol, maar Andy weet het hier niet echt te redden. De film probeert het vooral erg serieus te brengen, maar dat loopt zelden goed af met een 90s HK film, zeker wanneer de regisseur gewend is om pure genrekolder af te leveren.

Of zich had het verhaaltje nog wel potentieel voor een leuk dramatje, maar er is te weinig chemie tussen de personages en enkele plotwendingen zijn ook veel te dik aangezet. Daarmee komt het drama en de romantiek nooit echt uit de verf. Visueel is het gelukkig wel nét iets netter afgewerkt, al is het nu ook weer niet zo dat daarmee de meubelen gered worden.

Jeffrey Lau is beter wanneer hij zich richt op comedy, dit werk is duidelijk niet weggelegd voor hem. Enkel aan te raden aan de echte liefhebber en/of completist dus, de rest hoeft zich niet al te veel zorgen te maken dat deze film nagenoeg onvindbaar blijkt.

2.0*

Doorsnee.

Rond dezelfde tijd kwamen er veel soortgelijke (en veel betere) films lang in China. Nochthans verwacht je toch wel wat van een film met Wen Jiang en Zhao Wei in de hoofdrol. Ping He toch ook niet de minste, maar het resultaat is wat flauwtjes.

Ik heb normaal toch ook wel een zwak voor de Chinese woestijnfilms, maar vond de cinematografie in deze film een beetje tegenvallen. Ook de actiescenes, een ander sterktepunt van dit soort films, zijn eerder aan de saaie kant.

Het zijn eigenlijk de personages die deze film uiteindelijk moeten redden, laat dat nu net iets zijn wat ik minder belangrijk vind, zeker in dit soort epische historische actiespektakels. Ping He zal wel wat anders willen doen hebben dan z'n tijdsgenoten, maar het is maar een half geslaagd experiment. Zeker geen vervelende film, leuke aanvulling op de rest, maar behoort zeker niet bij de besten.

3.0*

Misstap van Lee.

En da's toch alweer een tijd geleden, vreemd genoeg ook met een soortgelijke films als z'n vorige werk, het is dus niet dat hij zich plots verkeerdelijk op een ander genre gestort heeft. Deze kon me in ieder geval niet geweldig bekoren.

Sowieso vond ik Chan niet zo goed gecast. Hij brengt een zekere luchtigheid die de film niet nodig heeft. Maar ook Cusack is een complete miscast. Wat een dramatisch acteur toch. Brody doet het beter, maar dan moet je het wel voor lief nemen dat alle Romeinen door een stel Amerikaans-pratende acteurs gespeeld worden. Slaat nergens op.

Heeft alles te maken met de positie van China in de huidige filmmarkt. Laatst las ik dat de opbrengst van de Chinese filmmarkt voor het eerst groter was dan die van de Amerikaanse ... en dat niet eens met Hollywoodfilms maar met lokale producten. Dus logisch dat ze hun films ook tot in Amerika proberen krijgen. Daarvoor hebben ze echter wel bekende namen nodig. Bay die naar HK trok voor Transformers, Spacey die het al eens probeerde, Bale die samenwerkte met Yimou Zhang ... en nu dus Brody en Cusack.

Maar ook visueel viel het wat tegen. Te harde kleurenfilters en ook de belichting is weinig subtiel. Lee doet verder wel z'n best er visueel wat van te maken, maar mij bleef het iets te braaf. Hij kan ook gewoon veel beter, dat liet hij in z'n vorige films zien. Muziek is té episch en die paar liedjes hoefden ook niet. Voegen alleen maar nodeloze minuten toe aan de speelduur.

Mnee, Lee probeert hier duidelijk een brug te slaan tussen Oost en West, en daar heb ik niet zoveel aan. Al zou hij daarin best nog wel eens succesvol kunnen zijn, maar da's meer vanuit commercieel oogpunt gezien. Vanuit artistiek oogpunt gaat het er stevig op achteruit. Er valt nog net genoeg uit te puren voor een nipte voldoende, maar daar stopt het zo'n beetje.

2.5*

Leuk leuk leuk.

Matt Wu zet zich een keer achter de camera. Jonge regisseur die er duidelijk zin in heeft om er wat van te maken. Het resultaat is redelijk voorspelbaar. Niet de meest solide film, vooral de reis langs een aantal genres voelt wat vreemd aan, maar dankzij een hoop filmisch plezier valt het amper op.

Visueel in ieder geval uitmuntend. Charlie Lam is geen onbekende (Isabella oa) maar laat hier nog maar eens zien dat hij tot heel wat in staat is. De soundtrack is een soort van To-light (quirky en wat onkarakteristiek) en zowel Kwok als Yang voelen zich wonderwel thuis in hun rol.

Hong Kong misdaad, het gokwereldje, prostitutie, romantiek, om dan uiteindelijk te eindigen met drama. Het lijkt wel een hutsepot van groot-China themas, zo voelt het ook op bepaalde momenten, met iets te weinig lijn misschien, maar wie niet halstarrig vast blijft houden aan de nood een solide plot voorgeschoteld te krijgen, ziet toch vooral een regisseur met enorm potentieel.

Erg leuke film dit, dat Wu er hopelijk nog meer mag maken.

4.0* en een uitgebreide review

Simon Yam.

Geplaagd project. Blijkbaar in 2010 al geschoten, om daarna een dikke 4 jaar in productielimbo vast te zitten. Beetje raar, want op zich heeft dit filmpje toch wel wat te bieden, ben wel benieuwd naar de reden waarom dit niet sneller afgemaakt kon worden.

Aan Yam heeft het in ieder geval niet gelegen, hij speelt z'n rol met verve. Ook wel op z'n lijf geschreven, de innemende moordenaar die mensen ombrengt wanneer ze zelfsmoord willen plegen, om zo hun ziel te beschermen. Dat zachte en harde tegelijkertijd is iets wat Yam perfect afgaat.

Eerste deel is ook zeker niet slecht, tweede deel wordt alleen wat warrig. Daar begin je ook te zien dat de productie verre van vlekkeloos is verlopen. Het oogt iets minder verzorgd, scenes worden op vreemde momenten herhaald en een echte climax is er niet meer na de twist halverwege.

Toch veel goeds gezien, al kan de film niet helemaal wegsteken dat het enigszins geaccidenteerd tot stand is gekomen.

3.5*

Matig.

Ik ben best een Peter Chan fan, alleen dan van z'n recentere werk. Z'n oude films ogen slordig en wankel in vergelijking met z'n 2000+ films. Zo ook deze, die best wat te bieden heeft, maar niet echt heel veel met het potentieel doet.

Lai en Cheung doen het best goed, verder ook leuke bijrolletjes voor Tsang en Christoffer Doyle (altijd direct herkenbaar met die poedel op z'n hoofd). Het verhaaltje is op zich ook nog wel leuk, doorloopt een hoop stadia en hoewel het naar het einde misschien wat veel wordt, blijft het zeker wel boeien.

Maar visueel is het wat droogjes en ook de soundtrack werkt niet echt mee. De presentatie is flauw waardoor de romantiek nooit echt volop tot z'n recht komt. Jammer want in plaats van Doyle voor de camera te zetten hadden ze hem beter wat pointers laten geven.

Het vermaakt nog wel, maar het oogt niet bijster mooi en het wil nergens echt sprankelen.

2.5*

Leuke Yi-chi Lien.

Al vind ik hem toch net iets minder in dit soort werk. Hij heeft op zich wel aanleg voor komische misdaadfilms, maar het blijft vaak net wat te oppervlakkig en de humor komt er nooit echt helemaal uit. Toch zeker geen hele film lang.

Een oog voor plaatjes heeft hij gelukkig wel. Ook deze film ziet er weer erg verzorgd uit, wat het toch meteen een stuk aardiger om kijken maakt. 't Is niet zo mooi als z'n dramas, het mist ook af en toe een geniaal shot, maar het is wel erg solide en ver boven de middelmaat.

Plotje is ook wel aardig, al zitten er hier en daar wel wat flauwe elementen in. Zeker de wat humoristischere elementen zijn soms iets te kinderachtig. Het had op dat gebied allemaal wel wat scherper gemogen, of op z'n minst wat origineler. Qua verloop is het toch ook nogal voorspelbaar.

Maar voor een keertje is het wel leuk. Tempo is vlot, film ziet er netjes uit en de acteurs doen het ook naar behoren. Het voelt alleen net wat te gladjes om echt memorabel te zijn.

3.5*