Opinions

Slecht vervolg op een matige horror.

Het is aardig om een hoop zaken te spotten uit de eerste film, al moet ik zeggen dat er al veel erg ver weg zat. Langzaam kwam alles wel terug en in ruwe lijnen werd er aardig verdergebouwd op deel 1.

De martelscenes zijn redelijk maar weinig indrukwekkend en zeker niet overvloedig aanwezig. Leuk stukje met die spijkers, verder viel er toch niet erg veel te zien.

Daar eindigt meteen ook zowat het positieve. Acteerwerk is hier echt brak, Papazian heeft nog een verre weg te gaan qua regie en het verhaaltje is echt all over the place.

Het wordt vooral vervelend wanneer 4 of 5 keer dezelfde plot twist gebracht wordt. Zo zit je de helft van de tijd naar niet gebeurde zaken te kijken, maar van spanning is er helemaal geen sprake (het is best sfeerlos gebracht allemaal) dus het werkt voor geen meter.

Zo wordt het een onnodig tweede deel waar een hoop gezwets over ogen en indianenlegendes bij wordt gehaald. Al is het misschien wel een tip voor aankomend horror talent. Stop de clou van je film gewoon in deel 2, dan verpest je het eerste deel er in ieder geval niet mee.

Kleine 1.5*, aardig hergebruik van elementen uit de eerste film en een paar degelijke gore scenes, maar verder helemaal niks te beleven.

Degelijk.

Van Sant en Ryo Kase in één film, vond het wat een apart gegeven. Achteraf paste het wel, al vond ik dat Kase verder redelijk weinig werk kreeg. Las hier en daar dat het wat Japans aanvoelde, begrijp ergens wel waarom maar toch blijft dit voor mij oer-Amerikaans werk. Van Sant vertelt hier toch meer dan hij toont.

Acteerwerk is degelijk, visueel is het aan de saaie kant, de soundtrack is duidelijk het minste deel van de film. Resten eigenlijk twee personages die best interessant zijn, maar ook wat gekunsteld moeilijk. Een iets te grote samenloop van twee probleemgevallen als je het mij vraagt.

Van Sant houdt er een gezapig maar aangenaam tempo op na. Af en toe leeft de film een beetje op, vaak zakt het ook allemaal wat te snel weg. Einde dan toch iets te melig voor het begin van de film, maar gezien het verloop had het nog heel wat erger kunnen zijn.

Vond het niet slecht, maar dit is er eentje die ik snel ga vergeten vrees ik.

3.0*

Zeer matig.

Vooral véél te druk. Alsof er 10 verschillende verhaallijnen in één filmpje moesten. Begrijp dat het een dwarsdoorsnede van het leven van Downey's personage moet zijn, maar elke nieuwe setting brengt weer een hoop zwaar drama met zich mee.

Zo is er de rise en fall van Downey (eerste 45 minuten), zijn tijd op z'n landgoed, het stuk bij de gekken, de keizersnede, de pest, de brand etc etc. Elke keer eigenlijk een compleet nieuwe setting waar een hoop drama op korte tijd afgewikkeld wordt.

Downey zelf is wel oké, de meeste acteurs eigenlijk wel. Leuke rol van Neill en ook Thewlis is goed te pruimen. Maar veel verder wil de film niet komen. Bombastisch opgezet maar filmisch wordt er erg weinig met decors en kostuums gedaan, ook de soundtrack lijkt niet meer dan een verplicht nummertje.

Duurt te lang en had heel wat minder soapie gemogen.

1.5*

Fijn.

Ik wil me absoluut nog geen kenner noemen van de Argentijnse horror scene, maar het weinige wat ik gezien heb bevalt toch wel. Films die iets meer gericht zijn op sfeer dan pure horror, dat wel, maar dat stoort niet echt.

Zo ook deze. Echt eng vond ik het niet, de gore is zeer beperkt en de film dankt het horror labeltje vooral door toedoen van een bovennatuurlijk element in het verhaal, maar toch vond ik het een erg geslaagde film. En dan met name door het wat ruwe, creepy sfeertje dat er hangt.

Geweldige locatie, sterk in beeld gebracht. Erg mysterieus, veruit één van de meest aantrekkelijke filmspookhuizen die ik al gezien heb. Al spookt het er dan niet echt, het is eerder een film over plagen, religie en het kwade. Toch weet deze flm zich ook te onderscheiden van het klassieke religieuze geleuter dankzij een beetje lokale folklore.

Visueel erg verzorgd en sfeervol, het acteerwerk is goed en ondanks dat de film een tikkeltje traag is blijft het verhaal/het mysterie boeien. Fijne kennismaking met Calzada, hij mag nog eventjes in het genre kamperen wat mij betreft.

3.5*

Niet goed.

Terwijl de film genoeg potentieel heeft. Het verhaaltje is dubbel genoeg om tot het einde toe nog met een verrassing te komen, de setting is best aardig, visueel is het niet slecht en Trautmann is erg goed.

Jammer genoeg is de rest van de cast om te huilen. Barton is een aanfluiting, ook Sawa brengt er helemaal niks van terecht. Hun acteerwerk is bijna kluchterig. Maar ook Orlanda zelf laat het afweten. De spanningsopbouw is té generisch. Voorspelbaar en vooral zonder overtuiging.

Wat je dan krijgt is een aardig gestileerd horrortje dat nooit als horrorfilm uit de verf komt. Het is wel sfeervol zolang er niet teveel gepraat wordt en het idee achter de film is solide, maar met dat potentieel wordt gewoon te weinig gedaan.

2.0*

Erg fijn.

Doet wel sterk denken aan de Japanse drama die rond de eeuwwisseling gemaakt werden. Erg kalm, rustig, strak qua presentatie, maar tegelijkertijd ook met een unieke twist. Je moet er de tijd voor willen nemen, en je moet ook niet verwachten dat er al te veel groot drama afgevuurd wordt. Als dat lukt, is het vooral heerlijk wegdromen, en ook een beetje gechallenged worden.

Acteerprestaties zijn top, visueel erg aangenaam, soundtrack is bepert maar effectief. En het tweede deel heeft een leuke structurele twist, die best wel wat toevoegt. Niet meteen de toekomst van het genre, want het is toch vooral een film die z'n roots kent in de cinema van een 25 jaar geleden, maar als liefhebber kan ik dit af en toe wel smaken.

4.5* en een uitgebreide review

Aardig.

Toch is het allemaal iets te braaf en voorspelbaar om echt sterk uit de hoek te komen. Op zich wel een leuk gegeven, twee mensen alleen op een eiland, vergezelgd van een derde die hen komt vertellen dat de rest van de wereld ten onder gaat.

De laatste tijd zijn er wel meer van dit soort filmpjes uitgekomen. De film doet er alles aan om de motieven van de indringer in twijfel te trekken, om dan uiteindelijk uit te pakken met een "twist" die toont dat alles wél waar was. Al levert deze film daar dan wel een kleine variant op af.

Aardig geacteerd, al is Newton bij momenten wat overdreven. Visueel redelijk maar weinig opzienbarend, soundtrack ook net iets te geforceerd.

Het resultaat is een redelijk genrefilmpje, waar iets te geforceerd met de clichés wordt omgesprongen. Maar verder zeker goed te pruimen.

3.0*

Lollig.

Enige nadeel aan deze film was eigenlijk van het begin af aan voorspelbaar. Een werkje als dit hoort geen 100 minuten te duren. 80 minuten voor een film als deze is echt meer dan genoeg. Dit zorgt ervoor dat nu het middendeel iets teveel begint te slepen en het einde iets minder lollig is.

Verder wel erg lollig/fout allemaal. Had deze film lang geleden wel al een keer gezien, maar herinnerde mij er niet al te veel van. Echt indruk maakte deze dan ook niet, want bij herkijk kwam er ook opvallend weinig terug naar boven. Toch blijft het vermakelijk met veel flauwe grapjes en compleet idiote scenes.

Grappig om een jonge Clooney in deze film terug te zien, verder een erg vlot en leuk begin, maar zoals gezegd zit er iets te weinig rek in de film. Het duurde gewoon iets te lang om bij de climax te komen.

Geinig tussendoortje, best een aantal keer goed kunnen lachen, maar te langdradig om echt hoog te scoren.

2.5*

Raar vervolg.

Eigenlijk, behalve dan het verhaaltje, maar bitterweinig te maken met de twee eerste delen uit de reeks. Verloop is volledig anders en vooral, de humor is zo'n beetje compleet weg.

Niet zo erg, maar het begin is toch wel erg pover. Yuzna is nu niet echt een geweldig regisseur, het hele dramatische bijgebeuren in deze film is echt bedroevend.

Sleept ook allemaal nogal aan, zit vol onlogischheden en het duurt ongeveer tot het laatste half uur alvorens er eindelijk wat interessant gebeurt. Blijft nog steeds wat kwakkelen, zo is het hele einde (jongen doolt maar een beetje rond en gaat vriedinnetje nog een keer redden?) te belachelijk voor woorden, maar de zombies zijn daar eindelijk wel een beetje de moeite waard. Vond de designs en make-up op't einde eigenlijk wel tof. Jammer dat ze pas zo laat in de film van stal gehaald worden.

Verder veel slecht acteerwerk, domme scenes en een veel te lange aanloop. Maar voor het meer dan vermakelijke einde toch 2*

Beetje een kinderfilm.

Stukken minder dan het eerste deel. De opzet is redelijk crappy en de dikke vette knipoog humor is bijna volledig afwezig. De zombies zelf zijn af en toe nog best grappig, maar het komische aspect wordt wel erg verwaarloosd.

Wat rest is vre-se-lijk acteerwerk (wat een klotejong), een compleet foute soundtrack, irritant gegil en een 1 uit 1000 verhaaltje waar de rek na een kwartier al uit is.

't Is dat er veel zombies door elkaar lopen en er af en toe best grappige, soms zelfs een beetje smerige, stukjes inzitten. Voorspelt niet veel goeds voor deel 3.

Kleine 1.5*

Edit: en het "brains" grapje hebben we nu ook wel weer een beetje gehad.

Redelijk.

Beetje jammer dat het niet horror gedeelte (het begin) veel leuker is dan wat volgt. Belooft allemaal erg leuk en lollig te gaan worden (die halve hond!) maar is het uiteindelijk maar een beetje.

De eerste brains zombie is cool, de rest maar matigjes vormgegeven. De muziek is echt vreselijk en overal aanwezig. Eén enorme collage van korte fragmentjes die helemaal nergens op sloegen of wat toevoegden. Erg vervelend, samen met de immer krijsende en lawaai makende mensen. Vind het geweldig in een cyberpunk setting, waar het gewoon onderdeel uitmaakt van beeld en geluid, en daarmee ook van de film. Hier wordt het echter zo droog gefilmd dat het niet meer is dan lawaaierige mensen.

De humor zwakt ook nogal snel af, en waar het in het begin nog hopen is op hilarische goor blijft het allemaal nogal tam. 't Is vermakelijk en kort, maar niet de lollige gekke horrorbende waar ik toch een beetje op gehoopt had. Resultaat is iets teveel vis noch vlees.

2.5*

Moeilijk te geloven inderdaad, dat deze uit 2002 komt.

Afgaande op de computeranimatie zat ik te gokken op 1995. Verder typisch straight-to-video Disney werk, met meer aandacht voor animatie dan sfeer of enige vorm van detail.

Niet het soort film dat ik ga uitzoeken, maar vandaag gewoon toevallig gezien. Totaal niet aan mij besteed, dit soort gedoe. Verder geen zin om er wat over te zeggen, alles was ondermaats.

0.5*

Djeez.

Altijd leuk wanneer de regisseur van deel 1 terugkeert naar z'n eigen reeks, maar in Hiltzik's geval is dit ook gewoon z'n tweede film ooit ... met 38 jaar tussen. Zo voelt het ook een beetje aan. Alsof hij 38 jaar in de kluis is gestopt en plots een nieuw deel moest maken, maar dan in 2008. De mix van 80s en het nieuwe millennium is dan ook geweldig ongemakkelijk.

Erger is de vreselijke toon van deze film. Wat getreiter en geplaag hoort erbij, maar dit is halve terreur. De pestkoppen zijn vreselijke eikels, de gepeste is ook compleet onuitstaanbaar en de leiders zijn ook al vreselijke figuren. De luchtigheid uit eerdere delen is hier compleet afwezig, waarom is mij compleet onduidelijk.

Moorden blijven verder zo lam als wat. Je ziet echt amper iets, behalve telkens de aftermath. Zo cut Hiltzik bij de rattenmoord gewoon naar 5 seconden zwart beeld, fijne horror is dat. En dan zal ik maar netjes zwijgen over de twist zeker? Ik dacht dat de belabberde make-up bij het amateurisme van de film hoorde, maar nee, blijkbaar is dat de vermoming van Angela .

Laat deze reeks aub een stille dood sterven. Het is op de één of andere manier best geweldig hoe je 5 films kan maken op basis van één geslaagde scene (het einde van het eerste deel), maar na al die brakke vervolgen heb ik het wel gehad met de Sleepaway Camp serie.

1.0*

Zwak afkooksel van deel 1.

Waar die nog het lieve sfeertje wist te behouden ruimt het hier plaats voor drama en regen. Niet echt een slimme zet.

Verder vreselijk acteerwerk, die gekke inheemse stam die totaal geen rol van betekenis heeft in de film en weer dezelfde zaken als in deel 1 te zien was.

Redelijk goedkoop allemaal, enkel de omgeving weet af en toe nog wat sfeer op te wekken. Zeer kleine 1* daarvoor.

Aardig thrillertje maar niet meer dan dat.

Iemand verwees al een keertje naar The Eye, het hele concept ligt er dicht bij in de buurt. Start als een aardig suspense/horror filmpje en draait zich dan langzaam om in een drama.

Het suspense gedeelte komt duidelijk het best uit de verf, met aardige cinematografie en degelijke schrikeffecten. Daarbij is het begin vaag genoeg om het verhaaltje intrigerend te houden.

Des te meer we te weten komen, des te meer de interesse vervaagt en bij het einde rest vooral een teleurstelling rond het slot. Maar ook dat was al redelijk te voorspellen.

Rest van de film kijkt aangenaam weg, lekker economische lengte ook en verder spaare mooifilmerij.

3.0*

Teleurstellende film.

Iñárritu blijft een wisselende regisseur, wat deze film mooi illustreert. Het is niet dat hij niet probeert, maar dat maakt het bij The Revenant eigenlijk alleen maar erger.

De openingsscene is eigenlijk het perfecte voorbeeld. Mooi hoor, op papier, zo'n lange actiescene waar de camera van personage naar personage springt om zo het hele slagveld over te gaan, maar het resultaat is gewoon niet goed. Ten eerste zit het ritmisch niet lekker (de ene dood iemand, wordt gedood door de volgende en dat ad infinitum), ten tweede zijn de overgangen té obvious (want het is uiteraard geen echte long take) en ondanks al het geblaat over natuurlijke belichting vond ik dat effect ook niet bepaald geslaagd. Veel bravoure in de opzet dus, maar het resultaat is magertje.

Verder had ik een beetje medelijden met DiCaprio. Dat hij nét voor deze rol een Oscar moet krijgen. Veel verder dan een moeilijke blik en veel gekreun komt hij niet. Het is niet alleen weinig indrukwekkend, maar voor weinig representatief voor de rollen waarin hij zich echt weet te tonen. De stempel "goedmakertje" zal er voor altijd blijven opkleven vrees ik.

Qua verhaal is het allemaal erg basic, de film gokt dan ook dat hij je mee kan sleuren op de barre tocht die DiCaprio's personage moet ondergaan. Jammer genoeg lukt dat niet echt. Het is allemaal zo overtrokken serieus en zo overdriven ongeloofwaardig dat het nergens weet aan te slaan. Hoe DiCaprio half verscheurd door een beer, half bevroren door de kou weet te overleven is mij een compleet raadsel. Behalve dat je hem niet ziet sterven onscreen slaat het gewoon nergens op. Iemand anders zag ik schrijven "deze film onkracht het gezegde dat een koutje snel gevat is", dat kan ik alleen maar beamen.

Deed me uiteindelijk denken aan de zogenaamde "gouden Hollywood" periode van de Jaren '70. Allemaal erg érg erg serieus gebracht, met veel gravitas en gewichtigheid, maar het loopt voor geen meter, alle pogingen om er iets speciaals van te maken vallen plat op hun gezicht en uiteindelijk duurt het vooral erg lang en is het resultaat zo plat als een dubbeltje.

De man achter mij in de zaal dacht er volgens mij net zo over. Na een uurtje dacht ik dat DiCaprio te maken kreeg met wolven, maar blijkbaar kwam het rauwe gehijg niet van de film maar van de stoel achter mij. Het was in ieder geval spannender dan de hele berenaanval, dat was vooral véél hype en matige CG.

Altijd een beetje zuur om dit soort films in de bioscoop te kijken, want als kijker stem je uiteindelijk toch met je centen, en een "niet tevreden, geld terug" optie kennen ze niet in de bioscoop.

1.5*

Goed!

Concept klinkt iets origineler dan het eigenlijk is. Lijkt wel erg veel op Yomigaeri (Resurrection), al is de uitwerking uiteindelijk veel killer en harder.

Begrijp dat Campillo z'n idee bij de asielzoekers gehaald heeft, toch ligt de kern van de film ergens anders. De hele film draait eigenlijk rond de hereniging van doden met hun familie die het verlies eigenlijk al verwerkt heeft. Een boeiend uitgangspunt, maar niet echt te linken aan het hele asielzoekers idee natuurlijk.

Visueel iets te pover, hoewel toch best verzorgd, het is dan ook vooral de treffende en mooie soundtrack die de film enorm veel sfeer verleent. Het houdt een knappe en mysterieuze sfeer vast die gedurende de hele film blijft doorzinderen.

Passend einde ook, waardoor ik op een kleine 4* uitkom. Vind het best leuk, die films waar typische horrorelementen in een andere context geplaatst worden (Grace, Deadgirl, ...)

PS: absoluut niks (maar dan ook niks) qua gore, scares of nagelbijterij te vinden in deze film. Geen verkeerde verwachtingen dus.

4.0* en een uitgebreide review

Ach zo leuk.

Op zich een genrefilmpje dat zich braaf schikt naar de clichés van het rape/revenge gebeuren. Maar wie verwacht dat de film het daarbij houdt, die gaat een vervelender avond tegemoet. Want Fargeat heeft vooral veel lol met haar film.

Wanneer geloofwaardigheid in de weg gaat staan van de fun die uit een film als deze gepuurd kan worden, gaat Fargeat resoluut voor het plezier. Met de bier-tattoo als hoogtepunt natuurlijk, maar zo zijn er nog wel een aantal scenes die nergens op slaan, maar wél erg cool zijn (die stronk in de fik steken bijvoorbeeld)

Audiovisueel ook ver bovengemiddeld, met dan aan een Belgische cinematograaf. Die doen het vaak toch erg goed in Franse films. Ietwat abstractere scenes en nog resten van 80s synth doen in het tweede deel wat aan Refn denken, maar de film weet toch vooral een eigen sfeer te creëren.

Geweldig mee geamuseerd, Fargeat is duidelijk een talent.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk.

Lau's tweede Amerikaanse poging, maar nu meer in een setting en genre die hem ligt. Ook geen bekende gezichten, behalve Liotta dan. Meteen ook de enige die niet echt op z'n plaats is in deze film. Vond hem zeer matig acteren. Vraag me af of dit trouwens een soort van goedmakertje is van Scorsese (als producer gecredit), dat had Lau waarschijnlijk nog wel te goed.

Eerste helft deed me aan een update van de Young and Dangerous saga denken. Twee jonge kereltjes die ingelijfd worden in een bende, waarna we ze zien opgroeien tot sterkhouders van diezelfde bende. Maar Lau zal zelf wel beseft hebben dat hij het Y&D succes in Amerika nooit zou kunnen herhalen (plus, het zou waarschijnlijk iets teveel hebben afgeweken van de feiten waarop deze film gebaseerd is).

Acteerwerk is net genoeg, maar veel overschot hebben de meeste acteurs niet. De enige die er wél uitspringt is Eugenia Yuan, zij zet een geweldige rol neer. Medogenloos tantetje, een rol die ze in een andere film best nog eens mag herhalen.

Tweede deel van de film is een stuk bitser dan ik verwacht had (hoewel het wel was aangekondigd in het begin van de film). Toch apart want Hollywood is niet het summum van eigenzinnig plotverloop. In ieder geval heb ik Wai-keung Lau dit nog niet teveel zien doen, ook niet in HK, waar hij meestal toch ook redelijk binnen de lijntjes kleurt.

Visueel best aardig in beeld gebracht, al mis je wel een niet-Amerikaanse cinematograaf die NY eens van een andere kant kan laten zien. Toch vaak iets interessanter als een niet-Amerikaanse regisseur in de USA gaat filmen. De muziek is het enige echte minpunt. Vooral die dramatische climaxjes met gitaarsolo zijn echt niet te harden. Stijlvorm die de jaren '90 nooit had mogen overleven.

Zeker geen hoogtepunt in Lau's carriere, maar hij levert toch een vlotte, coole en bij momenten bitse film af. Er zitten best een paar eigenaardige kantjes aan die niet iedereen zal appreciëren, maar vond net dat wel geslaagd. Al is het maar dat het eens gewoon ~100 minuten duurt, in plaats van er een uur extra aan plot- en karaktervulling aan te plakken.

3.5*

Net iets meer van verwacht.

Lokale folklore is altijd wel leuk als basis voor een horrorfilm. Zo'n Pontianak klinkt dan best leuk, ook het begintekstje lijkt iets te beloven dat ten minste een beetje een andere invalshoek op de bekende horrorniches kan bieden. En als doorgewinterde horrorkijker is dat alvast een meerwaarde.

Jammer genoeg komt er in de praktijk niet zo heel veel van in huis. Gewoon weer een geest met wraakgevoelens die naar een soort van gerechtheid/eerherstel op zoek is. Al snel verdwijnt dan ook de meeste spanning uit de film, dit hebben we namelijk al zo vaak gezien dat je het amper nog spannend kan noemen. Pontianak of niet.

Uitvoering is wel oké, maar ook die brengt niet superveel spanning met zich mee. Wel een paar fijne plaatjes van de lokale setting en een paar sfeervolle scenes. Acteerwerk is eerder matig maar voldoende, het plotje vooral een kopie van een hoop andere films. Dat maakt dat deze film een degelijk tussendoortje is, maar zeker niet meer dan dat.

3.0*

Matig.

Het idee is best leuk, in ieder geval slim genoeg om een toffe actiefilm van te maken. Maar het resultaat is jammer genoeg niet geheel wat het had moeten zijn. Daarvoor zijn de actiescenes nooit echt goed genoeg, waar het uiteindelijk om draait in een film als deze.

Eens het concept zo'n beetje uit de doeken gedaan is weet de film er verder ook niet zo heel veel aan toe te voegen. Het is gewoon wat mannetjes meppen, tot de speeltijd volledig om is. Wat er nog van plot inzit, zit meestal in de weg, niet in het minst omdat de personages redelijk idioot zijn.

De actie is verder niet spectaculair genoeg. Veel standaard gemep, met een camera die veel te veel uit beeld laat. Je mag best wat editten in actiescenes wat mij betreft, maar dan wel zo dat het de actie ondersteunt, niet warrig maakt.

Vervelen doet de film niet, maar daarmee is het meeste dan ook wel gezegd. Aardig voor een keertje, maar het is niet veel meer dan standaard filler.

2.5*

Abortus doc.

In de jaren 70 werd het een verworven recht in de VS, sindsdien zijn er allerlei, vooral erg Christelijke, actiegroepen, actief die op allerhande manieren het recht proberen inperken. En indien dat niet mogelijk is of niet meteen lukt, mensen het zo moeilijk mogen maken toch abortus te plegen.

Er zit best wat schrijnend beeldmateriaal in, vooral omdat ik het toch niet kan nalaten mijzelf af te vragen wat zulke mensen nu eenmaal bezielt. Waarom zoveel tijd en moeite steken in het beknotten van de persoonlijke keuzes van een ander, want daar draait het uiteindelijk allemaal om.

Heel diep gaat de docu niet. We lopen langs de Amerikaanse presidenten en hun pogingen om pro-choice of pro-life naar voren te schuiven en we zien vooral veel lompe argumenten en agressief gedrag van de pro-life kant, waarmee meteen ook duidelijk wordt in welke richting deze docu poogt te duwen.

Wat meer kritische vragen had best gekund, een iets betere balans tussen beide kampen ook wel, maar toch er zit toch wel wat beeldmateriaal in dat best een indruk achterlaat. Jammer genoeg zit het verscholen in een verder erg matige docu.

2.5*

Matig.

Typisch sci-fi/actie vehikel dat niet zo heel veel om het lijf heeft, maar toch nog z'n best weet te doen om er wat van te maken. Het is een typisch genrewerkje, iets wat gemaakt is om fans zoet te houden, maar ook daarin is het verre van de beste film.

Daarvoor is het toch net allemaal wat te zwak. De designs van de aliens die nogal knullig ogen, het acteerwerk (voornamelijk Pace) dat zelfs een genrefilm onwaardig is en het plotje dat te weinig weet toe te voegen aan wat er binnen het genre al bestaat.

Gelukkig is de pacing wel leuk en kan ik dit soort verhaaltjes altijd wel appreciëren, maar er zijn genoeg films die met beperkt budget héél wat meer wisten te brengen. Als simpel tussendoortje is het best te doen, maar verder valt het maar moeilijk aan te prijzen.

2.5*

Drama met een hoofdletter.

Wie graag enige subtiliteit verwacht in z'n dramas kan deze film maar beter links laten liggen. Zowel Mendes als het duo DiCaprio/Winslet doen er alles aan om er zoveel mogelijk feels in te steken. Jammer genoeg voelt het verhaal zelf geoverdramatiseerd aan en weet het acteerwerk van de hoofdpersonages niet echt te overtuigen.

Wel geweldig is Michael Shannon, zowel z'n personage als hoe hij hem neerzet. 't Is jammer dat hij maar in twee scenes voorkomt, het zijn meteen ook de beste momenten van de film. Hij verdient eigenlijk een spin-off film, al lijkt me dat dan eerder een zwarte comedy te worden.

Verder verdrinkt deze film in de degelijkheidheid.'t Is allemaal wel aardig in elkaar gezet, visueel af en toe een extratje, pianotjes op de achtergrond, drama links en rechts, maar net als waar men zich tegen wil afzetten in deze film, is het gewoon zo enorm burgerlijk.

Moest het drama zelf dan nog indruk gemaakt hebben had het nog een doel gehad, maar zelfs het einde weet maar weinig emotie op te wekken. Raar hoe je zo'n moment eigenlijk zo weinig gewicht kan meegeven. Middelmaat dus, type film dat vooral voor de Oscars gemaakt lijkt.

2.0*

Ik begrijp al die negatieve kritiek niet zo. Standaard kritiek op Ritchie's films die weinig met de realiteit te maken. Al helemaal niet bij deze film.

Ten eerste, weinig vaags te vinden in de film. Is allemaal redelijk duidelijk volgbaar, belangrijke punten worden tot 10 keer herhaald en Ritchie hamert er zelfs alles hardhandig in. Subtiel is deze film niet, laat staan vaag.

Behalve dat ook deze film zich in het crimineel wereldje afspeelt, en er wat herkenbare personages inlopen heeft dit weinig met Snatch en Lock, Stock te maken. Weg is de humor, veel duisterder, veel mystieker. Erg stijlvol ook. Het cool/hippe zit er nog steeds in, maar gefilterd.

Visueel erg knap. Erg mooie kleurtjes, knappe shots en Ritchie is nog steeds geweldig in het editen van z'n films. In combinatie met de muziek drijven zijn films nog steeds voort op een eigen ritme. Weinig regisseurs die hem dat nadoen, al helemaal niet de vaak genoemden.

Verder is het verhaaltje erg leuk, en knap uitgewerkt. Alles draait om controle en "wit", wat hier op een originele manier weergegeven wordt. Begrijp alle kritieken niet, en gooi hier gewoon 4.5* tegenaan. Stijlvol, knap en best uniek. Hier en daar wat jatwerk (maar niet meer dan een ander), maar het resultaat is 100% Ritchie, en niet met andere films te vergelijken.

PS: wel jammer waren de geanimeerde stukken. Zag er vreselijk uit.

Zeer wisselende film.

Rittikrai heeft de Thaise knokfilm mede op de markt gezet, als regisseur en als actie choreograaf. Zonder hem hadden we waarschijnlijk nooit een Tony Jaa gekend. Dus de mens verdient zeker wel een bloemetje.

Vreemd genoeg zondigt deze Rew Thalu Rew een aantal keer tegen de regels die ervoor zorgden dat de Thaise actiefilms zo populair werden. Vooral de treinscene is een doorn in het oog, met schabouwelijke CG en belachelijk fake stunts. Als Thaise knokfilms nu ergens voor stonden dan waren het wel de actiescenes zonder CG.

Een beetje stoort niet. Dat de voetbal in de eerste actiescene vaak fake is zal best, het blijft een knap actieballet. Ook de daaropvolgende actiescene (gefilmd vanachter de benen van een intruder) is sterk in elkaar gezet. Het is daarom ook des te vreemder dat Rittikrai zich af en toe wat liet gaan. Zo is de finale scene met de geweren wat aan de flauwe kant. De helft van de tijd wordt er niet eens in de richting van de schoten gemikt. Zulke zaken vind ik moeilijk te begrijpen (en te aanvaarden).

Verhaaltje is aan de platte kant en wanneer er geen actie te bekennen valt stuikt de film al snel in elkaar. Toch valt er genoeg te genieten, maar het is duidelijk dat de Thaise actiefilm in een dipje zit en dat Rittikrai hem er eigenhandig niet uitgekregen zou hebben. Toch vind ik het jammer dat hij er bij een volgende wederopstanding niet meer bij zal zijn. Mensen zoals Woo-ping Yuen hebben toch ook bewezen telkens weer te kunnen keren.

Als actieliefhebber valt hier nog wel wat te halen, maar je moet wel door een paar érg slechte momenten heen kunnen kijken.

3.0*

Matig.

Begint goed maar al snel wordt duidelijk dat de film weinig zin heeft om iets toe te voegen aan het concept. Alles wordt zo volgens het boekje uitgevoerd dat het al snel wat saaiig wordt om volgen. Beetje rennen, plots beschoten worden, weer een beetje rennen, af en toe valt er een mannetje af. Werkt tot op een zekere hoogte omdat de daders goed uit beeld worden gehouden. Maar ook dat is niet bepaald origineel meer, en de gehele twist halverwege maakt een enorme brug naar Ils.

Wanneer de film van perspectief wisselt is het zo'n beetje gedaan en wordt het allemaal erg mak en vloeit het laatste beetje spanning volledig uit de film. Waar het bij Ils wel werkte omdat de slachtoffers in hun eigen wereldje aangevallen werden zitten ze hier op het turf van de daders, weg spanning. Daarbij wordt naar het einde de kritische noot ook nog iets té vals, vooral door de shots met geweren in beeld, lijken exacte kopiën uit games als Counter Strike. Dikke

Gelukkig is de rest van de film wel aardig sterk. Mooi camerawerk, goeie score, aardig acteerwerk. Schiet er ook weer nergens bovenuit maar het maakt de film in ieder geval nog leuk om volgen. Maar enige punch zit er niet in, daarvoor is het concept te zwak en het einde te prekerig. Jammer, had zeker meer in gezeten.

3*

Meh.

Staat als comedy te boek, maar wie hoopt op een lekker luchtig, kort filmpje komt aardig bedrogen uit. Ik zie dit toch vooral als drama, met een klein zwart randje eromheen. Maar zelden genoeg om zelfs maar een glimlachje uit te lokken.

Ondanks dat het een Argentijnse film is, is dit toch vooral een film over Joden en de Joodse gemeenschap. Ariel keert terug en voelt zich in het begin buitenstaander, maar over een periode van 7 dagen (klassieke dag-structuur-film) begint hij zich langzaam thuis te voelen.

Heel veel heeft de film niet te vertellen, het is vooral een sfeerschets. Jammer genoeg heb ik weinig met de setting en personages. Het is redelijk lawaaierig, met veel aandacht voor Joodse gebruiken en tradities. Naar het einde zelfs zo erg dat het wat irritant begon te worden. De film mag dan al een beetje weghebben van een docu, die "lesjes" en impressies werden wel erg opdringerig. Met als dieptepunt de soup kitchen en de optredes.

Qua stilering valt er weinig te beleven, het voelt erg realistisch aan maar vooral op een Man Bijt Hond manier, de humor is weggemoffeld (of misschien ben ik gewoon niet vertrouwd genoeg met de Joodse gemeenschappen en is de film scherp naar bepaalde clichés die ik niet heb opgepikt) en voor een film die nog geen 90 minuten duurt voelde het erg traag en levensloos aan.

Heeft elders blijkbaar wel goeie kritieken gekregen, maar ik vond het een redelijkse sof.

1.5*

Leuk leuk leuk;

Een typische Amerikaanse slasher, maar met een aantal leuke Europese twists.

Geen groepje kutjongeren, wel een bont gezelschap. Geen good vs bad gedoe, maar een hoop klootzakken aan beide kanten. En wat niet-politiek correcte humor. Dit alles staat garant voor een leuk horroruitstapje.

Mooie setting, een paar leuke en grappige twists, weirde personages en een allegaartje aan accenten. Meer dan geslaagd!

4.0* en een uitgebreide review

Best leuk.

Zonder verwachtingen aan begonnen, was dan ook erg snel teleurgesteld dat dit weer over zombies ging. Maar Barker vermijdt, zeker tijdens de eerste helft, de typische zombie verhaallijntjes en maakt er een crossover met Jurassic Park van. Best leuk qua idee.

Halverwege de film, wanneer de outbreak dan eindelijk in volle gang is, zakt het onvermijdelijk een beetje in. Wanneer de overlevers rondlopen op het eiland en af en toe wat zombies mikken voelt de film weer net wat te bekend aan. Ondertussen is er zo'n overload van zombie films en series dat het écht niet meer boeit. Gelukkig wordt het naar het einde toe wel weer wat beter.

Gezien het type film is het acteerwerk oké. Visueel verder ook bovengemiddeld, al zijn het vooral de rustigere stukken die wat meer visuele aandacht gekregen hebben. De soundtrack is vooral erg doorsnee, maar daar had ik ook niet meteen veel van verwacht.

Wie zombies écht haat zal hier ook niet al te veel plezier aan beleven, wie vooral de clichés beu is mag deze best een kans geven. Niet dat het een wild originele film is, maar wel voldoende anders om het genre weer wat extra schwung te geven. Heb er mij best mee vermaakt.

3.5*