Opinions

Degelijke Disney.

Wat opvalt is dat zo qua stilering een aantal Chinese/Japanse elementen hebben toegevoegd. Dat maakt deze film in ieder geval tot één van de mooiere Disneyfilms. Met name alle (stof)wolkjes zijn leuk en ook de achtergronden ogen gestileerder dan gewoonlijk.

Echt Chinees voelt de film echter (uiteraard) niet aan, daarvoor is Disney toch een té Amerikaans bedrijf. Een Murphy verpest het echt, verder veel kleine details waaraan je merkt dat de research ter plaatse eerder vluchtig dan grondig zal geweest zijn.

Moest na de film even terugdenken aan Brave, die zogenaamd de eerste "dappere" prinses had? Vind ik Mulan qua girl power daar toch aardig bovenuitstijgen, ook een kleine 15 jaar eerder. Verhaaltje is wel érg simpel gehouden, de fans doen er goed aan de Chinese live action versie (Hua Mulan) eens te kijken voor wat meer achtergrond (en geweld).

De liedjes ... misschien heb ik niet zo goed opgelet maar volgens mij zitten ze vooral vooraan in de film (en ééntje nog op het einde?). Beetje halfslachtige keuze in ieder geval, al waren het er volgens mij minder als bij oude Disneys, wat alleen maar toegejuigd kan worden.

't Is allemaal wel érg simpel met weinig zaken die er echt bovenuit steken. Massascenes vond ik itt de rest niet zo boeiend, een aantal kleinere stijlelementen gelukkig wel.

1.5*

Goed.

Mickle weet net als in Stake Land een aardig sfeertje neer te zetten. Met heel weinig middelen slaagt hij er in om heel Manhatten af te zetten en een claustrofobische film te creeren.

De setup was goed, de acteurs vielen allen mee. Camerawerk soms een beetje slordig, maar de montage maakt veel goed en ook het kleurgebruik mag geprezen worden. Naar het einde soms iets te donker geschoten, al is dat ook maar een klein smetpuntje. Net zoals de iets te opzichtige explosie trouwens.

Verder zijn de ratten een leuke variatie op het zombiegebeuren die net genoeg vernieuwing brengen om het niet de zoveelste flauwe zombievariant te maken. Einde is ook oké, Mickle laat eigenlijk weinig tot geen steken vallen hier.

Het is geen superoriginele horrorfilm en het budget wreekt zich soms een klein beetje, maar verder toont Mickle hier veel potentieel en laat hij zien wat er met beperkte middelen mogelijk is. Aanradertje dat best wat meer aandacht verdient.

3.5*

Blijft goed, maar houdt z'n status niet vast.

Sowieso een probleem met Lynch vind ik. Bij herziening blijkt steeds weer dat z'n films visueel sneller verouderen dan je eigenlijk zou verwachten. Het blijft allemaal erg sfeervol, op het camerawerk valt ook niet veel aan te merken, maar editing en fotografie zijn een tikkeltje saai en flauw.

Acteerwerk blijft sterk en ook de sfeer is krachtig, vooral dan dankzij de machtige score van Badalamenti. Hét pluspunt van Mulholland Dr. Verder ook wel een paar scenes die er echt nog bovenuitsteken, met als speerpunt de Club Silencio scene. Die blijft ongeëvenaard.

Het is allemaal nét ietsje minder als ik me herinner, maar daar stel ik me ondertussen ook wel op in als ik een Lynch herkijk. Het blijft wel een dijk van een film en van afwaarderen is bij deze Mulholland Dr. geen sprake, maar ik vond hem ooit specialer.

4.5*

Hoop dan maar niet teveel op Martyrs, het is gewoon niet waar deze films op uit zijn. Het gaat veel meer om fysieke teloorgang. Denk dat je dan bij Vinyan meer aan je trekken komt.

Verder is Mum & Dad een erg leuk filmpje, kleinschalig en niet geheel los van z'n low-budget achtergrond, maar leuk geacteerd en met de nodige portie weirdenss. Een soort van softe mix tussen Calvaire en Martyrs die mij ook deed denken aan (Real) Killers.

Vooral "dad" is erg leuk, geschifte vent. FIlm duurt verder niet te lang, heeft ondanks z'n iets mindere afwerking toch nog genoeg aardige shots en leuke stukjes soundtrack en weet af en toe heerlijke zwarte humor neer te leggen.

Een perfect tussendoortje. Niet té geschift om subliem te zijn, maar wel erg leuk. 4* en een uitgebreide review

Iegh.

Zeker slechter dan deel 1. Lawaaierige draak van een film die alle zogenaamd goeie elementen van het eerste deel neemt en die allen probeert te overtreffen.

Resultaat: meer oerslechte (wtf was dit allemaal) sfx, vreselijke pogingen tot humor met dat kindje (was Benny er maar weer) en een verhaal dat door soapies lijkt geschreven te zijn.

Als duo weten Fraser en Weisz er nog wel wat van te maken, hoewel ze apart ook niet al te veel klaarmaken. Alle lol en fun uit het eerste deel lijken zo'n beetje verloren, rest alleen nog een overdreven lawaaierig avontuurfilmpje en één van de meest idiote villains uit de recente filmgeschiedenis (de Scorpion King zag er echt (!) niet uit).

1.0*

Popcornvermaak.

De vergelijking met Indiana is zeker niet vreemd, beiden namelijk treasure hunter films die inhaken op mystieke culturen en avontuurlijke belevenissen.

Vond deze film beter dan de eerste Indiana, wat luchtiger vooral. Vooral die Benny was af en toe verrassend komisch, lekker fout figuur ook.

Had iets minder met de mummy zelf, en dan vooral de special effects. Functioneel inderdaad, maar slecht gestileerd en daarom ook al stevig verouderd. 't Is doorgaans wel aan te zien, maar enkele shots (zoals de meteoorregen over de stad) zijn écht slecht.

't is een amusant filmpje, kijkt wel aardig weg en wordt vooral gered door het luchtige vermaak. Daar houdt het voor mij dan ook wel op.

1.5*

Ehm.

Er is nogal wat mis met deze The Mummy reboot, maar wat mij toch het meeste stoort is de opzet van de hele film. Het voelt zelfs niet eens als een film aan, eerder een proloog van een nieuw cinematic universe dat opgebouwd moet worden. Neem dat wel en dan is het nog geen film, want dan heb je eigenlijk een origin story van Cruise's personage.

De eigenlijke mummy is niet meer dan een excuus, een bijfiguur in haar eigen film. Da's toch een trieste constatie op het einde van deze "film", niet in het minst omdat Boutella's personage zo'n beetje het enige echte boeiende aan deze film was.

Tom Cruise is een nogal wisselend acteur, ditmaal levert hij een ware wanprestatie af. De bekken die hij trekt zijn zo awkward dat ze ronduit hilarisch zijn. Zowaar een paar keer luidop (for realz) moeten lachen. Wallis houdt zich vooral recht aan de Olympische gedachte, meedoen was duidelijk belangrijker dan winnen voor haar. En dan zwijgen we maar best over de rollen van Crowe en Johnson.

Al kan het ook gewoon aan de dialogen gelegen hebben. Normaal toch iets waar ik niet zo gevoelig voor ben, maar volgens mij kunnen de Wayans broertjes ze integraal overnemen als ze ooit een parodie willen maken. De punchlines of gewichtige momenten klonken vaak ook alsof ze later over de film gemonteerd waren, iets wat het alleen maar cheesier maakte.

Je kan dan al snel naar Kurtzman wijzen, maar ik vraag mij toch af hoe die mens aan z'n job geraakt is. Qua regie heeft hij enkel één of ander drama op z'n naam, duidelijk niet voldoende voor een film als dit. De timing van de humor is drakerig, de actiescenes zijn geweldig brak aan elkaar genaaid en je krijgt zelden het idee naar iets te kijken dat enige zin heeft als stand-alone product. Neem dan ten minste een regisseur die op kleinere schaal of in het buitenland reeds bewezen heeft iets soortgelijks aan te kunnen.

Ik heb achteraf vooral het gevoel betaald te hebben voor een experiment van Universal. Even kijken of het aanslaat, zo ja dan kunnen we met het entreegeld van The Mummy onze volgende films financieren. The Mummy is een redelijk cynische film, zelfs amper een film te noemen. Er zit wat humor in als je bereid bent met de onnozelheid van de hele onderneming te lachen, maar wie op zoek gaat naar kwaliteit zal verder moeten zoeken dan de schattenjagers in deze film.

1.0*

Vandaag in avant-première gezien ... wist het verder zelf niet, maar wat komt daar een vreselijk volk op af.

Anyway, de eerste twee Mummy film hadden wel iets vermakelijk, maar gingen ten onder aan een nogal saai verloop en verouderde en erg lelijke effecten.

Van Cohen verwacht ik normaal niks, maar verbaasde mij toch dat er nogal wat Chinees gepraat werd in deze film. Nu mag dat logisch lijken voor een film die zich in China afspeelt, in Hollywood is het vaak anders.

Verder een hoop gedoe over Fraser en wijlen-Weisz, ik zat mij er vooral over te verbazen wat een sterke Chinese cast Cohen bij elkaar had gesprokkeld. Naast Li is er ook nog cultlegende Anthony Wong (overal inzetbaar), vrouwelijk icoon Yeoh en de rijzende ster Leung. Toch niet de minste om zo bij elkaar te zien, daarnaast zijn het niet enkel kleine bijrolletjes maar hebben ze ook echt een aandeel in het verhaal, met als hoogtepunt het gevecht tussen de 'oudjes' Li en Yeoh.

De effecten zijn wisselend, wat een hele vooruitgang is op een hele film lang slecht. Vooral tijdens de achtervolging in China levert het enkele erg mooie plaatjes op, met al het ontploffend vuurwerk. Wel jammer dat vooral de creaturen nogal slecht zijn vormgegeven, zag er dan best weer fake uit (zeker die draak.

Verder is er niet zoveel veranderd tov de oude films, nog steeds luchtig vermaak, met enkele (pogingen tot) komische momenten die wisselend werken en een dikke streep avontuur.

Wat ik ervan verwacht had, behalve dan dat het Chinese aandeel mij positief verraste.Zeker een pak beter dan de eerste twee delen.

3.0* vermakelijke onzin. Leuk om een keertje in de bios te zien, maar die avant-premieres probeer ik de volgende keer wel te vermijden.

PS: en het werd al eerder gezegd, maar Fraser die Li verslaat .. begrijp dat het verhaaltje zo moet lopen, maar heb toch even vies zitten kijken. Doe je toch eigenlijk niet.

Njah.

Blijkbaar begonnen met een sequel, dat gebeurt wel eens als je je niet inleest en de titel zelf niet veel prijsgeest. Niet dat het heel veel uitmaakt, het verhaaltje is compleet generiek en de film zelfs geeft nog een recap van het vorige deel. Dat gooi ik er binnenkort dan wel een keertje achteraan.

Stelt niet zo heel veel voor verder. Een wel érg simpel verhaaltje, een nogal lompe mummy die compleet niks uitstraalt en een paar moorden die echt te lam zijn. Maar gelukkig is de film kort en is het tempo best hoog, waardoor het eigenlijk nooit echt gaat vervelen.

Maar dit is toch wel érg eenvoudige filler. Hap slik weg cinema die ondertussen hopeloos verouderd is, compleet geen indruk meer maakt en enkel qua vlot vermaak nog een klein beetje te bieden heeft. Ach ja, het is makkelijke filler, 60 minuutjes krijgt je makkelijk ergens tussengeplakt.

1.5*

Typisch Spielberg.

Echt zo'n regisseur die van degelijkheid saaiheid weet te maken. Vooral wanneer hij serieuzere films probeert te maken ligt die mufheid constant op de loer. Het duurt niet lang alvorens die hier de kop op steekt, de film duurt dan wél weer enorm lang, waarbij de saaiheid ook nog eens dik twee uur door blijft gaan.

Bana (echt jaren gedacht dat het Cruise was op de poster trouwens, geen flauw idee waarom), Craig, Rush ... je waant je meteen tussen een groep Israëlische mensen. Maar ach, groot Hollywood moet grote namen hebben natuurlijk. Jammer genoeg doen ze het niet al te best, geloofwaardig van de personages was enorm laag.

Visueel is het zo'n film waarvan je merkt dat er veel geld achter zit, ook een regisseur die al lang in het vak zit, maar verder onbeschrijfelijk saai en geestdodend oogt. Het is eigen aan Spielberg films, Munich is daarop zeker geen uitzondering.

Was verder niet bekend met het verhaal, maar ook dat wist niet te boeien. Alweer een Spielbergje dat de minst in gaat dus. Jammer ook dat het weer zo lang moet duren.

1.5*

Geinig.

Best leuke versie van het bekende Christmas Carol verhaal. Origineel zou ik het daarom ook niet willen noemen, maar vond de film met opvallend veel oog voor detail gemaakt. Van het openingshot over het dorpje tot het einde ziet het er allemaal verzorgd en leuk uit. Ze zijn hier duidelijk niet de goedkope cash-in weg opgegaan.

Verder typische Muppet pret. Ze komen allemaal wel weer en keertje voorbij, Gonzo en Rizzo werken goed als vertellers, Caine speelt z'n rol ook goed (geweldige stem heeft die man) en genoeg sight-gags om deze korte film boeiend te houden.

Zelfs de nummertjes zijn nog best aardig in elkaar gezet. Nu niet bepaald mijn favoriete deel van de Muppets, maar deze film kon het goed hebben.

3.0*

Vond dit toch iets minder.

Muppets + Sesame Street + Fraggle Rock. Gooi de hele hoop bij elkaar en laat ze wat liedjes zingen. Zo krijg je natuurlijk makkelijk 3 kwartier vol, de vraag is of het ook erg leuk is allemaal. Ik vond het eigenlijk iets te karig, vooral ook net niet grappig genoeg.

Geinig idee natuurlijk om deze drie reeksen bij elkaar te kappen, maar veel meer dan wat drukte is het niet. De grapjes zijn zelden grappig, personages krijgen amper ruimte en de kerstliedjes zijn ook allemaal van het overbekende soort.

Als kerstspecial op de achtergrond zal het wel redelijk geslaagd zijn, maar om echt met het volle verstand naar te gaan zitten kijken biedt deze gewoon iets te weinig. Een wat strakkere regie, betere humor en net iets meer ruimte voor de verschillende personages had het ongetwijfeld wat beter gemaakt.

2.0*

Niet zo best.

Eigenlijk serieus verouderd deze film. En dan niet enkel de erg fletse cinematografie of de humor (drinks are on the house ... pfoe!), maar eigenlijk het hele gebeuren. Het groepje van Muppets is hier verder ook nog redelijk klein, waardoor het een beetje saai wordt. Sommige Muppets zijn naast hun voorkomen verder redelijk saaie figuurtjes.

Af en toe wel geinig, maar doorgaans duren scenes te lang en gaat de film zelf ook veel te lang door. Qua cameos herken ik te weinig mensen (Orson Welles, echt?), terwijl andere (Steve Martin) niet echt tot veel blijdschap leidden.

Echt rampzalig is het niet, daar is de charme van sommige poppetjes (Animal) gewoon te groot voor, maar als film is het niet echt geslaagd, duurt het te lang en is er gewoon te weinig animo.

1.5*

Weer matig.

Het is eigenlijk jammer dat die Muppet films niet wat beter zijn. Er zit genoeg lol in de personages en af en toe zit er wel een geslaagde grap tussen, maar algemeen gezien teveel missers en een te flauw verhaal.

Ook de liedjes zijn niet al te best, maar daar valt op zich nog mee te leven als je niet al te hard op te muziek let en gewoon naar de links en rechts zwierende popjes kijkt. De film kent ook wat gebrek aan de typische muppet interacties, het leunt iets teveel op de echte acteurs. Curry is niet echt geweldig, dat kind (en wat een vreselijke zangstem) is gewoon loeiend irritant.

Het moet toch echt niet zo moeilijk zijn om een goeie Muppet film te maken, jammer dat het vaak wat chaotisch en vluchtig uitdraait.

1.5*

Vreselijk.

Een langgerekte promo film, en zelfs daar slaagt de film nog niet eens in. Wat een dufkuttenpark lijkt Disney World in deze film. Beetje leeg, verder bezoeken de Muppets ook amper interessante attracties. Het wordt dan wel gepoogd komisch gebracht, maar ook dat wil niet echt werken.

Flauwe nummertjes, erg brak gefilmd en met z'n drie kwartiertjes nog steeds veel te lang. Het promo-gehalte ligt er echt veel te dik bovenop en enige humor ontbreekt verder. Mnee, niet aan te raden dit.

0.5*

Redelijk.

Eenvoudige kerstspecial van The Muppets. Het is dat King Prawn er inzit, hij zorgt eigenlijk voor de meest geslaagde momenten. Kermit ziet er verder wel grappig uit in z'n gebreide truitje, maar verder een erg licht verhaaltje en een vaart om u tegen te zeggen.

Het was duidelijk dat alles zeker in één uurtje moest passen. Tripje naar de Noordpool duurt korter dan de scene op het vliegveld bijvoorbeeld. Maar verder niet zo'n probleem, typische Muppet gezelligheid in een eenvoudig kerstthema, met een paar cameos en een aantal geslaagde grappen.

Er zijn betere Muppet-films, maar het duurt niet lang en het is ook zeker geen straf.

2.0*

Stuk beter dan de recente Muppets films.

Het verhaaltje blijft wat idioot en kinderachtig, maar gelukkig zijn de hoofdrollen hier uitsluitend weggelegd voor Muppets. De echte mensen worden verbannen tot cameos, zo hoort het naar mijn mening ook.

Best wel grappig op momenten (Pepe dan vooral), andere figuurtjes zijn af en toe borderline vervelend (die rat). Favoriet blijft toch wel Animal, jammer dat hij weer zo weinig te doen heeft.

Uiteindelijk had het wel iets korter gemogen. Naar het einde toe eist het verhaaltje weer iets teveel aandacht waardoor de laatste twintig minuten wat tegenvallen. 60-70 minuten volstaan eigenlijk voor films als deze.

2.5*

Exit Segel, enter fun.

Véél beter dan de 2011 film. Dat was toen ooit m'n eerste Muppet film, ondertussen heb ik ze allemaal gezien denk ik. Maar het is meer dan enkel gewenning wat dit deel véél leuker maakt.

Gervais als vervanger voor Segel is een godsgeschenk. Toch een veel leuker iemand. Verder komt de structuur van deze film ook wat meer overéén met de oudere Muppet films. De Muppets staan echt centraal, net als de muziek.

Moet zeggen dat er best nog een aantal geinig uitgevoerde nummertjes tussenzitten ook. Geen geweldige muziek, maar met veel humor gebracht en best effectief in hun blijheid. Visueel ook best grappig, enkel het einde op het dak oogt wat te goedkoop allemaal.

Een resem aan bekende acteurs in gekke bijrolletjes maakt het af. Een aardig filmpje waarin de Muppets maar weer een keertje komen aandraven. Veel van hetzelfde, dat wel, maar bij momenten best leuk en qua sfeer luchtig en gezellig.

3.0*

Beter dan de vorige films.

Hoewel het er zeker nog niet bioscoopwaardig uitziet, loopt de film in ieder geval een stuk vlotter dan de vorige twee. Ook de humor ligt wat beter. Zitten af en toe lollige stukjes in.

Als film is het nog steeds los zand, zaken als amnesia zitten enkel in de film om het nodeloos te rekken. Het hele verloop daarna kan je gewoon dromen, dus echt veel boeiend doet dat allemaal niet. De betere momenten komen van de wegdroommomentjes (die kinder-Muppets!) en wat zijsprongetjes in het verhaal.

Op zich vermaakt deze wel, al springt er verder niemand bovenuit. Gewoon vlotjes en oké, een echte fan zal ik wellicht niet worden, maar echt irritant worden deze filmpjes niet.

2.5*

Mjah.

Mijn eerste Muppets film. Heb niet zoveel met de Muppets, maar het Muppet gedeelte van deze film heeft mij op momenten toch best positief verrast. Vooral Animal is érg leuk.

Wat compleet degoutant is, is de toevoeging van Segel (onuitstaanbaar) en Adams (vervelend). Ze acteren als twee randdebielen en maken van The Muppets een niet te harden kinderfilm. Sowieso is hun hele verhaaltje ook oervervelend, maar dat geldt ook wel wat voor het Muppetgedeelte.

Dit ding werkt echt niet als film. De Muppets zelf zijn leuk, daar blijft het dan ook bij. De rest is vervelend, irritant en overdreven kinderachtig.

1.5*

Matig.

Valt me wel op dat ik de films mét Pepe The King Prawn grappiger vind dan de rest. Een geweldig poppetje is dat. Verder vooral lollig om af te wachten wie welke personages gaat vertolken in dit filmpje.

Wel érg slecht zijn de effecten. Zoals eerder gezegd, van een TV-film als deze hoef je echt niet veel te verwachten, maar wees er dan ook wat zuiniger op, ipv overal maar een hoop crappy CG door te gooien. Hoort ook niet zo bij The Muppets.

Ashanti is niet al te best, wie het optreden van Tarantino wil pruimen moet volgens mij ook een die-hard fan zijn (wat een klier). Verder wel de typische Muppet humor en chaos, maar erg veel stelt het allemaal niet voor. Zoveelste rehash van het Oz verhaal, je weet wat je kan verwachten.

2.0*

Verrassend.

Laat ik vooral met wat positieve noten beginnen, want kijkende naar het stemmenaantal hier (geen) en IMDb (amper 100) is dit een film die een veel breder publiek, en vooral bredere waardering verdient. Volgens mij een animatiefilm die makkelijk op bijval zou kunnen rekenen bij de juiste mensen, maar daar op de één of andere manier nooit geraakt is.

Het is een film die z'n inspiratie haalt uit klassieke Japanse schilderkunst, de klassieke Japanse cinema en oude folklore. In de jaren '50 is hetzelfde verhaal al een keertje eerder verfilmd (live action dan), maar sowieso heb je rond de jaren '50 en '60 wel meer van dit soort films gehad, ik had af en toe bijvoorbeeld wel wat Kurosawa flashbacks.

Visueel is het érg stijlvol en statig. De tekenstijl doet een beetje denken aan Angele's Egg soms (onder andere de kapsels), maar dan wat dichter aanleunend bij oude Japanse schilderijen. Het ziet er in ieder geval echt prachtig uit. De animatie is verder niet weelderig, maar wat er beweegt is met veel liefde en gevoel voor detail geanimeerd. Ook de soundtrack is echt wel een meerwaarde. Erg mooie muziek die het alleen maar sfeervoller en stijlvoller maakt.

Waarom dat toch geen hogere score? Het statige van deze film is hetgeen mij persoonlijk dan iets minder ligt. Een oud Japans verhaal over wat intriges aan het keizerlijke hof, dat redelijk sloom uit de doeken gedaan wordt. Voor mij mag het dan iets dynamischer, maar liefhebbers van de oudere Japanse films gaan daar vast minder problemen mee hebben.

Ik doe het niet zo heel vaak, maar ik zou liefhebbers als Ramon K, beavis, Dopke, Mochizuki Rokuro, maar ook zeker een John Milton aanraden deze film zeker te kijken wanneer de kans zich voordoet. Misschien heb ik het helemaal mis, maar dan nog is het volgens mij een ervaring die op zich al meerwaarde heeft. Er is niet zo heel lang geleden een mooi opgekuiste versie van uitgebracht, de wat krakkemikkige YouTube versie zou ik zeker overslaan.

Vond het in ieder geval een erg mooie ontdekking, met voldoende scenes waar ik meer van genoten heb dan mijn stem doet uitschijnen. Een film die een veel beter lot verdient.

3.5*

Best oké.

Sandler en Netflix hebben samen nog geen hoge ogen gegooid, maar af en toe komt er best een degelijke comedy uit voort. Dit is er zo eentje. Niet echt scherp of edgy, maar met een gezapige knipoogdie vooral voor een luchtig sfeertje zorgt.

De setting is luxueus en zomers, Sandler en Aniston vormen een aardig duo en de rest van de cast doet gezellig mee. Allemaal dik aangezette typetjes uiteraard, zoals het hoort in een films als deze. Murder Mystery steekt af en toe een beetje speels de draak met het genre, maar doet even vaak gezellig mee. Newacheck vindt daar een best aardige balans.

Murder Mystery is geen grootse film, maar in een tijd waar het diep graven is om een volbloed comedy te vinden is dit een welgekomen fillertje. Echt memorabel is het niet, maar het vlot lekker, het blijft de hele tijd luchtig en vermakelijk.

3.0*

Iets beter dan verwacht.

De doorsnee whodunit kan mij zelden bekoren. Gericht op narratief en als kijker kan je je er makkelijk vanaf maken, want op het einde wordt het toch allemaal uit de doeken gedaan. Vaak ook erg oubollig, al komt dat allicht omdat dit soort werk vroeger populairder was.

Maar Branagh pakt het op een slimme manier aan, door het allemaal net iets smakelijker te maken. De gehele film is enigszins dik aangezet, vol gulle typetjes, bijna sprookjesachtige locaties en Poirot die zelf van scene tot scene grossiert.

En dat werkt gewoon erg goed. Het whodunit aspect zal allemaal wel. Niet zo heel boeiend om volgen, gelukkig weet de rest van de film een aangenaam sfeertje op poten te zetten, waardoor het nergens saai of vervelend wordt. Acteurs doen het naar behoren, visueel is het netjes afgewerkt en hoewel ik de soundtrack nu alweer vergeten ben, wil het ook zeggen dat die niet negatief is opgevallen. Bij dit soort films eigenlijk al een beetje winst.

Grootse cinema is het niet, wel geschikt voor een avondje eenvoudig vermaak.

3.0*

Wel lollig.

Maar het werkt duidelijk beter als een zwarte comedy dan als een echte horrorfilm. In die zin is de wel érg goedkope aankleding iets makkelijker te negeren, comedy is één van die weinige genres die het bij mij wel goed doen zonder dat de rest van de film op een degelijk niveau hoeft te zijn.

Ondanks dat het allemaal for the lulz is, begon ik me naar het einde toe toch wel wat te storen aan de al te makkelijke en soms kinderachtige kritiek op het kunstwereldje. Niet dat ik er soms niet op een zelfde manier over denk, maar Saulnier blijft er zo hard en vaak op hameren dat het wat flauw begon te worden. Een iets té makkelijk karikatuur.

Maar verder werkt de humor best, zijn de personages ook best grappig en is de film vooral niet al te lang, waardoor het nergens echt saai of traag wordt. Verder valt er alleen bitter weinig te genieten. Als regisseur schiet Saulnier hier best tekort, met brak acteerwerk, lelijke aankleding en mager camerawerk. Het bederft de pret niet echt, maar zorgt er wel voor dat het cijfer net boven het gemiddelde blijft steken.

Leuk voor een keertje, valt best wel wat te lachen, maar is uiteindelijk net wat te goedkoop om hoger te scoren.

3.0*

Erg flauw.

Met die oude horror films is het altijd wat afwachten welke kant ze opgaan. De eerste vijf minuutjes leken nog een beetje positief, maar al snel blijkt dat er naast de horror elementen nog op een hoop andere paarden gewed wordt. Het resultaat is een oninteressant soepje.

De sets zijn dan nog wel aardig, maar erg sfeervol wil het toch niet worden. Daarvoor oogt het net allemaal wat te netjes. Dat de film er af en toe ook wat humor tussengooit en er nog een politiezaak tussengooit doet de sfeer verder ook zeker geen goed.

Lugosi vind ik een weinig interessant acteur, dus die kan het voor mij ook niet redden. Wat flauwe effectjes en een mak verhaaltje werken ook al niet mee. Na een enigszins oké begin dooft de film al erg snel uit en is het zelfs voor een beperkte speelduur van 60 minuutjes nog een hele zit.

1.0*

Zeker niet slecht.

Toch altijd wat verrassend hoe een regisseur kan wegdeemsteren. Balagueró is toch best een grote naam binnen het horrorwereldje, maar van deze Muse had ik tot gisteren nog niet gehoord. Het is dat er een film uit 2019 met dezelfde naam is dat ik plots op deze stootte.

Qua appeal kan ik wel begrijpen dat deze het iets minder doet. Het is nogal een conceptuele horror, ook eentje met sterke fantasy en mystery elementen. Er moet nogal wat uitgelegd en verklaard worden en hoewel Balagueró daar redelijk vlot doorheen gaat, had ik toch het gevoel dat hij zichzelf af en toe wat verloor in het verhaal.

Ik had liever wat meer film gezien. Wat beter uitgewerkte scenes waar de genre elementen ten volle benut werden. Nu probeert de film te veel te vertellen wat er allemaal gebeurt om tot bij het einde te komen, maar daarvoor zijn boeken nu eenmaal veel geschikter.

Slecht is het zeker niet, daarvoor is Balagueró ook gewoon teveel routinier ondertussen. Het onderhoudt wel, maar echt pakken doet het jammer genoeg niet. Zeker niet z'n beste film, anderzijds misstaat het ook helemaal niet in z'n oeuvre. Gewoon degelijke filler.

3.0*

Op zich een redelijk trouwe adaptatie van de anime (de manga nooit gelezen), in die zin dat het de minpuntjes ook gewoon overneemt.

De film weet net als de serie nooit een echt goeie balans vinden tussen dromerigheid en duister. Het idee van de mushi is een geweldige basis, maar de uitwerking binnen film zowel als anime is steeds erg half/half, waardoor het effect grotendeels onbenut blijft.

Toch is dit een film die genoeg mooie momenten kent, paar aparte en speciale scenes die zeker zullen bijblijven. Alleen duurt het allemaal redelijk lang en zijn er ook genoeg momenten die weinig bijdragen aan het geheel.

Visueel is het aardig maar wat braaf en naar mijn herinnering ook niet "groen" genoeg. Verder leuk om Odagiri, Esumi en Omori een keer samen te zien, toch allemaal goeie acteurs.

't Is een fijn tussendoortje, dat jammer genoeg iets te lang duurt, qua sfeer iets te wisselvallig is en visueel net wat te braaf is. Otomo is er zeker op vooruit gegaan qua live action werk, maar het visueel genie binnen de animatiewereld kan hij niet overzetten naar de wereld van live action.

3.5*

Nu hoef ik van Otomo enkel nog "Give Me a Gun, Give Me Freedom", zijn compleet obscure eerste live action film.

Fijn.

Beetje jammer dat deze film wat ondergesneeuwd is geraakt. Er zijn toch al niet veel films die graag gek doen én ook voldoende creatieve skills en budget hebben om het naar behoren uit te werken, de (veelal misplaatste) kritieken die deze film krijgt zijn dan ook best jammer. Blijkbaar heeft men het juiste publiek hiervoor niet kunnen bereiken.

Studio 4°C zorgt zoals steeds voor uitmuntende animatie, de mix van culturele invloeden is verfrissend en voor een keer blijkt de Amerikaanse dub wél de goeie (over uitzonderlijk gesproken). Veel tempo ook, misschien dat de film iets teveel hooi op z'n vork neemt soms, maar liever dat dan te weinig ambitie hebben. Het is duidelijk dat de regisseurs het onderste uit de kan gehaald hebben.

Heb me hier kostelijk mee geamuseerd. Een samenwerking die naar meer smaakt, al vrees ik dat dat na het lauwe succes van deze film niet echt op de planning staat. Hopelijk gaat er wat tijd overheen en wordt dit alsnog een cult hitje, dat verdient deze film zeker.

4.0* en een uitgebreide review

Fijne Franse horror.

Niet zo goed als z'n grote broertjes, maar los daarvan zeer aangenaam kijkvoer.

Blijft lekker grauw en korrelig allemaal. Visueel knap, goeie soundtrack, acteerwerk van de hoofdpersonages goed genoeg.

Niet zo goor en ook niet zo spannend, maar wel een knap sfeertje en wat lekkere vetzakkerij.

't is maar een beetje wat je ervan verwacht. Als je films als Martyrs en A l'Intérieur als meetlat neemt is het een kleine teleurstelling, los daarvan gewoon weer een erg fijne Franse horror.

4.0* en een uitgebreide review