Opinions

Zeer spannende film die mij van begin tot eind heeft geboeid. Het acteerwerk van Pacino was zoals gewoonlijk meesterlijk. Hij is ook gewoon echt goed gecast voor deze rol. Het leek wel of de rol gewoon voor hem geschreven was. Ook Charlize Theron kwam heel overtuigend over als een vrouw die de wanhoop nabij is en krankzinnig is geworden.

Over het spel van Reeves ben ik minder te spreken. Ik vond dat in het niet vallen bij zijn tegenspelers. Ik ben eerlijk gezegd sowieso niet zo'n fan van hem. Het einde vind ik ook een beetje jammer. Ik vond het een beetje een afknapper dat het allemaal "dagdroom" bleek te zijn.

Maar alles bij elkaar vind ik het verhaal heel spannend en het acteerwerk van de meesten super dus wat mij betreft is dit zeker wel een aanrader.

Ik vond de film op zich wel goed, maar ik vond het soms overkomen als een kinderfilm. De scene waarin Dunst loopt te vertellen over Amerika en over pizza's heeft mij ook geirriteerd. Wat voor nut had het nou om die mensen dat te gaan vertellen. Ze even een beetje lekker maken ...

De gedeeltes waarin Dunst de deur open moest doen volgens joodse traditie vond ik wel een mooi stukje in de film. Heel symbolisch. Voor de rest kwam de film soms een beetje flauwtjes op me over.

Aan de andere kant is het wel een verademing om eens een film over de WO2 te hebben die niet volgestampt is met gruwelen. De gruwelen waren wel de werkelijkheid maar dat aspect hebben we al heel vaak gezien.

Ik vond het geen heel slechte film maar ik kon er ook niet echt vrolijk van worden. Het verhaal is saai. Oersaai zelfs. En dat nekt de film toch een behoorlijk eind. Daarnaast vind ik de acteerprestaties onder de maat. Zeker voor deze acteurs.

Brad Pitt is wel een acteur die wat mij betreft hele wisselende resultaten aflevert. De ene keer vind ik hem supersterk zoals in Fight Club maar af en toe vind ik hem ook te gekunsteld over komen. Ook bij deze film vond ik hem maar matig. Zijn accent was wel heel erg knap gedaan en deze weet hij ook de gehele film vast te houden maar hij draagt het verhaal niet. Hij straalt totaal geen emotie uit en je kan totaal niet aan hem zien waar hij vandaan komt en wat hij allemaal heeft meegemaakt.

Harrison Ford vond ik ook erg matig. De band die de twee mannen krijgen komt ook totaal niet op me over terwijl ze toch een soort van respect voor elkaar ontwikkelen.

Desondanks bleef ik wel naar de film kijken en kon het me redelijk boeien. De band die Frankie met de familie van Tom krijgt is wel leuk om te zien en ook het einde als de twee mannen elkaar neerschieten is wel goed in elkaar gezet. Maar de rest van de film is helaas behoorlijk saai.

Ik vind dit eigenlijk wel een spraakmakende film. Naar mijn mening wordt hier toch niet alleen het aandeel van de papparazzi vertoont maar ook het aandeel van Diana en Dodi zelf. Dat wordt niet altijd gedaan. Natuurlijk waren de papparazzi wilde beesten die ze op liepen te jagen. Maar de beslissing om alles op het laatste moment te veranderen en niet te luisteren naar de lijfwachten (die er ook te weinig waren omdat ze er niet meer wilden aannemen) was ook een fatale beslissing.

Er werd veel gebruik gemaakt van intervieuws en getuigenintervieuws maar ik vond dat zeker niet hinderlijk overkomen. Voor mij bleef het toch nog een behoorlijke speelfilmniveau houden. Het veraste mij wel dat Mohamed Al Fayed aan deze film meewerkte want hij werd niet altijd even positief neergezet.

Het acteerwerk is zeker goed. Vooral de actrice die gestalte gaf aan Diana deed dit formidabel.

Best een aparte film. Drama en komedie zijn met elkaar verweven in deze film. Normaal ben ik totaal geen fan van typetjes a la Eddy Murphy in films maar hier vond ik het eigenlijk wel hele grappig. De broer niet zo maar die oma was echt behoorlijk grappig af en toe.

Het verhaal is heel apart. Flauwe af en toe platte komedie, drama, romantiek en spiritualiteit komen hier allemaal aan bod en lopen door elkaar heen en dat maakt deze film behoorlijk uniek. In het middenstuk dreigt het een beetje saai te worden maar vanaf het moment dat ze weer naar het huis van haar exman gaat begint het toch weer interessanter te worden.

Een humorfilm met een spirituele boodschap. Heel apart.

Ik heb deze film al een aantal keren gezien en het blijft een geweldige film om te bekijken. Bruce Willis is echt geknipt voor deze rol. Die complete houding en mimiek van die man zijn gewoon geweldig. Ik vraag me ook af of ik de film wel net zo goed zou vinden als een ander de rol speelt want hij IS gewoon deze personage.

Prachtige actiescène's. Vooral voor de tijd waarin de film gemaakt is is het heel spectaculair. Heerlijke actiefilm waarbij je op het puntje van je stoel blijft zitten.

Als je een "Die Hard" film opzet dan zit je eigenlijk al goed wat betreft actie, spanning en sensatie. Zo ook bij dit deel. Maar ik blijf erbij. Deel 1 is nog altijd het beste deel uit de reeks. Maar goed, ook in dit deel kom je niet bedrogen uit.

Op zich vond ik de combinatie van Samuel L Jackson en Willis erg leuk. De dialogen waren scherp en geregeld grappig. Op een gegeven moment komt het thema racisme wel erg vaak naar voren en op een gegeven moment word dat wel een beetje too much. Het grapje is er dan wel een beetje af. Maar verder is het echt wel heel leuk hoe die twee op elkaar ingespeeld zijn. Vooral in het begin als Willis met een bord om zijn nek door een achterbuurt loopt is erg geestig.

Wat ik ook een sterk punt vind is dat de spanning er van het begin tot het einde goed in blijft zitten. Ik heb het nergens echt in zien zakken. Dus als je een goed en degelijke actiefilm wil dan zit je met deze film helemaal goed.

Op zich kijkt deze film wel lekker weg maar echt bijzonder vind ik hem niet. Je blijft wel geboeid gedurende de film maar toch blijft alles behoorlijk op de vlakte. Het acteerwerk vond ik ook heel gematigd en af en toe behoorlijk saai. Vooral Jennifer Connelly vond ik helemaal een nietszeggend figuur in het geheel. Winona Ryder was de enige die nog een beetje diepgang in het geheel bracht.

Leuk is dat je je wel afvraagd wat je zelf zou doen in een dergelijke situatie maar het verhaal zelf is heel statisch uitgewerkt.

De film was op zich wel geinig maar heel vaak was hij gewoon ronduit flauw. Met als hoogtepunt het daadwerkelijke "nerd" diner waarin het helemaal over de top ging. Vooral die leidinggevende bij de belastingdienst was te flauw voor woorden. Dat vond ik wel jammer.

Het samenspel tussen Rudd en Carell vond ik wel weer heel leuk en dat maakte de film niet een gehele afgang. Vooral de opgroeiende vriendschap tussen de twee vond ik wel aandoenlijk om te zien. Je zag hoe er toch diep, heel heel heel diep van binnen een normaal persoon schuilt in Barry die Tim ook steeds meer begon te zien en te begrijpen. Jammer dat de overdaad aan flauwe humor dit weer een beetje teniet deed.

De rare hobby van Barry met zijn muizen was wel leuk gevonden. Vooral door ze als stukjes tussendoor te tonen gaf het een leuke afwisseling. Mede hierdoor en het goede samenspel tussen de hoofdrolspelers heeft ervoor gezorgd dat ik de film geen totale onvoldoende heb gegeven maar het scheelde niet veel.

Als ik deze film voor de tigste keer weer kijk, dan voel ik weer het heerlijke gevoel van een fantastische vakantie en een heerlijke allesomvattende vakantieliefde.

Misschien heeft deze film niet meer te bieden maar voor mij hoeft dat ook niet !!

Superspannende film. De ene plottwist volgt de andere op maar het wordt nergens rommelig. Als er een woord is die deze film moet omschrijven dan vind ik het wel "strak". Het is allemaal hele clinisch en helder weergegeven. Ook de manier van filmen en de omgeving zijn heel strak vormgegeven. Heel bijzonder.

Het verhaal is heel sterk waarin er onderhuids heel veel aan het broeien is. De grote vraag voor mij was waar de loyaliteit van Danny nou werkelijk lag. Was dat bij de medeontvoerder (ben zijn naam alweer kwijt) of bij Alice ? Op het einde bleek bij geen van beide maar ik ben er voor mezelf nooit achtergekomen waar zijn loyaliteit en zijn liefde in het begin nou ècht lag. Het feit dat je je dat blijft afvragen vind ik een heel sterk punt.

Het einde is ook heel erg sterk. Je blijft eigenlijk van begin tot einde geboeid bij deze film. Als je een avondje spanning wilt dan is deze film zeker een aanrader.

Toen deze film uitkwam was het succes volgens mij voornamelijk te danken omdat het in de nasleep zat van het succes van Basic Instinct waar Douglas ook te maken kreeg met een gevaarlijke sexie vamp. Deze film vind ik persoonlijk wat beter dan Basic Instinct. Er zit meer spanning in en ook de sexuele spanning wordt beter weergegeven.

Het verhaal is nou niet één van de spannendsten en van het acteerwerk val je nou ook niet direct van je stoel maar toch blijft het een behoorlijke spannende film om naar te kijken.

Nou, ik ben dus niet bepaald gecharmeerd van deze film. De personages zeiden me namelijk totaal niets. Ik snapte hun beweegredenen totaal niet en ik vond ook dat het niet uitgelegd werd. Vaderlief gaat als professor zijnde een affaire aan met een studente en wordt daardoor ontslagen. Hij toont er echter totaal geen emotie bij. Ik snap ook helemaal niet waarom hij uberhaupt iets aanknoopte met de studente.

En van dochterlief begrijp ik al helemaal niets. Waarom wilde ze in godsnaam in dat huis blijven en waarom liet ze zich zo vernederen door die buurman. Nergens in de film word dit uitgelegd. Ik hou er best wel van als bepaalde dingen opengelaten worden in een film maar dit was waarschijnlijk toch iets te filosofisch voor me.

Qua mooie beelden en sfeer etc. sprong de film er ook niet echt uit voor mij.

Het duurt heel erg lang voordat het eindelijk een keertje spannend wordt, maar er zitten op het einde zeker genoeg spannende momenten in. Een echt verassende film is het niet.

Wat een saaie film was dit. En dat had ik eigenlijk niet verwacht. Er gebeurt werkelijks niks in de film. Ik vraag me af wat ze nu wilden vertellen.

Als het als romantische film was bedoeld dan kwam dat totaal niet uit de verf want de relatie die zus met oom kreeg ging helemaal nergens over. Van het ene op het andere moment lag ze met hem in bed. Hetzelfde geld voor de relatie die Roxy zelf kreeg de advocaat. Geen inleidend verhaal, opeens staan ze gewoon te zoenen.

Als komedie slaat het ook nergens op want ik heb nergens om kunnen lachen. De film had zich ook net zo goed in Amerika af kunnen spelen want het franse element in de film kwam nou ook weer niet echt over.

Ik vond het gewoon een hele matige film terwijl je hier toch genoeg ingredienten had om een leuke romcom van te maken.

Een harde en naar mijn idee realistische film die het grimmige leven in een dergelijke gevangenis weergeeft. Vooral het acteerwerk helpt er aan mee dat deze film veel indruk op me heeft gemaakt. Vooral Butch, die als een lopende tijdbom rondliep, kwam erg indrukwekkend op me over.

Nergens word het verhaal zoetsappig wat ik zeker kan waarderen. Het blijft gewoon een hard en rauw geheel. Ik snap alleen niet dat die bewaarder nog zijn werk mocht uitvoeren nadat hij een jongen zo hard tegen de muur had gegooid dat hij overleed. Er zal hem uiteindelijk toch wel de hand boven het hoofd gehouden zijn, ook al zei die ene bewaker tegen hem dat hij beter een goed financieel plan klaar kon hebben (of iets in die trant).

Kortom, een indrukwekkende film. Aanrader !

Mij persoonlijk viel de film een beetje tegen. Ik vond het geheel nogal saai verlopen. Het had een beetje een kneuterig sfeertje dat ook heerst in 'Bennie Stout" maar hier kwam dat toch veel minder uit de verf.

Wat mijn dochter betreft heb ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik de film met haar heb bekeken. Ze is 6,5 jaar oud maar ze heeft er 2 nachten nachtmerries van gehad terwijl ze qua engere films toch wel wat gewend is. Ik had ook niet echt het idee dat het nou zo'n enge film was. Misschien het thema alleen al, ik weet het niet ....

Maar goed, al met al vind ik het een beetje magertjes.

Zeer sterke rol van Kathy Bates die eerlijk gezegd de film wel een beetje draagt. Het neigt af en toe naar langdradigheid maar omdat de regisseur er zo'n apart sfeertje eromheen creeert blijf je toch wel geboeit kijken. Want het is zo apart dat je in het begin denkt dat ze schuldig is en er dan uiteindelijk achterkomt dat ze een wanhopige moeder was die uiteindelijk tot haar wanhoopsdaad komt. En dan heb ik het hier over de eerste moord op haar man..

Visueel gezien vond ik de film wat minder. Af en toe had ik het gevoel een beetje naar een misdaadserie uit de jaren 80 zat te kijken. Het verhaal is wel heel meeslepend dus dat maakt een hoop goed.

Op zich vond ik dit een hele goede film. Het acteerwerk was supersterk vooral van Muller en Lammers. Maar het geluid vond ik wat zwak want ik vond sommige dialogen niet altijd even goed verstaanbaar. Verder had ik het gevoel dat er heel veel uit het verhaal is gelaten en niet alles verteld werd en dat hield ik heel de film toch in mijn achterhoofd. Maar de film is het zeker de moeite waard om naar te kijken.

Ik vond deze film een vleugje "Natural Born Killers" hebben Een klein beetje dan. Goede film. Ik raak bij dit soort films met een dergelijke montage vaak het verhaal kwijt ( een leek en ik word oud) maar bij deze film had ik dat niet.

Deze film viel mij een beetje tegen. Ik had hem veel spannender ingeschat. Inderdaad ook vanwege wat hier boven staat: Michael Douglas speelt over het algemeen altijd in goede thrillers.

Aan zijn acteerwerk zal het ook niet liggen. Dat van Brittney Murphy vond ik niet om over naar huis te schrijven. Te overdreven en niet geloofwaardig vond ik het. Terwijl ik normaal best wel onder de indruk van haar ben. Dit keer sloeg ze voor mij de plank mis. Als psycho kwam ze niet op mij over. Terwijl ze dat in Girl Interupted wel deed.

Op zich is deze film nog wel waard om naar te kijken maar hij voldoet niet naar de standaard van allebei de acteurs. Wat het precies is kan ik mijn vinger niet precies opleggen. Deze film was het gewoon nèt niet. *2,5

Visueel gezien een mooie film om naar te kijken en daar komt ook nog bij dat er ontzettend goed geacteerd word. Vooral Val Kilmer springt er hierin uit. Hij lijkt ook nog eens angstig veel op Jim Morrison. Maar ook Meg Ryan vind ik geen slechte rol neerzetten. Vooral de scène's waarin ze helemaal van de wereld zijn, zijn erg goed overgebracht. Ook de complexe relatie tussen Pam en Morrison is te voelen. Ik moet bekennen dat ik na verloop van tijd een beetje mijn aandacht begin te verliezen want ik vind het wat te lang duren allemaal. Maar toch is het een sterke film.

Een thriller die je blijft boeien door de vele plotwendingen. Het sterke van deze film is dat je toch hoop blijf houden dat het hoofdpersonage toch goed blijkt te zijn en niets met die overval te maken heeft. Het is wel verfrissend om eens mee te maken dat het hoofdpersonage een keer niet één van de good guys is. Het is heel intrigerend omdat ik in het begin er echt van was overtuigd dat ze onschuldig was.

Ik vond de sfeer wel spannend in de film. De grimmige kant van de bevolking vond ik er heel goed uitkomen. De actrice die Dorothy speelt is echt geweldig goed. Van Carice van Houten was ik in het begin niet zo onder de indruk. Dat zal voornamelijk zijn gekomen doorhaar steenkolen engels. Nadat ze er achter komt wat er precies aan de hand is met Dorothy en ze haar overleden zoontje begint te zien vind ik het spel van Carice veel beter worden.

Eerlijk gezegd heb ik wel een beetje gemist hoe Dorothy op het einde nou van het eiland is afgekomen. Je ziet een scene van een bijeenkomst in de kerk en daarna dat ze het lichaam van de psychologe dumpen en dan opeens zag ik Dorothy in die inrichting zitten. Heb ik hier iets gemist ?

Al met al best een spannende film.

Lekker spannende film vind ik het wel. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk alle films waar Ashley Judd in speel wel goed vind. Waarom weet ik eigenlijk niet maar ze kiest blijkbaar alle goede uit, denk ik. Het verhaal zit goed in elkaar en is vanaf het begin af aan lekker spannend. Het sterke aan deze film is ook dat de spanning goed vastgehouden word.

Ik lees hierboven een aantal keer dat het verhaal wel behoorlijk voorspelbaar was en daar ben ik het ook best wel mee eens. Ik wist bij voorbaat al dat haar man nog in leven was, dat hij ervandoor was gegaan met die vriendin van haar en dat de gehele "moord" op de boot in scène was gezet. Ook wist ik al dat hij een nieuwe identiteit had aangenomen en dat zij hem toch alsnog zou gaan vinden.

Ook al wist ik al die dingen toch vond ik het nog steeds heel spannend om te volgen. Daar heb ik me dus niet aan gestoord. Zolang de spanning maar goed vastgehouden word vind ik voorspelbaarheid niet eens zo'n probleem.

Wat een schitterende film is dit. De sfeer alleen al komt zo sterk over. Maar waardoor deze film staat als een huis is door het kippenvelopwekkende acteerwerk. Jemig, Meryl Streep en Phillip Seymore Hoffman spelen echt de sterren van de hemel. Vooral als hun karakters in dialoog met elkaar gaan.

Verder vind ik ook zo mooi dat de film de gehele tijd in de grijze zone blijft. Daar bedoel ik mee dat er geen echt slechte partij of een echt goede partij in zit. Waarin ook geen van beide kant echt gelijk of ongelijk heeft. Het feit dat het open blijft staan of de priester nou wel of niet iets gedaan heeft geeft deze film toch ook een extra dimensie. Wat een schitterend drama is dit.

Nou moet je weten dat ik wat betreft dit soort films echt een bange poepert ben maar ik ben nergens echt bang geweest. De effecten van Lamia kwamen soms net zo nep over als in een spookhuis op de kermis.

Wel zaten er wat goeie ranzige scene's in. Ikzelf ben daar absoluut geen fan van maar ik weet dat sommige mensen dit wel kunnen waarderen. Yuk, wat een smerig oud mens. Brrrrrrrr.

Het verhaal vond ik ook niet zo heel erg origineel en ik vond het einde erg afgeraffeld. Ze gaat helemaal naar een medium en ondergaat een hele sceance en weet ik veel wat en op het einde blijkt het zo simpel te zijn als het teruggeven of weggeven van de knoop. Geen briljant slot waar je door verrast word helaas.

Op zich wel een interessante film om naar te kijken maar het heeft me nergens echt gepakt. Naar mijn idee bleef het wat te veel op de vlakte. Het drama aspect kwam niet zo uit de verf want de emotie van de dokter om het verlies van zijn vrouw werd wat zwak weergegeven. Om te zien hoe iemand dit ervaart moet je toch wat meer over het verhaal van de twee en het verlies zelf te zien krijgen. Het thrillergedeelte was ook behoorlijk flauwtjes. Nergens vond ik het echt spannend worden.

Het einde was wel een verrassing. Ik had echt niet verwacht dat hij zijn zoon zou ontdekken in dat dorp. Dat vond ik wel een leuke twist in het verhaal. Maar verder heeft niets mij echt verrast.

Wow, ik vond de shots met de draak erin erg mooi in elkaar gezet en soms zelfs spectaculair. Leuk dat een van oorsprong spannend fantasyverhaal ook zo veel humor bevat. Het enige nadeel hieraan was dat het, door deze luchtige ondertoon, nergens echt spannend werd. Maar toch heb ik zeker wel genoten van deze film.

Mooie film. Maar hoe fantastisch de muziek ook is, het gaat op een gegeven moment wel een beetje te veel worden.

Mooie scene's: het moment dat de dreamettes tijdens de talentenjacht horen dat ze niet hebben gewonnen. Op dat moment valt het doek naar beneden en is er een oorverdovende stilte. De teleurstelling van dat moment is heel goed in beeld gebracht.

En als Effie naar buiten rent, terwijl buiten de rellen aan de gang zijn. Dan ziet ze pas in wat voor plastic wereldje ze leeft. Die tegenstelling was heel mooi.

Eddy Murphy was verbazingwekkend goed. Een keer in een andere rol. Normaal ben ik niet zo'n fan van hem maar hij was zeker goed in deze film.

Het is een mooi verhaal maar inderdaad is het einde niet realistisch. Helaas wint looks vaak nog altijd van talent. Uitzonderingen daargelaten, dus het is wel mogelijk. Er zijn dus bijna evenveel min al pluspunten. *3,5