Opinions

Het verhaal is natuurlijk aangrijpend met een dergelijk onderwerp. Toch vond ik het nergens overmatig dramatisch worden. Maar soms vond ik dat ik niet ècht bij de echte emotie van de vader kon komen. Clive Owen zette wel een sterke rol neer als charismatische man maar op de momenten dat hij echte emotie moest tonen vond ik dat een beetje achterblijven.

Het kleine jongetje vond ik wel heel sterk neergezet. Heel indrukwekkend om te zien hoe hij in zijn kleine kinderwereldje dit grote verdriet verwerkt. Mooi om te zien hoe hij in het begin zijn "hogheaven" wilt neerzetten waar geen regels gelden maar dat hij uiteindelijk er toch achterkomt dat kinderen vooral de veiligheid van regelmaat nodig hebben. De verhaallijn met zijn oudste zoon vond ik ook heel mooi.

Ik heb het hier al een paar keer gelezen maar ik vond het ook een heel harde en confronterende film. Ik heb hem al 2 keer gezien maar ik blijf er een beklemmend gevoel bij houden. Als je ziet hoeveel haat en angst er heerst bij mensen kan je je haast niet voorstellen dat het in het echt ook zo is. Helaas is dat dus wel zo. Ik vind echter wel dat er wel op een hele amerikaanse manier naar gekeken word. Ik kan niet precies uitleggen wat ik er precies mee bedoel maar het is gewoon een gevoel.

Het acteerwerk van Hillary Swank is heel sterk. Ik kon niet alle beweegredenen van haar karakter begrijpen want ze bedonderde toch bepaalde mensen en vooral meisjes door zich voor te doen als jongen terwijl ze dat officieel (nog) niet was. Maar aan de andere kant kon ik zo met haar meeleven. Heel knap hoe ze dat heeft neergezet.

Deze film is echt schitterend. Je verwacht een leuke, luchtige meidenroadmovie. Je verwacht dat de tegenstellingen tussen Jane en Mary-Louise ( ik ben haar naam in de film kwijt) voor veel humor zorgen. Het is al een tijdje geleden dat ik deze film heb gezien maar hij zit me nog zo goed in het geheugen. Behalve de naam dan ha, ha.

Humor was er zeker maar het dramatische verhaal wat er achter zit, vond ik heel erg mooi neergezet. Een mooie balans was daar in gemaakt en dat lukt niet in iedere film. Echt heel mooi, het kijken waard. Ik ga er zo weer voor zitten.

Ik vond het wel een goede film om naar te kijken maar dan vooral vanwege het sterke acteerwerk. Vooral het samenspel tussen vader en zoon vond ik erg goed. Hoe hij probeert om met al zijn kracht om zijn zoon op het rechte pad te behouden. Toch heb ik niet echt het idee dat dit een heel realistisch beeld is van hoe het er echt aan toe gaat in een dergelijke achterbuurt. Ik heb het idee dat het er veel rauwer aan toe gaat. Dit kwam toch een beetje te slapjes op me over.

Ik vond het een superleuke kinderfilm. Het thema sprak mij zeer aan. Misschien wel meer dan de meeste kijkers omdat ik zelf een kind met ADHD heb. De duidelijke manier waarop wordt weergegeven hoe het er in het hoofd aan toe gaat bij Brammetje kwam op mij heel realistisch over. Ik vond dat zeer leerzaam om te zien. Ook de gedragingen van Brammetje zijn ZO herkenbaar.

Wat betreft de film zelf valt mij vooral het acteerwerk op. Vooral de moeder van Bram en Bram zelf waren heel overtuigend. Het heeft ook een gemoedelijk en huiselijk sfeertje dat heel de film ook vast word gehouden. Ik vind dit zeker één van de betere nederlandse kinderfilms van de laatste tijd. Een film die zowel jong als oud aanspreekt.

Mwoa, het ging wel. Op zich wel een schattig filmpje maar het is nou niet echt een film waar het voor volwassenen leuk is om mee te kijken. Voor mijn dochtertje trouwens ook niet zo want haar aandacht verslapte geregeld. Het ziet er op zich wel leuk uit maar de karaktertjes zijn toch niet zo interessant denk ik. Deze tekenfilm is natuurlijk wel wat ouder maar ik denk niet dat het daaraan ligt bij onze dochter want ze kijkt ook altijd met veel plezier naar tekenfilms als Maya de Bij en Vrouwtje Theelepel. Die zijn toch ook van de oude stempel. Maar helaas vond ze deze wat minder. En wij ook.

Het verhaal en de spanningsopbouw vielen wel wat tegen maar het acteerwerk van Foster is echt supersterk waardoor het toch wel een goede film blijft.

Voor ieder wat wils in deze film. Actie, spanning, romantiek, vechtscène's, drama ... alles komt wel aan bod in deze film. Daarom is hij waarschijnlijk zo geliefd bij het grote publiek. Ik vind het ook knap dat in een film al deze punten zo kwalitatief goed zijn neergezet.

Mel Gibson zet William Wallace ook heel overtuigend neer. De ene keer heel stoer en dan weer heel kwetsbaar. Ik heb echt genoten van deze film.

Deze film is heel spannend ! Maar je moet er wel even geduld voor hebben want het eerste half uur vond ik hem nogal saai. Er werd een beetje interessant geslingerd met wat vakjargon van de FBI maar meer was er ook niet.

Zodra Eric als assistent aan de slag gaat voor de man waar ze achteraan zitten wordt het pas spannend. Heel mooi om te zien hoe Chris heen en weer slingerd in zijn gevoel voor de beste man en zijn ambitie.

De sfeer in de film is redelijk donker en mat maar ik vind dat wel bij het verhaal passen. En het is interessant om te zien hoe je je kan vergissen in mensen. Dat laatste stukje in de lift vond ik wel een kippenvelmoment. En het moment dat Eric's baas op Eric begon te schieten in het bos. Het verhaal en de sfeer in de film zijn misschien af en toe vlak en niet goed uitgewerkt maar ik vond het psychologische effect in deze film heel goed naar boven komen.

Deze film viel mij zwaar tegen. Er gebeurde niets spannends en de liefde tussen de twee hoofdpersonen kwam nou niet echt uit de verf. Eigenlijk wel gek omdat ze in het echt wel een relatie met elkaar kregen.

Door alleen foto's te laten zien van het verloop van de relatie kwam de liefde die de twee hadden ook niet echt goed over. Ze hadden het beter met videobeelden over kunnen brengen, denk ik. Nu was het zo statisch en kon ik me niet echt inleven.

Het open einde vond ik ook erg jammer. Dit soort films moeten gewoon doen wat ze altijd doen. Gewoon een lekkere happy- ending.

Redelijk spannende thriller met weinig poespas en die redelijk simpel blijft in de verhaallijn en de algehele sfeer. En daar is niks mis mee. Het is misschien zelfs wel een beetje een verademing.

Echt helemaal heb ik me niet ingeleefd in het verhaal en ik weet eigenlijk niet waarom dat nu eigenlijk is. Misschien wel omdat je zo weinig van de daders ziet en er daarom blijft het nogal abstract wie ze zijn. Ze krijgen niet echt een gezicht.

Het acteerwerk van menig acteur inclusief Curt Russel was ook niet altijd even overtuigend moet ik zeggen. Af en toe neigt het een beetje naar overdrijven maar het was ook weer niet dramatisch slecht. Eigenlijk is het heel moeilijk om deze film te beoordelen want het blijft allemaal een beetje in het midden.

Het is af en toe een beetje saai maar niet de gehele tijd, het acteerwerk is af en toe behoorlijk matig maar ook niet heel de tijd. Het is niet echt een waanzinnige goede film maar hij is zeker ook niet slecht.

De film viel mij een beetje tegen maar misschien waren mijn verwachtingen wat te hoog. Lekker sfeertje, goed verhaal maar ik had moeite om in de film te komen.

Het acteerwerk van Audry Hepburn vond ik niet goed. George Peppard deed het beter naar mijn smaak. Bijvoorbeeld die scene waarin zij hoort dat haar broer is overleden. Die reactie van haar vond ik ontzettend fake.

De rol van Roony snap ik gewoon niet. Die man kan zo veel meer dan dit soort flutrollen. De rode kater was inderdaad geweldig ! Op zich leuke film om naar te kijken omdat er een lekker sfeertje in zit en het verhaal is ook best leuk maar verwacht geen wereldfilm.

In mijn tienerjaren heb ik deze film zoooooooooo vaak gezien en als er toen al Moviemeter was had ik hem zeker met stip op 1 gezet in mijn top 10. Ik kon zo meeleven met alle tieneronderwerpen die de revue passeren in deze film. Misschien werd alles wel erg sentimenteel neergezet maar als tiener beleef je vaak bepaalde dingen dramatischer dan dat je dat doet als je volwassener bent. Tenminste, bij mij was dat zeker zo.

Nu ik wat ouder ben, zie ik wel dat het acteerwerk niet altijd even best was. Zelfs Emilio Estevez komt, als atleet die teveel op de huid word gezeten door zijn vader, niet overtuigend over Alleen Ally Sheedy vond ik wel sterk.

Maar toch kan ik me nog wel inleven in het verhaal en komt het gevoel van vroeger als ik naar deze film kijk terug.

Van deze 2 uur durende film waren de eerste uur en een kwartier behoorlijk saai. De verhalen liepen allemaal gemoedelijk langs elkaar heen maar het werd allemaal behoorlijk emotieloos weergeven. Er werd ook niet echt de diepte ingegaan. Een voorbeeld hiervan is het dochtertje. Waarschijnlijk de grootste reden waarom het huwelijk in zwaar weer terecht is gekomen. Toch zie je vrij weinig van het meisje zelf. Ze wordt meer weergegeven als een bijrol die je sporadisch voorbij ziet komen terwijl ze in het verhaal toch een belangrijker onderdeel was naar mijn mening.

De saaiheid heeft waarschijnlijk voor een gedeelte ook te maken met Robin Wright. Ik vind die vrouw zo'n saaie uitstraling hebben. En dan maakt het niet uit wat voor rol ze speelt. Law daarentegen vind ik het niet slecht doen. Ook Binoche zet een redelijke rol neer.

Toch blijft de emotie van Amira mij vrij onduidelijk. Ik weet uiteindelijk niet of Amira nou wat is gaan voelen voor Will of deed ze alles puur en alleen om haar zoon uit de problemen te krijgen. Misschien geeft het het verhaal wat meer mystiek door dit in het midden te laten maar als een film toch al behoorlijk saai is dan had ik dit toch graag wat verder uitgewerkt gezien. Om toch nog wat drama in het verhaal te krijgen. Helaas is dit wat mij betreft niet echt een aanrader.

Echt een verassend goede film. Alle puzzelstukjes vallen op het eind in elkaar. Ik vond het allemaal erg goed uitgedacht. Een ontknoping die je niet van te voren aan ziet komen.

Deze film viel me eigenlijk een beetje tegen. Het verhaal kwam heel sterk op me over van te voren maar ik vond het zeker niet sterk overgebracht. Ik voelde haar gevangenschap en haar wanhoop niet echt. Ze werd toch vanuit haar thuis weggeplukt om met een zeer onaantrekkelijke en oudere man te trouwen die ze totaal niet kende. Natuurlijk zie je haar wel rondlopen met haar hoofd en schouders naar beneden als een triest vogeltje maar verder dan dat kom je eigenlijk niet tot het personage. Er bleef wat mij betreft wat te veel afstand.

Wat ik wel een mooi aspect vond was dat ze toch een soort van vriendschap kon ontwikkelen met de man waar ze aan uitgehuwelijkt was. Jammer dat dit pas heel kort was en pas gebeurde toen hij weer terug ging naar Bangladesh. Maar dat vond ik wel heel mooi vormgegeven. De acteur die gestalte gaf aan haar man deed dit ook supergoed. Ik vond hem nog wel het beste uit heel de film.

Maar verder werd ik nergens echt geraakt door het verhaal. Ook de verhouding die ze krijgt met de jongen die het naaiwerk rondbrengt komt in mijn ogen niet echt tot zijn recht. Nazneen kwam niet echt verliefd of opgelucht over waardoor je je af ging vragen waarom ze de verhouding begonnen was.

Tja, al met al had dit best een ontroerende film kunnen worden maar ik vind hem te afstandelijk en vlak afgewerkt. Jammer.

Nou, als grote fan van Pride and Prejudice ben ik er wel even voor gaan zitten hoor. Op zich is het wel een leuk filmpje in een Bollywoodachtig sausje. Echt helemaal Bollywood was het ook niet maar voor mensen die nog nooit een dergelijke film gekeken hebben een goede beginner.

Het verhaal is wel leuk. Het hield in hoofdlijnen het P&P verhaal wel goed aan ook al speelde zich alles af in deze tegenwoordige tijd. Dat vond ik wel goed gedaan. De meeste karakters kwamen ook wel redelijk overeen maar bij één vertolking zet ik toch even wat kanttekeningen. Ik vond mr Darcy niet zo overtuigend neergezet. Hij had in het begin veel arroganter en nors over mogen komen. En ook de blikken die hij Lizzy kon toewerpen mochten van mij wel veel broeieriger zijn.

Het zingen tussendoor haalde mij in het begin wel uit het verhaal. Ik moet bekennen dat ik twee liedjes ook gewoon even doorgespoeld heb. In de tweede helft van de film vond ik ze wat beter geintegreerd met het verhaal en irriteerde het me niet meer zo. Ik was er niet kapot van maar op zich keek hij wel lekker weg.

Eigenlijk had ik het niet verwacht maar ik vond het een supermooie film. Het heeft me best gegrepen. Het verhaal vond ik heel erg romantisch en het feit dat het zo'n tijd geleden is geeft het een extra tintje.

De film heeft een beetje een sfeertje van een miniserie a la Stellenbosch of De Brug maar daar hou ik dus wel van. Dat is mijn persoonlijke smaak.

Het acteerwerk vond ik ook heel erg goed. Ik was bij zommerhitte niet zo gecharmeerd van Waldemar Torenstra maar in deze film vond ik zijn karakter ontzettend sterk neergezet want wat straalde die Frank een charisma uit. De rest van de cast was ook heel erg sterk in zijn / haar rol. Af en toe vond ik de reacties van Esther wat betreft haar zoontje (bijvoorbeeld toen ze hem kwijt waren) een beetje fake overkomen. Maar voor de rest was zij ook best goed.

De chemie tussen Frank en Ada was heel erg sterk. De liefdesscenes vond ik een van de sterkste punten van de film. Vooral die ene als Ada na haar ruzie met haar man naar Frank vlucht. Supermooi uitgebeeld.

Ik weet dat ik bevooroordeeld ben omdat ik een zwak heb voor romantische films maar ik vond het echt een geweldige film om naar te kijken.

Ja,ik vond het wel een vermakelijke komedie om naar te kijken. Dat zal veel te maken hebben gehad met de chemie tussen Hudson en Hathaway. Ik vond het een erg leuk samenspel tussen de twee.

Echt zo'n film die perfect is om naar te kijken als je een hele drukke dag achter de rug hebt. Gewoon even verstand op nul.

De romantiek heb ik niet kunnen vinden in de film. Ook al ging het over trouwen. Het ging voornamelijk over de band tussen twee vriendinnen en hoe een te hoog "bridezilla" gehalte deze band een end kan beschadigen.

Deze film zit echt vol met prachtige beelden. Alleen al voor het visuele is deze film het echt wel waard om naar te kijken. Prachtige beelden van het Oude Engeland en Venetie. De gehele sfeer erom heen zorgt er ook voor dat je geboeid naar deze film blijft kijken.

De karakters vond ik helaas erg oppervlakkig. Ze zetten allemaal goede acteerprestaties neer maar ik miste iets. Een bepaalde emotie. Ze zijn allemaal een beetje verknipt voornamelijk door acties van hun ouders en toch komt niet echt uit de verf wat ze nou precies zo geraakt heeft waardoor ze geworden zijn zoals ze zijn.

En de verliefdheid tussen Charles en zus (naam alweer kwijt) maakte ook geen indruk op mij.

Maar zoals ik al eerder zei, voor de schitterende beelden is deze film het echt wel waard om naar te kijken.

Zo mooi in zijn "simpelheid". Mooiste scene vind ik als ze aan het einde in de auto zit, en haar keuze heeft gemaakt. De emotie droop er van af.

Vergeleken met deel 1 vind ik dit deel zo zwak Ze hadden het ook beter bij dat eerste deel kunnen laten. Het komt nu toch een beetje geforceerd uitgemolken over. Bridget had haar happy end gehad en daar hoefden ze niet op door te gaan.

Ik vond de chemie tussen Marc en Bridget ook veel minder in dit deel. De film begon wel sterk met Bridget in de gevangenis en dat was echt een grappige scène maar toch klopte het voor mijn gevoel niet. Het verhaal was voor mij klaar.

Er zitten wel een aantal grappige stukjes tussen maar helemaal wild was ik er niet van.

Het kan me niks schelen en ik kom er nu gewoon voor uit: ik heb deze film zeker al 20 keer gezien en ik vind hem nog steeds geweldig.

Voor dochterlief opgezet maar uiteindelijk zat zij te spelen en ik heb hem alleen af zitten kijken. Stiekem vond ik het net iets te spannend om hem af te zetten. Er wordt aangegeven dat de film voor 9 jaar en ouder is maar ik vind hem toch meer geschikt voor nog wat ouderen kinderen. Ik denk zo vanaf een jaar of 12. Vooral de scene waarin de buurman die man in pak neerschiet vind ik toch ook voor 9 jaar oude kinderen te spannend. Gelukkig was mijn dochter toen al uitgekeken.

Het acteerwerk vond ik redelijk. Het blijven toch kinderen dus daar kan je niet van verwachten dat ze al een superspanning of hoogstaand drama over kunnen brengen. En ook Daan Schuurmans viel me wel mee. Al had hij wel iets stoerder of mysterieuzer gemogen aangezien hij het toch aandurfde om met de politie samen te werken om een criminele organisatie op te rollen. Daar kwam hij dan toch niet echt overtuigend genoeg voor over.

Verder is het een prima film. Zeker voor de oudere kinderen die voor het eerst naar een thriller achtige film gaan kijken is deze wel geschikt. En ik als ouder heb hem dus ook helemaal af gekeken.

Op zich is het wel een mooi kostuumdrama om naar te kijken maar er ontrbrak iets. Het had alles wat een kostuumdrama moest hebben maar ik miste de onderhuidse spanningen. In deze tijden mochten de mannen en vrouwen vaak niet alleen samen zijn voordat ze getrouwd waren waardoor ze steeds meer naar elkaar gingen verlangen en er een bepaalde broeierige sfeer ontstaat. Tenminste ... dat idee heb ik na het aantal kostuumdrama's dat ik gezien heb. Bij deze film miste ik dat een beetje.

Ik vond het wel mooi om af en toe mooie poezie voorbij te horen komen maar misschien was het toch net iets te veel waardoor de vaart een beetje uit het verhaal ging.

De personage's vond ik niet zo heel boeiend. Ze bleven naar mijn gevoel een beetje te veel op de vlakte. Waarom waren ze nou zo verliefd op elkaar ? Het ging niet echt de diepte in. Het enige personage wat ik wel boeiend vond was mr Brown. Waarom was die man zo fel tegen de relatie tussen John en Fanny ? Ik had het gevoel dat hij zelf verliefd was op John. Wat natuurlijk absoluut niet kan in die tijd.

Toch is het zeker wel een prettig drama om naar te kijken en heb ik ook een traantje gelaten op het einde.

Jullie zullen me gek vinden maar het thema homosexualiteit vond ik eigenlijk ondergeschikt in deze film. Ik vond het gewoon een schitterend en tragisch liefdesverhaal, dat ons verteld dat we altijd ons hart moeten volgen.

Dat het belangrijkste in het leven is dat je bij degene bent van wie je daadwerkelijk houdt. Dat je altijd voor je eigen geluk moet kiezen en niet dat van een ander want dan kan je wel eens zo ontzettend eenzaam eindigen zoals in deze film wordt weergegeven.

Wat betreft de helaas nog steeds bestaande onverdraagzaamheid tegen homosexualiteit die door deze film toch ook ook weer een beetje aan het licht kwam ( gezien sommige reacties, vooral uit de US natuurlijk): het is wel typerend dat de reacties die deze film bij sommigen heeft ontlokt, juist de reden is dat de hoofdpersonen uit dit verhaal niet bij elkaar durfden te zijn.

Bangkok Hilton, Midnight Express en Return to Paradise waren inderdaad hele goeie films, maar ik vind dat een ander zich ook nog wel aan dit soort films mag wagen. Zeker als het zo'n goeie film wordt als Broke Down Palace. Deze film komt misschien nog niet tot het niveau als eerder genoemde films. Maar ik vond deze toch ook heel erg goed hoor ! Claire Danes was ook weer heel goed in deze films. Vind ik best een goede actrice.

Ach ja, het einde was al te raden in de eerste 10 minuten van de film. En de rest was ook allemaal voorspelbaar en standaard zoals de vader die de jongen in elkaar slaat die zijn dochter heeft geprobeerd te verkrachten e.d.. Maar dat kan me niets schelen. Ik vond het gewoon een heerlijke film om naar te kijken.

Er zit gewoon een heerlijke sfeer in. Zo'n lekker dorpsgevoel waar je je al helemaal in thuis kan voelen.

Wat een ongelovelijk sterk acteerwerk was dit zeg. Ik heb zelden iemand zo goed en krachtig een rol zien neerzetten. Jemig, ben echt onder de indruk. Dit is ook een grote reden waarom ik zo'n hoog cijfer geef.

Verder kan ik het komische randje om de film heen wel waarderen. Ook de scène's waarin Hardy in de camera spreekt vond ik heel goed gevonden. Een minpunt vond ik de stukjes tussendoor waarin hij een soort "standup comedian" is. Ik vind dat helemaal niet in contrast staan met de rest van de film. Het paste naar mijn idee totaal niet. Ja, ik ben wel onder de indruk van deze film.

Spannende film. In het begin vond ik het allemaal een beetje te chaotisch waardoor je niet echt lekker in het verhaal kwam. Je vloog van het ene verhaal naar het andere waardoor de uitleg een beetje te minimaal bleef. HIerdoor duurde het onnodig langer voordat je de personage's en hun verhalen leerde kennen.

Vooral het middenstuk is erg spannend. Zodra de vaart een beetje uit het verhaal gaat en je de tijd gegunt word om wat meer mee te krijgen van het verhaal van de agenten dan ga je wat meer binding met het verhaal krijgen. Dat gebeurde voornamelijk op de helft van de film. Vooral het verhaal van het personage van Hawke sprak me erg aan. Je ziet de wanhoop ervan af stralen.

Qua acteerwerk vond ik Hawke erg zeker uit springen. Maar ik moet zeggen dat ik ook wel positief verrast was door Richard Gere. Het was de eerste keer dat ik een rol van hem zag die zich niet afspeelde in een romcom. En hij deed het nog goed ook.

Het einde vond ik dan wel weer een beetje erg heftig. Het kwam een beetje geforceerd over. Uiteindelijk worden ze neergeknald en dan .... dan is het gelijk over. Ik had graag willen zien of het gezin van die narcotica agent nu nog de uitkering van een ton kreeg waar ze het tijdens het kaartspelletje over hadden. Of wat gaat de gepensioneerde agent verder doen. Het was voor mij een beetje onbevredigend. Soms kan een einde wel abrupt zijn maar dan moet er wel stof tot nadenken ontstaan en dat had ik in dit geval niet.