Opinions

Een mooie en indrukwekkende film. Ik heb hem samen met mijn man gekeken en ik had zeer mijn twijfels of hij het wel een goede film zou vinden met al dat ballet maar hij vond het ook een hele goede film. Dit is dus niet alleen een film voor balletliefhebbers.

Hetgene wat het sterkst aan deze film is, is als eerste het supersterke acteerwerk van Portman. Hoe zij laat zien hoe Nina steeds verder verstrikt raakt in haar eigen gecreeerde wereld waarin ze alleen maar ballet kan zien, horen, voelen en ademen is ongelovelijk. Haar hele mimiek, houding, mise en scène, alles klopt tot in de puntjes. Ik vond het fenomenaal.

Ook de mysterieuze manier waarop haar psychoses worden getoond was heel sterk. Je weet zelf ook niet meer wat nu echt is of wat er in haar verstoorde brein is ontstaan.

En dan het slot .... werkelijk adembenemend !!!

Ik kan me nog herinneren dat toen deze film uitkwam er een verhaal de rondte ging dat dit een waargebeurd verhaal zou zijn. Iedereen was gelijk heel benieuwd naar deze film. Tijdens het kijken van de film zat ik ook heel de tijd goed op te letten. Zou dit echt kunnen zijn ? .... Volgens mij is dit nep ?.... Of toch .... ? Het gaf toen voor mij wel wat extra dimentie aan de film.

Op zich word er door de manier van acteren wel spanning opgebouwd maar het verhaal zelf vind ik niet zo spannend. Er gebeurd ook eigenlijk niet zo heel veel. Ik heb hem één keer gezien en dat is eigenlijk wel genoeg voor mij. Een tweede keer bekijken hoeft niet zo nodig.

Deze film is behoorlijk overdreven en hysterisch en je moet er ook echt wel voor in de stemming zijn. Vooral de stukken waarin de ex van Nadia achter hen aanzit zijn erg over de top. Maar als je er dan voor in de stemming bent dan is het best een grappige film om te zien.

Toen ik de film aan het kijken was vond ik het verhaal wel interessant maar erg bijzonder vond ik de verfilming niet. Een dramafilm waarvan ik er wel meerdere heb gezien en die zich nergens echt in onderscheidt.

En toch moet ik zeggen dat ik de dagen na het kijken van deze film er toch geregeld aan terugdenk. Hij blijft dus wel hangen.

Het acteerwerk van Sandra Bullock vond ik best goed. Ze zette haar personage heel charismatisch en sympatiek neer. Ze zorgde er ook voor dat ik geintereseerd was in het persoon want het is nogal niet wat om een wildvreemde reus van een jongen uit van een heel ander soort achtergrond in je huis en je gezin te laten. Maar zo heeft hij wel een kans gekregen op een beter leven.

Ja, echt een verhaal waar je over na blijft denken. Ik vond de film af en toe wel wat te langdradig. Vooral het begin van de film had van mij wat ingekort mogen worden. Maar verder ben ik toch wel tevreden.

Ik had een hele andere film verwacht. Meer een soort thrillerachtig iets. Ik vond het begin een beetje irritant. De beelden wisselden zich te snel af en je ging te snel van personage naar personage waardoor het geheel een beetje verwarrend overkwam.

Toch vond ik het wel fascinerend om te zien hoe een samenleving kan veranderen en verloederen als er zoiets als dit gebeurt.

Ik heb hier van begin tot eind toch wel van genoten hoor. Een redelijk spannend verhaal in een lekker grauw sausje. De grimmige sfeer maakt het hem helemaal bij deze film. Ook de acteur die vorm geeft aan "The Blitz" vond ik zeer goed in zijn rol zitten. Wat een creep. Wat ik ook erg leuk vond was de samenwerking tussen Brant en de nieuwe plaatsvervangend hoofdagent. Statham probeert net zo cool over te komen als onze Clint in Dirty Harry maar dat gaat hem natuurlijk never nooit niet lukken. Nee hoor, alles bij elkaar is dit een prima film.

Tja, ik weet het niet. Ik werd niet echt gepakt door de manier waarop het verhaal werd weergegeven. Pas vanaf het moment dat ze Ronnie vermoorden vond ik het pas spannend worden maar tot aan dat punt heb ik me best zitten vervelen. Het spel overtuigde me ook totaal niet. Behalve Ronnie, die kwam wel heel overtuigend over als mishandelde jongen die naar de rest van de wereld uithaalt en daardoor bloedirritant is voor zijn omgeving.

Het blijft voor mij wat op de vlakte. Op zich word er wel uitgelegd waarom de moord word gepleegd maar ik vind dat het behoorlijk op de vlakte blijft. Het homo aspect bijvoorbeeld. Dit is onder andere een grote reden voor de grote broer (naam even kwijt) om Ronnie om te brengen maar er word maar een seconde aan gespendeerd. Ook de mate in hoever Anton geobsedeerd was door de 2 rijke broers was wat vlak.

Alles bij elkaar vind ik het gewoon een nèt niet film.

Wat een flauwe film zeg. Het verhaal waarin ze direct als persoonlijk assistente word aangenomen door twee jaloerse zakenlui die hun collega willen laten ontslaan ging helemaal nergens over en was heel erg ongeloofwaardig. Hun spel was ontzettend overdreven. Trouwens dat vond ik eigenlijk van het acteerwerk van Jessica Simpson ook.

Tussen Simpson en Wilson voelde ik ook 0,0 chemie. Nee, ik werd hier niet echt blij van.

Echt een zeer indrukwekkende film. Ik heb wel op het puntje van mijn stoel gezeten. Di Caprio zet hier ook weer een fantastische rol neer. Maar ook Hounsou was erg sterk. De moorden werden wel heel gedetailleerd overgebracht. Ik heb ook zo zitten huilen om het verhaal van die kindsoldaten. Heel indrukwekkend allemaal.

Ik vond het maar een matige film. Deel 1 heb ik nog nooit gezien dus ik kan hiermee geen vergelijking maken. Helaas was ik totaal niet onder de indruk van onder andere het acteerwerk. Wat kwam dat nep over zeg. Het serieuze ondertoontje van de verstoorde relatie tussen vader en dochter komt totaal niet uit de verf. En zo kan ik meerdere dingen noemen die heel fake overkwamen. Op zich had ik wel wat mooie beelden van Zuid Afrika verwacht maar ook dit ontbrak. Kortom: jammerrrrrr maar helaas !

Vroeger vond ik deze film geweldig. Met nadruk op vroeger. Later zie je de "schoonheidsfoutjes" en hoe slecht er wordt geacteerd. Schitterende setting, dat wel.

Wat een schitterende film. Ik geef niet snel de volledige 5 sterren maar voor deze film ben ik toch overstag gegaan. Prachtig om de liefde tussen deze twee mensen weergegeven te zien en hoe tragisch dat ze zo uit elkaar groeien. Het kleurgebruik en het gebruik van licht beelde het verhaal nog sterker uit. Dit in combinatie met de muziek maakte voor mij het perfecte plaatje.

Zowel Gosling als Williams zetten hun rollen ontzettend overtuigend neer. Zowel de dialogen, de ruzies als de liefdesscènes werden met volle overtuiging neergezet. Nergens opsmuk of nepheid maar een aftakelende relatie in zijn volledige waarheid. Het kwam allemaal zo realistisch over.

De film heeft ook een bepaald ritme, een beetje een traag ritme, wat wel erg prettig wegkijkt. Wat mij betreft een perfecte film.

Wat een heerlijke film om naar te kijken. Een lekkere" boy's will be boy's" sfeer met geweldige jaren 60 muziek. Die muziek maakt de film ook wel een beetje. De tweede zogenoemde " feel good" movie van deze regisseur en ook deze vind ik, net als Love Actualy, zeer geslaagd !!! Ook al zijn ze wel anders, toch kan je wel merken dat deze film van dezelfde regisseur is als Love Actually.

De humor in de film is ook lekker droog en daar hou ik wel van. Van die kwajongens die in hun eigen wereldje leven en overal schijt aan hebben. Je kan op een zaterdagavond gerust voor deze film gaan zitten want je zal er geen buil aan vallen.

Toen ik het verhaal las dacht ik dat dit een hylarische film moest gaan worden maar wat een slappe hap. Ik heb nergens echt om kunnen lachen. Hoewel ik Cuba Gooding jr altijd wel een goede acteur vind en iemand die zijn rollen heel overtuigend neerzet vond ik dat hij hier de plank volledig missloeg. Ik vond zijn rol gewoon veel te overdreven op een manier dat het niet grappig meer was.

Zo nou, ik werd niet blij van deze film. Ik had me er zo op verheugd want ik ben zeker een liefhebber van zowel Crowe als DiCaprio maar deze film kon mij echt niet bekoren.

Russell Crowe zette weer een puik staaltje acteerwerk neer, dat moet gezegd worden. Maar Leonardo vond ik behoorlijk tegenvallen. Hij kwam als doorgewinterde en geharde "geheim agent" nou niet echt geloofwaardig over.

Het verhaal zelf was ook niet echt geloofwaardig. Zoals het personage van Crowe alles aanstuurd vanaf zijn labtopje in zijn eigen thuissituatie. Echt belachelijk.

Naast ongeloofwaardig vond ik de film ook behoorlijk onduidelijk. Je schiet van het ene in het andere shot zonder dat je eigenlijk een idee hebt waar je eigenlijk naar aan het kijken bent. Want het was me echt totaal niet duidelijk wat hun operatie nu precies inhield, wie bepaalde mensen waren en wat hun doel was in het geheel. Als de film dan ook nog een chaotisch overkomt is het niet prettig kijken.

Tsja, qua acteerwerk vind ik hem niet zo sterk. Het blijft allemaal wat geforceerd overkomen bij zowel Costner als Houston. Maar de chemie spetterde wel tussen die twee en dat maakt deze film toch wel heel prettig om naar te kijken. Als je daar ook nog het superromantische verhaal bij optelt en een hele mooie soundtrack dan is deze film zeker wel een aanrader om naar te kijken.

De sfeer in de film is helemaal goed. De beelden, het licht en de muziek .... alles klopt. Interessant om naar dit soort beelden van India te kijken. Je ziet niet alleen het mooie Bollywood maar ook de ellende die in dat land heerst. De beelden van het filmen van de Bollywood film vond ik ook een leuke afwisseling. Egbert Jan Weber vond ik wel een sterke rol neerzetten als gevoelige jongen die een verschil probeert te maken in deze wereld.

Soms werd het verhaal wel wat langdradig. Ik denk dat het mede kwam door die beelden waarin hij tot de camera spreekt. Op zich voegden ze wel wat toe aan het verhaal maar het had wel iets minder gemogen.

Eén ding klopte niet helemaal volgens mij: in de film zie je dat zijn camera kapot gaat en hij laat het ding op de treinrails vallen, hij zegt op dat moment gedag tegen zijn vader en vervolgens scheert hij (volgens India'se traditie) zijn haar af. Aan het einde van de film zie je opeens een scene waarin hij met kaal hoofd in de camera tegen zijn vader spreekt. Maar die had hij eerder al kapot laten vallen voordat hij zich kaalschoor. Of zie ik dit nu verkeerd ?

Maar al met al best een leuke film. Maar ik zal hem niet snel nog een keer bekijken.

Op zich heb ik wel de gehele film geboeid zitten te kijken maar toch vond ik het allemaal nèt niet. Dat komt waarschijnlijk ook omdat ik Rise of the Foodsoldier als eerste heb gezien en die vond ik toch vele malen beter. Deze film vond ik af en toe warrig in elkaar zitten. In het begin had ik wat moeite met de tijdslijnen omdat er soms erg grote sprongen werden gemaakt. Het ene moment zitten ze in de gevangenis en het volgende zijn ze er alweer een jaar uit. Dat soort dingen.

Wat ik wel goed vond was de scène aan het begin van de film waarin je denkt dat het slot van het verhaal al verteld word maar dat blijkt uiteindelijk niet zo te zijn. Ook dat stukje dat ze gaan dealen en je ziet de drugs van verkoper naar koerier naar dealer naar gebruiker gaan was erg leuk gedaan.

Maar verder mist het een heleboel spanningsopbouw door niet de tijd te nemen om het verhaal goed te vertellen. Er wordt behoorlijk doorheen gejaagd.

Ik vond het een behoorlijk oppervlakkige film qua emoties. Haar man is overleden, dochter probeert haar huis af te pakken en het as moet ze inleveren maar toch bespeurde ik weinig emoties.

Verder was het geheel ook best saai. Nee, ik kan er weinig anders van maken: dit is niet mijn film.

Ja, sterke film. En er zaten best wel wat effecten in de film die voor die tijd best goed waren. Ik was qua acteerwerk wat meer onder de indruk van Faye Dunaway dan van Warren Beatty maar ik vond ze allebei wel geloofwaardig overkomen.

Visueel gezien is dit een schitterende film. Ik vond alles zo mooi in beeld gebracht. Ik viel van shot tot shot in verbazing bij deze film. Echt prachtig allemaal. Daarnaast zette Denzel Washington een goede rol neer. Het verhaal bleef ook redelijk boeien alhoelwel het af en toe een beetje begon te vervelen.

Een minpunt in de film vond ik de vechtscène's. Die vond ik toch een beetje te overdreven overkomen. Maar verder kan je deze film gerust aanzetten want het is werkelijk waar prachtig.

Lekker wegkijkertje.

Zit ik hier gewoon naar een engels gesynchroniseerde versie te kijken en dat is echt geen aanrader. Gelukkig heb ik hem vroeger wel gewoon in de oorspronkelijke staat gezien en ik moet zeggen dat dat toch veel indrukwekkender is.

Wat ik heel sterk aan deze film vind is dat het benauwende en opgekropte sfeertje op zo'n onderzeeduiker heel sterk naar boven komt. Vooral in de tijd waarin het zich afspeelt zou dat natuurlijk extra zijn. Dat vind ik echt heel goed gedaan.

Maar verder moet ik er wel bij zeggen dat ik het gewoon veel te lang vind duren allemaal. Misschien moet het je gewoon liggen maar ik heb het na een anderhalf uurtje echt wel gezien op zo'n onderzeeboot.

Ik vind Jennifer Lopez niet echt overtuigend overkomen. Sowieso ben ik niet zo overtuigd van haar acteerkunsten. Maar het verhaal zelf heeft wel veel indruk op me gemaakt dus ik vind dat het wel goed op me overgebracht is. Eerlijk gezegd stond ik nooit zo stil bij de berichtgevingen en toestand in dit gebied. Door deze film ben ik me daar wel meer bewuster van geworden en ben ik ook echt onder de indruk van de ellende die zich daar afspeelt. Soms vond ik het wat van de hak op de tak en kwam het een beetje rommelig over. Maar een indruk heeft deze film toch wel bij me achtergelaten.

Het is best een heftig verhaal wat hier weergegeven word en voor mij was het belangrijkste thema toch wel de psychische schade die soldaten oplopen bij oorlogen zoals deze. Want de Vietnam oorlog is natuurlijk niet de enige oorlog waarin verschrikkelijke dingen gebeuren. Ze gebeuren helaas nog steeds waardoor dit nog steeds een actueel item is.

Je kan niet om het indrukwekkende acteerwerk van Cruise heen in deze film. Knap gedaan.

Heerlijke film om naar te kijken. Van het verhaal moet deze film het niet hebben. Op zich kabbelt het verhaal zich het grootste gedeelte van de film voort. Geen spanning en sensatie. Maar wat een heerlijke sfeer heerst er toch in deze film. Het kleurgebruik ( je voelt haast de callifornische zon) en de mooie beelden maken het wat saaie verhaal meer dan goed.

De karakters passen ook heel goed bij de film. Lekker layed back. Het enige drama wat erin voor komt is als de wijn van vaderlief mislukt lijkt te zijn. Toch bleef ik gefaccineerd kijken want de passie voor wijn kwam heel goed naar voren, de gehele film door. Bij het kijken van deze film niet te veel nadenken maar gewoon over je heen laten komen.

Op zich is er niets mis met deze film maar aan de andere kant heeft het ook totaal niets te bieden. Het verhaal spreekt op zich wel aan maar er gebeurt verder zo weinig. Hij gaat achter zijn exvrouw aan als bounty hunter omdat zijn opdracht is om haar aan te geven bij de politie, hij vindt en vangt haar heel erg makkelijk. En dan moeten ze samen op de vlucht voor hun achtervolgers en hij moet proberen haar bij zich te houden om haar aan te kunnen geven. Meer gebeurd er ook werkelijk niet. Er zijn geen echt spannende achtervolgingsscènes, geen goede dialogen, geen echt leuke humor etc. etc. Gewoon helemaal niets.

Het einde was op zich wel grappig. Natuurlijk zie je van mijlen ver aan komen dat ze weer verliefd op elkaar worden maar dat hij haar eerst toch nog aangeeft bij de politie om er vervolgens voor te zorgen dat hij zelfs ook in de cel komt om bij haar te zijn. Daar moest ik dan een beetje om glimlachen maar meer ook niet. Door het niet al te standaard einde geeft ik hem niet het allerlaagste maar een voldoende kan ik deze film ook helaas niet geven.

Laat ik ermee beginnen dat ik het jaren 70 sfeertje in deze film heel goed vormgegeven vind. Het gaf deze film wel wat extra's. Het eerste gedeelte van de film was ook best spannend. Maar nadat ze de knop hebben ingedrukt word het allemaal wel heel absurt en ook onlogisch. Er worden wel grote namen opgenoemd van de CIA of de FBI of NASA die erachter zouden zitten maar ze leggen eigenlijk maar heel weinig uit en alles blijft een beetje in het midden. Het einde vond ik ook zo onafgemaakt. Op zich hou ik wel van een open einde in een film maar dat kan je het bij deze film toch ook niet noemen. Het voelt gewoon onafgemaakt.

Heel interessant om eens een film te zien over hoe het in die tijd eraan toe ging in Belfast. Ik hoorde er toen natuurlijk wel over op het nieuws maar een film erover heb ik tot nu toe nog niet gezien. Ik vond het heel realistisch overkomen alhoewel ik dat natuurlijk niet echt kan weten. Het voelde wel echt aan in ieder geval. Het enige wat ik dan wat minder realistisch vond was de boxwedstrijd en toen op het einde Harry werd neergeknald door de handlanger van Maggies vader in plaats van dat Danny zelf neergeknald werd. Dat vond ik een beetje een te romantisch beeld.

Daniel Day-Lewis heeft hier weer een schitterende rol neergezet zoals gewoonlijk maar Emily Watson was ook heel erg goed.

Wat een super, supermooie film. Zoals Tharoy hierboven beschrijft raak je inderdaad emotioneel betrokken bij deze film. Het is ook zo dubbel. Aan de ene kant zie je een lieve, schuchtere, aardige jongen waarvan je wel weet dat hij iets erg heeft gedaan maar bijna de gehele film zie je niet wat hij nou precies gedaan heeft.

Je hebt echt medelijden met de jongen. Dat roept hij ook in je op. En dan aan het einde, als je ziet wat hij echt gedaan heeft en dat hij dus echt moedwillig dat meisje heeft vermoord, samen met zijn vriend (ik had heel de tijd gehoopt dat hij er uiteindelijk toch niets mee te maken had) dan is het echt een schok. De tweezijdigheid van het verhaal, van het gevoel dat deze film in je oproept vind ik heel knap gedaan.

Flasbacks zijn meestal niet mijn favoriet in een film maar ik vond ze heel goed gedaan. Ik bleef wel gewoon in het verhaal en vond ze niet irriterend.

Een hele mooie scene vond ik waarin Jack een xtc pil op heeft en dan helemaal uit zijn dak gaat op de dansvloer. De manier waarop hij danste vond ik heel indrukwekkend en realistisch overkomen. Mooi stukje.

Het einde was triest maar wel heel mooi.