Opinions

Vanaf het begin werd ik gelijk door het verhaal gegrepen. Helaas werd het af en toe wat te rommelig. Veel verschillende beelden flitsen door elkaar waardoor ik af en toe toch afgeleid werd. De vele plottwists zijn echt heel spannend maar dan is het wel beter om de rest eromheen toch wat rustiger te houden anders word het naar mijn idee wat te rommelig.

Maar vanaf het begin tot het eind blijft de spanning er wel goed in en val je van de ene verrassing in de andere. En dit blijft ook zo tot het eind toe. Dit is zeker een vermakelijke film om naar te kijken.

Ik was toch wel heel erg onder de indruk van deze film. Het acteerwerk van Maguire was echt fenomenaal. Alleen al die ijzige blik. Ik kreeg er gewoon kippenvel van. Ook Gyllenhaal vond ik een goede rol neerzetten en eindelijk een keer iets anders dan die eeuwige goodguy met zijn trouwe hondenogen. Het oudste dochtertje vond ik eigenlijk nog het beste van allemaal. De emotie en angst die zij toonde naar haar vader toe was echt indrukwekkend. De Deense versie heb ik nog niet gezien maar die zou ik ook graag een keer bekijken.

Mooi om de liefde tussen de twee broers te zien. Ik vond dat wel heel goed overkomen. Ik vond sowieso dat het verhaal goed verteld werd. Van het begin tot het einde bleef het verhaal me ook boeien. Ja, ik ben echt wel onder de indruk van deze film.

Wat Boozebelly hierboven zegt ben ik het wel mee eens. Bij Film 1 hadden ze niet aangegeven dat hij terug zou komen en voor mij was het dus een complete verrassing. Ik kan me voorstellen dat als je het van te voren weet dat dan het effect een eind weg is.

Eigenlijk vond ik deze film behoorlijk tegenvallen. Voornamelijk omdat ik de humor gewoon niet grappig vond. Geen moment heb ik gelachen. Daarnaast vond ik zowel het verhaal als de personages nou ook weer niet heel erg boeiend. Het personage van die zwijgende vrouw die er bij liep vond ik ook nogal overbodig. Een voice over vind ik snel irriteren en ook hier was dat helaas het geval. Alles bij elkaar vond ik het een zeer matige film.

Ik vond het verhaal heel boeiend en mooi om naar te kijken maar ik vond de verfilming toch wel redelijk saai.

Schitterend geacteerd door Albert Finney. Hij zette een hele sterke rol neer als die ogenschijnlijke beul van een leraar die toch gevoelens blijkt te hebben.

De speech aan het einde gaf me werkelijk kippenvel. Alhoewel ik het met Starbright Boy eens ben dat het totaal niet gemeend overkomt dat hij een staande ovatie krijgt terwijl ze hem al die tijd niet hebben kunnen uitstaan.

Dit is één van de weinige "Jim Carrey films" die ik echt goed vind. Op zich vond ik zowel Carrey als Carell weer hun welbekende typetjes neerzetten. Wat me wel heel erg aansprak was het verhaal. Iedereen zal toch als kind zijnde, of misschien als volwassene, gefantaseerd hebben hoe het zou zijn als je dezelfde krachten als God zou hebben.

Morgan Freeman was ook geweldig als God in zijn onberispelijke witte pak. Of als concierge als hij een lampje aan het indraaien is. De dialogen tussen Bruce en God zijn ook wel één van de sterkste punten uit de film.

En ook al trok Carrey naar mijn zin weer wat te veel gekke bekken, toch zaten er zeker wel wat leuke grappen in. Bijvoorbeeld het moment dat Bruce het echt helemaal gehad heeft en tegen God aan het razen is terwijl hij op een verlaten weg staat. Of de eerste keer dat hij de krachten van God krijgt. "i've got the power".

Ja, hij kijkt zeker leuk weg.

In het begin had ik er weinig vertrouwen in dat ik deze film leuk zou gaan vinden. Het kwam allemaal zo simpel en flauw over. Maar hoe verder we in het verhaal kwamen, hoe absurder het werd. Op een gegeven moment krijg je echt zoiets van "wie verzint in godsnaam zoiets". Het hoofdpersonage kwam iedere keer in zulke bizarre situaties terecht. Bijvoorbeeld de motorbende die in een ijs / curry kar achter een bus van een sekte zitten. Of die treinwagon vol met freaks, of de sekte die geleid werd door Fabio, of die twee ouwetjes die samen dezelfde liefde genaamd Punani hebben. In wat voor geestestoestand bevind je je om zoiets te bedenken ha ha. Wij hebben er uiteindelijk allemaal hartelijk om moeten lachen.

Heel indrukwekkend verhaal. En wat zetten de beide mannen dat toch sterk neer. Je zou denken dat je in een deprimerend verhaal terecht gaat komen maar ik vond dat er een perfecte balans tussen humor en drama word gehouden. Wat het geheel wel heel bijzonder maakt.

Heel mooi kostuumdrama. Een keer geen meeslepend liefdesverhaal maar een kijkje in het leven van een vooraanstaande koopmansfamilie en de neergang van deze zelfde familie. De beelden, de kostuums en de omgeving is allemaal heel erg mooi in beeld gebracht.

Het einde ging allemaal wel een beetje snel. Opeens zijn moeder en Thomas achter elkaar overleden. Dat ging opeens heel vlug. Ook vind ik het jammer dat je niet ziet hoe het met Antonia afloopt want het huis werd verkocht maar waar moet zij dan naar toe ? Dat miste ik helaas.

Tja, er gebeurd niet zoveel hè. Aan het einde van de film vroeg ik me echt af wat de makers hier nou mee wilden zeggen want er gebeurd eigenlijk vrij weinig tot niets. Ik ben op zich wel een fan van sfeervolle en lekker stroperige films maar dan wel gevuld met sfeervolle beelden en interessante karakters. Dat is bij deze film dus niet. Traag en stroperig loopt het verhaal wel maar er zit wat mij betreft totaal geen sfeer in en de karakters zijn behoorlijk nietszeggend. Zelfs de romantische scènes op het laatst tussen Sarandon en Costner deden me totaal niets. Het was echt een film waarbij ik heel de tijd op de klok zat te kijken hoe lang het nog duurde. Dat zegt genoeg.

Het concept van deze film is gedurft en daar heb ik wel bewondering voor. Ook voor Reynolds om een rol als deze aan te nemen. Zeker omdat ik hem nog niet als een zwaargewicht acteur zie, bij wijze van spreken. Voor mij hoort hij nog een beetje bij de groentjes. Na deze film is dat wel wat minder.

Verder vind ik het ook heel knap dat de spanning toch wel vastgehouden werd ook al zie je maar één locatie en één acteur. Ikzelf begon me nergens te vervelen. Vooral op het einde kreeg ik het ook knap benauwd toen al dat zand naar binnen begon te komen. En wat een anti-climax op het eind zeg .... je zit op het puntje van je stoel te wachten tot die kist open gaat en dan blijkt dat ze hem toch niet gevonden hebben. Ik heb een dubbel gevoel over het einde. Aan de ene kant kan ik het donkere wel waarderen dat er eens geen "eind goed - al goed" einde aan gebreid is maar aan de andere kant vond ik het wel heel heftig en bleef ik toch een beetje met een rotgevoel zitten.

Na enige twijfel om de film te gaan bekijken. moet ik toch zeggen dat ik blij ben dat ik het toch gedaan heb. Want het blijft bijzonder.

Deze film heeft mij helemaal in weten te pakken. Puur door de sfeer die er constant heerst in de club. Het burlesque sfeertje wordt echt supersterk weergegeven en ik vond het af en toe gewoon een pareltje om naar te kijken.

Helaas vond ik het acteerwerk van Aquilera niet echt om over naar huis te schrijven. Alles wat ze zei en deed kwam ontzettend gemaakt over. Zelfs de manier waarop ze over haar schouder keek kwam geforceerd over. Ook haar zang vond ik af en toe over de top gaan. Dit zijn voor mij de redenen geweest om deze film niet de volledige 5 sterren te geven. Zo waanzinnig vond ik de sfeer die er werd weergegeven. Cher vond ik daarentegen wel heel erg sterk trouwens.

Ik vond deze film wel iets weg hebben van "Cuyote Ugly" qua verhaal. En ook die film vond ik een topper qua sfeer maar qua acteerwerk weer veel minder. Ook wil ik even een eervolle vermelding geven aan de barman. Wat een ontzettend lekker ding was dat zeg.

Wat ik ook wel jammer vind is dat er op een gegeven moment aangegeven wordt in de film dat de act niet meer geplaybackt mocht worden. Haar voorgangster playbackte de gehele act maar Aquilera zou zo'n topper zijn. Die zou alleen maar live gaan zingen. Jammer dat je dan toch ziet dat ze aan het playbacken is. Geef haar dan op zijn minst even een zichbaar microfoontje die ze bij zich kan dragen.

Het is wel duidelijk een "feel good" movie. Hoe ze op het laatst alles toch nog goed krijgen en de club weten te redden door natuurlijk een briljante ingeving van Ali is wel een beetje makkelijk. En toch vond ik het wel heel erg leuk om te zien dat alles zo makkelijk op zijn pootjes terecht komt. Bij sommige films vind ik die makkelijke uitweg wel passen en zo ook bij deze.

Je ziet dat ik best een aantal minpunten heb maar toch geef ik een hoge beoordeling want ik heb wel genoten van deze film.

Wat was dit een wazige film zeg. Misschien lag het aan mijn verwachting want ik had een goede thriller/actie verwacht en daar had ik me dus in vergist. Maar het verhaal is zo rommelig. Vooral het eerste drie kwartier. De helft van de film dus. Want wat zagen we nou eigenlijk in dat tijdsbestek: man wordt ontslagen bij CIA, vrouw van man heeft affaire, man neemt memoires op waar je nog niets van te horen krijgt, vrouw op sportschool wilt plastische chirurgie maar krijgt het niet, man en vrouw op sportschool vinden disc. Dat was het verhaal over de gehele eerste helft van de film. Hoezo nikszeggend en langdradig.

De rollen van die vrouw en man uit de sportschool vond ik wel vermakelijk om naar te kijken maar dat is eigenlijk het enige positieve wat ik uit de film wist te halen. Ik moet bekennen dat ik geen enkel moment ook maar enigszins heb gelachen. Zelfs niet eens een glimlach.

Je moet wel even geduld hebben bij deze film want zeker het eerste half uur kon ik er geen touw aan vast te knopen. Je gaat van het verhaal van het ene personage naar het verhaal van de andere zonder dat je doorhebt in welke tijdlijn zich dit allemaal afspeelt.

Ik wist wel dat het met Sylvia te maken had maar hoe en wat dat is heel wazig in het begin van de film. Vooral ook omdat er nergens aangeduid word of iets zich jaren geleden afspeelde of in het heden. Op zich kan een dergelijke mysterie juist in voordeel van de film zijn om de spanning goed op te bouwen maar in dit geval vond ik het toch allemaal wat te onduidelijk.

Vanaf het moment dat het laatste puzzelstukje op zijn plaats valt, word de film ook veel interessanter omdat je dan de beweegredenen van de mensen beter begrijpt. Ik vond Theron ook weer uitzonderlijk goed en ik was ook blij om KIm Basinger in een sterke rol te zien. Leuk ... ik vind allebei de vrouwen tot de top 2 van mooiste vrouwen ter wereld horen en nu spelen ze samen in een film.

Kippenvel vond ik wanneer Marianna erachter komt dat de brand die ze als waarschuwing had gesticht compleet uit de hand loopt en ze uiteindelijk haar eigen moeder vermoord. Wat was deze scene waanzinnig goed in beeld gebracht.

Jammer van het wazige begin maar als je even geduld hebt, is het zeker een mooie film om naar te kijken.

Apart, maar toch erg leuke film. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Gewoon leuk, gemoedelijk.

Deze film nogmaals bekeken maar ik blijf hem goed vinden. Het verhaal zit erg goed in elkaar. Het wordt ondanks het tijdreizen nergens verwarrend en de spanning wordt van begin tot het eind goed vastgehouden. Wat mij betreft een prima film.

Wat ik ook wel goed vind is het gegeven dat tijdreizen al heel vaak gebruikt is als thema in een film. En toch hebben ze er bij deze film geen uitgekauwd gegeven van gemaakt maar komt het toch nog origineel over.

Daarbij opgeteld was ik bij de eerste keer kijken zeer verbaasd over het acteerwerk van Kutcher want dat vind ik heel vaak erg slecht. Een acteur die het meer van zijn charisma moet hebben dan van een echt goed acteerwerk. Van te voren had ik gedacht dat hij een drama nooit zou kunnen dragen. Maar hij heeft bij deze film wel het tegendeel bewezen. Wel moet ik er bij zeggen dat ik hem het daarna ook niet meer opnieuw heb zien doen. Maar goed, deze film bewijst dan toch wel dat hij het wel kan.

De verhaallijn van het broertje dat in het begin een psychopaat was waar je alleen maar een hekel aan kon hebben sprak mij het meeste aan. Uiteindelijk zie je dat als hij een normaal leven had gehad, hij een compleet ander mens kon worden. Zo zie je maar dat achter iedereen een verhaal schuilt die je niet altijd kent.

Wat mij betreft is dit toch wel een aanrader. Een film die je laat nadenken over oorzaak en gevolg. Dat iedere beslissing die je maakt een golf van gevolgen teweeg brengt waar je zelf geen invloed meer op hebt. En al zou je er invloed op kunnen hebben zoals in deze film, dan nog blijkt dat je uiteindelijk nergens invloed op kan hebben. Alles stroomt .....