Opinions

Het grootste minpunt in deze film is het tempo. Gedurende de eerste 40 minuten gebeurt er weinig tot niets. Het subplot over een vermiste heilige gaat ook nergens heen. Ze hadden de film beter een half uur kunnen inkorten.

2,0 *

Een redelijke loyale animatiefilm, maar helaas niet opgewassen tegen de echte klassiekers uit 1916 en 1954.

De titel van de film verwijst naar een slof sigaretten. Tien pakjes per doos, en twintig sigaretten per pakje. Tijdens het filmen zei Casey Affleck tegen Kate Hudson dat "Romeo and Juliet" van de Dire Straits een van zijn favoriete liefdesliedjes was. Hudson overtuigde regisseuse Risa Bramon Garcia in het geheim om het nummer tijdens Affleck's en Hudson's slotscène samen te spelen als een verrassing voor hem. Casey Affleck kwam er pas achter toen hij de film tijdens de première zag. Zijn broer Ben Affleck zag deze film als een unieke kans voor Casey om zijn eerste grote rol te vertolken. Dit ondanks het feit dat Casey een kleine niet-gecrediteerde rol speelt. Sinds afgelopen jaar is dit de laatste film met Ben Affleck en Casey Affleck als acteurs. Ze werkten samen aan Gone Baby Gone, maar de bijdrage van Ben bestond enkel uit het regisseren van de film en de verzorging van het script. Janeane Garofalo, Gaby Hoffmann en Christina Ricci waren eerder te zien in Now and Then. Hierin deelden ze samen meerdere scènes waarin de film Love Story op de achtergrond draait. Dave Chappelle, Guillermo Díaz en Janeane Garofalo verschenen allemaal in de Amerikaanse stonerkomedie Half Baked. Christina Ricci, Casey Affleck en Kate Hudson waren eerder samen te zien in Desert Blue. Christina Ricci gaf in een interview te kennen dat ze tijdens het filmen in East Village een specifiek gebouw niet in de film wilde hebben, omdat ze persoonlijk tegen roken was. Haar vader stierf eerder aan longkanker. Zo hing ze o.a. een "NO SMOKING"-bord op, en liep hiermee al zingend naar de camera. Kirsten Dunst kreeg de rol van Cindy aangeboden, maar wees dit uiteindelijk af. Kyra Sedgwick werd oorspronkelijk gecast als Ellie, maar moest afhaken wegens verwondingen die ze opliep toen ze per ongeluk tegen een stilstaande propeller botste. Dit nadat ze met Kevin Bacon uit een klein vliegtuig stapte. Dit resulteerde in een blauw oog, en enkele oppervlakkige snijwonden in het gezicht. Guillermo Díaz was in het echte leven geen sigarettenroker, en ging zelfs na een lange dag op de set te hebben gerookt over zijn nek. In werkelijkheid bracht Elvis Costello oudejaarsavond 1981 door met het spelen van een concert met zijn band The Attracktions in het Palladium-theater op East 14th St. in New York. De eerste producente Betsy Beers was een groot fan van Costello, en vertelde hem op de set dat "Imperial Bedroom" haar favoriete album was. Costello was aangenaam verrast, en gaf te kennen dat niemand dat album ooit heeft genoemd. Costello speelde een belangrijke rol bij het veiligstellen van rechten op nummers, die ze zich met het beperkte budget nooit hadden kunnen veroorloven. De kleinere artiesten en bands uit 1981 kregen op deze manier ook wat meer publiciteit.

De film kreeg in grote lijnen negatieve recensies, en is sindsdien uitverkocht. Hij wordt zelden uitgezonden op TV, en is niet te vinden op streamingdiensten. Sommige kopieën van de DVD leveren vaak veel geld op. Coproductiebedrijf MTV werd eveneens in 1981 gelanceerd, en de soundtrack blijft voor die tijd geweldig om naar te luisteren. De film probeert op basis van humor verhelderende onthullingen over menselijke relaties te geven. Helaas vond ik de humor slechts af en toe grappig. De grote namen krijgen niet veel schermtijd, maar desondanks bevat de film wel voldoende ingrediënten voor een redelijk luchtig sfeertje.

2,5 *

Een matige thriller die op het succes van Phone Booth en Buried wilt meeliften. Dit met een laag budget en een relatief onbekende cast. Persoonlijk hou ik van dit soort claustrofobische films, maar dan moet het script wel goed worden uitgewerkt. Helaas is dat in deze film niet het geval, en wordt het geheel richting het einde erg ongeloofwaardig.

2,0 *

Mijn god, wat een drama.

Rick en Tommy zijn 2 broers die zich bezighouden met illegale straatraces.
Met het geld hoopt Rick zijn studie te kunnen betalen, maar het gaat finaal mis als zijn broer Tommy tijdens een race verongelukt.
De dader is de drugsdealer Kayce.
Rick zint op wraak, en sluit een weddenschap met Kayce af om hem te verslaan.
Met hulp van z'n vrienden gaat hij z'n auto zodanig pimpen, dat deze onverslaanbaar wordt.

Zoals verwacht slaat ook deze film van The Asylum de plank volledig mis.
Helaas werd de Mazda RX-7 en een Chevrolet 2500HD tijdens de productie gestolen.
Beide voertuigen werden nooit teruggevonden.
De film bevat een scène waarin duidelijk is te zien dat de Mazda RX-7 tijdens het driften plotseling verandert in een Nissan Silvia S14.
In het originele script zouden er 3 Aziatische acteurs meespelen.
Het ging hier om de neefjes Phong, Lee en James.
Uiteindelijk besloot men alleen voor acteur Zedrick Restauro te gaan.

Ik heb me o.a. mateloos geïrriteerd aan het acteerwerk.
Op sommige momenten lijkt de film meer op een GTA-game, en is de actie te belachelijk voor woorden.
Ook het script is veel te simpel.

Kortom: Een film voor in de prullenbak.

1,0 *

Een redelijke remake van Two Thousand Maniacs! (1964)

De film hoeft het niet van de spanning te hebben, en teert grotendeels op humor, gore scènes en een aantal meiden die hun kleren uittrekken.

Alleen voor de liefhebbers.

2,5 *

2001 Maniacs (2005) was al niet zo geweldig, en deze sequel maakt het alleen maar erger.

Robert Englund werd vervangen door Bill Moseley.

Hij was naast de rol van burgemeester George W. Buckman verantwoordelijk voor de track "Lord Let Me Help You Decide Who To Kill " die hij zelf had geschreven en gezongen.

De film werd binnen 12 dagen tijd opgenomen in Iowa.

Het stikte er met name bij schemering van de muggen.

Tijdens het filmen bij het zwembad viel regisseur Tim Sullivan zelf in het water.

Helaas werd dit niet gefilmd als zijnde blooper.

Alles is grotendeels een herhaling uit de 1e film.

Alleen de humor is flauwer, en soms zelfs irritant te noemen.

1,5 *

Een waar meesterwerk van Kubrick.

De film werd destijds met gemengde gevoelens ontvangen.

Tijdens de première liepen 241 mensen de bioscoop uit, en vroegen zich af waar het verhaal in hemelsnaam over ging.

Het was echter de doelstelling van Kubrick en Arthur C. Clarke om zoveel mogelijk vragen op te roepen bij de kijkers.

In een interview gaf Kubrick te kennen dat hij de film nooit heeft willen uitleggen.

Hij moedigde de mensen aan om hun fantasie de vrije loop te laten.

Tijdens de 1e week van de première werd de film financieel geen succes, en was MGM van plan om hem uit de bioscoop te halen.

Diverse eigenaren wisten dit te voorkomen, en leverde richting het einde behoorlijk wat geld op.

In deze 160 minuten zijn er maar hooguit 88 dialogen waar te nemen.

Voor de rest ben je afhankelijk van beeld en geluid wat op een schitterende manier worden weergegeven.

De band Pink Floyd werd benaderd voor de filmmuziek, maar moesten dit aanbod afwijzen wegens andere verplichtingen.

Het is jammer dat de film niet meerdere Oscars heeft ontvangen.

Er werd 1 Oscar uitgereikt voor beste visuele effecten.

De dochter van Stanley Kubrick (Vivian Kubrick) speelt het dochtertje van Dr. Floyd.

Later heeft zij o.a. een korte documentaire gemaakt van The Shining (1980)

De film bevat gewoon teveel aan informatie die zich zowel binnen als buiten de set afspeelden.

Ik zou net zoals Kubrick de meesten willen adviseren om vooral je eigen fantasie te gebruiken.

Ik kan me de ladingen kritiek best wel voorstellen, maar anderzijds is de term " Meesterwerk " ook niet ondenkbaar.

4,0 *

Ik kan niet anders dan me aansluiten bij de rest van de recensies.

De ooit zo populaire Leslie Nielsen dankte zijn succes aan films zoals Airplane! (1980) en The Naked Gun: From the Files of Police Squad! (1988)

Na het minder succesvolle Spy Hard (1996) ging het alleen maar bergafwaarts.

2001: A Space Travesty (2000) werd een regelrechte flop.

De ooit zo geweldige humor van Nielsen was compleet van de aardbodem verdwenen, en heeft tot aan zijn dood in 2010 niets meer opgeleverd.

Het enige filmdetail: De space shuttle die in deze film wordt gebruikt voor een reis richting Vegan, is van hetzelfde bedrijf die de Mayflower 1 shuttle bezitten uit Airplane II: The Sequel (1982)

De naam van dit bedrijf is Pan Universe Airlines.

Deze hoort absoluut in de flop 100 thuis.

Volledig Nielsen-onwaardig!!

0,5 *

Ghostbusters in Matrix-style.

De film kent een paar aardige scènes en beschikt over een dosis Sci-Fi, komedie en romantiek. De horror vond ik persoonlijk nogal matig.

2,5 *

Een aangenaam vervolg op 2001: A Space Odyssey (1968)

Stanley Kubrick had persoonlijk geen zin om deze sequel te regisseren.

Peter Hyams toonde interesse, en vroeg aan Kubrick en Clarke om hun toestemming.

Helaas had Kubrick een groot deel uit 2001: A Space Odyssey (1968) laten vernietigen om hergebruik te voorkomen.

Zodoende werd de Discovery aan de hand van tekeningen gemaakt.

De zin: "My God, it's full of stars " kwam in het 1e deel niet voor.

Dit werd uiteindelijk alleen in het boek verwerkt.

Het personage van Helen Mirren in deze film is Tanya Kirbuk.

Haar naam achterstevoren bleek een duidelijke verwijzing naar Kubrik te zijn.

Leuk vervolg, maar minder dan zijn voorganger.

3,0 *

In 9 van de 10 gevallen weet je dat het resultaat slecht is bij een film van The Asylum.

Ook in deze film zijn zowel de special effects, de acteerprestaties en het verhaal te triest voor woorden.

1,0 *

Als groot liefhebber van rampenfilms, special effects en CGI stond deze al een tijdje op mijn verlanglijst.
Onlangs had ik hem voor 5,00 € gekocht, en het resultaat is goed.

Het verhaal slaat uiteraard nergens op, want anno 2014 lopen we nog steeds rond op deze wereld.
Misschien dat het juist de doelstelling was om het hele 2012-gebeuren belachelijk te maken.
Roland Emmerich ging zich in elk geval voor de laatste keer wagen aan een rampenfilm.
In een interview met "USA Today " gaf hij te kennen dit hierna niet meer te doen.
Tevens werd dit zijn 2e lange speelfilm na The Patriot (2000).

Gerard Butler werd overwogen voor de rol van Jackson Curtis, maar wegens conflicten met zijn agenda moest hij dit aanbod afwijzen.
Het werd uiteindelijk John Cusack die redelijk weet te overtuigen.
Jackson Curtis is achterstevoren de echte naam van rapper 50 Cent.
Roland Emmerich is een grote fan van diens muziek, en wilde hem graag in zijn film verwerken.
Seth Rogen werd benaderd voor de rol van Adrian Helmsley, maar hij had geen interesse.
Gelukkig plaatste Chiwetel Ejiofor zijn handtekening.
Zijn recent sterk staaltje acteerwerk is o.a. te zien in 12 Years a Slave (2013).

In diverse Amerikaanse bioscopen werd de film om 20:12 uur (8:12 PM) uitgezonden.
In Noord-Korea werd deze verboden, omdat hij overeenkomsten toonde met de 100e geboortedag van Kim Il-Sung.
Diverse personen werden gearresteerd wegens het bekijken van kopieën.
Roland Emmerich wilde graag de vernietiging van de Kaäba in Mekka in beeld brengen, maar producent Harald Kloser was het hier niet mee eens.
Dit om problemen met radicale moslims te voorkomen.

2012 (2009) Is een lange rit, maar weet gelukkig een voldoende te scoren dankzij de special effects.
De uitwerking is helaas te standaard.
We zien dergelijke situaties in meerdere films terug.
Vader en moeder zijn gescheiden, moeder heeft een nieuwe vriend, door een ramp komen vader en moeder dichter bij elkaar, de vriend van de moeder overlijdt, father saves the day en het gezin komt weer bij elkaar.
Hierdoor wordt het helaas allemaal iets te voorspelbaar.
Toch is hij zeker niet saai indien je een liefhebber bent van rampenfilms.

3,0 *

21 december 2012.......

Iedereen heeft er zo z'n eigen theorieën over.

In deze flop wordt getracht een beeld te schetsen van de ondergang van de wereld.

Er wordt geschakeld tussen diverse locaties met verschillende personen.

Mislukte tornado's, sneeuw en hagelstenen zo groot als pingpongballen moeten het begin van 't einde voorstellen.

De grootste blunder op het gebied van de 2012-speelfilms en documentaires.

0,5 *

Zelfs voor een liefhebber van rampenfilms is deze productie van The Asylum een regelrechte ramp.

Hoewel het een combinatie van actie en sciencefiction moet voorstellen, kunnen we hem het beste in de categorie " Humor " plaatsen.

De special effects zijn te lachwekkend voor woorden, en sommige graphics zien eruit alsof ze uit een game komen.

De acteerprestaties zijn flut, en het verhaal slaat nergens op.

Bespaar je de moeite om deze te bekijken!!

1,0 *

En wederom een slechte productie van The Asylum.

Het verhaal stikt van de fouten, de logica ontbreekt, het acteerwerk is slecht en er blijft onvoldoende over om van te genieten.

Kortom: Slecht.

1,0 *

In de stijl van 1990: I Guerrieri del Bronx (1982).

Helaas kon me deze film niet echt boeien. De actie is matig, het acteerwerk redelijk, maar voor de rest is het weinig bijzonders.

2,0 *

Niet echt een beste deze.

De special effects en het acteerwerk waren te doen, maar het verhaal vond ik persoonlijk te slap.

2,0 *

De film werd binnen 9 dagen tijd opgenomen.

Dit amateuristisch werk is aanzienlijk saai en verwarrend. Het bevat grotendeels plotgaten en bizarre aannames. Ik ga liever voor 2001: A Space Odyssey.

1,5 *

Laat je absoluut niet misleiden door de cast, want de film zelf is heel slecht!

Danny Glover, Rutger Hauer en Daryll Hannah in 1 film klinkt aantrekkelijk, maar het verhaal weet de aandacht van de kijker amper te prikkelen.

1,5 *

De Duitstalige remake van Kollegiet (2007).

Mede dankzij de aanpassingen aan het script, is deze iets beter dan de originele versie. De film werd in 2010 en 2011 opgenomen, maar kwam pas in 2013 uit. De schrikeffecten zijn beter en vooral het einde is mooi gedaan.

2,5 *

Tijdens de aftiteling van de film wordt er melding gemaakt dat er geen vlinders verwond raakten. Dit is niet alleen een verwijzing naar de vlinder in de eindscène, maar mogelijk ook een verwijzing naar The Butterfly Effect. Dit is een van de vele theorieën over tijd waar de film naar verwijst. De film heeft overeenkomsten met The Time Machine. In deze film reist een man door de tijd om een vreselijke toekomst te vinden, die hij op de een of andere manier probeert op te lossen. Richting het einde keert hij niet terug naar het heden, maar blijft hij in de toekomst om de mensheid te redden. Echter voor een samenleving die de technologie heeft om mensen 400 jaar vooruit te sturen naar een schone atmosfeer, hoeven ze alleen maar meer energiecentrales te produceren en de mensheid daarheen te sturen. De wanhopige arbeider die in de eerste minuten van de film om verlof vraagt, wordt vertolkt door acteur Andy McPhee. In het echte leven is hij de vader van hoofdrolspeler Kodi Smit-McPhee. Ondanks het feit dat de film zich in Australië afspeelt en iedereen met een Australisch accent spreekt, is het personage Jude de enige die met een Amerikaans accent spreekt.

De film is volstrekt onlogisch. Wetenschappers zijn niet in staat om in een laboratorium bomen in leven te houden, maar kunnen vervolgens wel een tijdmachine uitvinden. De acteerprestaties zijn matig, en de uitwerking is alles behalve positief.

2,0 *

Het regiedebuut van Woo-ri Bang.

Een luchtige en emotionele film. Thema's als jeugd, vriendschap, eerlijkheid vertrouwen en geduld staan centraal. Het hoofdpersonage van Kim Yoo-jeong wordt overtuigend vertolkt met oprechte emoties. In het begin had ik moeite om goed in het verhaal te komen, maar gaandeweg wist me deze hartverwarmende romantische dramafilm toch te overtuigen.

3,0 *

Volgens regisseur Mike Mills is de film semi-autobiografisch. De belangrijkste leden van de cast zijn gebaseerd op een of meerdere invloeden op zijn jeugd. Vooral het personage van Annette Bening is deels gebaseerd op zijn moeder. De nadruk ligt met name op Bening's specifieke draai aan haar karakter. Daarmee is het Mill's tweede semi-autobiografische film na Beginners. Deze film was gebaseerd op zijn vader, die na de dood van zijn moeder uit de kast kwam. Aangezien haar personage is gebaseerd op de moeder van Mills, heeft Annette Bening veel favoriete films van haar bekeken. Met name de film Stage Door, en films met Humphrey Bogart. Zijn baanbrekende film Casablanca wordt in deze film gemonteerd. De film deelt veel overeenkomsten met Almost Famous. Beide films bestaan uit semi-autobiografische verhalen over een 15-jarige jongen die muziek ontdekt, verliefd wordt op een meer seksueel ervaren blondine en met een alleenstaande moeder samenwoont in Zuid-Californië tijdens de jaren '70. Billy Crudup komt in beide films voor, en heeft precies hetzelfde kapsel. De locatie van het huis werd gebruikt voor buitenopnamen in de verfilming van Running with Scissors. Annette Bening speelt eveneens de hoofdrol in deze film. Dit was de tweede opeenvolgende film van 2016 waarin Greta Gerwig en Billy Crudup te zien zijn. De andere was Jackie. Voor Elle Fanning was dit de tweede film met drie multigenerationele vrouwen in het midden. De eerste was 3 Generations. Dit was tevens haar tweede film die zich afspeelt in 1979. De eerste was Super 8. Tijdens de repetities werd de cast aangemoedigd om muziek aan te leveren waarvan ze dachten dat hun personages hier naar zouden luisteren. Om de bekendheid onder de cast te vergroten, zou er een dansfeest zijn. De enige regel was dat iedereen moest dansen. Ongeacht op welk nummer dit was. In de film geeft het personage van Annette Bening te kennen dat ze in haar volgende leven graag bij Humphrey Bogart zou willen zijn. In haar volgende film Film Stars Don't Die in Liverpool portretteert ze Gloria Grahame, die samen met Bogart in In a Lonely Place speelde. Annette Bening en Elle Fanning waren eerder samen te zien in Ginger & Rosa.

De recensies zijn nogal sterk verdeeld. Sommige kijkers vinden hem saai, en een andere doelgroep kan zich heel goed met de film identificeren. Persoonlijk ben ik in 1979 geboren, en kijk ik graag terug op de generatie die vóór mij actief was. Mocht je een liefhebber zijn van een rijk ontwikkelde karakterstudie, dan zal deze film het bekijken waard zijn.

3,0 *

Gebasseerd op een waargebeurd verhaal wat zich in Las Vegas afspeelt.

Ben Campbell is een geweldige student die alleen maar hoge cijfers haalt.

Zijn grote droom is om een Robinson-studiebeurs te krijgen, maar moet hiervoor wel uitzonderlijke dingen hebben gedaan.

Tevens heeft hij niet de 300.000 $ om zich dit te kunnen veroorloven.

Leraar Micky Rosa wil Ben overhalen om gebruik te maken van diens talent in Las Vegas bij blackjack.

De doelstelling is om door middel van kaarten tellen en het gebruik van signalen de buit binnen te slepen.

Ben is van plan om alleen mee te spelen totdat hij de 300.000 $ binnen heeft.

Het team bestaat uit 6 personen.

Niet alles in de film is op waarheid gebasseerd.

Sommige dingen werden flink aangedikt of waren compleet verzonnen.

Jim Sturgess weet flink te overtuigen als een Amerikaan, omdat hij zelf van Britse afkomst is.

Acteur Cillian Murphy deed zoiets vergelijkbaars in de film Red Eye.

Zelf vond ik het verhaal niet zo heel voorspelbaar, en komt dit de film ten goede.

3,0 *

21 & Over is een standaard tienerkomedie die werd geschreven en geregisseerd door het duo Jon Lucas en Scott Moore.

Misschien dat hun invalshoek een Hangover-film voor pubers was.

Voor velen is het een mix van humor uit American Pie, The Hangover en Project X.

Het eindresultaat is niet slecht, maar ook niet origineel.

Jeff Chang wordt 21 jaar, en krijgt z'n 2 beste vrienden Casey en Miller over de vloer.

Dit alles 1 dag vóór een belangrijk schoolinterview.

Jeff heeft een strenge vader, en ziet zich genoodzaakt om thuis te blijven zitten.

Zijn vriend Miller weet hem echter over te halen om een avond flink te zuipen en lol te trappen.

Dit kan uiteraard niet lang goed gaan.

Helaas is niet alles even goed in deze film uitgewerkt.

Mocht je echter een fan zijn van tienerkomedies, dan zou ik deze zeker eens een kans geven.

3,0 *

De titel van de film verwijst naar de verbindingen in en uit Manhattan. In werkelijkheid zijn er slechts 17 bruggen, en de overige 4 zijn tunnels. Zodoende kreeg de film in eerste instantie de titel "17 Bridges." In Spanje werd de titel veranderd in "Manhattan Sin Salida." (Manhattan Without Escape). In Italië kreeg de film de titel "City of Crime" mee. In Argentinië werd de titel veranderd in "Nueva York Sin Salida." (New York Without Escape). Dit was de laatste uitgebrachte bioscoopfilm met Chadwick Boseman, alvorens hij op 28 augustus 2020 overleed. Boseman schonk een deel van zijn eigen salaris voor de film aan co-ster Sienna Miller, nadat de studio weigerde om aan haar eisen te voldoen. Veteraan acteur Keith David vertolkt de rol van Deputy Chief Spencer. Hij nam de stem van Black Panther voor zijn rekening in de animatiefilm Fantastic Four. Boseman vertolkte deze rol in de live-action film Black Panther. Nadat de film was uitgebracht, stond er al een sequel in de planning. Boseman zou zowel als hoofdrolspeler en producent terugkeren. Vanwege de ondermaatse prestaties van de film en de vroegtijdige dood van Boseman in 2020, werden deze plannen voor een sequel geannuleerd. Zowel Chadwick Boseman alsmede Taylor Kitsch waren te zien in Marvel-movies. Zoals eerder aangekondigd was Boseman te zien in Black Panther, en vertolkte Kitsch de rol van Gambit in X-Men Origins: Wolverine. Ondanks dat de film suggereert dat Andre de reputatie heeft als "Cop-killer", heeft hij in werkelijkheid maar één agent vermoord. De rest van de mensen die hij heeft vermoordt, zijn ironisch genoeg vuile agenten. Een ander stukje ironie, is dat hij tijdens elke actie uit zelfverdediging handelt. Dit is wat hij constant beweert wanneer zijn reputatie in twijfel wordt getrokken. In de film doet hij daarnaast zijn uiterste best om Michael en Ray NIET te doden. De onvermijdelijke moord op Michael door Burns, wordt al vroeg aangekondigd tijdens de treinsequentie. Hoewel het een beetje onscherp is, ziet de kijker rond 1 uur en 10 minuten Burns in de trein stappen. Dit alvorens Michael en Andre dit hebben gedaan.

Hoewel het plot verre van origineel is, bevat de film een interessante blik op Manhattan Island. Ondanks het voorspelbare verhaal een onderhoudende actiefilm met een paar aangename actiescènes.

3,0 *

De titel in deze film verwijst naar het gewicht van de ziel.

21 Grams is een prachtige film waarbij de acteerprestaties sterk zijn.
Helaas heb ik inmiddels al een paar films gezien in dit genre, maar dit maakt 21 Grams niet minder bijzonder.
Ik doel op diverse verhaallijnen die vervolgens richting het einde bij elkaar komen.
Een paar voorbeelden zijn o.a. 11:14, 4.3.2.1 en 2 Days In The Valley.
Het is dus noodzakelijk om hier verder niet veel over te vertellen.
Een film die vanaf het begin tot het einde blijft boeien.

Aanrader!!

3,5 *

Voor de meesten misschien een vrij onbekende TV-film over de gebeurtenissen tijdens de Olympische Zomerspelen in 1972.

Om het zo realistisch mogelijk te maken werd dezelfde locatie gebruikt.

Verder blijft de film in grote lijnen trouw aan het verhaal tijdens dit gijzelingsdrama.

Indien je de geschiedenis een beetje kent, dan weet je ook al hoe deze gaat aflopen.

Niet zo sterk als Munich (2005) , maar zeker het bekijken waard.

3,0 *

Bij 21 Jump Street moeten we uiteraard meteen denken aan de populaire jaren '80 TV-serie.

Echter is deze film alleen maar gebaseerd hierop, en heeft een paar leuke verwijzingen.

Een voorbeeld is o.a. Johnny Depp die in deze film een heel kleine rol heeft.

Het verhaal begint met Schmidt en Jenko op de middelbare school.

Beiden hebben een verschillend karakter, maar worden later elkaars beste vrienden.

Ze besluiten om samen naar de politieschool te gaan.

Tot hun grote telleurstelling worden ze alleen maar aangesteld als parkwachters.

Nadat ze geblunderd hebben tijdens een arrestatie, moeten ze deelnemen aan een undercoverproject genaamd: 21 Jump Street.

De opdracht is om een gevaarlijke drug op te sporen en vervolgens uit te vinden wie de leverancier is.

21 Jump Street is een succesvolle komedie uit 2012.

Ik heb in tijden niet zo hard meer gelachen, en mag een absolute aanrader worden genoemd.

3,5 *