Opinions

Ik heb al heel wat slechte films van The Asylum gezien, en misschien is dit wel de slechtste.

Het verhaal stikt van de fouten, en zelfs de titel is verkeerd gekozen.

Vooral voor de liefhebbers van CGI is dit een schande.

Ontzettend spijtig dat Michael Gross z'n medewerking aan deze zooi heeft verleend.

Hij is beter bekend uit de TV-serie Family Ties als Steve Keaton.

Prima film om bij in slaap te vallen.

1,0 *

Gebaseerd op de graphic novel van Isabel Greenberg. Het verhaal is een bewerking van het Oosterse sprookje "One Thousand and One Nights: the story of Scheherazade."

Een matige film met een gebrekkige montage. Dit terwijl de acteerprestaties, kostuums en het decor dan wel weer goed uitpakken. Toch ontbreekt het aan samenhang en de nodige chemie.

2,0 *

Een film die vaak wordt gezien als een " Spaghetti Western ", maar uiteindelijk helemaal niet het geval is.

Deze western werd opgenomen in Spanje, maar is vervolgens door de Amerikaanse filmstudio 20th Century Fox uitgebracht.

Tevens werd hij geregisseerd door de Amerikaan Tom Gries.

Er is alleen sprake van een " Spaghetti Western " als de film door een Europese filmstudio wordt uitgebracht, en tevens in Europa wordt opgenomen.

Zoals in de meeste western films wordt er ook in 100 Rifles flink geschoten.

Burt Reynolds heeft meer een bijrol, en het verhaal concentreert zich grotendeels op Jim Brown en Raquel Welch.

Op een bepaald punt in de film dreigt het allemaal niet meer zo spannend te worden, en komt het allemaal iets klungelig over.

Dit alles wordt gelukkig nog goed gemaakt met een paar mooie actiescènes, en door een schitterende soundtrack van Jerry Goldsmith.

Een redelijke western.

2,5 *

De tweede film waarin Idris Elba en Gemma Arterton samen te zien zijn. De eerste was RocknRolla. Ryan Gage en Ken Scott verschenen eerder al in The Hobbit: The Desolation of Smaug en The Hobbit: The Battle of the Five Armies. Ken Scott en Charlie Creed-Miles verschenen eerder samen in King Arthur. In de film wil het personage van Tom Cullen zijn geliefde Gemma Arterton meenemen naar Marrakech. Cullen speelde ook een 'Marrakech Lover' in een aflevering van Black Mirror. De personages Jules en Vincent zijn gebaseerd op de charismatische huurmoordenaars uit Pulp Fiction. Schrijver en producent Leon Butler haalde in zijn eentje het volledige budget van 3 miljoen pond binnen.

In grote lijnen een redelijke film, maar geen blijvertje. Het eindresultaat is niet bepaald ontroerend of aangrijpend. Op sommige momenten werd het een beetje onrealistisch.

2,5 *

Een slasher-film met een slecht verhaal en redelijk wat gore. Indien je een liefhebber bent van afgehakte ledematen, dan zal deze wel te pruimen zijn. De spanning is niet echt voelbaar, en het laat je verder koud wat er met de hoofdpersonages gebeurt.

Alleen voor de liefhebbers.

2,0 *

Een standaard cliché verhaal dat al meerdere keren is vertoond. Hooguit weggelegd voor een selectieve doelgroep.

2,0 *

Een typische kinderfilm waar met name jonge meisjes van zullen smullen. Het acteerwerk is erg vlak, maar ik beoordeel hem dan ook als een volwassene.

2,0 *

Het verhaal klinkt interessant, maar de uitwerking is teleurstellend. Een slecht scenario, weinig humor en een matig spel.

2,0 *

Leeftijd is slechts een getal, en deze documentaire bewijst het. De hoofdpersonages zijn heel inspirerend, en willen als normale mensen worden beschouwd. Dit zonder dat ze als helden worden weggezet, die al heel wat hebben overwonnen. Helden zijn grotendeels fictie. Dit terwijl normale mensen meer herkenbaar zijn. Een mooi stukje levensfilosofie.

3,0 *

Bij deze een uitgebreidere recensie van 101 Dalmatians.

De film volgt in grote lijnen het verhaal in de animatiefilm uit 1961.

Echter is Roger in deze versie uit 1996 een maker van computerspelletjes i.p.v. een liedjesschrijver.

Verder wordt de schurk Skinner toegevoegd.

Het grote probleem was om maar liefst 200 Dalmatiër pups te vinden en te trainen.

In totaal werden er 230 pups en 20 volwassen Dalmatiërs gebruikt voor de opnames.

Glenn Close heeft de rol van Cruella eerst moeten weigeren, omdat haar schema met de musical " Sunset Blvd. " in gevaar dreigde te komen.

Haar rol werd vervolgens aan Sigourney Weaver aangeboden die eveneens weigerde.

Nadat Glenn Close klaar was, boden de producenten haar de rol wederom aan.

Deze keer ging ze gelukkig akkoord.

Ondanks Cruella's liefde voor bont in de film, wilde Glenn Close graag gebruik maken van nepbont.

De acteurs en actrices werden voorzien van een laagje biefstuksaus op hun kin.

Hierdoor was het voor de puppies niet zo lastig om in hun gezicht te likken.

Opmerkelijk detail is dat John Hughes met deze film meer verdiende dan ooit tevoren.

Voor de echte liefhebbers van de animatiefilm, is deze versie zeker het bekijken waard.

Dus hate it or love it!!

3,5 *

Stukken minder leuk dan zijn voorganger.

Deze sequel was eigenlijk niet nodig geweest.

2,5 *

Wederom blijft er voor de kids genoeg plezier over in deze sequel.

Glenn Close kruipt voor de 2e keer in de huid van Cruella De Vil.
Na een lange therapie komt ze vrij, en kan ze geen bont meer zien.
Chloë is de eigenaresse van 2 volwassen Dalmatiërs en 3 pups.
De inmiddels volwassen Dalmatiër Dipstick kent Cruella nog uit hun vorig avontuur, en laat dit duidelijk merken.
Ook Chloë heeft geen goed woord over voor Cruella, en denkt dat ze niet volledig is genezen.

De pup Oddball in deze film heeft geen zwarte stippen, maar is wel degelijk een Dalmatiër.
Echter bleek de opgave om alle zwarte stippen te verwijderen niet zo makkelijk te zijn.
Het productieteam maakte o.a. gebruik van make-up, maar niets leek te helpen.
Daarom werd besloten om de stippen één voor één digitaal te verwijderen.
De pup die Oddball speelt en zich vervolgens over het kopieerapparaat rolt, werd geadopteerd door een trainer.
Hij kreeg de naam " Lala " mee.

Minder leuk dan z'n voorganger, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me zo nu en dan toch nog vermaakt heb.

3,0 *

Damn, wederom een indrukwekkende documentaire over de aanslagen op het WTC.

Deze documentaire werd o.a. vertoond op The History Channel.

Onlangs heb ik me de complete boxset besteld via internet.

Ik denk dat World Trade Center (2006) één van de weinige films is die slechter werd ontvangen.

De rest van de documentaires en films over 9/11 blijven je bij de strot grijpen.

102 Minutes That Changed America laat 102 minuten pure horror-beelden voorbij komen die door amateurfilmers werden vastgelegd.

Complete chaos in de straten van Manhattan, brandweermannen die vechten tegen de bierkaai en mensen die liever hun dood tegemoet sprongen, dan dat ze levend werden verbrand in de gebouwen van het WTC.

4,0 *

10th & Wolf was niet bepaald slecht, maar ik vond het ook geen topfilm.

James Marsden speelt de rol van Tommy die bij de Marine zit.

Nadat hij in een dronken bui iemand van de MP mishandeld en de jeep van de kolonel steelt, wordt hij gearresteerd.

Tommy komt in aanraking met de FBI die alles op alles zetten om de Italiaanse maffiabaas Luciano Reggio op te pakken.

Zijn neef Joey en broer Vincent zullen hierbij een belangrijke rol spelen.

De film wordt grotendeels gedragen door James Marsden, Giovanni Ribisi en Brad Renfro.

Dennis Hopper en Val Kilmer hebben meer een bijrol.

Op sommige momenten vond ik het acteerwerk van Marsden matig, en hebben we dit soort verhalen al in meerdere films meegemaakt.

Ondanks het feit dat het op een waargebeurd verhaal is gebaseerd, vind ik dit niet bepaald een bijblijvertje.

2,5 *

Het huis dat in de film wordt gebruikt, was te zien in het Channel 4-programma "Grand Designs." Tijdens het bewuste programma werd de bouw van het huis volledig gedocumenteerd.

Persoonlijk ben ik wel een liefhebber van dit soort films met een dergelijke verhaallijn. De pluspunten is het acteerwerk van beide hoofdpersonages, en het mooie huis waarin de film zich afspeelt. De minpunten zit hem in de matige uitwerking van het verhaal. Cathy krijgt meerdere kansen om haar ontvoerder te overmeesteren, maar benut deze vervolgens niet. Ook haar talloze mogelijkheden om te ontsnappen worden simpelweg over het hoofd gezien. Het feit dat halverwege de film duidelijk wordt dat Cathy eveneens verantwoordelijk is voor een moord, maakt dit alles bij elkaar een gemiste kans om het meer geloofwaardiger te maken. Met wat meer zorg had dit een mooi eindresultaat kunnen worden. Voor de rest een redelijke thriller voor een saaie avond.

2,5 *

Darren Lynn Bousman slaat hier de plank volledig mis.

11-11-11 begon interessant, maar weet helaas de aandacht van de kijker er niet bij te houden.

Ondanks een paar kleine schrikmomenten, hoeven we er niets meer van te verwachten.

Mocht je dus straks rond oktober weer een Halloweennight inplannen, dan kun je deze film het beste links laten liggen.

2,0 *

11:11 is een matige film die nog niet eens zo'n heel slecht verhaal heeft.

Alleen de uitwerking is niet bepaald een succes.

De acteerprestaties van Christie Will zijn om te huilen.

Op bepaalde momenten vond ik haar zelfs irritant overkomen.

Laura Mennell heeft grotendeels in TV-series gespeeld, en komt in deze film nog enigszins overtuigend over.

Het einde had inderdaad beter gekund, en laat voor de meeste kijkers een heleboel vragen openstaan.

Alles bij elkaar maar 2,0 * waard.

Ja, super!!

Over deze film is goed nagedacht.

Nadat ik het verhaal van de film had gelezen, wist ik dat het noodzakelijk was om alles goed in me op te nemen.

Het einde was schitterend, omdat alles mooi in elkaar valt.

Dat de tijdstippen niet altijd overeenkomen, is nog niet eens zo heel belangrijk.

Verder is er zo nu en dan plaats voor wat droge humor.

Ook het nummer " Anything " van " Dramarama " blijft lekker.

Mooi gedaan.

4,0 *

Deze troep van Asylum werd uitgebracht op 1 november 2011. Dit om te kunnen profiteren van 11-11-11. Deze werd op 11 november 2011 in de Verenigde Staten uitgebracht.

Zoals we gewend zijn van Asylum, kunnen we ook deze film links laten liggen. Het plot bevat veel gaten, en de acteerprestaties zijn vreselijk. Een groot nadeel is dat dit amateuristisch werk ook nog twee sequels heeft gekregen. Dit onder de titels 12/12/12 en 13/13/13.

1,0 *

Een Russische remake van 12 Angry Men (1957).

Het verhaal blijft in grote lijnen hetzelfde, maar neemt niet alles letterlijk van de originele versie over. Ik ga uiteraard niets verklappen, maar het is briljant gedaan. De 153 minuten zijn misschien langdradig, maar weten uiteindelijk wel de aandacht bij het verhaal te houden.

Acteur Sergey Garmash smeekte regisseur Nikita Mikhalkov voor een rol in diens film. Zijn gebeden werden verhoord, en Mikhalkov stuurde hem een script. Het was de 2e film van Mikhalkov die voor een Oscar werd genomineerd voor beste niet-Engelstalige film. In 1995 wist zijn film Utomlyonnye Solntsem (1994) deze Oscar te winnen.

Niet beter dan de originele versie, maar zeker geschikt voor personen die van films uit een andere cultuur houden.

3,5 *

Onlangs heb ik deze originele versie opnieuw bekeken, en geef ik hem een halve ster extra.

Ondanks eerdere berichten vind ik dit toch een meesterwerk voor die tijd. Regisseur Sidney Lumet koos er bewust voor om de 12 juryleden urenlang in een kamer te laten zitten, en hun teksten steeds opnieuw te laten zeggen zonder deze op te nemen. Een meesterlijke zet om een dergelijk claustrofobisch gevoel op de acteurs over te brengen. Inmiddels zijn alle 12 juryleden al overleden.

Hoewel Henry Fonda zichzelf nooit graag terug zag in een film, gaf hij Sidney Lumet te kennen dat hij geweldig werk had geleverd. Verder was hij eveneens als producent verantwoordelijk, maar dit beviel hem niet al te best. Fonda zag 12 Angry Men (1957) zelf als één van de drie beste waarin hij ooit te zien was. De andere 2 films waren The Grapes of Wrath (1940) en The Ox-Bow Incident (1943).

Jammer genoeg heeft dit meesterwerk nooit een Oscar gewonnen. De recensies waren bij het uitkomen niet positief. Hij werd 3 keer genomineerd voor beste film, beste regie en beste scenario-adaptatie. De film The Bridge on the River Kwai (1957) ging uiteindelijk met 7 Oscars naar huis.

4,5 *

Een uitstekende remake van een klassieker.

Het script kent maar een paar kleine aanpassingen. De elektrische stoel werd in deze tijd niet meer gebruikt als doodstraf. Daarom werd er in deze remake al gerefereerd naar een dodelijke injectie.

De cast doet het uitstekend met o.a. Jack Lemmon in de hoofdrol. Hoewel Lemmon werd genomineerd voor een Golden Globe, was het Ving Rhames die deze in ontvangst mocht nemen. Echter vroeg Rhames aan Lemmon om het podium op te komen om de prijs alsnog aan hem uit te reiken.

Ook deze remake is geslaagd, maar toch blijft de originele versie uit 1957 de beste.

4,0 *

Zoals aangegeven heeft deze kerstfilm zich duidelijk laten inspireren door Groundhog Day. Zelfs de klok van het personage Kate heeft dezelfde stijl als die van Phil uit deze klassieker.

Er gaat niets boven de originele Groundhog Day met Bill Murray. Deze kersteditie weet zodoende dat niveau absoluut niet te bereiken. Anderzijds bevat deze mierzoete kerstfilm nog wat onderhoudende momenten, maar is het concept uiteraard verre van origineel.

2,5 *

Hoewel de verhaallijn bijna exact hetzelfde is als die in Jaws, moet je deze films absoluut niet met elkaar vergelijken.
Jaws is pure suspense en 12 Days Of Terror vertelt het waargebeurde verhaal dat zich in de zomer van 1916 heeft afgespeeld.
Men hoeft dus niet te rekenen op veel bloed en spanning.
In hoeverre de film trouw blijft aan de gebeurtenissen in 1916, is lastig te zeggen.
Het kan natuurlijk puur toeval zijn dat hij dezelfde vergelijkingen met Jaws vertoond, maar ik denk eerlijk gezegd dat er veel meer is toegevoegd aan het verhaal.
Om een voorbeeld te geven: Alice is de ex-vriendin van Alex die vervolgens gaat trouwen met diens beste vriend Stanley.
Laat nu uitgerekend Stanley door deze haai worden opgevreten waardoor de mogelijkheid bestaat dat Alice en Alex weer een relatie kunnen beginnen.

De setting is mooi gedaan, maar het acteerwerk vond ik matig.
Ook het einde kon me niet echt boeien.
Alles bij elkaar opgeteld leuk om eens een keertje te zien, maar meer niet.

2,5 *

Deze claustrofobische film werd binnen 14 dagen tijd op meerdere locaties opgenomen. Volgens een interview met "1428 Elm", gaf regisseur Matt Eskandari te kennen dat de film voortkwam uit zijn eigen angst voor zwembaden en oceanen. In zijn eigen woorden gaf hij te kennen: "Zwembaden en oceanen wekken allemaal een bonafide gevoel van angst voor mij op. Alleen het hele idee om vast te zitten in een zwembad, laat me behoorlijk zweten. Ik besloot om deze angst te gebruiken, en het concept bloeide van daaruit op." Het personage Jonna wordt genoemd als een eerbetoon aan Jona uit het Oude Testament. Beter bekend als een personage dat vastzit in de buik van een walvis. Het personage McGradey wordt vertolkt door Tobin Bell, en werd vernoemd naar het personage Charles Grady uit The Shining. Dit is de favoriete horrorfilm van regisseur Eskandari. Het openbare zwembad in de film heet het "Ketea Aquatic Center." Dit werd genoemd naar de monsters van de zee in de Griekse mythologie.

Over het algemeen ben ik wel een groot liefhebber van claustrofobische films, en ook deze thriller heeft zo zijn momenten. Echter bevat het plot wat gaten, die het voor mij niet tot een geloofwaardige film hebben gemaakt. Anderzijds is het mooi dat de film 85 minuten lang grotendeels door twee personages wordt gedragen. Indien je een liefhebber bent van een thriller met veel actie, dan is dit niets voor jou. Voor de rest is hij redelijk onderhoudend.

2,5 *

De bakkerij van het personage Eva verscheen in diverse films van Hallmark als een locatie in New York City, maar in feite is het een echte bakkerij in het centrum van Salt Lake City, Utah. In deze film krijgt het personage van Aaron O'Connell basketbaltickets voor de NBA. In de Hallmark-film With Love, Christmas krijgt hij eveneens basketbaltickets voor de NBA.

Een luchtige romantische film van Hallmark voor de kijkers die iets anders willen dan de standaard Kerstfilms.

3,0 *

Naast WCW World Heavyweight Champion David Arquette, speelt drievoudig WWF-wereldkampioen en één keer TNA-kampioen Mick Foley ook een rol in deze film. Het personage Mikey heeft het woord "Carpe Diem" op zijn arm getatoeëerd. Hoewel de uitdrukking "pluk de dag" betekent, wordt dit meestal gebruikt om roekeloze mensen op een vleiende manier te beschrijven. Zijn personage past zodoende precies bij deze tatoeage.

De film is redelijk onderhoudend met een laag budget. Dit afgewisseld met zwarte humor.

2,5 *

Een aardige en meeslepende documentaire, die ook een heleboel vragen oproept. Met name of een verlenging van een gedwongen opname wel of niet terecht is.

3,0 *

In de jaren '30 en '40 was er in het middelbare schoolvoetbal in Texas niets groters, dan de Masonic Home Mighty Mites. Dit bestaande uit een groep weeskinderen die door ontberingen en dood met elkaar waren verbonden. Deze jongeren waren het sterkste voetbalteam dat er was. Ondanks het feit dat ze minstens 30 pond per man wogen. Ze begonnen met niets, maar binnen een paar jaar speelden ze voor het staatskampioenschap op het hoogste niveau van het voetbal van Texas. De opnames vonden plaats in Weatherford, Fort Worth, Alvarado en Cleburne, Texas. De ingangsscène van de bioscoop werd gefilmd in het historische Ridglea Theatre op Camp Bowie Blvd. in Fort Worth. Het personage Miller (vertolkt door Bailey Roberts) schreef een boek over zijn ervaring als wees, en hoe hij deel uitmaakte van een iconisch team. Martin Sheen en Robert Duvall waren eerder samen te zien in Apocalypse Now. Beiden hebben respectievelijk de generaal Robert E. Lee vertolkt in Gettysburg en Gods and Generals. Luke Wilson en Jake Austin Walker waren beiden te zien in Stargirl. Daarnaast speelden Luke Wilson en Vinessa Shaw beiden in 3:10 to Yuma. Treat Williams en Robert Duvall werkten eerder samen in The Pursuit of D.B. Cooper. Rooster McConaughey vertolkt de rol van Pop Boone. Hij is de oudere broer van de Oscar-winnende Matthew McConaughey.

Een aardige film waarin geloof, hard werken en vastberadenheid het leven kunnen veranderen. Vooral als het aankomt op verbinding en samenwerking. Blijf vooral richting het einde naar de aftiteling kijken. Met name als je geïnteresseerd bent in een stukje geschiedenis.

3,0 *

Gistermiddag heb ik deze nog eens herbekeken, en heb de film met een halve ster verhoogd.
Ondanks het onrustige camerawerk blijft er nog voldoende actie over om van te genieten.
Zoals eerder werd aangegeven zitten er veel elementen uit Speed (1994) in deze film.

Acteur John Cena had in een interview laten weten dat hij last heeft van hoogtevrees.
De scène waarbij hij met een touw naar beneden moest springen, voelde zo ongemakkelijk voor hem dat hij bijna had besloten om te stoppen met de film.
Verder was Cena meegelopen met de New Orléans Police Department om zijn eigen stunts uit te kunnen voeren tijdens een achtervolging.
Een opmerkelijk detail is dat regisseur Renny Harlin zijn meest waardevolle acteurs, actrices en crewleden elke dag bedankte voor het filmen met een fles vodka uit Finland.
In het originele script van Daniel Kunka zouden de opnames in Chicago plaatsvinden.
Harlin heeft dit later gewijzigd in New Orleans.
Tot slot is Harlin's zoontje Lucas kort in deze film te zien.

Voor de liefhebbers van Speed (1994) is deze film nog het bekijken waard.
Standaard actie-elementen met een simpel verhaal.

3,0 *